تام تورچیچ، اهل ایالت نیوجرسی آمریکا و سگش، ساوانا موفق شده‌اند دور جهان را پیاده بگردند. ساوانا اولین سگی است که دور دنیا را می‌گردد و تام دهمین کسی است که پیاده دور دنیا را گشته است.

این دو رفیق سفر هفت ساله و ۴۸ هزار کیلومتری‌شان را که در آوریل ۲۰۱۵ درست قبل از ۲۶ سالگی تام شروع کرده بودند، در مه ۲۰۲۲ به پایان رساندند.‌

تام که سفرش را تنها آغاز کرده بود، بعد از چهار ماه همراه وفادار خود را در یک پناهگاه حیوانات در آستین، تگزاس پیدا کرد. ‌ اتفاقی که «فوق العاده» توصیف می‌کند: «خوب است که کسی را داشته باشی تا لحظاتت را با او شریک کنی.»‌‌

دلیل تصمیم او در همراه شدن با یک سگ این بود که شب‌ها در چادر از ترس حیوانات در طبیعت خوب نمی‌خوابید برای همین تام تصمیم گرفت که یک دوست پشمالو همراهش باشد. ‌

تام پس از مرگ دوستش در یک تصادف در سال ۲۰۰۶ به فکر پیاده‌روی دور دنیا افتاد. چون فکر می‌کرد مرگ در هر لحظه ممکن است اتفاق بیفتد و همین باعث شد تا شروع به بازنگری همه چیز بکند. ‌

او پس از نه سال برنامه‌ریزی برای این سفر ماجراجویی خود را از سال ۲۰۱۵ شروع کرد.

تام برای یک سفر ۵ سال و نیمه برنامه‌ریزی کرده بود اما به دلیل کرونا و همینطور یک بیماری عفونی که به آن مبتلا شده بود، سفرش هفت سال طول کشید.

این ماجراجو می‌گوید این سفر برایش بهترین راه برای درک جهان بود: «من نمی‌خواستم فقط به پاریس و ماچوپیچو در پرو بروم، من واقعا می‌خواستم دنیا را بفهمم و ببینم مردم هر روز چگونه زندگی می‌کنند.»

او برای مخارج این سفر در دوران دانشجویی کار می‌کرد و پس از پایان تحصیل هم در خانه والدینش زندگی می‌کرد و قبل از سفر یک اسپانسر هم پیدا کرد. ‌

با این حال پس از گذشت یک سال از سفرش، یک حساب بانکی در یک پلتفرم برای جمع‌آوری حمایت مالی را انداخت که به او در پرداخت هزینه‌هایش کمک کرد. ‌‌

تام و ساوانا پس از بازگشت از دور جهان با یک جشن بزرگ مورد استقبال دوستان و خانواده قرار گرفتند.‌

تام که این جهان‌گردی را «سورئال» توصیف می‌کند در گفتگو با شبکه سی‌ان‌ان گفت: مدت‌ها تصور می‌کردم که پایان چگونه خواهد بود و وقتی این اتفاق افتاد، مردم در خیابان‌ها صف کشیده بودند و با من قدم می‌زدند.
@adelehz

اونهایی که سگ دارند چقدر خوش شانس هستند آخه🥺❤️

هوس بستنی کرده بودم.
وانیلی،شاید هم شکلاتی با یک تکه تک تک اضافه که خودم روی بستنی می گذارم .
اگر زعفرانی بود هم رد نمی کردم ...
بهرحال با هرطعمی که بود هوس بستنی کرده بودم .
اصلا برایم‌مهم نبود که در ظرف پلاستیکی یک بار مصرف باشد یا درون بستنی خوری کریستال اصل فرانسه
توی پارک روی نیمکت بشینم و بستنی بخورم یا توی بهترین و گران قیمت ترین کافه ی شهر
یک گارسون مودب و خوش تیپ برایم سرو کند یا خودم تا کمر توی یخچال سوپرمارکت محله خم شوم و بستنی را بردارم .
راستش این‌چیزها اصلا مهم نبود .واقعیت این بود که من فقط در آن عصر گرم میانه ی خرداد بستنی میخواستم‌.
راستش زندگی هم چیزی شبیه به همین ست .روزی که بمیری خواهی فهمید که درون قصر یا خانه ی کوچک استجاری،بعنوان یک رئیس یا کارمند پاره وقت قراردادی ،با یک همسر موفق و زیبا یا تا مدتها مجرد ،تفاوتی ندارد تو فقط،میخواستی زندگی کنی و همانطور که لذت و شیرینی یک بستنی کوچک به وجدت می اورد لحظه ای شانس زنده بودن و نفس کشیدن هم خوشحالت میکند .
جزئیات را رها کن و از آنچه هست لذت ببر
شاید خدا هم خوشش بیاید و به تو لبخندی بزند.
#عادله_زمانی
@adelehz

مادرم دیروز با خانمی که به تازگی همسرش را از دست داده است حرف می زد .
سعی می‌کرد در میان گریه های زن که بیست روز بعد از فوت همسرش همچنان گرم و تپنده جاری ست او را دلداری بدهد.
قطعا زنی که به فاصله ی چند ماه بشکلی ناگهانی دو برادر نازنین و مهربانش را از دست داده است به خوبی از پس دلداری دادن بر می آید.
مادرم به آن خانم می گفت دل مثل پشم است ریش ریش می‌شود اما دوباره بر می‌گردد به حالت اولش ،اما مثل سنگ نیست که ناگهان بترکد ..
آن‌خانم اما می‌گفت دردم آتشی ست که روی پشم می ماند و شعله نمی کشد بلکه سالها جلز و ولز می‌کند.
این تعبیر آتش روی پشم یک جورایی آدم را بدحالت می سوزاند .
یعنی تصورش حالتی از عجز را در دل می نشاند که براحتی جبران نمیشود‌.
این است که بنظرم بعضی دردها این چنین هستند نه می‌توان از شرشان راحت شد نه می‌توان نادیده ی شان گرفت .
نه درمان می‌شوند و نه تمام
فقط می‌توان با آنها زندگی کرد و به آنها عادت
چیزی شبیه همان آتشی که بر گلوله ای پشم جلز ولز می‌کند و شعله نمی کشد .
#عادله_زمانی
@adelehz۸

در این فایل صوتی که تازه از طرف مزدا انصاری منتشر شده گویی تو را به اتاقی راه داده‌اند که استاد شجریان به تنهایی، مشغول ضبط الگو برای تنظیم آواز و آهنگ "آه باران" است.
جسمش را حس می‌کنی، ارتعاش صدایش را، نفسش را، نسیم حرکت دستش را، سنگینی موج آوازش را، لرزش چانه‌اش را.
زنده است، گرم است، گرم‌تر از کنسرت‌هایش.
زنده‌‌تر از فایل‌های صوتی و تصویری کنسرت‌هایش.
نشسته اینجا، کنارت، نزدیکت، زمزمه می‌کند، آهنگ‌ می‌سازد.
تا ابد.

آنقدر زنده است که تا وقتی می‌خواند انگار در زاینده‌رود آب می‌غلتد، دریاچه اورمیه محتضر نیست، مجسمه‌های بامیان فرو نریخته‌اند و مردمان زیر یوغ طالبان نیستند.

#شما_فرستادین
@adelehz

و خدا از این عشق زندگی تون و پر کنه الهی آمین

شب زیبا❤️
@adelehz

ولی چرا شب خوش دعوایی تر از شب بخیر به نظر میاد؟ 🤔
من کسی بهم بگه شب خوش فکر میکنم دلخوره ازم😄
@adelehz

صبح تون و با دیدن یه رقص خفن شروع کنید .😍😍

@adelehz

نارنجی شیک پوش
@adelehz

بفرست هرچی غمت هست به غم خانه ی ما🥺
@adelehz

امشب یه جوری هوا سرد شده و باد خنک میاد
من حس میکنم شب قبل از باز شدن مدارس در پاییزِ و من هنوز کتابامو جلد نکردم.
ترک برداشتم از این هوا به اون هوا😐
@adelehz

خلاصه که صبحتون پر انرژی 😍
@adelehz

هر کدام از ما آدمها
مجموعه ای از نامه هایی هستیم نانوشته،پست نشده ..
نامه هایی که همیشه قصد داشتیم بنویسیم اما ننوشتیم.حرفهایی که به قلم نیامد..
حرفهایی که زده نشد .
هر ادمی هنگامی که دفن میشود سنگین است فقط به خاطر حجم نامه هایی که ننوشت و نفرستاد و کسی نخواند.
#عادله_زمانی
@adelehz

من اگر نداشتمت
من اگر لابلای روزهای خاکستری ام نداشتمت
من اگر تورا نداشتم تا به تو فکر کنم
تو اگر نبودی تا من بیادت بیدار شوم و بخوابم .
دنیا چقدر برایم بی رنگ می شد .
نه که تو رنگ تمام دنیا باشی نه
ولی سوی چشم‌من هستی تا بتوانم رنگها را ببینم .
من اگر نداشتمت چقدر فقیر بودم ..
#عادله_زمانی
@adelehz

دیدن خنده ی آن کس که دوستش داری
از خنده ی خودت هم لذت بخش تر است .
شبیه خوردن یک لیوان شربت خنک و شیرین وسط گرمای تابستان
به جان می نشیند...
#عادله_زمانی
@adelehz