سالروز تولد هوشنگ ابتهاج یا سایه ی ادبیات ایران مبارک .❤️
@adelehz

آدمی که یک بار بسوزد از آتش می ترسد. مار گزیده شبها کابوس مار می‌بیند.
آنکه در دریا افتاده خواب غرق شدن امانش را می برد .
پس چرا عاشق سوخته و جفا کشیده از عشق نترسد؟
البته که می ترسد ،از دیدن عشق می ترسد و با خود می‌گوید نکند باز به درد مبتلا شوم .
نکند باز قلبم را در دستانش بفشارد.
نکند یار وفادار در طالع من نباشد .
این ست که خودش را می‌پیچاند در هاله ای مبهم و دیگران که تماشایش می‌کنند پیش خودشان پچ پچ کنان می‌گویند:دیوانه است؟
نه دیوانه نیست .
عاشقی هم بلد ست .
فقط ترسیده ،ساده و واضح
از غرق شدن در درد ترسیده است.
و وای بر آنکه کسی را از عشق بترساند.
#عادله_زمانی
@adelehz

برقص دخترکم
جهان آنقدر بر تو سخت خواهد گرفت که این رقصها و این پا با شوق بر زمین کوبیدن ها برایت بیش از هرچیزی باارزش خواهد شد.
دخترکم دستان حنا کرده ات را در هوا بچرخان و آن گیسوان سیاه زیبا را به قول هموطنان شیرین سخنت شور بده .
تا شور بر عالم بیندازی با آن چشمهای سرمه کشیده ات که آهو بچه را شرمنده می‌کند
برقص دخترکم
آنقدر که جهان شرمنده ی شادی ات شود
که جهان از پیراهن سرخ تو زیباست .
#عادله_زمانی

عشق من بیا برقصیم که هنوز نیمه شب است
خوشی امشب ما تنها رقص ست رقص (برگرفته از یک آهنگ قدیمی افغانی)

@adelehz

الهی برقصاند خدا، به سازِ تو جهانَت را

#ناشناس

شب زیبا❤️
@adelehz

و در پایان دنیا این عشق و انسانیت ست که پیروز خواهد بود .
@adelehz

.
دست خستهٔ مرا، مثل کودکی بگیر
با خودت مرا ببر، خسته‌ام از این کویر!

قیصر امین‌پور

@adelehz

جانم
در پس روزهای ابری
خورشیدک من
آیا روزی خواهی فهمید که وقتی عادی و بی توجه در جاده ها قدم میزنی چقدر وجودت برای یک نفر حیاتی و ضروری ست ؟
آه تصور میکنم خودت نمی دانی چقدر مهمی
خورشیدک کوچک من در پس ابرها
تو بزرگترین چیزی هستی که میتوانی به جهان من مفهومی تازه بخشی...
#عادله_زمانی


@adelehz

‌جنگلی بودیم
شاخه در شاخه، همه آغوش
ریشه در ریشه، همه پیوند
و اینک، انبوهِ درختانی تنهاییم

✍هوشنگ ابتهاج
@adelehz

روی این قفل نوشتند دعا میخواهد
من سپردم به خودش ...
هر چه خدا میخواهد...
@adelehz

باید یک مکانی باشد!
هر مکانی...
حتی یک مکان خیالی!
تا بتوانیم به آنجا برویم
و از نو زاده شده،
برگردیم ..
کارلوس فوئنتس
@adelehz

🎧adelehz

امروز مجبور شدم به سربازی شلیک کنم ... که وقتی روی زمین افتاد اسم زنش را صدا می‌کرد.

ماریا ... ماریا ... و بعد جلو چشمان من مُرد. به گردنش آویزی بود که عکس عروسی خودش و دخترک کم‌سنی در آن بود. حدس زدم ماریاست. از خودم بدم آمد.

من معمولا پای افراد را نشانه می‌گیرم. سعی می‌کنم آن‌ها را نکشم. فقط زخمی کنم تا دنبال ما نیایند. اما وقتی پای این سرباز را نشانه گرفته بودم، ناگهان خم شد و گلوله به سینه‌اش خورد.

حالا ماریای کوچکش چه‌قدر باید منتظر او بماند. چه قدر باید شال و پیراهن گرم ببافد که یک روز مردش از جنگ برگردد.
ماریا حتی نمی‌داند که مردش زیر باران برای آخرین بار فقط اسم او را صدا زد.

جنگ بدترین فکر بشر است ... از بچگی فکر می‌کردم مگر آدم‌ها مجبورند با هم بجنگند و حالا می‌بینم بله. گاهی مجبورند ... چون آن‌ها که دستور جنگ را می‌دهند زیر باران نیستند.
میان گل‌ولای نیستند و با فکر چشمان سبز ماریا نمی‌میرند.

آن‌ها در خانه‌های گرم‌شان نشسته‌اند. سیگار می‌کشند و دستور می‌دهند ... کاش اسلحه‌ام را به سمت رییسانی می‌گرفتم که در خانه‌های گرم‌شان نشسته‌اند. بچه‌هایشان در استخر شنا می‌کنند و آنها با یک خودنویس گران، حکم مرگ هزاران همسر ماریاها را امضا می‌کنند. راحت‌تر از نوشتن یک سلام.

جنگ را شرورترین افراد برمی انگیزانند
و شریفترین افراد اداره میکنند.


آندره مالرو
@adelehz

سیمرغ بلورین بهترین شیطنت قرن میرسه
به حضرت مولانا برای بیتِ:
امشب منم مهمانِ تو دست منُ و دامانِ تو
یا قفلِ در وا میکنی یا تا سحر دف میزنم😎


@adelehz

وقتی هفت ساله بودم مادر یک مشت آجیل ریخت در جیب عمیق کاپشن صورتی ام و گفت تا به مدرسه می رسی در مسیر راه آجیل بخور.
آن سالها،مادرها از این ترفندها استفاده می‌کردند تا مانع هله هوله خوری بچه ها شوند ‌.
خوردن پفک و چیپس سال‌های کودکی ما چیزی به وزن گناه کبیره کردن بود‌.
البته آجیل هم آنقدرها گران نبود، می‌شد کاسه های سفالی پر آجیل را توی آشپزخانه که مقر فرماندهی مادر بود پیدا کرد.
هر قدم یک پسته،یک نخود یا کشمش و بادام توی دهانم می‌گذاشتم با لذت میجویدم و با ولع قورت می دادم .
و اینطوری بود که راه مدرسه ام مزه ی پسته و بادام می داد.
بعداز سالها هرازگاهی که پسته در دهان میگذارم یاد آن روزها می افتم اما راستش آن طعم را هرگز دوباره تجربه نکردم .
نمی دانم چه چیزی عوض شد
راه مدرسه یا پسته های ته جیب کاپشن صورتی ..
هرچه بود آن طعم دوباره هرگز تکرار نشد.
#عادله_زمانی
@adelehz

از قشنگی های سال جدید خدمتتون عارضم که غروب سیزده بدر که خسته و کوفته اومدید خونه آماده میشید برای سحری پختن🤪
۱۴ فروردين اول ماه رمضونه 😄
@adelehz

شب، زمان مناسبی است که بیندیشیم چه کرده‌ایم تا جهان، بهتر و شفیق‌تر و دوست‌داشتنی‌تر از پیش شود.
اگر پاسخی هم نبود، باز شب وقت خوبی است که ببینیم از دستمان چه کاری برمی‌آید. لازم نیست کاری کنیم کارستان.
می‌شود به امور دست به نقد و ساده پرداخت: تلفنی که هنوز نزده‌ایم، نوشتن نامه‌ای که بی‌خیالش شده‌ایم، تلافی کردن لطفی که نتوانسته‌ایم پاسخ دهیم. برای بخشیدن عشق، فرصت نامحدود است و در دسترس همگان.

لئو بوسکالیا

شب تون زیبا❤️
@adelehz

بفرست برای اونی که باید بشنوه ...❤️
@adelehz