زنها چیز های غیر منتظره را دوست دارند؛
وسط یک چهار راهِ شلوغ دوستت دارم شنیدن را،
دسته گل به مناسبت هیچ چیز را،
کلیدی که به جای ساعتِ هفت ساعتِ چهار بچرخد تویِ قفل را،
مردی که پیش بند ببندد و صورت کفیش عجیب دیدن دارد را...
زنها چیزهای غیر منتظره را دوست دارند؛
بوسه های ناگهانی را،
بوسه های ناگهانی را،
بوسه های ناگهانی را...

فاطمه جوادی
@adelehz

صبح در کوچه ی ما منتظر خنده ی توست
وقت آن است که خورشید مجدد باشی....

@adelehz

کادوهاتون چقدر زشته 😒
@adelehz

خلاصه اینجوریا😄
@adelehz

سر و کله ی عشق که پیدا می شود،
بهمن ترین ماه سال هم
بوی بهارنارنج می گیرد...

ولنتاین مبارک❤️
@adelehz

امروز کابل،عشق همیشه برنده میشود ❤️

@adelehz

حبیب آقا، نه کافه رفته است، نه ڪتاب خوانده است و نه سیگار برگ برلب گذاشته و ڪلاه ڪج بر سر.
نه با فیلم تایتانیڪ گریه ڪرده است و نه ولنتاین میداند چیست.
اما صدیقه خانم ڪه مریض شد، شبها ڪار میڪرد و صبحها به ڪار خانه میرسید.
در چشمانش خستگی فریاد میزد، خواب یڪ آرزو بود. اما جلوی بچه ها و صدیقه خانوم ذره ای ضعف بروز نمیداد.
حبیب آقا عشق را معنا میڪرد، نمایش نمیداد

@adelehz

نه تو شبیه کسی در دنیا هستی
نه کسی می‌تواند شبیه تو باشد .
تو یکی هستی تنها یکی
بابا،هرچه مربوط به توست خاص ست
لبخندت،صدايت،غصه هایت،صدا کردن هایت
من اصلا نمی‌توانم تورا توصیف کنم.چون تو قابل توصیف نیستی نمیشود تورا با ویژگی های بقیه ی باباها توصیف کرد به نظر من هر پدری آنقدر برای فرزندش خاص ست که نمی‌توان او را با بقیه ی باباها مقایسه کرد.
انگار جهان پر از باباهای خاص و بچه هایی ست که در هر شرایطی فقط بابای خودشان را می‌خواهند و بس
چه خوب که پدرم شدی.این خوش شانسی من بود که خدا بین تمام فرشته های سبیلوی مهربانش تورا برای من کنار گذاشت بابا
بگویم دوستت دارم کم کاری ست.بابا من هیچکس را اندازه ی تو دوست ندارم یعنی مثلا یک گنجشک سرمازده در مسیر باد باشد و تو مثل یک درخت قوی بگویی: هی گنجشک سرما خورده که زیر باران می لرزی بیا زیر برگهایم پناه بگیر و خیالت تخت باشد این درخت قوی از هیچ طوفانی نمی ترسد .
من آن گنجشک سرماخورده ام بابا
برایمان بمان مرد
در خانه را همیشه باز کن
کلید بنداز و سکوت خانه را با آمدنت بشکن .
بوی نان تازه را که مثل خودت برکت ست بیاور به خانه
بابا روزت مبارک.
#عادله_زمانی
@adelehz

یه لحظه ای هم هست که میری باباتو بغل میکنی میبینی چقدر بزرگ شدی که بابات توی بغلت جا میشه ...به خودت میگی بزرگ شدم ؟
جواب میدی نه ...
من هنوز همون بچه ی کوچیک محتاج پدرمم
که بیاد بغلم کنه دنیا برام روشن بشه
همین ...
#عادله_زمانی
@adelehz

هر وقت که دستت از همه جا کوتاه شد بگو:

وأُفَوِّضُ أَمْرِ‌ی إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّـهَ بَصِیرٌ‌ بِالْعِبَاد
ِ
کارم را به خدا می‌سپارم
قطعا خداوند بینا به بندگان است ..



تموم شد و رفت .
شب زیبا ❤️
@adelehz

محبوب قشنگم
من مثل حافظ بلد نیستم برایت عاشقانه غزل بنویسم .
قادر به گلایه کردن از طریق شعر به سبک شهریار هم نیستم .
شاعری بلدم ولی نه آنقدر که تورا در شعر بسرایم.
من بلدم بنشینم خنده هایت را تماشا کنم و توی دلم هی بگویم چشم بد دور
هی ذوق کنم برای ذوق کردنت
من زل زدن به تورا خوب بلدم حتی از همه ی شاعری های دنیا بیشتر
#عادله_زمانی
@adelehz

وقتی پدری می میرد .
مثل این ست که خانه ای فرو می ریزد .
درختی از کمر قطع میشود.
و دریایی دل به طوفان می سپارد .
کاش میشد قانونی وضع کرد که در آن هیچ پدری دست کودکش را رها نکند و نرود‌‌‌‌‌...
و یادت نرود که همه ی آدمها برای پدرشان همیشه کودک باقی می مانند...

#عادله_زمانی
تقدیم به پدران خوب آسمانی...
روز پدر مبارک .
@adelehz

ای عشق، تو را دارم و دارایِ جَهانم

فریدون مشیری
@adelehz

🎧@adelehz
خواننده: نگاره خالوا
موسیقی و شعر: امیر جان صبوری

بزرگترین اشتباه در زندگی جدی گرفتن نفرت یک زن است. زن‌ها حافظه بسیار عمیقی دارند اما حس نفرت را خیلی زود فراموش می‌کنند!

📘جنس دوم
✍🏻 سیمون دوبووار
@adelehz

منتظر رفیقشه تا از خیابون رد بشه و باهم برن
غش کنم براشون اخههههه😍😍😍😍😍
@adelehz

آن مرد آمد


دو روز پیش برای خرید رفتم فروشگاه محله. یک گوشی دارم که به خطا همه زندگی را در آن جای داده‌ام. نمی‌دانم چطور شد که در مسیر رفت و برگشت از جیبم افتاد و متوجه نشدم.
خانه که رسیدم، آمدم مطلبی بنویسم، دیدم نیست. به شماره همراه خودم زنگ زدم. یک صدای نوجوان با لهجه دری پاسخ داد که، ببخشید این گوشی را در خیابان پیدا کرده‌ام، نمی‌دانم صاحب آن کیست، اگر می‌شناسید ایشان را خبر کنید که دستگاه را به دستش برسانم.
گفتم: شما ؟
گفت: راشد !
یادم آمد راشد نوجوان پناهنده اهل افغانستان است که با پای پیاده، خریدهای ساکنین محله را برای آنها انجام می‌دهد، پرسیدم و تأیید کرد که خودش است و گوشی را در خیابان خلوت نزدیک خانه ما پیدا کرده است.
خلاصه خودم را معرفی کردم، شناخت و گوشی را آورد داد و رفت. امروز هدیه کوچکی برایش تهیه کردم. زنگ زدم به بهانه خرید که آقا راشد را بفرستید خانه ما که اجناس را بیاورد.
راشد آمد، بسته کوچک را که خواستم دستش بدهم، دستش را کشید و عقب پرید.
گفتم: آقا راشد چرا عقب می‌روی؟
گفت: آقا ما این کار را برای جایزه و تشکر نکردیم.
گفتم: امروز در ایران روز مرد است و این هم هدیه روز مرد برای شماست.
راشد مجوز اقامت ندارد، زیر سقف نیمه بالایی مغازه‌ای با سه نفر دیگر می‌خوابد. کارت بانکی ندارد. دستمزدش را صاحب کار با هزار گرفتاری به افغانستان برای خانواده او می‌فرستد. راشد گوشی هم ندارد. حتی سیم کارت هم نمی‌تواند بخرد که کارش را راه بیاندازد و خانواده‌اش بتوانند از راه دور جویای حال او شوند ولی تا دلتان بخواهد عزت نفس دارد، مسئولیت‌پذیر است، از خود گذشته است ...
.
کاش هر روز، روز راشدها باشد.

ایرج نوروزی
@adelehz

شب زیبا ❤️
@adelehz