لاستیک چرخ دوچرخه ام که باد نداشت، تلمبه را برمی داشتم و بادش می کردم، گاهی باز کج و کوله می شد، خالی می شد. می فهمیدم خاری، میخی، تیغی چیزی فرو رفته و تایر را سوراخ کرده، دل و روده ی لاستیک را می ریختم بیرون، توی تشت آب بالا و پایین اش می کردم تا آن حباب های ریز پیدا شود و سوراخ را پیدا کنم.

توی جعبه ابزار بابا همه چیز پیدا می شد، از شیر مرغ تا جان آدم. اول از یک چسب مایع استفاده می کردم، بعد آن یکی که شبیه چسب زخم بود، پروسه ی عجیبی داشت این پنچرگیری، من خوب بلدش بودم. در واقع اول که بلد نبود، نیاز باعث شد یادش بگیرم، نمی شد هر بار که دوچرخه پنچر می شد منتظر بمانم بابا دوچرخه را پشت ماشین بار بزند و ببرد پنچرگیری کند و به خانه برگرداند، صبرش را نداشتم، همین شد آستین بالا زدم و به هر جان کندنی بود یادش گرفتم.

زندگی هم گاهی چرخش پنچر می شود، یکهو توی وجودت چیزی خالی می شود، مثل موبایل که شارژ خالی می کند، یک روزهایی پُر می شوی از غصه، بی انگیزگی، فکر های مزخرف. سخت است همت کردن، آستین بالا زدن و آن سوراخ را پیدا کردن، اما شدنی است، شما که کمتر از یک بچه ده یازده ساله نیستید، هستید؟
@adelehz

‏یه دیالوگه تو رادیو چهرازی،میگه
«دیر وقته موندیم رو زمین
کجا پیدات کنیم؟
یه بارم تو بیا
بی اینکه ما بگردیم»
همین دیگه،یه بارم برعکس شه،یه بارم نه صبر کنیم،نه بجنگیم،نه جفا کشیم و ملامت کشیم،ما بشینیم و تو بیا.
@adelehz

#نارنجی
@adelehz

گِله ای نیست من و فاصله ها همزادیم
گاهے از دور تورا خوب ببینم کافیست

محمدعلی بهمنی

@adelehz

«أَلا بِذِكرِ اللَّهِ تَطمَئِنُّ القُلُوبُ»
استادی میگفت:
این آیه معنایش این نیست که با ذکر خدا دل آرام می گیرد
این جمله یعنی خدا می گوید:

جوری ساخته ام تو را که جز با یاد من آرام نگیری

تفاوت ظریفی است
اگر بیقراری
اگر دلتنگی
اگر دلگیری
گیر کار آنجاست که هزار یاد،
جز یاد او، در دلت جولان می‌دهد
و خواسته هایت را از مردم طلب میکنی نه او
چاره ساز فقط خداست به دست مردم چشم ندوز

شب زیبا ❤️

@adelehz

من اینجا هستم ❤️
برای استفاده از نوشته های عادله زمانی
در اینستاگرام ما را فالوو کنید .

http://Instagram.com/adeleh.z7

بر ایوان کسری حکیمی نگاشت
کزین کاخ باید گذشت و گذاشت ...

@adelehz

من بلد نیستم دوست دار کسی باشم که به جای اولویت مرا به عنوان گزینه انتخاب می
کند من برای عشق و دوست داشتن حرمت قائلم اسمش را بگذارید خودپسندی ...
ولی من این خودپسندی خودم را بر دوست داشتن های توخالی و عشق های ساختگی ارجح می‌ دارم .

من برای خودم لاک میخرم ،هر چند مدت یکبار به کافه میروم و خودم را به یک موهیتو یا یک شکلات داغ در کنار یک موسیقی جانانه مهمان میکنم .
پیاده روی میکنم و به خودم بستنی مورد علاقه ام را جایزه می‌دهم برای خودم میز شام مجللی تدارک میبینم گاهی مینویسم و در لابلای نوشته هایم شعرهای شهریار را زمزمه میکنم ....


در انتظار کسی نیستم که بیاید و دلیل حال خوبم باشد چون به نظرم نباید حال خوبت را نبایدبه دیگران گره بزنی .
وقتی کسی را دوست داری و از دوست داشتنش اطمینانی نداری احساس میکنم به خودت بی حرمتی کرده ای .تا خودت را باور نداشته باشی برای خودت بهترین ها را در نظر نگیری هیچ کس اعتنایی به بودن یا نبودنت نمی کند .


مریم رئیسی
@adelehz

داشتم بین کتاب‌هایم دنبال یک پاکت نامه میگشتم تا کارت پستالی را درونش جا به جا کنم .پاکت را پیدا کردم و بین دستانم نگاه داشته بودم که ناگهان ...
ناگهان از خودم پرسیدم:دختر !
چرا تا بحال هیچوقت پستچی برای تو یک نامه ی خوشحال کننده نیاورده ست ؟؟؟
راستش یکه خوردم و نشستم روی مبل کنار کتابخانه، همانطور که داشتم با پاکت بازی میکردم در کمتر از چندثانیه بشدت احساس خلا کردم درحالی که به‌ پاکت نامه با حسرت نگاه میکردم و بفکر فرو رفته بودم.
مادرم می‌گوید تو نباید بخاطرش ناراحت باشی چون نسل شما نسل نامه نیست.
شما نسل نوشته های دیجیتالید که بیشتر خوشحالی های تان را لابلای صفحات موبایل و لپ تاپ پیدا کردید .

ولی راستش را بخواهید من نمی‌توانم خودم را قانع کنم .
من دلم نامه میخواهد، نامه ی واقعی، کاغذ واقعی، پاکت سفید آبی قرمز با تمبر و مهر اداره ی پست که یک پستچی واقعی ترجیحا با دوچرخه بیاوردش دم در خانه و من در حالی که یک تکه پارچه بعنوان روسری می اندازم روی سرم بدوم و آن را تحویل بگیرم .

اصلا دلم می‌خواهد پشت در بایستم و بگویم کیه ؟!
و پستچی بگوید خانم زمانی، نامه دارید !

و آن وقت ،هنوز به اتاق نرسیده وسط حیاط پاکت را باز کنم و خط به خطش را با ولع بخوانم.
یعنی یکی، یک جای دنیا که هرچه دورتر باشد بهتر ست به من فکر کرده است و برایم نوشته و بدست کسی سپرده تا برایم بیاورد .
راستی چنین چیزی خوشبختی نیست ؟
من دلم نامه ای از راه دور ميخواهد که واقعی باشد و با خودش خوشحالی واقعی بیاورد .
راستی پستچی و قاصد خبرهای خوب و نامه های واقعی چرا به من، چرا به ما نمی رسد ؟

#عادله_زمانی
@adelehz

من که روزنامه نویس نبودم .صفحه نیازمندی ها هم که دست من نبود چه شد و چگونه شد که یک روز به خودم آمدم و دیدم بیشترین نیازمندیها را در دل و روحم ردیف کردم!؟
به یک حال خوش جهت آرامش نیازمندیم.
به یک خبر خوش بعد از مدتها انتظار نیازمندیم.
به یک خنده ی از ته دل بدون توقف تا لحظه ای که اشکت در بیاید نیازمندیم.
به یک شوق بچگانه از دیدن یک دسته بادکنک قرمز در دل آسمان نیازمندیم.
به چیزهایی نیازمندیم که در هیچ دکانی فروخته نمیشود یا بقول قدیمی تر ها در قوطی هیچ عطاری یافت نمیشود..
یعنی میخواهم بگویم زندگی همین موضوعات کوچک و بظاهر غیرمهمی ست که گاهی بی توجه از کنارشان میگذریم اما همین کوچکهای غیرمهم قادرند آن چنان شوقی را در ما روشن کنند که کمتر کسی و چیزی قادرست به برافروختن شان...
زندگی مفهوم کوچک ساده اما واقعی خوشحالی های ارزان و دم دستی ست..
همین..

#عادله_زمانی
@adelehz

هوا سرده لطفا حواستون به کاپوت و این کوچولوها باشه
@adelehz

:)))
@adelehz

فرزندم
امیدوارم
دیر نشود
روزی که باید بفهمی
دوست داشتن کسی که دوستت دارد بر هرچیز این دنیا ارجح تر است .
و این را هم که
آنکه دوستت دارد تا ابد پیش تو باقی نمی ماند.
#عادله_زمانی
@adelehz