من به دوستی احتیاج دارم که تمامیت وجودم را بپذیرد،هم نیمه ی تاریک و هم نیمه ی روشنم را
دوستی که در پذیرشم دست به انتخاب نزند .و مرا با ویژگی های خوبم در الویت قرار ندهد.
من به دوستی نیاز دارم که پوسته ی ظاهری ام را بشکافد و از درون وجود مرا کشف نماید.
آنکه باور داشته باشد پشت نقاب روی صورتم انسانی دیگر ایستاده که میتواند بسیار دوست داشتنی تر از آنچه می بینید باشد.
چنین دوستی تضمین آرامش زندگی ست
و خبر بد این است که چنین دوستی به ندرت یافت می شود.
#عادله_زمانی
@adelehz

نمی‌دانم وقتی غذایی که پیک موتوری رستوران برایتان می‌آورد سرد است، چه می‌کنید.

نمی‌دانم وقتی سوار تاکسی می‌شوید و می‌بینید کولر را روشن نکرده، چه می‌کنید.

نمی‌دانم وقتی کتابی را می‌خرید و می‌بینید که جلد آن تا شده یا صفحه‌ای از آن کثیف است چه می‌کنید.

نمی‌دانم وقتی از سوپرمارکت خرید می‌کنید و متوجه می‌شوید که یکی از اقلام، اشتباه ارسال شده چه می‌کنید.

نمی‌دانم وقتی در کافی‌شاپ، کمی از چای در نعلبکی ریخته یا نانی که می‌آورند کمی مانده است، چه می‌کنید.

من معمولاً چیزی نمی‌گویم، مگر اینکه مجبور شوم (مثلاً کفشی بخرم و کفش دیگری تحویلم شود که در آنجا هم تا حد امکان، ایراد را گردن می‌گیرم و مثلاً می‌گویم ظاهراً من در توضیح مشخصات کفش اشتباه کرده‌ام یا خوب بیان نکردم).

قدیم‌ها چنین اخلاقی نداشتم. اما چند سال پیش، دوستی من را با مفهوم «مهمان دنیا» آشنا کرد.

او گفت: بعضی در دنیا، مثل صاحب‌خانه‌اند و برخی مثل مهمان. وقتی به عنوان مهمان جایی می‌رویم، توقعات کمتری داریم. به طعم غذا، به کهنه بودن میوه، به رنگ در و دیوار، اعتراض نمی‌کنیم.

انگار «پیچِ پذیرش»‌مان را چرخانده‌اند و روی سطحِ دیگری تنظیم کرده‌اند. در دنیا می‌توان دو جور زیست. مثل صاحبان دنیا و مثل مهمان‌های دنیا.

یادم هست به او گفتم: اگر هیچ‌کس اعتراض نکند، هیچ‌چیز بهتر نمی‌شود. همه‌چیز بد می‌ماند. این نسخه‌ی تو، نسخه‌ی سقوط و قهقراست.
اما او پاسخ داد: همیشه کسی هست که اعتراض کند. دنیا، صاحبان فراوان دارد. چیزی که کم است، مهمان است. نگاه طلبکارانه – حتی وقتی حق با توست – بر روی روش و منش تو تأثیر می‌گذارد و از تو انسانی دیگر می‌سازد و تو را از جمع «اقلیت مهمان» به «اکثریت صاحب‌خانه» می‌راند.

دوستم دیگر بین ما نیست. او از مهمانی دنیا رفته است. اما حرفش هنوز گوشه‌ی ذهنم مانده.

دنیا، بازی بزرگی‌ست که من، در چند صحنه از آن، مهمان هستم. همین و نه بیشتر.

محمدرضا شعبانعلی
@adelehz

راهی پيدا كردم كه از دوباره صدمه خوردن مصون بمانم:
اگر نگذارم كسی برايم اهميت پيدا كند، ديگر چنين فقدانی را تحمل نخواهم كرد.

✍🏻 اروین یالوم

@adelehz

پاییز دارد می رود.
خرمالوها،انارها،انجیرها همه رسیدند.ولی تو نرسیدی...
#عادله_زمانی
@adelehz

@adelehz

تمنای وفاداری مرا هرگز نبود از تو
ولی ای بی وفا از بی وفا هم انتظاری هست

سر زد به دل، دوباره غم کودکانه‌ای
آهسته می‌تراود از این غم،ترانه‌ای
باران شبیه کودکی‌ام پشت شیشه‌هاست
دارم هوای گریه، خدایا بهانه‌ای..

قیصر امین پور
@adelehz

دوستت دارم نه آنچنانی که شاملو آیدا را
نمی گویم غرق ام یا چشمانم بسته است
اما می‌گویم بقدری دوستت دارم که برای زنده ماندنم کافی باشد.
میدانی مانند جریان ملایم آبی که همیشه جاری ست .
تو را این چنین دوست دارم
ملایم اما طولانی ..
#عادله_زمانی
@adelehz

گوشيم مثل خيلي چيزهاي ديگه ام خراب شده ، متاسفانه نميتونم مستمر ازش استفاده كنم ، مثل تلويزيون قديمي خونه ي پدري ام بايد خاموش اش كنم خنک بشه ، دلش كه حال اومد دوباره بيام سراغ اش.
خيلي وقته نتونستم بيام تو كانال ..
براي ساير كانال ها را با يك فلش به سمت پايين فقط خودم را به انتهاي پيام ها مي رسونم ، حالا اگر رسيدم و شد بعدا ميام بالا و مرور ميكنم
اما
تو كانال "زني كه گم كردم" هر پيام را يه وقتهايي چند بار ميخونم تو دلم براش كامنت ميزارم
و از ترس اينكه تمام بشن به اينكه چند تا پيام را هنوز نخوندم نگاه نميكنم .

ممنون از كانال خوبتان ،ازمطالب ارزنده اتون
و از وجود بامحبتتون كه از پشت كيبورد سرد
حس تون را بخوبي منتقل مي كنيد 🌸🌸

ارادتمند زهرا

#شما_فرستادین

پ.ن اینقدر گاهی پیام‌های دریافتی تون زیباست که حیف میدونم تنهایی بخونمش❤️ممنون که هستید و اینقدر هم خوب و نازنینید❤️❤️

@adelehz

از این آرامش ها
از این حس خوبها ❤️🦊
#نارنجی
@adelehz

درويشی تنگدست، به در خانه توانگری رفت و گفت:
شنيده‌ام مالی در راه خدا نذر کرده‌ای که به درويشان دهی، من نيز درويشم. 

خواجه گفت: من نذر کوران کرده‌ام، تو کور نيستی.
پس درويش تاملی کرد و گفت: ای خواجه، کور حقيقی منم که درگاه خدای کريم را گذاشته، به در خانه چون تو، گدائی آمده‌ام. 

اين را بگفت و روانه شد. خواجه متأثر گشته، از دنبال وی شتافت و هر چه کوشيد که چيزی به وی دهد، قبول نکرد…

📕 مناجات نامه
✍️🏻 خواجه عبدالله انصاری


الهی،روا مدار که جز درگاه تو چشم مان به کسی دیگر باشد .
آمین

شب زیبا ❤️

@adelehz

ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﯽ ...
ﻣﻬﻤﺘﺮﯾﻦ ﺍﺻﻞ "ﺍﻧﺴﺎﻧﯿﺖ" ﺍﺳﺖ؛
ﺍﮔﺮ ﮐﺴﯽ ﺍﺯ ﻣﻦ ﮐﻤﮑﯽ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ،
ﯾﻌﻨﯽ ﻣﻦ ﻫﻨﻮﺯ ﺭﻭﯼ ﺯﻣﯿﻦ ﺍﺭﺯﺵ
ﺩﺍﺭﻡ ...

ﭘﺎﺋﻮﻟﻮ ﮐﻮﺋﯿﻠﻮ

صبح بخیر❤️
@adelehz

من این طور باور دارم که خدا
برای خلقت تو
برای نقاشی چشمان و نگاهت
برای کشیدن طرح انگشتانت که گویا فقط جهت نوازش خلق شده اند .
برای رنگ آبی زدن به دلت
و برای خاصیت خوبِ مرهم بودنت بر زخمها
بسیار وقت گذاشته است .
حیف است اگر باور کنم‌چنین خلقت شاهکاری به سادگی به وجود آمده است.
#عادله_زمانی
@adelehz

خرمالوهاتون و خوردید؟
دارن میرن ها😍

#دلبرانه_های_پاییز
هنگامه جان❤️
@adelehz

آفتاب صبح روزهای پاییز و زمستان
از آن دلبر هایی ست که میشود مدتها با او عشق بازی کرد.
گرم است اما نمیسوزاند، روشن است اما چشم را نمی زند ذرات معلق خاک در هوا را به واسطه اش با چشم میبینی .می نشیند روی پوستت مثل یک حریر نازک که روی بدن بنشیند و نفوذ میکند لابلای وجودت انگار بخواهد میان رگهایت نور بپاشد و جاری شود...
این زیبایی ست
از نظر من زیبایی مطلق است .
بگونه ای مطلق و خواستنی
#عادله_زمانی
@adelehz

این ویدئوی قشنگی از صندلی شدن یک‌مرد برای خانم باردارش هست .البته اون بی تفاوتی کسانی که روی صندلی نشستند خیلی زننده است به نظرم

قدر پدرها و مادرهامون رو بدونیم .❤️❤️❤️

@adelehz

تفاوت نسل ها یعنی مامانم برای من مطالب تاریخی و آموزنده میفرسته من برای تشکر براش جوکای آنچنانی سند میکنم .
همش صدای نوچ نوچ و خنده ریزش از گوشه گوشه ی خونه میاد😄❤️

#تفاوت_نسلها
@adelehz

‏مایوس نباش!
‏من امیدم را در یاس یافتم
‏مهتابم را در شب
‏عشقم را در سال بد یافتم
‏و هنگامی که داشتم
‏خاکستر می‌شدم
‏گُر گرفتم ...
‏
احمد شاملو
@adelehz

چه میتوانستم بکنم جز اینکه عاشقش شوم؟
عشق او یک‌انتخاب نه بلکه تقدیر من بود.
#عادله_زمانی
@adelehz