بعد از سالهای طولانی
دیشب خواب یک همکلاسی دوران دبستانم را دیدم.
من هیچ وقت با این دختر صمیمیتی نداشتم.ما حتی در یک نیمکت هم نمی نشستیم اما اسمش از کلاس چهارم دبستان همچنان در ذهنم باقی مانده است .
دیشب خوابش را دیدم
مثل تمام رویاهای مدرسه ای که حداقل ماهی یک بار آن را می بینم .
من ماهی یک بار خواب میبینم که در آن کلاس بزرگ و خالی طبقه دوم مدرسه قدیمی ام هستم .
مدرسه ای که ان را همان سال بازسازی کرده بودند و طبقه ی دوم با تمام امکانات خالی بود چون تعداد دانش آموزان کمتر از آن بود که تمام کلاسها را پر کند .
بنابراین زنگهای تفریح که همه ی بچه ها با سروصدا به حیاط مدرسه می ریختند تا یا به بوفه برسند یا آب بخورند یا سر صف دستشویی منتظر بمانند.
من به آن طبقه خالی می رفتم .
بین کلاسهای خالی می گذشتم و روزنامه های دیواری شیفت مخالف را نگاه میکردم ‌.
در یکی از کلاسها گچ های رنگی بر میداشتم و آخرین شعری که یاد گرفته بودم را روی تخته سیاه می نوشتم .
حتی پیامی برای بچه های شیفت مخالف می گذاشتم
و انتهایش تاریخ و ساعت می زدم .
بعد سریع تا زنگ‌نخورده بود از پله ها خودم را به کلاس خودمان می رساندم‌.
آن چند دقیقه چرخیدن در ان‌کلاسهای خالی و آرام که نور به ملایمی نیمکتهایش را نوازش می داد قشنگترین چیزی بود که میتوانستم در زنگ تفریح بدست بیاورم.
در پیچ‌پله ها گاهی چشمم به هاله می افتاد که لبخند زنان از حیاط به سمت کلاس می رود .
دیشب بعد از این همه سال هاله را در پیچ پله های دبستانم خواب دیدم .
که ایستاده با صورتی که نه بچگانه بود و نه بزرگسالی در ان دیده می شد به من لبخند می زد.
اصلا نمیدانم چرا ؟
چرا باید کسی را که هرگز به او فکر نکردم خواب ببینم .
نمیدانم علت چیست
فقط میدانم صبح که از خواب برخواستم
دستانم گچی بود
شاید دیشب در آن کلاس بر تخته ی سیاه شعری نوشته بودم .

#عادله_زمانی

ته دل خوشی این روزها امید به اومدن پاییزه که بتونم توی هوای خنک دوباره یه بلال اتیشی بخورم و برای چند دقیقه یادم بره چه خبره ...
@adelehz

در زندگی بعدی تو را در پاریس ملاقات خواهم کرد .
من دختری ۲۱ ساله ام که تورا میبینم
دانشجوی کالج هنر که عصرها در یک کافی شاپ کار میکند .
و تو مشتری دائمی کافه که هر روز با روزنامه عصر پشت یکی از میزها می نشینی و قهوه سفارش می دهی .
وقتی روزنامه ات را باز میکنی دود سیگار گوشه ی لبت باعث میشود چشمانت را به شکلی جذاب تنگ کنی..
در آن زندگی من هر روز برایت قهوه می آورم
و تو به من لبخندی تحویل خواهی داد
و من هر روز نزدیک زمان آمدنت رژلب قرمزم را محکم تر روی لبم میکشم‌.
نمی دانم در ان‌زندگی چه رخ خواهد داد
فقط میدانم دلم عاشقی در پاریس را میخواهد ..

#عادله_زمانی
@adelehz

شب بخیر ❤️
@adelehz

بخوابیم و باور کنیم
خدایی وجود داره که تمام این چیزها ختم به خودش میشه ..
هفت آسمون بدون ستون بر بلندای هم ایستاده
که همه مون توش جا میشیم و هیشکی بیرون نمیمونه ...
بخوابیم ...
#عادله_زمانی
@adelehz

خوابم نمی برد
رفته ام سراغ کتابخانه ام
لابلای کتابها یک طبقه کتابخانه را به سررسیدها و دفترهای رنگی رنگی که دایی احمد هر سال تحویل برایم می فرستاد اختصاص دادم.
این دلتنگی شبانه بخاطر کتابها نیست
دنبال گمشده ام به سوی دفترها کشیده شده ام .
تمامشان را سالم نگاه داشتم .
آخرینش مال نوروز امسال و قدیمی ترینش سررسید خوش و آب رنگ سال ۸۵ ست.
دایی خوش قلبم هر نوروز برایم سررسیدهای گلدار و دفترهای دخترانه پیدا میکرد برایم لابلایش اسکناس نو می گذاشت و می فرستاد تا سورپرایز شوم .
آن دفتر سال ۸۵ را برمیدارم و شروع به ورق زدن میکنم ..ان سال بردمش مدرسه تا همکلاسی ها درونش یادگاری بنویسند همکلاسی هایی که اصلا نمیدانم هیچ کدام شان حالا کجا هستند .
شعرهای ریز و درشت و از من بماند به یادگاری ها را که بالا و پایین میکنم بیشتر دلتنگ میشوم..
آخر آدم گمشده اش را نمی تواند لابلای چند ورق پیدا کند .
دلتنگ مهربانی های بی آلایش دایی احمد هستم
دلتنگ خنده هایش
دلتنگ زنگ صدایش
و از خود بیزار که هرچه میگردم نمیتوانم پیدایش کنم .
بعضی روزها هوس میکنم زنگ بزنم و صدایش را بشنوم و بعد از مسیر برمیگردم و به خودم نهیب میزنم که دیوانه او دیگر تلفن را برنمی دارد ...

اخ که این دلتنگی لعنتی شبانه چه بر سر قلب آدم بی دفاع و ناتوان می آورد..
خسته ام
به خواب نیاز دارم
دفتر گلدار سال ۸۵ را درآغوش می کشم پاهایم را جمع میکنم و چشمانم را میبندم .
میخواهم بخوابم
در عالم خواب صدایی با خنده از دور دست ها به گوشم می رسد.

گریه نکن بره ی دایی
من حالم خوب ست ...

#عادله_زمانی
@adelehz

روشنگرِ آیینه ی دلها دمِ صبح است ...

صائب


@adelehz

حال جهان خوب خواهد شد .

کلام:عادله زمانی
صدا:دکتر ملیکا محمدی
@adelehz

برادرزاده ي سه ساله ام،چند شب قبل،وسط مهماني،درست همان زماني كه داشت بلند بلند مي خنديد و بازي مي كرد،بطور خيلي ناگهاني،يكهو رفت توي فكر،بعد هم پقي زد زير گريه.

آنهم نه گريه ي معمولي،از اين گريه هاي جگر كباب كن كه آدم ميتواند در جا بخاطرش بميرد.آن وقت،همانطور كه كز كرده بود توي آغوش مادرش و موهاي لختش را سپرده بود به نوازش مهربان دستهاي او،در جواب اين سوال ساده كه:"آخه چرا گريه ميكني پسرم؟"

با همان لهجه ي بغض آلود قشنگ و غمگين بچگانه ،ميان قطره هاي درشت اشكي كه يك بند،مي غلطيد روي صورت ماهش،در آمد كه:الان خونه مون تنهاست،دلش برامون تنگ شده،بايد بريم پيشش...

من حالا دارم به اين فكر ميكنم كه كاش،از او كه با زبان پنجره ها و ديوارها آشناست،پرسيده بودم آيا دراين شب عبوس،كه به اندازه ي هزار سال سياه،طولاني و مكدر است،خانه اي هست كه اندكي..تنها اندكي..دلتنگ بازگشتن من باشد...؟؟؟

دکتر ندا کارگر
@adelehz

وطن جان! خسته ام پایانِ خوبِ داستانت کو؟

حسین جنتی

@adelehz

عشق را عاشقانه دوست دارم .
چرا که آدمی را وا میدارد در مسیرهایی نو گام بردارد.
به شیوه ای نو زندگی کند .
و چیزهایی را دنبال کند که بسیار زیباست .
عشق را دوست دارم
نه بخاطر لذتی که بهمراه دارد نه حتی به خاطر زجر شیرینی که با اوست
صرفا از آن جهت که عشق تو را بزرگ‌ می کند .
آنقدر بزرگ که بتوانی زیباتر زندگی کنی.
#عادله_زمانی
@adelehz

#شب_آهنگ
@adelehz

و شادی
هرگز سرزمین های زیبای مارا رها نخواهد کرد
تمام اشک ها خشک خواهد شد
دوباره میخندیم و می رقصیم و زندگی میکنیم
تاریخ شاهد ست که شادی و عشق ما را و ما آن را هرگز رها نمیکنند و نمیکنیم ...
#عادله_زمانی
❤️
@adelehz

صبح که از خواب بیدار می‌شوی،
در نظر بیاور چه سعادتی است زنده بودن،
فکر کردن، لذت بردن و دوست داشتن...

مارکوس اورلیوس

@adelehz
صبح بخیر ❤️

دلخوشی های کوچیک ❤️
@adelehz

بعضی آدم ها در زندگی هر آدمی هستند که عطر گلابند.
یعنی بوی خوب هستند.مایه آرامش، انتهای حس های خوب دو عالم
بین همه ی بوی های آشغالی که ممکن است بزند به دماغت تو سرت را میبری دم شیشه ی گلاب زندگیت و عطر آن یک سری آدمهای گلابی زندگی خودت را می بلعی.
اصلا این آدم‌گلابی ها اگر نباشند کار دنیا لنگ است آقا بدجور لنگ است.
هرکاری می کنی بکن ولی هوای آدم گلابی های خانه ات ، زندگی ات را داشته باش
همین.
#عادله_زمانی
عکس؛ هنگامه ❤️
@adelehz