گفتم :
" همیشه فکر می کردم آدم ها می توانند در خیال هم، عاشق هم بشوند بدون آن که حتی یک بار دست یکدیگر را لمس کنند...ولی بعد همه چیز ذره ذره عوض شد. تازه فهمیدم که یک زنم. یواش یواش حواسم درگیر شد.
به دیدنش عادت کردم.
باید او را در کنارم حس می کردم.
صدایش را می شنیدم. باید هر بار مطمئن می شدم که او هم به همین شدت مرا می بیند و احساسم می کند.
حالا فکر میکنم دروغ است. نمی شود فقط توی ذهن عاشق یک نفر شد.
اگر بشود خیالات است...ای کاش می شد با خیال یک نفر زندگی کرد ولی امکان ندارد. فکر می کردم آدم ها همان طور که آمده اند، می روند. نمی دانستم که نمی روند.
می مانند.
ردشان می ماند حتی اگر همه چیزشان را هم با خودشان بردارند و بروند."
فریبا وفی
@adelehz

نوشتن از روز دختر و از دخترها اصولا کار آسانی نیست .البته این را بگویم که ما دختربچه های دیروز یک کمی با این رسم و رواج تازه بنیاد شده ی روز دختر غریبگی میکنیم.
آخر آن روزها که ما داشتیم بزرگ می شدیم این حرفها اینقدر دهان به دهان نمی گشت پس نه در موردش حرف میزدیم نه هم میتوانستیم گلایه هایمان از فرهنگ جامعه را فریاد بزنیم.
ما مثل دختر بچه های دهه نودی امروز نبودیم که بتوانیم از همان کودکی صدایمان را برای حق مان بالاتر ببریم و محکم نه بگوئیم.
این بود که به ما یاد دادند
دختر نباید بلند بخندد
دختر باید سنگین و رنگین باشد
دختر نباید قبل از آمدن اسم یک عدد آقای شوهر در شناسنامه اش به موهای صورتش دست بزند ولو که از سبیل هایش خون بچکد و در کوچه او را چنگیز صدا بزنند 😑
دختر نباید اسم رژلب خصوصا از نوع قرمزش را قبل از عروس شدن بیاورد
و هزار جور دختر نباید دیگر
شرط می بندم اگر از شما بخواهم یک مثال هم شما بگوئید به تعداد دخترانی که این مطلب را میخوانند مثال خواهیم داشت .
القصه که ما خیلی با روز دختر و روزی که بخواهند در آن وجود مارا به دلیل خودِ خودِ وجودی مان تبریک بگویند آشنا نیستیم.
اما این را هم می دانیم و باید بدانید .که دختر بودن در هر برهه زمانی آسان نیست .
گاهی سخت تر است و گاهی آسان تر اما در هر صورتش بازهم راه بی دست انداز نمیشود .
این ها را نمیگویم که بخواهم رنگ فمنیستی به حرفهایم بزنم نه ..
پسر بودن و مرد بودن هم آب خوردن نیست که آسان باشد .از آن دسته خانم هایی که همیشه ی خدا سعی در به رخ کشیدن زنانگی دارند هم نیستم فقط میخواهم بگویم
ما خیلی راه طولانی را تا امروز آمده ایم
در پیج و تاب تاریخ بسیار تقلا کردیم از زنده به گور شدن در عصر جاهلیت تا روزهایی که کسی فرزند دختر را در شمار فرزندانش نمی آورد و اگر از او می‌پرسیدی چند فرزند داری فقط تعداد پسرها را میگفت و مثلا اگر سه دختر داشت و پسری نداشت میگفت فرزندی ندارم ..
از روزهایی که عروسک ها را از دامان مادربزرگ هایمان جمع کردند تا آنها را با مردی بزرگتر از خودشان به حجله بفرستند .و ما نوه های مادربزرگانی که عشق را نچشیده بودند و نمی دانستند دختر هم می تواند حق انتخاب همسر داشته باشد .
در پیج و تاب این تاریخ هزار توی راه ما طولانی بود این روز قشنگ که حالا دختر بچه ها را به شوق و ذوق می اندازد ما را بفکر فرو می برد.
ولی بهرحال بنظرم روز زیبایی ست و میتوان آن را تبریک گفت
روز دختر
روز رویاهای صورتی
لباسهای سفید عروسی
روز بزرگ بشم پرستار بشم
روز رژلب هایی با طعم توت فرنگی
روز عزیزم توام مثل برادرت قوی هستی برو دنبال رویاهات
روز دختر دلسوز مادر و پدرِ
روز گورستانهای پر شده از دختران قربانی قتلهای ناموسی
روز شهرستان دوره نمی توانی بری اونجا درس بخوانی
روز اون پسره عیبی نداره تو دختری حرف در میارن .
روز دخترانگی حتی اگر یک زن ۵۰ ساله بودی
روز خوب دامن های پف دار و کفشهای پاشنه بلند
مبارک .
دختران امروز
دختران دیروز
روزتان خیلی مبارک
لبخند بزنید
خانه پر از پروانه شود ❤️

روز دختر مبارک
#عادله_زمانی
@adelehz

روز دختر مبارک 😅
@adelehz

روز دختر
به دختران نان آور خونه هم مبارک ...
@adelehz

«وَ لاتُعَنِّنی بِطَلَبِ مالَمْ تُقَدِّرْ لی فیهِ رِزْقاً.»‌
در جستجوی آن‌چه برایم مقدر نکرده‌ای، خسته‌ام مکن.
@adelehz

برای نزدیک شدن به خداوند
باید قلبی نرم چون مخمل داشته باشی...
هر انسانی در طول زندگی‌اش
به شکلی رقّتِ قلب را می‌آموزد...
دچار حادثه یا بیماری صعب‌العلاجی می‌شود،
درد جدایی می‌کشد،
یا مال و اموالش را از دست می‌دهد...
همه فرصتی می‌یابیم تا سختیِ قلبمان را نرم کنیم.
اما بعضی‌ها حکمت این حوادث را می‌فهمند
و قلب‌شان را برای نزدیک شدن
به خداوند رقیق می‌کنند
و برخی متاسفانه بعد از این امتحان..
خشن‌تر شده و با دلی چون سنگ،
از آن بیرون می‌آیند!

ملت عشق
الیف شافاک
@adelehz

یه معذرت خواهی به تمام کسایی که، بهشون اهمیت دادیم، با جون و دل براشون وقت گذاشتیم، پای حرفا و دردودلاشون نشستیم، دروغاشونو دیدیم وفهمیدیم اما به روشون نیاوردیم، بداخلاقیاشونو تحمل کردیم، با نبودناشون نه تو شادی نه توغم ساختیم، اما ذره ای لایقش نبودن بدهکاریم!و فک کردن چون دوسشون داریم و تحملمون بالاس احساس نمیکنیم؛درک نکردن آدم تا يه جايي پيگيره، بعدش ميتونه به بدترين شكل ممکن بيخيال بشه، یجوری که اصلا انگار از اولم برامون مهم نبوده!

#شما_فرستادین
@adelehz

چقدر تو لحظه زندگی میکنید؟؟؟
@adelehz

🎧#شب_آهنگ
@adelehz

صبح را دوست دارم و دوست ندارم.
دوست دارم زیرا آغازدیدار توست.
ودوست ندارم چون پایان خواب توست..
صبحت باشکوه چون نامت...

#عادله_زمانی
صبح به خیر ❤️
@adelehz

اما بالاخره انسان ها به هر جای دنیا که بروند در آخر به همان جایی برمی گردند که به آن تعلق دارند. به همان شهر، به همان خانه، به همان قلب و به همان آغوش ...


@adelehz

تو عشق بودی !
این را از رفتن ات فهمیدم ...

جمال ثریا

@adelehz

خرافاتی نبودم
خرافاتی نیستم
نه فال گرفته ام نه تو را ته فنجان قهوه ی مادام ارمنی جستجو کردم .
اما یک روز به خودم آمدم دیدم تو آنکه می شناختم نیستی ،فرق کرده ای مهربانی هایت را باد برده است .
حالا من ماندم و دو راهی که آیا من چشم زدم مهربانی هایت را یا اینکه
یا اینکه تو از اول مهربان نبودی
انگار این بار باید سری به مادام ارمنی و قهوه هایش بزنم ...
#عادله_زمانی
@adelehz

اگر از من بپرسی به تو خواهم گفت که بهترین دوست یک زن کتابهایش هستند.
البته این شاید دیالوگ معروف فیلم مولن روژ را بیادت آورد آنجایی که گفته میشد الماسها بهترین دوست دختران هستند.
اما اگر از آن بگذریم کتابها در واقع از الماس ها باارزش تر هستند.
یک زن میتواند خودش را از دل کتابها بیرون بکشد خودی که دوستش دارد و آنقدر قوی هست که اجازه ندهد هیچکس خردش کند.
کتابها میتوانند زنانی قوی را تربیت کنند که برای بهترشدن حالشان منتظر هیچ مردی نباشند و قهرمان زندگی شان در گام اول خودِخودِخودشان باشند.
اگر از من بپرسی خواهم گفت که کتابها بهترین دوست زنان هستند...
#عادله_زمانی
@adelehz

#شب_آهنگ
#نوستالژی
@adelehz

شب بخیر 😊❤️
@adelehz

و لذا
بگونه ای خوب نباشید
که نشود عاشق تان نشد😊
#عادله_زمانی

صبح بخیر ❤️
@adelehz

غربت کسی نباش که تو را وطن دیده است..

محمود درويش

@adelehz

دلم از تمامِ دنیا یک "کلبه ی چوبی" می خواهد ،
میانِ جنگلی دور افتاده و سر سبز !
کلبه ای قدیمی و دِنج ، که درهایِ ایوانش به سمتِ آسایش و بیخیالیِ محض ، باز شود ...
کنارِ پنجره اش که نشستم ، یک کوهستانِ مه گرفته و با شکوه را ببینم و روح و جانم تازه شود ...
شب هایِ تابستان ، رویِ پشتِ بامش دراز بکشم ، از زیباییِ بکرِ آسمانِ پر ستاره اش ، جان بگیرم و به رویایِ شبانه ای شیرین و لذت بخش ، سفر کنم ...
و شب هایِ زمستان هم ، با نورِ چراغ هایِ بادی و گرد سوز ، کنارِ آتشِ شومینه ، روی یک صندلیِ چوبیِ دست ساز بنشینم ، کتاب بخوانم و چای بنوشم ...
هر سپیده دم با صدایِ چهچهِ پرندگانِ سر خوش و بی غم ، چشم باز کنم ،
نفسی آسوده و عمیق بکشم و از هوایِ تازه و جانانه ی طبیعتِ جنگل ، لذت ببرم ...
من برایِ دلخوشی ام ، یک کلبه ی دنج و آرام می خواهم ...
جایی که هیچ کس مسیرش را بلد نباشد ...
جایی که بشود به دور از نگاهِ آدم ها ؛
از زیباییِ بکر و دست نخورده ی طبیعتش ، لذت برد ...
جایی که بتوان ، بدونِ هیچ دلهره و تشویشی ؛
برایِ مدتی هم که شده ؛
به معنایِ واقعی "زندگی کرد.

ناشناس
#شما_فرستادین
@adelehz

دم دمای غروب که میشود
آدم یادش می آید دلش دوست میخواهد
نه که بقیه ی وقتها دلت دوست نخواهد نه
اما این ساعتها نبودش بیشتر حس میشود
فقط به آن جهت که بعد از یک روز خسته بنشینی و بگویی و بنوشی و بشنوی
چهار فعلی که باید با چای دم بکشد و به جان بچسبد ..
#عادله_زمانی
#چای_تایم
@adelehz