تحقیقات نشان می‌دهند صحبت کردن درباره تجریبات مثبت با دیگران آن تجربه را تقویت می‌کند. انسان‌ها اجتماعی‌ترین موجودات کائنات هستند، بنابراین ما شبکه عصبی بسیار پیشرفته‌ای برای همدلی و درک متقابل داریم و می‌توانیم خود را جای دیگران بگذاریم. مادام که دو یا چند نفر تجربه مثبت مشترکی دارند، احساس مثبت تولید شده در این شبکه‌های همدلی دوباره خود را نشان می‌دهد و به صورت زنجیروار در عکس‌العمل نمایان می‌شود. همانطور که جان میلتون در کتاب «بهشت گمشده» خود می‌نویسد: «هرچه از خوبی بیشتر یاد کنید، بیشتر رشد می‌کنند.»

شادکامی_ماندگار
ریک هانسون

@adelehz


پ.ن دقیقا به همین دلیل ست که میگویند کلام‌تان را مثبت کنید و منفی گویی و منفی نویسی را کنار بگذارید.

هیچ‌وقت فکر نمی کردم یه روزی بیاد که دلم برای گردش های علمی مدرسه ام تنگ بشه 🚎💔
@adelehz

شما را دعوت میکنم به دیدن معجزه ی ۱۴ قلاده گرگ در پارک ملی یلواستون آمریکا نخستین پارک ملی جهان در سال 1995.

ببینید بر اثر آوردن ۱۴ قلاده گرگ به پارک چه رخ داده ست....
@adelehz

برای استفاده از پستها و مطالب جدید در اینستاگرام با ما همراه باشید .❤💗

Instagram.com/adeleh.z7

چرا خورم غم دنیا به این دو روزه اقامت؟
چو بازگشت به این منزل خراب ندارم

صائب

#دلبرانه_های_پاییز
شیما
امریکا
@adelehz

به قدر رسیدن شب به صبح
در همان چند دقیقه ی واپسین شب
هنگامی که شب در آخرین و سیاه ترین لحظه اش به سر می برد.
در همان چند دقیقه ی خاص،معجزه رخ می دهد.
معجزه ی نور
به سخت ترین و سیاه ترین شرایط زندگیت خوش بین باش
شاید خورشیدی در گوشه ای از جهان شروع به تابیدن و پایان شبت کند.
#عادله_زمانی

@adelehz

دخترم! باید یاد بگیری حالِ خوبت رو به هیچ آدمی وصل نکنی چون اگه یه روز نباشه حالِ خوبت، بد میشه
یاد بگیر لبخند خاصیت چهره‌ات باشه ولی حرفای هیچکسی دلیل خنده‌هات نباشه چون اگه یه روزی خودش و حرفاش نباشه خندیدن یادت میره
قشنگیِ یه دختر به موهاشه تو هم موهاتو فقط به عشقِ خودت بلند کن ولی به دستای هیچکس عادتشون نده چون اگه یه روزی خودش و دستاش نباشه، موهات اضافه‌ترین قسمت زندگیت میشن
شعر خوندن شبونه رو یاد بگیر ولی به گوشای هیچکس عادت نکن چون اگه یه روزی خودش و گوشاش نباشه، دیگه صداتو دوس نداری

دخترم! اومدن هر آدمی توی زندگیت دلیل بر موندنش نیست، باید یاد بگیری به حرف ، صدا ، نگاه ، دست و گوش کسی عادت نکنی
زندگی کن ، بگو ، بخند ، شعر بخون ، برقص ولی فقط برای دلِ خودت

پریسا امیریان
@adelehz

رازی که من میتوانم برایت برجا بگذارم این ست که هیچ کس بی دلیل وارد زندگیت نمی شود .هیچ چیز اتفاقی رخ نمیدهد .هرچیزی براساس حکمتی ست که رخ میدهد حکمتی که تو شاید بفهمی شاید زود شاید دیر شایدهم هرگز نفهمی ...اما سعی کن که نگاهت را فراخ کنی و به حوادث زندگیت از بالا نگاه کنی تا بفهمی خداوند هنرمندی ست که پازل زندگیت را به بهترین نحو ممکن میچیند .شاید گاهی از یک قطعه از این پازل راضی نباشی اما درنظر بگیر که قطعات کلیت را میسازند اگر آن قطعه حذف شود تو هرگز به تمامیت نخواهی رسید .
بله عزیزترینم ! هیچ چیز دنیا اتفاقی نیست.
#عادله_زمانی
صدا : جواد پرویز
@adelehz

پاییز کوچک من
دنیای سازش همه‌ی رنگ هاست
با یکدیگر
تا من نگاه شیفته ام را
در خوش ترین زمینه به گردش برم
حسین منزوی
#دلبرانه_های_پاییز
زهرا پارسا
قمصر کاشان
‌ @adelehz

محض بی دردی است منع ما کهنسالان ز عشق
عشق در هنگام پیری، چون به سرما آتش است
صائب تبریزی

پ.ن یکی و پیدا کنید اینجوری عاشق تون باشه .
@adelehz

وقتی خودش میگوید که برای ما کافی ست .
نهایت دیوانگی ست اگر بازهم غرق غم دنیا شویم‌.
شب زیبا ❤️
@adelehz

چای بنوش
و قندی در دهان بگذار..
طعم گس بغض را با چایت قورت بده
که بقول نیما ازگندم زار من و تو
مشتی کاه می ماند برای بادها...
#عادله_زمانی
خط: محمد ابراهیمی جویباری

صبح بخیر ❤️
@adelehz

به جفایی و قفایی نرود عاشق صادق
مژه بر هم نزند گر بزنی تیر و سنانش


#دلبرانه_های_پاییز
ماه اکتبر ۲۰۲۰
کانادا، انتاریو

@adelehz

دَر هَوَسِ خیالِ او،
هَمچو خیال گَشته‌اَم

اوست گِرفته شَهرِ دِل،
مَن به کُجا سَفر بَرَم...


مولانای جان

@adelehz

به کودکی که سالها بعد شاید نامه ام را بخواند .

من این یادداشت را برای یک کودک می نویسم که نمیدانم کیست و چه زمانی قرارست آن را بخواند.اما به حیث یک انسان که روزی روی این زمین زندگی کرده ست بر خود واجب می دانم تاچیزهایی که به آن در طول زندگی باور پیدا کردم را برای او بنگارم.دنیا را چه دیدی شاید یک روز به کارش آمد.ومگر نه آنکه مارکز میگوید باید جهان را بهتر از آن چه تحویل گرفته ای تحویل دهی خواه با فرزندی خوب،خواه با باغچه ای سبز ومن اضافه میکنم خواه با هدیه دادن تجربیاتی که به بهای عمرت بدست آورده ای به دیگرانی که هنوز ابتدای راه زندگی هستند.
دوست ناشناخته ی من
سلام
حالا که این یادداشت را برایت می نویسم میانه ی یک غروب غلیظ تابستانی ست.هیچ بارانی در راه رسیدن به شهر نمی باشد و هیچ بلبل نغمه خوانی در اطراف این خانه به چشم‌نمیخورد تا نغمه سرایی کند اما میبینی که بازهم زندگی ادامه دارد.
کودک شیرین؛
که قطعا هنوز دنیا را از چهارچوب صادقانه و پاک کودکانه ات میبینی، تو که حتما دلآرام و دلخواه کسی یا کسانی در جهان هستی میخواهم چند خط برایت بنگارم تا بخوانی ولی قبل از آن بگذار تا با یک آرزو برای تو آغاز کنیم‌.
من برایت آرزو میکنم که خوب و خوش باشی و "جانت"درد نکند .در این دنیای گاه دل آزار مهم است که جانت آرام باشد.آدمی گاهی چنان در درد جانش غرق میشود که حتی خودش هم نمیداند چگونه این جان بدرد آمده را آرام سازد.
باید بدانی که گاهی جان آدمی بیرون از بدنش زندگی میکند .تعجب نکن! اگر می پرسی چگونه؟ به تو پاسخ خواهم داد.
مثلا ؛ مادرها ،جانشان را بیرون از تن شان میگذارند.فرزندان آنها جان های ایشان هستند گاهی مادری این سوی زمین ست و جانش آن سوی زمین .
می توانی تصور کنی چقدر اندوهناک ست ؟
یا مثلا؛ سرزمین، برای بعضی آدمها وطن جانشان ست حتما تا بحال باید با مفهوم وطن آشنا شده باشی.وطن یعنی خانه،مجموعه ی احساسات دلخواه و نوستالژی های شخصی
آدم ها گاهی مجبور می شوند جان شان را در دست دشمن رها کنند و از آن دور بمانند .هر بار که وطن ایشان درد داشته باشد جان ایشان هم متحمل درد خواهد بود آنها با وطن شان یکجا اشک می ریزند و می خندند حتی اگر از هم دور باشند.
گاهی آدمیزاد آنقدر کسی را دوست دارد که جانش را به او می بخشد هربار که او ترکش کند جان آدمی بدرد می آید .
القصه آنکه آدمیزاد میتواند به هزار گونه متحمل درد جانش شود و من همچنان برای تو آرزو میکنم که هرگز سبب درد کسی نشوی .ظالم ترین ِما در دنیا آنهایی هستند که جان دیگران را بدرد می سپارند.
تو این را بدان که زندگی در این سیاره ی خاکی ناخواسته آغاز میشود اما ادامه دادنش هنر توست چرا که هر زنده ماندنی زندگی نیست و هر رهگذری جان نیست.
زندگی کردن در واقع یک هنرست پس آنکه بداند مفهوم زندگی چیست هنرمند ست. اما متاسفانه تعداد هنرمندان در این دنیا انگشت شمار هستند.
زندگی کردن خیلی فرمول پیچیده ای ندارد یعنی بتوانی برای فرداهایت چیزی پس انداز کنی ؛یک مهربانی،یک عشق ،یک دعا و یا حتی یک لبخند
تو باید بدانی که زندگی مثل یک رنگین‌ کمان هفت رنگ طیف های رنگی مختلفی دارد؛شادی،اندوه،لبخند،اشک
اما واقعیت آن ست که رنگهای مختلف در کنار هم معنا پیدا میکنند‌ اگر غم را مزه مزه نکنی هرگز نخواهی توانست حلاوت شادی را تجربه کنی. این یک‌ قانون نانوشته است که بهمراه هر اندوه یک شادی فرا می رسد پس هربار که چیزی تورا در جهان سخت اندوهگین ساخت لبخند بزن و منتظر روزهای خوب باقی بمان .بعد از هر باران منتظر آفتاب بنشین و بعد از هر برف و سرما به انتظار خورشید گرم باش .هرگز اتفاق نیافتاده ست که خورشید طلوع کردن را از یاد ببرد .
تا زمانی که زنده ایم موظف به زندگی کردن هستیم حالت یا میتوانی خودت را محکوم به آن کنی یا میتوانی خودت را خوش شانس از داشتن نعمت زندگانی بدانی.فرزندم،همه چیز به نوع نگاه تو بستگی خواهد داشت.
این را هم بدان که آن چیزی که امروز برایش اشک می ریزی شاید فردا بیاد نیاوردی و آنچه امروز تورا به خنده وا میدارد شاید فردا وجود نداشته باشد .پس به اندازه ای که دور میشوی برگرد، به اندازه ی که اشک می ریزی بخند و به اندازه ی که متنفر میشوی و یا حتی بیشتر عاشق شو .
اگر باز هم فرصتی بدست دهد و این غلظت غم اندود تابستانی مرا مجال دهد برایت خواهم نوشت .
تو نیز هرکجا هستی و زیر هر آسمانی که نشسته ای با خواندن این خط ها لبخند بزن تا من احساس کنم که توانسته ام به اندازه ی سر سوزنی چیزی را برای کسی به یادگار بگذارم .
حتی اگر چند خط باشد
برسد به دست کودکی که نمیشناسمش

#عادله_زمانی

روز جهانی کودک مبارک ❤️
@adelehz