"زنی که‌گم کردم "

"آخرخانه"

ازکوچه صدای باران می اید.
پنجره هارا میبندم !بادبا من سر ستیز دارد انگار..هرچه سعی میکنم پنجره را محکم ببندم باد محکمتر هلش میدهد هواتاریک است..بوی نم خاک تمام اتاقم را پرکرده است.
خوش به حال اسمان که اشک میریزد مرا ببین بایک دنیا بغض ناشکسته....
به زور با دستان نحیفم چمدان قدیمی ام را اززیر تخت بیرون میکشم
میاندازمش روی تخت، اخ واقعا یادم نمی اید اخرین بارکی باهم به سفر رفتیم.وقتی بلند میشوم در کمد را بازکنم...حس تلخی تمام وجودم را پرمیکند.
دوباره روی تخت مینشینم..
باخودم میگویم احمق نشو توقلبت رادراینخانه میگذاری حالا چه چیزرامیخواهی برداری؟
تنهابرو...
امانمیشود این حس است عقل میگوید لازم است چندتکه ای برداری...
شایدم باید یادگاری هایم راببرم بگذاردرخانه ای خالی ازیادمن نفس بکشد..
خانه بوی غم میدهد.
تلفنت هم مثل همیشه خاموش است..
نگاهم به ایینه می افتد امان ازاین اینه ها....یکروز تمام ایینه هارا میشکنم..
دلم میخواهد هیچ ایینه ای وسعت دردمرا منعکس نسازد..
پیرشده ام...ای مرد پیرم کردی بدون انکه بفهمی، دلم میخواهدکنارهروسیله ی خانه ی بی روحت یک یادداشت بگذارم تا تمام نبودنها وخیانتهایت رابه رخ بکشم.
حواست هست من همانی هستم که روزی بی من نفس نمیکشیدی حالا امروزچه کسی نفست شده که مرا دور انداخته ای... آه.
همین ۴تکه وسیله کافیست تن پوشی که وسعت دردم رابپوشاند،
شانه ای که گیسوان غم اندودم را شانه زند ،آینه ای که تکرارغم نبودنت درچشمانم باشد.وعطری که مرا به یاد اغوشت بیندازد همان اغوشی که حالا
به روی دیگری بازاست...
پالتوی سیاهم رابه تن میکشم دکمه هایش را یکی پس ازدیگری میبندم.
چکمه های بلندم را به پامیکنم راهی دراز در پیش است...
روسری ام رابه سر میندازم تاسیمای زن غمزده ی ایینه تکمیل گردد.
سالهاست ارایش کردن را فراموش کرده ام ازهمان روزی که
رژلبم راباپشت دست پاک کردم وقتی دیدم لب اورا میبوسی...
میخواهم امروز بروم تا زن خانه کم شود ازمحاسبات صاحبخانه
گم شود در جاده های بی کسی...
به اخر خانه میرسم!دم درهمان دری که روزی با عشق گشودمش اما...
قبل ازاینکه بروم یک امانتی دارم که باید بگذارم و بروم.
حلقه ام را که حالا کدرشده استجلوی ایینه میگذارم امانتی ات را پس میدهم
این تو واین تمام دنیایی که برای این زن ساخته ای...
صدای بسته شدن در را پشت سرم میشنوم.
پادرخیابان که میگذارم باد سردی به چهره ام میخورداهمیتی ندارد...سالهاست این بادها می وزند برزندگی آشیانه وقلب خاکستری من..
تیرماه1391
#عادله_زمانی
#داستان_کوتاه
@adelehz

1.87K views10:58