بدترین ظلم درحق کسی ویران کردن اعتماد اوست ...برایش نقش بازی کردن است ..
به اعتماد دیگران نسبت به خودتان شبیه یک جام بلور نگاه کنید ..
جام باارزش وگرانبهای بلور بایک بارشکستن، دیگر آن جام قبلی نمی شود ..و دیگر هیچ شراب محبتی درآن جام وجود آدمیزاد را مست نمی کند ..
#عادله_زمانی
@adelehz

‏میگن استحمام کردن با آب ۵۶ درجه سانتیگراد به مدت ٣۰ دقیقه ویروس کرونا رو از بین میبره.

قصد جون ما رو کردین؟؟؟
کباب نمیشه احتمالا ادم؟



@adelehz

یه عروسی قدیمی دعوت شیم تو خونه باشه با رقصای اینجوری
شامشم زرشک پلو با مرغ و نوشابه سیاه شیشه ای :))
الکی و ریز ریز از سر دلخوشی بخندیم اهنگ یه حلقه طلایی معین هم پخش بشه وسطش قطع بشه برن اون طرف کاست و بذارن :))
نمیشه برگردیم یکم دلمون شاد بشه بی بهونه ؟
@adelehz

شب زیبا
@adelehz

باید جهان را بهتر از آنچه تحویل گرفته‌ای
تحویل بدهی
خواه با فرزندی خوب،
یا باغچه‌ای سرسبز...
اگر فقط یک نفر با بودن تو
ساده‌تر نفس کشید،
یعنی تو موفق شده‌ای

مارکز

@adelehz

امیدوارم در نهایت به شکل دایره هایی گرد شده از فرط چاقی از قرنطینه خارج نشیم😐
@adelehz

پیامهای زیادی در طول روز دریافت میکنم
ولی بعضی پیامها حال آدم رو خیلی خوب میکنه
مثل این یکی
من سپاسگزار همه ی شما عزیزان هستم😍
@adelehz

@adelehz
#شما_فرستادین

بعضی چشم ها فراموش کردن شان سخت ست .
نه اینکه خیلی چشمهای خاص یا زیبایی باشند نه شاید جز معمولی ترین چشمها اما آنقدر عمیق که فراموش کردنشان کار آسانی نیست...
چشم هایی که اولین بار عشق را درونشان دیدی چشم هایی که اولین بار تو کشف شان کردی چشم هایی که روزی خودت را در تلالو برقشان دیدی
چشم هایی که یک روز وقتی هنوز همه چیز تمام نشده بود با تو میخندیدند و گاهی برایت اشک می ریختند .
ممکن ست سالهای زیادی باشد که آن چشمها را ندیده باشی اما هنوز گاهی شبی نیمه شبی دلتنگ شان میشوی
و دلت از تو می پرسد، راستی کجاست و چه میکند؟
حال چشمانش خوب هست؟
چشم هایی که روزی برایم گریه کرده بودند...
چشم هایی که مدتها منتظرم به در ماندند
و وقتی نتوانستم به هزار و یک دلیل به آن چشمها برسم غمگینانه برای ریختن قطره ای اشک بسته شده بودند ...
چشم هایی که وقتی ناامیدانه می رفتند هنوز به سمت من بودند..
میدانی سالهاست از یک جفت چشم سبز بی خبرم
امشب بی هوا بیادش افتادم
بیاد چشمان سبزی که روزی برویم بسته شد و دیگر هرگز به سمت من باز نشد.
چشمِ سبز غریب
نمیدانم کجای جهان نشسته ای
نمیدانم چشمانت بروی که باز شده ست
فقط میدانم که کاش چشمهایت هرگز گریان نباشند
مراقب آن یک جفت زمرد غم آلود باش...
همین
#عادله_زمانی
@adelehz

آیا کسی از اطرافیان و نزدیکان شما به کرونا مبتلا شده ست ؟
anonymous poll

خیر – 224
👍👍👍👍👍👍👍 85%

بله – 39
👍 15%

👥 263 people voted so far. Poll closed.

آمار مبتلایان
از دو هفته پیش
بیشتر شده و این‌نگران کننده ست
سعی کنیم توی خونه بمونیم و جدی بگیریم کرونا رو
@adelehz

خوشحال ترین زنان در دنیا انانی هستند که یادگرفته اند بدون توجه به دنیای پیرامونشان
خوشحال باشند.
بدون توجه به محدودیت ها،سختی ها و یا دشواری ها
زنانی که یاد بگیرند برای شادی شان متکی به هیچ کس نباشند زنان موفقی هستند که راه درستی را رفته اند....
#عادله_زمانی
@adelehz

توی روزهای قرنطینه به هرچیزی میشه فکر کرد حتی به ازدواج با پیتزا🤦‍♀😁
@adelehz

مدتهاست احساس میکنم همان دخترک 4یا 5 ساله ای هستم که چندخیابان دورتر از خانه اش گم شده ست .خسته ام از گشتن و اندوهگینم از پیدا نشدن ..
حس میکنم میان خیابانهایی نااشنا در به در میگردم .درهای خانه،پنجره ها و حتی کاسبهای محله ها هیچکدام آشنا به نظر نمی رسند هم دلم میخواهد راهم را بیابم هم نمیتوانم ...
این غم انگیزترین حالت استیصال ست...
ان دخترک 5ساله بلاخره پیدا شد به خانه برگشت و دوباره گم نشد
اما من واقعا نمیدانم پیدا شدنی در موردم در کار هست یا نه ...
خسته ام از گشتن های متوالی خسته ام از پیدا نشدن ها ...
کاش روزی راهم را بیابم
همین...
#عادله_زمانی
@adelehz

گر کسب کمال می‌کنی می‌گذرد
ور فکر مجال می‌کنی می‌گذرد
دنیا همه سر به سر خیال است، خیال
هر نوع خیال می‌کنی می‌گذرد…

👤وحشی بافقی

@adelehz

وقتی بچه بودم هر وقت چیزی گم میشد و از یافتنش عاجز میشدم داد میزدم ماااامااان فلان چیز کجاست؟
و مادرم در کسری از ثانیه با دادن یک ادرس سر راست گمشده ام را پیدا میکرد.
مادرم در بچگی من سمبل قهرمانی بود که هیچ کدام از تیرهایش به خطا نمی رود.
به نوجوانی که رسیدم نظرم کمی فرق کرد دوست داشتم آنچه خودم بهتر میدانم را انتخاب کنم حتی در کوچکترین چیزها مثل لباس و کفش ...
این بود که خیلی وقتها حرف مادرم را نادیده میگرفتم و انتخاب خودم را میخریدم چیزی که اولش شادم میکرد و بعدتر میفهمیدم چه کلاهی به سرم رفته ست .
مادرم در نوجوانی برای من قهرمانی بود که گهگاهی تیرهایش به خطا می رفت ..
پا به جوانی که گذاشتم از انتخابهای اشتباه نوجوانی خسته بودم .دلم میخواست دوباره برگردم به کودکی و بگویم ماااامان فلان چیز کجاست؟
فهمیدم من میتوانم درست از غلط را تشخیص دهم اما بازهم دلم میخواهد مادرم تاییدم کند .چرا؟
در جوانی مادرم فقط قهرمان من بود من یادگرفته بودم که همه ی ما تیرهایی داریم که گاهی به خطا می رود و گاهی به ثمر مینشیند اما این مهم نیست .مهم این ست که همه ی ما ادمها فقط یک نفر را داریم که در هر صورت حتی اگر اشتباه کنیم عاشقانه دوستمان دارد ...و ان مادرمان ست.
#عادله_زمانی
@adelehz