Forwarded from "زنی کهگم کردم "
دوستت دارم
مثل گم شدن در نقاشىهاى لوور
مثل پرسه در پاريس
مثل شانزِليزه
تو فقط هراَز گاهى وطنم باش
من تا هميشه دوستت خواهم داشت ...!
👤كامران رسول زاده
@adelehz
مثل گم شدن در نقاشىهاى لوور
مثل پرسه در پاريس
مثل شانزِليزه
تو فقط هراَز گاهى وطنم باش
من تا هميشه دوستت خواهم داشت ...!
👤كامران رسول زاده
@adelehz
"زنی کهگم کردم "
پارسال این موقع ها یکی از دوستان عکسی از بهار زودرس شیراز جان و فرستاد❤️امسال هم محبت کردند فرستادند...زمستون داره میگذره و بهار دوباره از راه میرسه هیچ چیز سختی در زندگی همیشگی نیست ..چراغ امید همیشه روشن باد .. 📷شهرزاد اسدالهی @adelehz
بیاید وسط این همه خبر استرس آور یه چیزی براتون پست کنم که قند تو دل خودم آب کرد 😍
دوسال هست که شهرزاد عزیزم از شیراز عکس شکوفه های زودرس بادام رو برای کانال ارسال میکنند و امسال به شکلی متفاوت تر عکسی از دوتا شکوفه ی بادام فرستادن
بهمراه دختر زیباشون که وارد چهارماهگی شده
حالم خیلی قشنگ شد امیدوارم این حال قشنگ مسری باشه و به شما هم سرایت کنه😍❤️
@adelehz
دوسال هست که شهرزاد عزیزم از شیراز عکس شکوفه های زودرس بادام رو برای کانال ارسال میکنند و امسال به شکلی متفاوت تر عکسی از دوتا شکوفه ی بادام فرستادن
بهمراه دختر زیباشون که وارد چهارماهگی شده
حالم خیلی قشنگ شد امیدوارم این حال قشنگ مسری باشه و به شما هم سرایت کنه😍❤️
@adelehz
❤6
Forwarded from "زنی کهگم کردم "
دوستان عزیزم
پیج جدید زنی که گم کردم در اینستاگرام
بعد از این فعال تر از همیشه در اینستاگرام در خدمتتون هستم .
برای استفاده از پستها و مطالب جدید در اینستاگرام با ما همراه باشید .
Instagram.com/adeleh.z7
پیج جدید زنی که گم کردم در اینستاگرام
بعد از این فعال تر از همیشه در اینستاگرام در خدمتتون هستم .
برای استفاده از پستها و مطالب جدید در اینستاگرام با ما همراه باشید .
Instagram.com/adeleh.z7
اگر زنی با تو دعوا میکند .اگر ازتوگلایه دارد یعنی برایش مهمی
بترس از روزی که همان زن دیگر نامت راهم یادش نیاید چه برسد به اینکه نگرانت شود...
#عادله_زمانی
@adelehz
بترس از روزی که همان زن دیگر نامت راهم یادش نیاید چه برسد به اینکه نگرانت شود...
#عادله_زمانی
@adelehz
اگر از من بپرسی به تو خواهم گفت که بهترین دوست یک زن کتابهایش هستند.
البته این شاید دیالوگ معروف فیلم مولن روژ را بیادت آورد آنجایی که گفته میشد الماسها بهترین دوست دختران هستند.
اما اگر از آن بگذریم کتابها در واقع از الماس ها باارزش تر هستند.
یک زن میتواند خودش را از دل کتابها بیرون بکشد خودی که دوستش دارد و آنقدر قوی هست که اجازه ندهد هیچکس خردش کند.
کتابها میتوانند زنانی قوی را تربیت کنند که برای بهترشدن حالشان منتظر هیچ مردی نباشند و قهرمان زندگی شان در گام اول خودِخودِخودشان باشند.
اگر از من بپرسی خواهم گفت که کتابها بهترین دوست زنان هستند...
#عادله_زمانی
@adelehz
البته این شاید دیالوگ معروف فیلم مولن روژ را بیادت آورد آنجایی که گفته میشد الماسها بهترین دوست دختران هستند.
اما اگر از آن بگذریم کتابها در واقع از الماس ها باارزش تر هستند.
یک زن میتواند خودش را از دل کتابها بیرون بکشد خودی که دوستش دارد و آنقدر قوی هست که اجازه ندهد هیچکس خردش کند.
کتابها میتوانند زنانی قوی را تربیت کنند که برای بهترشدن حالشان منتظر هیچ مردی نباشند و قهرمان زندگی شان در گام اول خودِخودِخودشان باشند.
اگر از من بپرسی خواهم گفت که کتابها بهترین دوست زنان هستند...
#عادله_زمانی
@adelehz
Forwarded from "زنی کهگم کردم "
نامه ای عاشقانه از دختری در عهد قاجار
نمونه ای از نامه نگاری های قدیمی
🌿بسم المعطّرٌ الحبیب
تصدقت گردم، دردت به جانم، من که مُردم وُ زنده شدم تا کاغذتان برسد، این فراقِ لاکردار هم مصیبتی شده. زن جماعت را کارِ خانه وُ طبخ وُ رُفت و روب وُ وردار و بگذار نکُشد، همین بیهمدمی و فراق میکُشد. مرقوم فرموده بودید به حبس گرفتار بودید، در دلمان انار پاره شد. پریدُخت تو را بمیرد که مَردش اسیر امنیهچیها بوده و او بیخبر، در اتاق شانهٔ نقره به زلف میکشیده.
حی لایموت سرشاهد است که حال و احوال دل ما هم کم از غرفهٔ حبس شما نبوده. اوضاع مملکت خوب نیست؛ کوچه به کوچه مشروطهچی چنان نارنجهایی چروک و از شاخه جدا بر اشجار و الوار در شهر آویزانند وُ جواب آزادیخواهی، داغ و درفش است وُ تبعید و چوب و فلک. دلمان این روزها به همین شیشهٔ عطری خوش است که از فرنگ مرسول داشتهایدُ شب به شب بر گیس میمالیم.
سَیّد محمود جان، مادیان یاغی و طغیانگری شدهام که نه شلاق و توپ و تشر آقاجانمان راممان میکند و نه قند و نوازش بیگم باجی. عرق همه را درآوردهام و رکاب نمیدهم، بماند که عرق خودم هم درآمده. میدانید سَیّدجان، زن جماعت بلوغاتی که شد، دلش باید به یکجا قُرص باشد، صاحاب داشته باشد، دلِ بیصاحاب، زود نخکش میشود، چروک میشود، بوی نا میگیرد، بید میزند. دلْ ابریشم است.
نه دست و دلم به دارچیننویسی روی حلوا و شُلهزرد میرود، نه شوق وسمه وُ سرخاب وُ سفیدآب داریم. دیروزِ روز بیگم باجی، ابروهایمان را گفت پاچهٔ بُز. حق هم دارد، وقتی که آنکه باید باشد و نیست، چه فرق دارد پاچهٔ بُز بالای چشممان باشد یا دُم موش و قیطانِ زر.
به قول آقاجانمان؛ دیده را فایده آن است که دلبر بیند. شما که نیستید وُ خمرهٔ سکنجبین قزوینی که باب میلتان بود بماند در زیرزمین مطبخ و زهرماری نشود کارخداست. چلّهها بر او گذشته، بر دل ما نیز. عمرم روی عمرتان آقا سَیّد، به جدّتان که قصد جسارت و غُر زدن ندارم ولی به واللّه بس است، به گمانم آنقدری که در فالکوتهٔ طب پاریس طبابت آموختهاید که به علاج بیماری فراق حاذق شده باشید، بس کنید، به تهران مراجعت فرمایید وُ به داد دل ما برسید، تیمارش کنید وُ بعد دوباره برگردید. دلخوشکُنکِ ما همین مراسلات بود که مدّتی تأخیر افتاد وُ شیشهٔ عطری که رو به اتمام است. زن را که که میگویند ناقصالعقل است، درست هم هست؛ عقل داشتیم که پیرهنتان را روی بالش نمیکشیدیم وُ گره از زلف وا کنیم وُ بر آن بخُسبیم. شما که مَردید، شما که عقلتان اَتّم وُ اَکمل است، شما که فرنگ دیدهاید وُ درس طبابت خواندهاید، مرسوله مرقوم دارید و بفرمایید این ضعیفهٔ ناقصالعقل چه کند.
تصدقت پریدُخت
بوسه به پیوست است.
📚پریدخت، مراسلات پاریس طهران
#شما_فرستادین
@adelehz
نمونه ای از نامه نگاری های قدیمی
🌿بسم المعطّرٌ الحبیب
تصدقت گردم، دردت به جانم، من که مُردم وُ زنده شدم تا کاغذتان برسد، این فراقِ لاکردار هم مصیبتی شده. زن جماعت را کارِ خانه وُ طبخ وُ رُفت و روب وُ وردار و بگذار نکُشد، همین بیهمدمی و فراق میکُشد. مرقوم فرموده بودید به حبس گرفتار بودید، در دلمان انار پاره شد. پریدُخت تو را بمیرد که مَردش اسیر امنیهچیها بوده و او بیخبر، در اتاق شانهٔ نقره به زلف میکشیده.
حی لایموت سرشاهد است که حال و احوال دل ما هم کم از غرفهٔ حبس شما نبوده. اوضاع مملکت خوب نیست؛ کوچه به کوچه مشروطهچی چنان نارنجهایی چروک و از شاخه جدا بر اشجار و الوار در شهر آویزانند وُ جواب آزادیخواهی، داغ و درفش است وُ تبعید و چوب و فلک. دلمان این روزها به همین شیشهٔ عطری خوش است که از فرنگ مرسول داشتهایدُ شب به شب بر گیس میمالیم.
سَیّد محمود جان، مادیان یاغی و طغیانگری شدهام که نه شلاق و توپ و تشر آقاجانمان راممان میکند و نه قند و نوازش بیگم باجی. عرق همه را درآوردهام و رکاب نمیدهم، بماند که عرق خودم هم درآمده. میدانید سَیّدجان، زن جماعت بلوغاتی که شد، دلش باید به یکجا قُرص باشد، صاحاب داشته باشد، دلِ بیصاحاب، زود نخکش میشود، چروک میشود، بوی نا میگیرد، بید میزند. دلْ ابریشم است.
نه دست و دلم به دارچیننویسی روی حلوا و شُلهزرد میرود، نه شوق وسمه وُ سرخاب وُ سفیدآب داریم. دیروزِ روز بیگم باجی، ابروهایمان را گفت پاچهٔ بُز. حق هم دارد، وقتی که آنکه باید باشد و نیست، چه فرق دارد پاچهٔ بُز بالای چشممان باشد یا دُم موش و قیطانِ زر.
به قول آقاجانمان؛ دیده را فایده آن است که دلبر بیند. شما که نیستید وُ خمرهٔ سکنجبین قزوینی که باب میلتان بود بماند در زیرزمین مطبخ و زهرماری نشود کارخداست. چلّهها بر او گذشته، بر دل ما نیز. عمرم روی عمرتان آقا سَیّد، به جدّتان که قصد جسارت و غُر زدن ندارم ولی به واللّه بس است، به گمانم آنقدری که در فالکوتهٔ طب پاریس طبابت آموختهاید که به علاج بیماری فراق حاذق شده باشید، بس کنید، به تهران مراجعت فرمایید وُ به داد دل ما برسید، تیمارش کنید وُ بعد دوباره برگردید. دلخوشکُنکِ ما همین مراسلات بود که مدّتی تأخیر افتاد وُ شیشهٔ عطری که رو به اتمام است. زن را که که میگویند ناقصالعقل است، درست هم هست؛ عقل داشتیم که پیرهنتان را روی بالش نمیکشیدیم وُ گره از زلف وا کنیم وُ بر آن بخُسبیم. شما که مَردید، شما که عقلتان اَتّم وُ اَکمل است، شما که فرنگ دیدهاید وُ درس طبابت خواندهاید، مرسوله مرقوم دارید و بفرمایید این ضعیفهٔ ناقصالعقل چه کند.
تصدقت پریدُخت
بوسه به پیوست است.
📚پریدخت، مراسلات پاریس طهران
#شما_فرستادین
@adelehz
سلام عادله جان
این عکس رو گرفتم تا امیدی باشه واسه دل هم وطنام که این آشوب کرونا رو هم پشت سر بزارن
دخترک دریا ❤️❤️
@adelehz
این عکس رو گرفتم تا امیدی باشه واسه دل هم وطنام که این آشوب کرونا رو هم پشت سر بزارن
دخترک دریا ❤️❤️
@adelehz
"زنی کهگم کردم "
برامبنویسید اگر دلتون خواست در حد یک خط بزرگترین اشتباهتون در زندگی چی بوده؟ @aydel7
بزرگترین اشتباهم
🌸 ترس از قضاوت شدن بود.
🌸اعتماد بیجا،اعتمادبیجا و بازهم اعتماد بیجا بود.
🌸 ازدواج در سیزده سالگی از ترس پدرم بود که منجر به طلاق در بیست سالگی شد.
🌸دوست داشتن یک مرد بود...
🌸بزرگترین اشتباه من تحمل کردن دشمنهای زندگیم بود
🌸اعتماد به یک مرد بود.
🌸بزرگترین اشتباه من ازدواج کردن بود ،چیزی که امیدم و ازم گرفت.
🌸 دل بستن به آدمی که ارزش خودشو نشون داد...
@adelehz
🌸 ترس از قضاوت شدن بود.
🌸اعتماد بیجا،اعتمادبیجا و بازهم اعتماد بیجا بود.
🌸 ازدواج در سیزده سالگی از ترس پدرم بود که منجر به طلاق در بیست سالگی شد.
🌸دوست داشتن یک مرد بود...
🌸بزرگترین اشتباه من تحمل کردن دشمنهای زندگیم بود
🌸اعتماد به یک مرد بود.
🌸بزرگترین اشتباه من ازدواج کردن بود ،چیزی که امیدم و ازم گرفت.
🌸 دل بستن به آدمی که ارزش خودشو نشون داد...
@adelehz