"زنی که‌گم کردم "

اولین بار که حس کردم دوستت دارم دخترکی بودم خام ...سرم از باد جوانی و سرخوشی پر بود هر وقت که کسی مرا میدید کوله بارم پر از خنده های قاه قاه بود ...دخترکی که همیشه بلند میخندید دیگران را میخنداند و عاشق رنگ صورتی زندگی بود .
من خام بودم و اگر آدمی که خام ست عاشق هم شود تصورش را بکن چه مغلطه ای می شود .در قبالم تو بودی که خام نبودی اتفاقا خیلی هم پخته بودی جهانت با جهان صورتی و گل گلی من فرق داشت ...و خنده هایت دیپلماسی بود نه مثل خنده های من که مزه ی بستنی وانیلی می داد .در برابر من تو بودی که عشق را چرتکه می انداختی و حساب شده حرف میزدی تو که قانون دنیایت از کتابهای سنگین و قطور جدی می امد نه مثل من که دنیایم را کتابهای شعر و دفترچه های گلدار پر کرده بود .وقتی به من دروغ های رنگی میگفتی تو آن دروغهارا موجه میدانستی چون هدف مهم بود نه وسیله ...و وقتی با چشمهای گشاد شده ام دروغهای رنگی ات را باور میکردم هرگز تصور نمیکردم که آدمها میتوانند در عشق حسابگر باشند و دروغ پرداز ...
میدانی تو مرد بزرگی بودی که بلد بود چطور ادمها را قانع کند و من دخترک خامی که دنیایش مزه آبنبات میداد و دل نگرانی اش نخندیدن ادمهای اطرافش بود ..بگذار یک راز مهم را بتو بگویم .من با تو بزرگ شدم ...بزرگ شدم آنقدر که یادبگیرم که دنیای بیرون دنیای آدم بزرگ ها همان دنیای صورتی و آبنباتی من نیست .در اولین باری که دیدمت پیراهنی زرد با گلهای رز و ریز قرمز، شلوارجین ابی روشن و صندلهای تابستانی آبی رنگی به پا داشتم.تمام لباسهایم میخندیدند و بادگرم تابستانی بین موهای باز زیر شالم می جنبید..تو اما سراپا سیاه پوشیده بودی و بوی عطر تلخت مشام را پر میکرد .میخواهم بتو چیزی بگویم که تاامروز هیچ کس نفهمید من بعد از ان روز دیگر هرگز نه ان پیراهن را زیر مانتوی جلو باز پوشیدم و نه حتی صندلهای ابی قشنگم را بپا کردم .حتی موهایم را هم زیر شال بازنگذاشتم ....و تو این چنین دنیای آبنباتی و گلدار مرا از من گرفتی ...
حالا بعد از مدتها من ادم دیگری هستم .نه انقدر خامم که دیگر دروغهای رنگی کسی را با چشمان گشاد شده باور کنم نه انقدر پخته که بتوانم کسی را فریب دهم .
من نوع جدیدی از خودم هستم ولی بین خودمان بماند هنوز هم گاهی دلم برای یک عصر تابستانی با طعم بستنی وانیلی تنگ می شود ...
همین
#عادله_زمانی
@adelehz

272 views17:50