این آخرین ماه تابستان را برگرد
برگشتن هایت را نگذار برای پاییز
پاییز خودش به خودی خود فصل برگشت هزار زیبایی ست ...تو زودتر بیا...
#عادله_زمانی
@adelehz
برگشتن هایت را نگذار برای پاییز
پاییز خودش به خودی خود فصل برگشت هزار زیبایی ست ...تو زودتر بیا...
#عادله_زمانی
@adelehz
رسم جالبی که بافندگانِ ایرانی هنگام درست کردن قالیچهها داشتهاند، این است که اغلب از روی عمد در بافت و یا نقشه اشتباهی مرتکب میشوند. آنها با این کار میخواهند نشان بدهند که "فقط خداوند بیعیب و نقص است.
@adelehz
@adelehz
شاید یک روز در غلظت غم الود یک عصر تابستانی از راهی دور به خانه برسی...مرا صدا کنی و من از خواب نیمروزی بپرم با چشمانی که هنوز کامل باز نشده نگاهت کنم.و بپرسم کی آمدی؟بخندی بگویی حالا رسیده ام برایم از همان چای های معروف عصرانه ات بیاور و من همچنان نگاهت کنم سکوتی حاکم شود ..چند دقیقه بگذرد در میانه ی حجم سکوت خانه بگویم خوش امدی اما دیر ....چای هایمان تمام شده اند و عصرهای مشترکمان به پایان رسیده ست ..این را خواهم گفت و سرم را دوباره بروی بالش برخواهم گرداند ...
چند دقیقه در بهت خواهی ماند و در اخر وقتی پلکهایم روی هم میرود صدای بسته شدن در خواهد آمد...
ازهمان راهی که آمده ای برخواهی گشت...
همین
#عادله_زمانی
🧿 @adelehz
چند دقیقه در بهت خواهی ماند و در اخر وقتی پلکهایم روی هم میرود صدای بسته شدن در خواهد آمد...
ازهمان راهی که آمده ای برخواهی گشت...
همین
#عادله_زمانی
🧿 @adelehz
خیابانهایی که از آنِ زنها نیست
از کودکی عاشق پیادهروی بودم و راه رفتن، همیشه گزینه محبوب من برای رفتوآمدهای درونشهری بود. آخرین سالهای زندگی در ایران اما دیگر هر روز بیشتر و بیشتر سراغ تاکسی خطی، مترو، اتوبوس و تاکسی تلفنی میرفتم و کمتر و کمتر راه میرفتم.
دلیلاش یک چیز بیشتر نبود: خیابانهای تهران، امن نبود. هیچ روزی و مطلقا هیچ چهارقدمی بدون شنیدن متلک، ترمز ماشین و موتور جلو پا، دستهای هرزهای که ناگهان تنات را لمس میکرد یا کسی که دنبالت راه میافتاد و تمام امنیت روانیات را بهم میریخت، ممکن نبود.
هر روز خستهتر و هراسانتر یک قدم عقب میکشیدم و کمتر در کوچه و خیابانهای شهر راه میرفتم. لذت هرروزه پیادهروی فقط با مهاجرت دوباره ممکن شد.
نتیجه تحقیق دانشگاه استانفورد نشان میدهد من در این تجربه تنها نبودم و این ماجرای تلخیست که انبوه زنان در کشورهای مختلف تجربه میکنند.
محققان این دانشگاه برای بررسی عادات راه رفتن مردان و زنان در کشورهای مختلف جهان، دادههای تلفنهای همراه هوشمند بیش از ۷۱۷ هزار نفر از۱۱۱ کشور جهان را جمعآوری و در مجموع فعالیت این افراد در بیش از ۶۸ میلیون روز را بررسی کردند.
نتیجه مسلم، شفاف و تلخ بود:
در تقریبا تمام این کشورها، زنان در طول روز کمتر از مردان راه میروند. و هرچه میزان پیادهروی روزانه مردم در نقطهای کمتر است، درصد چاقی مفرط و عوارض گوناگون ناشی از آن بیشتر و وخیمتر است.
برای مثال در آمریکا که بسیاری از شهرها انگار اصلا فقط برای خودرو طراحی شده و فضایی برای عابرپیاده نیست، کمتحرکی غوغا میکند و در نتیجه میزان چاقی مفرط هم سربهفلک میزند.
اما برخلاف باور کلیشهای رایج، دلیل اینکه زنها کمتر از مردها راه میروند مطلقا ارتباطی به «تنبلی» و حرفهای سطحی از این دست ندارد. دستاندرکاران این تحقیق هم همچون برخی دیگر از تحقیقهای پیشین به همان نتیجه رسیدند.
در همه جهان تحرک روزانه زنان به یک دلیل کمتر است:
محیط مناسب نیست!
گاه دشواریها و موانع فیزیکی پیادهروی را برای زنان مشکل میکند و گاه آنها نگران امنیت خود هستند و از آزار خیابانی هراساناند.
پژوهشگران استانفورد از این نتیجه تلخ باعنوان «نابرابری در تحرک روزانه» یاد کردند و این را هم مصداقی دیگر از نابرابریهای جنسیتی گسترده و فراگیر در جهان برشمردند.
میانگین دادهها نشان میدهد هرچقدر در کشوری خیابانهای شهر برای زنها به لحاظ فیزیکی مناسبتر و به لحاظ روانی امنتر باشد، از درصد این نابرابری تحرک میان زن و مرد کاسته میشود.
برای مثال، در سوئد که یکی از معدود کشورهاییست که نابرابری میان زنومرد در آن بسیار ناچیز است و زنان از امکانات و موقعیت برابر در اکثر حوزهها برخوردارند، نابرابری در تحرک روزانه نیز از هرکجای دیگر کمتر و ناچیز است.
«جامعه کودک» که سازمانی حامی حقوق کودک در بریتانیا است، گزارش دیگری منتشر کرد که نشان میداد از هر ۳ دختربچه بین ۱۰ تا ۱۷ سال در بریتانیا، یکی از آنها از قدم زدن در خیابانها میترسد
و همیشه نگران است که کسی او را دنبال کند، متلک بگوید یا دستمالی کند.
گروههای مدافع زنان هشدار میدهند که این وضعیت در عمل باعث میشود که زنها ماهیانه پول بیشتری از درآمد خود را نیز خرج مخارج جاری کنند.
چرا که باید هر روز هزینه مترو، اتوبوس، تاکسی یا بنزین و پارکینگ خودرو شخصی برای رفتوآمد را نیز به مخارج روزانه اضافه کنند.
نابرابری، هرگز یک راه سرراست و عیان نیست
هزار پیچیدگی دارد و ابعاد پنهان. دفعه دیگر اگر خواستید زنی را متهم کنید که «تنبلی» میکند و تا پارک سر خیابان نمیرود تا راه برود، اول کمی تامل کنید، دلیلاش احتمالا درونیتر و جدیتر از این حرفهاست:
احساس امنیت نمیکند.
فرناز صیفی
@adelehz
از کودکی عاشق پیادهروی بودم و راه رفتن، همیشه گزینه محبوب من برای رفتوآمدهای درونشهری بود. آخرین سالهای زندگی در ایران اما دیگر هر روز بیشتر و بیشتر سراغ تاکسی خطی، مترو، اتوبوس و تاکسی تلفنی میرفتم و کمتر و کمتر راه میرفتم.
دلیلاش یک چیز بیشتر نبود: خیابانهای تهران، امن نبود. هیچ روزی و مطلقا هیچ چهارقدمی بدون شنیدن متلک، ترمز ماشین و موتور جلو پا، دستهای هرزهای که ناگهان تنات را لمس میکرد یا کسی که دنبالت راه میافتاد و تمام امنیت روانیات را بهم میریخت، ممکن نبود.
هر روز خستهتر و هراسانتر یک قدم عقب میکشیدم و کمتر در کوچه و خیابانهای شهر راه میرفتم. لذت هرروزه پیادهروی فقط با مهاجرت دوباره ممکن شد.
نتیجه تحقیق دانشگاه استانفورد نشان میدهد من در این تجربه تنها نبودم و این ماجرای تلخیست که انبوه زنان در کشورهای مختلف تجربه میکنند.
محققان این دانشگاه برای بررسی عادات راه رفتن مردان و زنان در کشورهای مختلف جهان، دادههای تلفنهای همراه هوشمند بیش از ۷۱۷ هزار نفر از۱۱۱ کشور جهان را جمعآوری و در مجموع فعالیت این افراد در بیش از ۶۸ میلیون روز را بررسی کردند.
نتیجه مسلم، شفاف و تلخ بود:
در تقریبا تمام این کشورها، زنان در طول روز کمتر از مردان راه میروند. و هرچه میزان پیادهروی روزانه مردم در نقطهای کمتر است، درصد چاقی مفرط و عوارض گوناگون ناشی از آن بیشتر و وخیمتر است.
برای مثال در آمریکا که بسیاری از شهرها انگار اصلا فقط برای خودرو طراحی شده و فضایی برای عابرپیاده نیست، کمتحرکی غوغا میکند و در نتیجه میزان چاقی مفرط هم سربهفلک میزند.
اما برخلاف باور کلیشهای رایج، دلیل اینکه زنها کمتر از مردها راه میروند مطلقا ارتباطی به «تنبلی» و حرفهای سطحی از این دست ندارد. دستاندرکاران این تحقیق هم همچون برخی دیگر از تحقیقهای پیشین به همان نتیجه رسیدند.
در همه جهان تحرک روزانه زنان به یک دلیل کمتر است:
محیط مناسب نیست!
گاه دشواریها و موانع فیزیکی پیادهروی را برای زنان مشکل میکند و گاه آنها نگران امنیت خود هستند و از آزار خیابانی هراساناند.
پژوهشگران استانفورد از این نتیجه تلخ باعنوان «نابرابری در تحرک روزانه» یاد کردند و این را هم مصداقی دیگر از نابرابریهای جنسیتی گسترده و فراگیر در جهان برشمردند.
میانگین دادهها نشان میدهد هرچقدر در کشوری خیابانهای شهر برای زنها به لحاظ فیزیکی مناسبتر و به لحاظ روانی امنتر باشد، از درصد این نابرابری تحرک میان زن و مرد کاسته میشود.
برای مثال، در سوئد که یکی از معدود کشورهاییست که نابرابری میان زنومرد در آن بسیار ناچیز است و زنان از امکانات و موقعیت برابر در اکثر حوزهها برخوردارند، نابرابری در تحرک روزانه نیز از هرکجای دیگر کمتر و ناچیز است.
«جامعه کودک» که سازمانی حامی حقوق کودک در بریتانیا است، گزارش دیگری منتشر کرد که نشان میداد از هر ۳ دختربچه بین ۱۰ تا ۱۷ سال در بریتانیا، یکی از آنها از قدم زدن در خیابانها میترسد
و همیشه نگران است که کسی او را دنبال کند، متلک بگوید یا دستمالی کند.
گروههای مدافع زنان هشدار میدهند که این وضعیت در عمل باعث میشود که زنها ماهیانه پول بیشتری از درآمد خود را نیز خرج مخارج جاری کنند.
چرا که باید هر روز هزینه مترو، اتوبوس، تاکسی یا بنزین و پارکینگ خودرو شخصی برای رفتوآمد را نیز به مخارج روزانه اضافه کنند.
نابرابری، هرگز یک راه سرراست و عیان نیست
هزار پیچیدگی دارد و ابعاد پنهان. دفعه دیگر اگر خواستید زنی را متهم کنید که «تنبلی» میکند و تا پارک سر خیابان نمیرود تا راه برود، اول کمی تامل کنید، دلیلاش احتمالا درونیتر و جدیتر از این حرفهاست:
احساس امنیت نمیکند.
فرناز صیفی
@adelehz
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
ورزش صبحگاهی 😄❤️
@adelehz
@adelehz
چقدر جهان می تواند زیبا باشد
اگر در آن فقط
هنر و لذت و عشق وجود داشت...
📚 دختری که رهایش کردی
👤جوجو مویز
@adelehz
اگر در آن فقط
هنر و لذت و عشق وجود داشت...
📚 دختری که رهایش کردی
👤جوجو مویز
@adelehz
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
آنه تکرار غریبانه ی روزهایت چگونه گذشت؟😊💏
آنه شرلی با موهای قرمز
یا آنه شرلی در گرین گیبلز
#یادش_بخیر
@adelehz
آنه شرلی با موهای قرمز
یا آنه شرلی در گرین گیبلز
#یادش_بخیر
@adelehz
بزرگ شدیم و فهمیدیم پشت کمد اتاقمان راهی به سرزمین ناشناخته نیست ....
اما همزمان دانستیم آلیس میشویم و راهمان را در سرزمینهای ناشناخته گم میکنیم اگر دوست داشتن نیاموزیم ...
همین
#عادله_زمانی
@adelehz
اما همزمان دانستیم آلیس میشویم و راهمان را در سرزمینهای ناشناخته گم میکنیم اگر دوست داشتن نیاموزیم ...
همین
#عادله_زمانی
@adelehz
پدران ومادرانمان در عکسهای قدیمی چقدر جوان ترند...
بزرگ شدیم و دیر فهمیدیم که برای بزرگ شدنمان چه بهایی پرداختند
گاهی از خودم میپرسم ایا فرزندی هستم که ارزش بهایی که والدینم برایم پرداختند را داشته باشم؟
بهای زیبایی و سلامتی وجوانی شان...
شما هم ازخودتان بپرسید حال عجیبی به ادمی دست می دهد...
#عادله_زمانی
@adelehz
بزرگ شدیم و دیر فهمیدیم که برای بزرگ شدنمان چه بهایی پرداختند
گاهی از خودم میپرسم ایا فرزندی هستم که ارزش بهایی که والدینم برایم پرداختند را داشته باشم؟
بهای زیبایی و سلامتی وجوانی شان...
شما هم ازخودتان بپرسید حال عجیبی به ادمی دست می دهد...
#عادله_زمانی
@adelehz
آدمها واقعا زیادند
بی شمارند
همین حالا که من دارم اینها را می نویسم
و شما احتمالا دارید می خوانید
من و شما فک می کنیم همه لم داده اند پای اینترنت یا تلویزیون اما اینطور نیس
خیلی ها الان سر کار هستند
خیلی ها توی اطاق عمل
خیلی ها بالای برجک نگهبانی
خیلی ها توو جادده
خیلی ها گرسنه اند و دنبال جای خواب
خیلی ها آخرین شبی ست که زیر یک سقف هستند
خیلی ها عروسیشان است
خیلی ها عزادارند
خیلی ها همین امروز اخراج شده اند
خیلی ها اولین شب خانه دار شدنشان است
خیلی ها نو رسیده دارند
خیلی ها ذوقمرگ رابطه ي جدیدشان
خیلی ها تصادف کردند
خیلی ها اولین شبشان در آسایشگاه سالمندان است
خیلی ها توو فرودگاه اند و در چند قدمی مهاجرت
خیلی ها با لبخند جواب سونوگرافی دستشان است
و خیلی ها غمگنانه جواب پاتوبیولوژی
خیلی ها پیش صاحبخانه گردن کج کردند این ماه مهلت بدهد.
خیلی ها اولین روز مواد مخدر را تجربه می کنند
خیلی ها گم شده اند
خیلی ها پیدا شده اند و ...
خیلی ها درست در لحظه ای که شما خواندن این متن را تمام کنید
می میرند.
#ناشناس
فرصت اندک ست عزیزکم...فقط زندگی کن هرطور که دلت را شاد میکند و به خودت وبقیه اسیب نمیزند فقط همین...
@adelehz
بی شمارند
همین حالا که من دارم اینها را می نویسم
و شما احتمالا دارید می خوانید
من و شما فک می کنیم همه لم داده اند پای اینترنت یا تلویزیون اما اینطور نیس
خیلی ها الان سر کار هستند
خیلی ها توی اطاق عمل
خیلی ها بالای برجک نگهبانی
خیلی ها توو جادده
خیلی ها گرسنه اند و دنبال جای خواب
خیلی ها آخرین شبی ست که زیر یک سقف هستند
خیلی ها عروسیشان است
خیلی ها عزادارند
خیلی ها همین امروز اخراج شده اند
خیلی ها اولین شب خانه دار شدنشان است
خیلی ها نو رسیده دارند
خیلی ها ذوقمرگ رابطه ي جدیدشان
خیلی ها تصادف کردند
خیلی ها اولین شبشان در آسایشگاه سالمندان است
خیلی ها توو فرودگاه اند و در چند قدمی مهاجرت
خیلی ها با لبخند جواب سونوگرافی دستشان است
و خیلی ها غمگنانه جواب پاتوبیولوژی
خیلی ها پیش صاحبخانه گردن کج کردند این ماه مهلت بدهد.
خیلی ها اولین روز مواد مخدر را تجربه می کنند
خیلی ها گم شده اند
خیلی ها پیدا شده اند و ...
خیلی ها درست در لحظه ای که شما خواندن این متن را تمام کنید
می میرند.
#ناشناس
فرصت اندک ست عزیزکم...فقط زندگی کن هرطور که دلت را شاد میکند و به خودت وبقیه اسیب نمیزند فقط همین...
@adelehz
لازم هست در توضیح این خانم و افرادی مثل ایشون بگم که ما گاهی از برخی مطالب کانالهای دیگر رو مثل مجله ژوان با حفظ نام نویسنده در کانال منتشر میکنیم .لابلای پستهایی که نوشته خودم هست یا خودمون منتشرکردیم .
این موضوع خیلی عادی هست و حتی کانالهای بزرگ عین پست و کپی میکنند که ما معمولا سعی میکنیم چنین نباشه .
بنظرم در نقد یا حتی گلایه کمی باید مودب تر باشیم
در درجه دوم اگر کسی از دوستان مثل ایشون خیال میکردند من نویسنده بودم وحالا باور ندارند بهتر هست کانال رو ترک کنند که وقتشون ضایع نشه
موفق باشید .
این موضوع خیلی عادی هست و حتی کانالهای بزرگ عین پست و کپی میکنند که ما معمولا سعی میکنیم چنین نباشه .
بنظرم در نقد یا حتی گلایه کمی باید مودب تر باشیم
در درجه دوم اگر کسی از دوستان مثل ایشون خیال میکردند من نویسنده بودم وحالا باور ندارند بهتر هست کانال رو ترک کنند که وقتشون ضایع نشه
موفق باشید .