Ռազմական գործողություններ մեր նկատմամբ կարող է լինել Նիկոլի հրահրմամբ՝ Ալիև հետ պայմանավորված և ռուս-ուկրաինական ճակատում մեր բնական դաշնակից Ռուսաստանի «նահանջով»:

Անաստված, անբարո, անարդար, հակաբնական, հակամարդկային Արևմտյան քաղաքակրթության ջատագովներին:

Հպարտությունը մահացու մեղք է, ինչի գլխավոր սնուցիչը տգիտությունն է:

Ինչպես հին հույներն էի կարծում, որ Արեգակը պտտվում է Երկիր մոլորակի շուրջ, այդպես էլ մեզ մոտ մարդկանց մի ստվար հատված կարծում է, թե մեր ներքաղաքականն է ազդում աշխարհաքաղաքական վրա, այնինչ ամեն բան ճիշտ հակառակն է և երկու հարյուրամյա հստակ իրողություն. մենք Արևմուտքին հետաքրքրում ենք այնքանով՝ որքանով կարող ենք վնասել Ռուսաստանին, սա մեր արժեքը Մեծ խաղում: Այս պարզ իրողությամբ պայմանավորված, հարկավոր է մեր ներքաղաքական գործընթացները դիտարկենք աշխարհաքաղաքական մեծ խաղի համատեքստում և շարժվենք այդ տրամաբանությամբ, որպեսզի մեր բարի ցանկությունն արագ չարիք չդառնա մեր հայրենակիցների և մեր Հայրենիքի համար, ինպես արել ենք բազմիցս, արդյունքում ստանալով ցեղասպանություն, պետականության կորուստ...

Արևմուտքը Նիկոլին գունավոր հեղափոխությամբ տվել է պետության ամենաթանկ կապիտալը՝ իշխանությունը. տալն ունեցել է արժեք, այդ արժեքը Հայաստանին Ռուսաստանի ազդեցության ծիրից հանելը և թուրքական վիլայեթ սարքելն է:

Այդ նպատակով կատարված առաջին մեծ օպերացիան՝ 44-օրյա պատերազմը, ռուսական կողմի ջանքերով վիժեցվեց 2020-ի նոյեմբերի 9-ին՝ ռուսական զորախմբի մուտքով Արցախ, այդ օպերացիայով Արցախն ամբողջությամբ պատերազմով պետք է հանձնվեր Ադրբեջանին, ռուսական կողմին էլ պետք մեղադրեին մեզ դավաճանելու մեջ, որից հետո դուրս հանեին ռուսական 102-րդ ռազմաբազան Հայաստանից, Հայաստանն էլ ՀԱՊԿ-ից և ԵԱՏՄ-ից:

Նիկոլի օրակարգը չի կարող փոխվել, նույնն է՝ ամեն կերպ հանել տարածաշրջանից Ռուսաստանին, դա կլինի մեր 120 հազար հայրենակիցներին շրջափակման մեջ պահելու գնով, Արցախը, Սյունիքը, Սևանը, անգամ Երևանը հանձնելով, թե Հայ ազգի նոր ցեղասպանությամբ, դա Նիկոլի համար էական չէ, նա իր օրակարգից չի կարող շեղվել, քանզի լավ գիտի շեղվողների վերջը:

Հայաստանում Նիկոլ, Արցախում՝ Ռուբեն Վարդանյան:

Կրկին «տուշոնկա շոու», բայց շրջափակված Արցախում. գիշերն Արցախում շատ կոշտ, խիստ ցուցադրական ձևով ձերբակալել են Արցախի հերոս գեներալ Վիտալի Բալասանյանին՝ փողերի լվացման համար, որը մառազմ է, Վիտոն ո՞ւր կարող էր փախնել, եթե դատախազությունը հաջորդ առավոտյան հրավիրեր հարցաքննության, չէին անի նման բան, քանի որ պատճառն աշխարհաքաղաքական է, Վիտոն ռուսամետ անձ է, հասկանում է քամին, որ կողմից է փչում և ուր է գնում, և կարող էր իր ասած «զապըդնիկների» պլանները խառներ, այդ պատճառով պետք էր ցուցադրական ձևով չեզոքացնեին:

Պատճառն այս է, դրա համար էլ «պետնախարար» կոչվածի ելույթից հետո, «փրկիչի» հայտարարությունից հետո լկտի ձևով ձերբակալեցին Վիտալի Բալասանյանին:

Ծիծաղելի խորամանկությամբ էլիտա կոչվածը խաղում է մի ամբողջ ժողովրդի ճակատագրի հետ, անխղճորեն զոհելով նույնիսկ մի քանի տարեկան երեխաների, հանուն իրենց մի քանի միլիոն դոլարի:

Եռակողմը խախտել է Նիկոլը՝ ասելով, որ Տեղ գյուղից այն կողմ Ադրբեջան է, դրանից երկու տարի անց՝ սեպտեմբերյան մարտերից անմիջապես հետո, Նիկոլի լեգիտիմության համար պայքարողը՝ այսօրվա հանրահավաքի կազմակերպիչը, դրա մասին չի խոսում, բայց ժողովրդի դժգոհության ալիքն ուղղորդում է դեպի ռուսական կողմ՝ թշնամու համար գործելու դաշտ ապահովելով:

Ադրբեջանը Բերձորի միջանցքին որպես այլընտրանք առաջարկում է Ասկերան-Աղդամ ճանապարհը:

Պրպտե՛ք, միգուցե գտնեք, թե ով է 1988-ի փետրվարի 20-ին, Աղդամից Ասկերան եկող ադրբեջանցի հրոսակների վրա կրակել, և երևի հասկանաք այս կրկեսի իմաստը:

Արցախի հանձման երեք հիմնական փուլեր են եղել. առաջին փուլ՝ մինչ հեղափոխական շրջան, երկրորդ փուլ՝ մինչ պատերազմյան ու պատերազմյան (խոսքը 44-օրյա պատերազմի մասին է), երրորդ փուլ հետպատերազմյան, և ամեն փուլն ունեցել է իր առանցքային դերակատարները:

Առաջին փուլում գործել են հայ արևմտամետները, որի գլխավոր դերակատարը Նիկոլն էր իր «թավշյա հեղափոխությամբ», երկրորդ փուլում առանցքային դերակատարություն ունեցավ Արցախի նախագահ Արայիկ Հարությունյանը, երրորդ՝ հետպատերազմյան փուլում Ռուբեն Վարդանյանը, որը դեռ չի ավարտվել, և պետք է ամեն ինչ անել, որպեսզի վիժեցվի հակահայերի ծրագիրը:

Պատճառն աշխարհաքաղաքական է՝ Ռուսաստանին հանել տարածաշրջանից՝ Հայաստանը դարձնելով թուրքական վիլայեթ:

Դեմքը փայլեց, ինչպես արեգակը. և Նրա զգեստները դարձան սպիտակ` ինչպես լույսը:
Մատթեոս 17:2

Քրիստոսի այլակերպումը մաքրագործված մարդուն է խորհրդանշում:

Բազմիցս գրել եմ, հայ արևմտամետից(գլոբալիստ, լիբերալ, վիլայեթիստ, ըստ ճաշակի, ով ինչպես ուզում է թող ընկալի) վտանգավոր ու ցինիկ էակ չկա հայ ազգի համար, իսկ սրանց համար աշխատողները սովորական խեղկատակներ են, ինչպես երեկվանից նստացույց անողը. եթե մեկը գրի առնի և կարողանա ապագայում պատկերավոր ներկայացնել այն ամենն ինչ հիմա տեղի է ունենում մեզանում, համաշխարհային նախադեպի հեղինակ է լինելու:

«Կովկասի տնտեսության բացարձակ կողոպուտ, հայերի վերջնական բնաջնջում Անդրկովկասում»:

Սա է Արևմուտքի օրակարգը մեր մասով, գրեթե հարյուր հիսուն տարի. առաջինը հիմնականում անում են բրիտանացիները, երկրորդը թուրքերը:

Հայ ժողովուրդն աշխարհի ամենաառողջ ժողովուրդներից է, բայց մոլորեցնողների առումով անգերազանցալի տականքներ և անբարոյականներ ունենք:

Մեր խնդիրը նիկոլներ ծնողներն են, ոչ թե ծնվածին տեսնողները, Ռուբեն Վարդանյանին «փրկիչ» մատուցողներն են, ոչ թե վերջինիս հավատացողները:

Տարիներ շարունակ սրանք են մարդկանց արժեհամակարգն իջեցրել այս մակարդակի, որ այսօր մեր 120 հազար հայրենակիցներ շրջափակման մեջ սովի են մատնված և ցեղասպանության վտանգի տակ են, ժողովուրդն անտարբեր է, սրանք էլ իրենց կեղտոտ խաղն են առաջ տանում, քանզի իրենց ֆիզիկական անվտանգության երաշխիքը Հայոց պետականության կործանումն է:

Մեր խնդիրները պետք է դիտարկեք աշխարհաքաղաքական խաղի համատեքստում, պատճառն այն է, որ մի քանի իրենց «խելացի» համարող փողասեր թափթփուկներ աշխարհաքաղաքական բևեռների հետ խաղ էին խաղում և Հայաստանը կտրում Ռուսաստանից՝ թողնելով մեզ աշխարհաքաղաքական հրեշների դեմ անպաշտպան:

Հայրենիքի և հանրապետության տարբերությունը:

Որովհետև Աստծու հիմարն ավելի իմաստուն է, քան մարդկային իմաստությունը, և Աստծու տկարն ավելի զորեղ է, քան մարդկային զորութունը:
Իրավ որ, եղբայրնե՛ր, ձեր իսկ կոչումին նայեցե՛ք. ըստ մարմնի՝ ոչ շատ իմաստուններ, ոչ շատ հզորներ և ոչ շատ ազնվականներ կանչվեցին, բայց Աստված ընտրեց այս աշխարհի հիմարներին, որպեսզի ամաչեցնի իմաստուններին. և Աստված ընտրեց այս աշխարհի տկարներին, որպեսզի ամաչեցնի հզորներին. և Աստված աշխարհի ոչ-տոհմիկներին, արհամարհվածներին և ոչինչներին ընտրեց, որպեսզի իրենք իրենց մի բան կարծողներին ոչնչի վերածի. որպեսզի ոչ մի մարդկային էակ չպարծենա Աստծու առաջ:

Ա կորնթ. 1:25-30

Միայն լիբերալ(արևմտամետ) հայը կարող է աշխարհաքաղաքական փահլևանություն անել հարյուր քսան հազար հայի հաշվին:

Վերջին երկու հարյուր տարում բրիտանացու և թուրքի հետ հավասար թշնամի է հային լիբերալ հայը:

Նիկոլը պարզ ասեց, թե ինչի համար է Հայաստանի և Ադրբեջանի իշխանություններն Արևմուտքի հրահանգով շրջափակման մեջ՝ անմարդկային պայմաններում պահում մեր հարյուր քսան հազար հայրենակիցներին. նպատակը Բաքու-Ստեփանակերտ բանակցություններն են, որը դուրս կհանի ռուսական զորախմբին Արցախից և կարագացնի Հայաստանի վիլայեթացումը, իսկ թե իրենց ովքեր են Արցախից օգնում դժվար չէ կռահել:

Պետք չէ զարմանալ մեր տեղական լիբերալների(արևմտամետներ) անսկզբունքայնությունից և անբարոյականությունից, սրանց համար կարմիր գիծ չկա, սրանց սկզբունքը սա է՝ նպատակն արդարացնում է միջոցը, նպատակն էլ փողն է, ուրիշ ոչինչ, քանի որ սրանք հիմնականում ցածր ինտելեկտով միջակություններ են՝ շատ փող աշխատելու հիմնական ձևն իշխանության լինելն է, դրա համար են այսպիսի փութաջանությամբ ստորությունների դիմում հանուն իշխանության: Սրանց ամենաթույլ տեղն իրենց հպարտությունն է՝ իրենց գերագնահատում են, մնացածին թերագնահատում՝ հաճախ անվանելով «ժեխ», այս «ժեխ» բառն էլ գալիս է սրանց ինքնասիրահարված լինելուց, հայելի շատ են օգտագործում:

Ցավոք անկեղծ և միամիտ մարդիկ նոր են հասկանում ինչ է տեղի ունենում, և ինչ-որ մի պահի այս ստորների գործիքն են դառել իրենց անկեղծ մղումներով:

Խախտվեց ուղղափառությունը, հիմնավորվեց տգիտությամբ չարափառությունը:

Հայրենիքը սոսկ հողակտոր չէ, Հայրենիքն Աստծո օրենքներով գործող բացարձակ արժեք է, որտեղ իշխում են բարոյականությունը, արդարությունը ու կարեկցանքը, և կառավարվում է պահպանողական մարդկանց կողմից. հանրապետությունը ֆրանսիական հեղափոխությամբ լիբերալ մարդկանց կողմից ստեղծված ոչ հաստատուն արժեք է, որտեղ իշխում են անբարոյականությունը, փողասիրությունը և անտարբերությունը:
Հանրապետությունը նաև հակված է արագ ծնվելու ու մահանալու, ինչպես Հայաստանի Հանրապետությունը, որը 1991-ին ծնվեց, 2018-ին ընկավ կոմայի մեջ:
Հանրապետությունը նմանվել էր մի կաթսայի, որտեղ տարիներ շարունակ եռում էին անբարոյականությունն ու անարդարությունը, ինչն էլ անտարբերությամբ լեցուն հանրապետությունը գցեց կոմայի մեջ:

Հանրապետությունում այսօր շրջանառվող հիմնական թեման եղել է մի ցինիկ, անպարկեշտ թմրամոլ, որը մեր հայրենակիցներին կարող է միայն տալ անբարոյականության, անարդարության և անտարբերության դասեր, բայց սրա մասին շատ քչերը խոսեցին. հիմնական թեման սրա հրավերի վրա ծախսված գումարն էր, քանի որ հանրապետությունում փողասիրությունն է իշխում, մեխը ծախսվող գումարն էր, ոչ թե բարոյալքված հասարակության էլ ավելի բարոյալքումը, ոմանք խոսեցին այդ փողով սահմանների կահավորումից, երևի որ ավելի անվտանգ պայմաններում անբարոյականություն քարոզեն մեր հայրենակիցներին:
Հանրապետության ջատագովները՝ լիբերալները , սկսեցին այլանդակին պաշտպանելն այլ այլանդակներից(այստեղ չկա որևէ սարկազմ), սրանց մյուս մասը գովասանքի բառային հրավառություն էր անում, թե ամենահայտնի, ամենահեղինակավոր եսիմ ինչն է գալու Հայաստան... սա աղետ է, ինչը կրկին ծանր հետևանք է ունենալու:

Ցավոք, մեր եկեղեցու ճշմարիտ զավակների ձայնը քիչ լսելի է(համացանցը լռեցնում է ճշմարտությունը), իսկ լսելի է այն «սքեմավորների» ձայնը, ովքեր կախարդության, հեթանոսության, ֆեմինիստության և գլոբալիզմի քարոզ են անում(չկա որևէ չափազանցություն):
Չի լսվում այն ճշմարիտ հոգևորականների խոսքը, որտեղ ասվում է. մեր թշնամիների հզորությունը մեզ չհաղթեց, այլ մեր մեղքերը մեզ հաղթեցին , և պետք է մեղքի դեմ պայքարել, ոչ թե աղանդի:

Մենք հանրապետություն ենք կորցնում, ոչ թե Հայրենիք, բայց հնարավորություն ենք ստանում Հայրենիք կառուցելու, որից խաղաղություն են մուրում, ոչ թե հակառակը:

https://t.me/ahareyan/994

Սնուփդոգերի, հիսունցենտների, քիմքարդաշյաների և նմանատիպ այլասերվածների քարոզած «մշակույթի» արդյունքը:

Արևմտյան քաղաքակրթության իրական կողմը: