Եկեղեցու տոնացույցով այսօր նշվում է Սուրբ Ստեփանոս նախավկայի՝ առաջին մարտիրոսի հիշատակության օրը:

Սուրբ Ստեփանոսը Եկեղեցու սիրելի սրբերից է, առաջին մարտիրոսը Քրիստոսի համար:

Պսակավորը չէր վախենում քահանայապետերից և իշխանավորներից, վկայում էր Քրիստոսի՝ ճշմարիտ Մեսիա լինելու մասին, ինչը գրգռում էր չարակամների զայրույթը , և նրան մեղադրեցին Աստծուն և Մովսես մարգարեին հայհոյելու մեջ:

Օրենսգետները և քահանաները նրան ատյան են տանում, որտեղ նա կրկին վկայում է Հիսուսի՝ խոստացյալ Մեսիան լինելու մասին:Տեսնելով Պսակավորի անհողդողդ լինելը՝նրան քաղաքից դուրս են տանում և քարկոծելով սպանում:

Նման պատմություն մեր օրերում ենք տեսնում Միքայել Սրբազանի նկատմամբ, նույն բովանդակությամբ՝ այլ ձևով:

Աստծուն և Մովսես մարգարեին հայհոյելը փոխարինվել է «հեղաշրջման կոչով», քարկոծելը՝ կալանք՝ վատ պայմաններով:

Այսօր Հայկականության ախտաբանի՝ Միքայել Արքեպիսկոպոս Սրբազանի ծննդյան օրն է:

Օրհնյալ է Ձեր ծնունդը, Միքայե՛լ Սրբազան, Աստված Ձեզ զորություն տա, որպեսզի պատերազմեք բարի պատերազմում և արժանանաք արդարության պսակին:

«Նախ խնդրեցեք Աստծո արքայությունը և նրա արդարությունը, և այդ բոլորը Աստված ձեզ ավելիով կտա»:
Մատթեոս 6:33

Երնե՜կ, թե այս Նոր տարին
Վերջ տար հայի ցավերուն․
Չարը կորչեր, ու բարին
Բուն դըներ մեր սըրտերուն։

«Նախ խնդրեցեք Աստծո արքայությունը և նրա արդարությունը, և այդ բոլորը Աստված ձեզ ավելիով կտա»:
Մատթեոս 6:33

«Խնդրեցեք և Աստծուց կտրվի ձեզ, փնտրեցեք և կգտնեք, բախեցեք և կբացվի ձեզ համար, որովհետև, ով որ խնդրում է, առնում է, ով որ փնտրում է, գտնում է և ով որ բախում է, բացվում է նրա առաջ»:
Ղուկ 11:9-10

Քրիստոս Ծնավ և Հայտնեցավ
Ձեզ և մեզ մեծ Ավետիս

Գերաշնորհ Տեր Միքայել արքեպիսկոպոս Աջապահյանի ուղերձը.

Նախ և առաջ՝

Քրիստոս ծնաւ և յայտնեցաւ
Ձեզ և մեզ մեծ աւետիս

Ցանկանալով կցանկանայինք Սուրբ ծնունդն անցկացնել աղոթքի և գոհաբանության մեջ, սակայն հայրենադավների և տիրադավների միությունը իր զինված բանդայի անդամներով վերստին ալեկոծեց մեր սուրբ եկեղեցու անդորրը՝ «բարեվարքության» արհեստական և մտացածին օրակարգով:

Այո, ինչպես 2000 տարի առաջ, այնպես էլ այսօր դարձյալ մոլեգնել են Հերովդեսն ու Հերովդիադան, զոհ են փնտրում, անմեղի արյուն՝ ի գոհացում իրենց հիվանդագին մտագարության:

Բարեվարքության մասին խոսողները՝ ապաշխարության և պահեցողության մեջ լինելու փոխարեն, տգիտության և անտեղյակության գլուխգործոց են ստորագրում՝ դրանով իրենց ողորմելիության դատավճիռն ստորագրած լինելով:

Հիրավի, հայրենադավը գտել է տիրադավներին, ողորմելին՝ խղճալիներին, անամոթը՝ անպատկառներին, անբարոյականը՝ բարոյազուրկներին, ճղճիմը՝ չնչիններին:

Եվ դեռ դրան հաջորդում են բացահայտ զինված հանցագործությունները ինչպես Երևանում, այնպես էլ Թալինում: Տգետները գոնե պատմություն իմանային, որ նման դեպքեր եկեղեցին բազմիցս է հաղթահարել:

Հուսով ենք, որ մեր ժողովրդի զավակների ստվար հատվածը հասկանում է իրականությունը և ճիշտ ախտորոշում կիրականացնի: Սա էլ կանցնի, իսկ Հայ եկեղեցին կշարունակի իր առաքելությունը՝ օտար մարմինները արտավիժելուց հետո: Այո, եկեղեցին կբարեկարգվի և կմաքրվի, սակայն այնպես, ինչպես Աստված է կամենում, և ոչ թե՝ ինչպես ողորմելի ոչնչությունները:

Իսկ Քրիստոս ճշմարտապես ծնվեց և հայտնվեց,
Ձեզ և մեզ մեծ ավետիս:

Օրհնությամբ՝ Միքայել արք. Աջապահյան
194-րդ օր ապօրինի բանտարկության

06.01.26

#սրբազանիխոսքը

...ես իմ դիրքը պահում եմ…

Ի՞նչն է խանգարում, որպեսզի Միքայել Սրբազանը նշանակվի Արարատյան Հայրապետական թեմի առաջնորդական փոխանորդ(դիրքապահ):

#սրբազանիխոսքը

Կարևորն այն չէ, թե ո՛ր ուժերն են սկսում հեղափոխությունը, կարևորն այն է, թե ովքե՛ր են այն կանգնեցնում. վերջիններս էլ որոշում են պրոցեսի ելքը:

1927 թվականին նման միտք է արտահայտում արևմտյան հասարակագետներից մեկը, երբ արևմտյան թերթերի գլխագրերում հայտնվում է Լև Տրոցկու նկարը, որով գուժում էին Տրոցկու աքսորը:

Արևմտյան քաղտեխնոլոգները վերջին հեղափոխությունն արեցին 1990-1991 թվականներին Ռուսաստանում «Ազատական(լիբերալ) հեղափոխությամբ», սրանից հետո գործի դրվեց Տրոցկու գաղափարներով տարված, պետություններ քանդող մի նոր «ճարտարապետի»՝ Ջին Շարփի գունավոր հեղափոխությունների մեթոդը, որը միտված է կազմաքանդելու բոլոր պետական ինստիտուտները և պետությունները մատնելու կատարյալ, բայց վերահսկելի քաոսի, որպեսզի պայմանական ստալիններ չծնվեն, պետություններն էլ միշտ լինեն ցնցման մեջ, կամ ինչպես իրենք են ասում պերմանենտ հեղափոխության ներքո:

Գունավոր հեղափոխությունները հիմնականում գործարկվել են հետխորհրդային տարածքում, իրենց լեզվով՝ Ռուսաստանի ազդեցության գոտիներում(գունավոր հեղափոխություն փորձարկվել է նաև Չինաստանում՝ 2011 թվականի «Հասմիկների հեղափոխություն»):
Նպատակը՝ Ռուսաստանին զրկել իր ազդեցության գոտիներից, առանց որի Ռուսաստանը կդադարի գոյություն ունենալ որպես գերտերություն:

Արևմուտքի(անգլոսաքսեր և վերազգային կամպանիաներ) պայքարի հիմքում ընկած է փափուկ ուժը(sowt power), որպեսզի շատ սեղմ և հասկանալի նկարագրենք, թե ինչ է փափուկ ուժը, կստացվի նման ձևակերպում. տեղեկատվական-հոգեբանական ազդեցությամբ քարոզել այնպիսի մշակույթ, որի արդյունքում քաղաքացիներն իրենց կամքով, առանց պարտադրանքի կանեն գունավոր հեղափոխություն՝ քանդելով իրենց տները, զոհելով սեփական զավակներին:

Ռուսաստանն արևմտյան փափուկ ուժին հակադրում է կոշտ ուժը((hard power) քաղաքական մարմինների վարքագիծը ձևավորելու համար օգտագործում է ռազմական և տնտեսական միջոցներ), որը կիրառելու առաջատարն է գրեթե երկու դար:

Այս առճակատումների արդյունքում հիմնականում թյուր կարծիք է ձևավորվում, որ պրոցեսը սկսվել է ռուսական կողմից:
Այստեղ պետք է հիշել գրառման առաջին պարբերությունը:

Այժմ նորից գունավոր հեղափոխությունը բախել է Ռուսաստանի դուռը, սակայն չի կարելի Ղազախստանը դիտարկել միայն ռուսական ազդեցության գոտի: Ղազախստանը Միջին Ասիայի սիրտն է, իսկ Միջին Ասիան Արևմուտքի արտաքին քաղաքականության ճարտարապետներից մեկի՝ Բժեզինսկու նկարագրած «Մեծ շախմատային խաղատախտակն է», որին ով տիրեց, նա էլ կդառնա աշխարհում հեգեմոն:

Ղազախստանը Ռուսաստանի կողմից անցած տարվա դեկտեմբերի 23-ի՝ Արևմուտքին ներկայացված ուլտիմատման քայլ ձիով պատասխանն էր Ռուսաստանին վերջինիս կողմից, նաև ստուգիչ քայլ էր, թե արդյոք Ռուսաստանն այդքան լուրջ է տրամադրված իր ներկայացրած ուլտիմատմանը, ինչին ի պատասխան՝ Ռուսաստանն արձագանքեց էլ ավելի լուրջ:

Արևմուտքի պլանները մասամբ «խառնեց» էրդողանյան Թուրքիան, որի «կիսահղի» գործողությունները խաղին այլ ընթացք տվեցին (չի լինում, որ տարիներով Սեդատ Պեկեռ և Ձիկի Արման աճեցնես, հետո երկուսից էլ հրաժարվես):

Աշխարհին տիրանալու պրոցեսը նոր թափ է հավաքել, ամենայն հավանականությամբ երկրորդ մեծ թատերաբեմը կլինի Թուրքիան իր ազդեցության գոտիներով:

08.01.2022թ.

Մաշտոցը ժողովուրդ փրկեց, Նարեկացին ժողովուրդ դաստիարակեց, Կոմիտասն ազգ կերտեց...
...քանզի ,ի տարբերություն փոքր մարդկանց, Մեծերը մարդկանց հաճելի լինելու համար չեն գործում,այլ Աստծուն:
#սրբազանիխոսքը

Հոգևոր-մշակութային պարտությանը հետևեց ռազմաքաղաքական պարտությունը:

Ամբողջական հաղորդումը՝ https://youtu.be/zq0VvbugfiY?si=WNikKamYZANH8wft

Մահանալ չցանկացող Pax Americana-ի և նոր ծնվող Pax Sinica-ի մասին և այս ամենի համատեքստում Հայաստանը:

Հարկ է նշել՝ բոլոր «pax-երի» արմատը Pax Babylonica-ն է, իսկ Հայկականությունը, Հայոց առաքելությունը և պատմությունը սկսվում է Բաբելոնին անհնազանդությամբ, պատերազմով և հաղթանակով:
...այլապես Հայկն ի՞նչի համար նետահարեց ոսոխ Բելին...

Ամբողջական հաղորդումը՝ https://youtu.be/MRu2gE634m0?si=hzMMqiBL_Bc9eEEg

Ուզո՞ւմ ես քարոզ՝ Միքայել Սրբազան:
#սրբազանիխոսքը

«Մենք»-ը, այն մարդիկ են, ովքեր անկեղծ կարծում են, որ հոգևոր-մշակութային դաշտում առանցքային կերպար է Միքայել Սրբազանը:
Պետք է «երեմիաներին» լսել, և ոչ «անանիաներին»:

Տարածաշրջանում՝ Հարավային Կովկասում, Հայաստանն ԱՄՆ-ի համար առաջնահերթություն չէ, քանի որ գործոնից վերածվել է գործիքի, առաջնահերթություն է Ադրբեջանը, որը պատրաստվում է Ռուսաստանի և Իրանի դեմ:

Փոխնախագահ Վենսի այցելության նպատակը Հայաստանին ԱՄՆ-ի գործիքի կարգավիճակում պահելն է, իսկ պահելու միջոցը գործող իշխանությունների վերարտադրությունն է արտահերթ/հերթական ընտրություններով:

Գուցե հարց առաջանա և ներքաղաքական անբովանդակ իրականությունից զատ այլ կողմ նայենք:

Վերջին տարիներին ամեն պատեհ-անպատեհ առիթի խաղաղությունից խոսող և միայն խաղաղության ճանապարհով գնացող իշխանությունը վերջին մի քանի օրերին դարձել է տարբեր տեսակի զենքերի գովազդի գործակալ, իսկ օրն ավարտում է հետախուզական անօդաչուի ցուցադրմամբ ամենաբարձր մակարդակով:

Հարյուր քառասունհինգ տարի առաջ՝ 1881 թվականի փետրվարի 9-ին մահացավ դասական պահպանողականության հայր և լիբերալիզմի(բաբելոնիզմի) անհաշտ թշնամի Ֆյոդոր Դոստոևսկին:
Շատերն էին հիշել Դոստոևսկու հիշատակման օրը՝ տարբեր մտքերով, նման նպատակ էլ ինձ մոտ էր առաջացել, բայց չէի կարողանում կողմնորոշվել, թե որ միտքն ավելի արժեքավոր և հետք թողնող կլինի մեր օրերում: Պրպտումներն այնքան տևեց, որ օրը փոխվեց, բայց մինչ օրվա փոխվելը մի քանի կադր տեսա Միլանում անցկացվող Ձմեռային օլիմպիական խաղերից, որտեղ չէր կարող բաբելոնյան սիմվոլիկայի պակաս լինել, բայց աչք ծակողը հավատի հետ «մրցող» բանականության խորհրդանիշ հնգաթև աստղն էր:
Այս սիմվոլը հիմք հանդիսացավ, որպեսզի մահվան օրվա հիշատակի տողերը լինեն «Կարամազով եղբայրներ» վեպից.

«Մինչև իսկ այժմ իրագործելի է այս բանը, բայց այսօր դա հիմք է կծառայի մարդկանց ապագա հոյակապ միավորման, երբ մարդն այլևս ոչ թե ծառա պիտի փնտրի իր համար և ոչ թե պիտի ցանկանա ծառա դարձնել իր նման մարդկանց, ինչպես այժ, այլ ընդհակառակը՝ ինքն իր ամբողջ էությամբ պիտի ձգտի ծառա դառնալ բոլորին, կատարելով պատվիրանն ավետարանի: Ու մի՞թե երազ է այն, որ ի վերջո մարդն իր ուրախությունը գտնի լուսավորման ու գթասրտության արի գործեր կատարելու մեջ, և ոչ թե դաժան հաճույքների՝ որկրամոլության, անառակության, գոռոզության, սնապարծության և նախանձամտորեն իրար գերազանցելու, ինչպես այժմ: Հաստատապես հավատում եմ, որ երազ չէ այդ, և որ մոտ է ժամանակը: Ծիծաղում են ու հարցնում՝ ե՞րբ է գալու ժամանակն այդ և գալո՞ւ է արդյոք: Իսկ ես մտածում եմ, որ մենք, օգնությամբ Քրիստոսի, ի կատար կածենք գործն այդ վսեմ: Եվ որքա՜ն գաղափարներ են եղել երկրի վրա, մարդկային պատմության մեջ, գաղափարներ, որոնք մինչև, իսկ տասը տարի առաջ աներևակայելի լինելով՝ հանկարծ ի հայտ են եկել, երբ հասել է խորհրդավոր ժամանակը դրանց, ու տարածվել են ամբողջ երկրի երեսին: Այդպես և պիտի լինի մեզ մոտ, ու պիտի ճառագե աշխարհին ժողովուրդը մեր, և պիտի ասեն մարդիկ.«Քարն այն, որ մերժել էին հիմնադիրները, դարձավ անկյունաքարը կառույցի»: Իսկ հեգնողներին կարող ենք հարց տալ. եթե երազ է ձգտումը մեր, ապա դուք ինքներդ ե՞րբ պիտի բարձրացնեք ձեր կառույցը և արդար գոյավիճակ ստեղծեք՝ լոկ բանականությամբ ձեր, առանց Քրիստոսի: Եվ եթե պնդում էլ են նրանք, թե իրենք են, որ առաջ են գնում դեպի միավորումը մարդկանց, ապա նրանցից լոկ ամենապարզամիտներն են, որ ճշմարտապես հավատում են այդ բանին, այնպես, որ նույնիսկ կարելի է զարմանալ այդ պարզամտության վրա: Հիրավի, նրանք ավելի են հրապուրվում ցնորական երազանքներով, քան մենք: Մտածում են արդար գոյավիճակ ստեղծել, բայց, մերժելով Քրիստոսին, Ի ՎԵՐՋՈ ԱՐՅԱՄԲ ԵՆ ՈՂՈՂԵԼՈՒ ԱՇԽԱՐՀԸ, վասնզի արյունն արյուն է բերում, և սուր բարձրացնողը սրով պիտի ընկնի: Եվ եթե չլիներ խոստումը Քրիստոսի, այդպես էլ կբնաջնջեին իրար՝ մինչև վերջին երկու մարդն ի վերա երկրի: Այս վերջին երկու մարդը ևս, անսալով իրեն հպարտության, չէին կարողանա զսպել միմյանց, այնպես որ վերջինը կոչնչացներ վերջընթերին, ապա և ինքնիրեն: Եվ կկատարվեր այդպես, եթե չլիներ խոստումը Քրիստոսի, թե ի սեր խոնարհների ու հեզերի պիտի կարճեցվեն օրերն այդ»:

«Վասն հավատո, վասն հայրենյաց»:
Այս գաղափարի շուրջ կարող է միայն համախմբում լինել:
#սրբազանիխոսքը