Հայոց ինքնությունը պահողն ու ջահակիրը ինչո՞ւ չպետք է լինի Հայոց պետականության պահողն ու ջահակիրը:

Արարատն առ Աջ:

Սրբազանը պարզ բան է ասել. ուժայիններին հորդորել է կատարել իրենց վրա դրված պարտականությունները և մասնակից չլինել հայի և Հայաստանի դեմ կատարվող մեծագույն հանցագործություններին, բայց քանի որ ուժայինների առանցքային պաշտոնյաները փողի, փառքի և իշխանության ձգտումով գործի են գնում, այլ ոչ թե պարտքից ելնելով ծառայության՝ արդյունքում հանցակից են դարձել եկեղացահալած, հակահայ իշխանություններին:

#սրբազանիխոսքը

Երրորդ ու չորրորդ հանրապետությունները ձևով և չափսերով տարբեր են, բայց բովանդակությամբ նույնը, պարզ օրինակ., եթե Հայաստանի գերբի վրա Արարատը կա, բայց Հայաստանի կրթական համակարգը Բոլոնիայի հռչակագրի տրամաբանությամբ է, ապա չեղածի հաշիվ է:
Հետևաբար այս բովանդակությամբ երրորդի վերջն ամեն դեպքում չորրորդն է:

Խնդիրը քաղաքակրթական է, ոչ թե քաղաքական, ինչը նշանակում է քաղաքական գործիչները պտտվելու են երրորդ-չորրորդ առանցքի շուրջ, կենցաղային բառամթերքով և ամենօրյա օրինակով. հիվանդի կյանքն ապահովող կենսական օրգաններն ամբողջությամբ ախտահարված են, պետք են բժշկական խորը գիտելիքներ ունեցող բժիշկներ, ոչ թե ժամանակի թրենդով շարժվողներ, որոնք որպես նոր գործ ընտրել են դիմահարդարման երկամսյա կուրսը և դիմահարդարման երկամսյա կուրսի լիցենզիայով են մոտենում մահամերձ հիվանդին՝ առողջացման խոստումով:

Հիվանդը Հայաստանն է, բժիշկները՝ հոգևորականները, ռազմագետները և տնտեսագետները, իսկ դիմահարդարները՝ քաղաքական գործիչները:

Հային ու Հայաստանին ոչ երրորդն է պետք, ոչ չորրորդը, պետք է իր առաքելությանը հավատարիմ, ազատ, անկախ Հայաստան:

Շարունակելի...

Հայաստանն աշխարհաքաղաքական իրողությունների համատեքստում, կամ Արևմուտքի տրամաբանական գործողությունները Հայաստանում:

Երրորդ և չորրորդ հանրապետությունների «կռիվը» մոտենում է վերջին, կամ կլինի արտահերթ ընտրություններ կամ հերթական, որտեղ չեն լինելու հաղթողներ:

Նիկոլը ելույթը ՄԱԿ-ում տրտունջ էր և հաստատումն այն բանի, որ պետք է արագ վաճառել «խաղաղության փաստաթուղթը», քանզի ուշ վաճառելու դեպքում կհնանա և կէժանանա:
Ուստի պետք է արագ վաճառել, իսկ արագ վաճառքը հնարավոր է արտահերթ ընտրությամբ:

Արտահերթի մի պատճառ Նիկոլն է առաջարկել՝ չկա երրորդ հանրապետությունը, չորրորդի շինարարությունը սկսվել է և կիսատ է մնացել, պակասում է ժողովրդի քվեն, որպեսզի շարունակվի:

Սա կիսատ է և արտահերթի հիմք չի տալիս, ընդդիմադիր դաշտից լեգիտիմություն է պետք, որը կարող է ապահովել «Պատիվ ունեմ» խմբակցության սկսած գործընթացը, բայց պարտադիր պայման է լեցուն փողոցները:

Հետևաբար պետք է Նիկոլից սպասել սադրանքների, որից մարդիկ փողոց դուրս կգան:

«Խաղաղության պայմանագիր»:
#սրբազանիխոսքը

Էդգարն ազատ, անկախ Հայաստանի հռչակագրի տեքստն է կարդում:
Ժամանակ հատկացրեք դիտեք:

https://youtu.be/4GsYOXfpSfc

Հայաստանն աշխարհաքաղաքական իրողությունների համատեքստում:


https://youtu.be/GMUeEVrYvaI?si=E0DPrDrUSU0GCPU6

«Եղբայրնե՛ր, չարչարանքների եւ համբերության որպես օրինակ ունեցեք մարգարեներին, որոնք խոսեցին Տիրոջ անունով»:
Հակոբոս 5:10

Խոսքը տարածեցին՝ մարմինը բանտելով:

Երրորդը մահացել է, նույն բովանդակությամբ չորրորդը չպետք է ծնվի:
Քրիստոնեության հետ աղերս ունեցող պետությունում այսպես հանգիստ և անկաշկանդ չեն կարող հանիրավի Սրբազան դատապարտել:

Այս ամենը կրկին փաստում է մի բան, Նիկոլը հետևանք է, պատճառը խորն է և երկարմատ՝ անարդարություն և անբարոյականություն, որը ծնել է ամեն ինչի հետ հաշտ՝ անտարբեր հասարակություն:

Ազատ և անկախ Հայաստանը կարող է ծնվել և կառուցվել միայն քրիստոնեության ժայռի վրա, մնացած բոլոր տարբերակները տանում են անդունդ:

Սրբազանի և լիբերալ-դեմոկրատի զրույցը:

«Ֆրանսիական հեղափոխությունը բոլոր չարիքների սկիզբ. Հայկականությունը ձախողած կուսակցություններ»:
#սրբազանիխոսքը

Մեր դեմ տարված և տարվող տեղեկատվական-հոգեբանական, հոգևոր-մշակութային պատերազմի՝ այս համատեքստում ստեղծված կրթական համակարգի մասին և ոչ միայն:


https://youtu.be/owg4AgevXc8?si=M3zcJeLfXhnbOIMi

«Կուսակցությունների առաջին գործը»:
#սրբազանիխոսքը

Ինքնության խորը ճգնաժամ:

https://youtu.be/yrc6Mb_q-oE?si=m0bsn339gz43J114

1988-ից Հայաստանում սկսվեց պերմանենտ հեղափոխություն, որն ուներ աշխարհաքաղաքական նպատակ՝ Հայաստանը դարձնել թուրքական ազդեցության գոտի(մեր օրերում արդեն հայտնի չորրորդ հանրապետության բովանդակություն) և տարածաշրջանից հանել Ռուսաստանին:
Արևմտյան այս սցենարին հակառակ հայրենանվերների բանակն ազատագրեց Արցախը, որը մարտավարական հաղթանակ էր, քանզի դեռ շարունակվում էր պերմանենտ հեղափոխությունը կամ արևմտականացումը(լիբերալիզացիան), ստրատեգիական հաղթանակը հեղափոխությունը կանգեցնելն էր. և դա տեղի ունեցավ՝ կանգեցվեց հեղափոխությունը, փաստացի 1996-ի նախագահական ընտրություններին, դե յուրե 1998-ի փետրվարի 3-ին:

Այս դեպքերի առանցքային անձը Վազգեն Սարգսյանն էր, որին չէին կարող ներել հեղափոխության տերերը և կատարողները:
Հոկտեմբերի 27-ի իմաստն այս էր, բայց նույնիսկ նման դաժան օպերիացիան չշտկեց տեղի ունեցածը, շտկվեց 2018-ի ապրիլի 23-ին, որի մեկնարկը տրվել էր 2015-ի մարտի մեկին՝ «Ազատության հրապարակից»,մեր հետ կատարվածը հիշելով և շարունակությանն ականատես լինելով, իրոք կարելի է փաստել՝ «Բեռլինի գրավումից հանճարեղ պլան է» մեր դեմ իրականացվել:

Կհիշեք 2018-ի դեկտեմբերին ենթագիտակցորեն արտահայտված միտքը՝ «այս հեղափոխությունն Արցախյան հաղթանակից ավելի կարևոր էր»:
Այս միտքը խիստ բովանդակություն ուներ, բայց այլ համատեքստում քննադատվեց, այնինչ իրենց պարագայում չափազանցություն չէր, այլ 1998-ի ռևանշը և Արցախյան ազատամարտից կարևոր իրադարձություն:

«Ինքնիշխանների, ազգայինների» և սուլթանի օրակարգն ու նպատկները չեն փոխվել:
#սրբազանիխոսքը

Երեք տարվա վաղեմության գրառում է, բայց արդիականությունը չկորցրած:

Թուրքիան ՆԱՏՕ է, Ադրբեջանը՝ Թուրքիա և Իսրայել:

Արևմուտքը կարող է տարածաշրջանում խաղաղություն հաստատել մեր նոր ցեղասպանության հաշվին միայն, գույնը կարևոր չէ, կարմիրի և սպիտակի նպատակը նույնն է՝ մեկ հայ՝ այն էլ թանգարանում:
Հարավային Կովկասը Մոսկվայից չի կառավարվում, այս խաղը մեր՝ Հայաստանի, Ռուսաստանի և Իրանի դեմ է, մեր ներկայիս իշխանությամբ, Թուրքիայով և Ադրբեջանով:

Ռուսաստան-Թուրքիա տանդեմ չկա, կա մարտավարական «շահերի» համընկնում՝ Արևմուտքի քավորությամբ, Էրդողանի էքսցենտրիկությունը չի անցնում ռացիոնալի սահմանը, անցնելու դեպքում Թուրքիայի տնտեսությունը չի կարող դիմանալ արևմտյան պատժամիջոցներին, որքան էլ Լուկաշենկոն յուրային ներկայացնի Ադրբեջանին, դա թշնամի լինելու փաստին չի ազդում:

Այս կոնֆիգուրացիայով Հարավային Կովկասը պատկանում է Արևմուտքին, և ժամանակն էլ Արևմուտքի օգտին է աշխատում:

Պետք չէ թերագնահատել հավաքական Արևմուտքին և համաշխարհային սիոնիզմին:

Հ Գ Թուրքիայում հայամետ քաղաքական գործիչը չի կարող պատգամավոր լինել՝ անկախ ազգությունից, Թուրքիայում(և աշխարհիկ, և կրոնական) ցանկացած գործիչ ծառայում է թուրքական շահին: Պատգամավորի հանդիպումներն էլ պատահական չեն: