Ռուսաստանի մեծագույն սխալը բարոյականության դաշտում է, իրենցով են չափում դիմացինին և ինքնահոսի են թողնում այն երկրների ներքաղաքականը, որոնց արտաքին սպառնալիքից իրենք են պաշտպանում:
Այս առումով մեղադրել չի կարելի. բարոյականություն կրողի համար անհասկանալի է նման անբարոյականությունը:

Երկու թարմ օրինակ՝ Հայաստանը և Սիրիան:
Ռուսաստանը պաշտպանում էր Հայաստանին, բայց հայ քաղաքական էլիտան հրապարակային և կոնֆիդենցիալ «քիրվայություն» էր անում թուրքի հետ, նույնը Սիրիան, իսկ նման գործելաոճի արդյունքն այլ չէր կարող լինել. «Ալմա Աթայի» հռչակագրից և միջազգային իրավունքից խոսողները և այդ տրամաբանությամբ գործողները մեզ տանում են սիրիական սցենարով:

Որպես հետգրություն. Ասադը Հայաստան է ժամանել 2009-ի հունիսին, հայ-թուրքական արձանագրությունները ստորագրվել են 2009-ի հոկտեմբերին, 2014 թվականին Ասադն ու Էրդողանը «խնջույք» էին անում Բաղդադում:

Եթե այսքանից հետո էլ «թայվաբազություն» և «ջայլամություն» պետք է անենք, ուրեմն եղածները դեռ ծաղիկներն են:

Երեք տարի առաջ այս օրն արդեն երևում էր Ռուսաստան-Արևմուտք բախման ուկրաինական ճակատը:

Արևմուտքը «մեր» կողմից անկախականի ուղարկեց Արցախ, Ադրբեջանի կողմից բնապահպանների և սկսվեց Արցախի հանձնման երկրորդ փուլը:

Արևմտյան և թուրքական ամբողջ պրոպագանդան ցնծում է սիրիական իրադարձություններով, հիմնականը Եվրոպայի էներգետիկ դիվերսիֆիկացիան է գազի տեսքով Կատարից և Թուրքիայի «պատմական» տարածքների «ազատագրումը»: Թուրքիայում ցնծությունն այն աստիճան է հասել, որ խոսում են 82-րդ նոր նահանգի մասին Հալեպ կենտրոնով:

Հետաքրքիր է, որ թուրքերին դաս չեղավ Ռուսաստանի 2015 թվականի աշուն-ձմեռ «փաթեթը» և նրանք լուռ կատարում են իրենց հիմնական գործը՝ Արմուտքի սուր գործիքի՝ ընդդեմ Ռուսաստանի:

Ինչևէ, շատ գիրացնելը միտված է լինում զոհաբերման, ցավոք այս ներքին ուժային կոնյուկտուրայով և այս արտաքին քաղաքական կուրսով մեզնով էլ են գիրացնելու:

Արդարացիորեն հարց է ծագում, թե ինչպես Արևմուտքին հաջողվեց 2011-2015 թվականներին եղածից հետո 2015-16 թվականներին Սիրիա-Թուրքիա համագործակցության եզրեր և ռուս-սիրիական հակասություններ ստեղծել:

Այս ամենն արվեց քրդերով. 2016 թվականի մարտին Սիրիայի քրդերը հայտարարեցին Հյուսիսային Սիրիայի Դաշնություն հիմնելու մասին, ինչը միանգամից դատապարտվեց Թուրքիայի և Սիրիայի իշխանությունների կողմից: Հետո Ասադը հիշեց 2015-ի հոկտեմբերին քրդերին և իսլամական պետության դեմ կռվող ուժերին տրված ԱՄՆ 50 տոննա զինամթերքի օգնությունը և Սիրիայի քրդերին ռուսական աջակցությունը, որոնք ռուսական ավիացիայի մասնակցությամբ և զինամթերքով հարվածեցին Ազեզի շրջանին, որը կապում էր Թուրքիային Հալեպի հետ:

Այս ամենից հետո Էրդողանն ու Ասադը հիշեցին հին «սիրախաղը», որի կուլմինացիան տևեց 10 օր, նոյեմբերի 27-ից դեկտեմբերի 7-ը, Ասադի տապալումով: Ասադն ընտանիքով մեկնեց Մոսկվա, իսկ Սիրիայում մասնատման սցենար են քննարկում «հաղթողները», որը նաև հնարավորություն է տալու Մոսկվային անկաշկանդ գործելու, ինչու չէ նաև քրդերով, որոնք Լաթաքիայի լեռներում գտնվող սիրիական բանակի հատուկ ջոկատայինների հետ «կերաշխավորեն» Քաթարից Եվրոպա գնացող գազամուղը:

Կարծում եմ ծանոթ մեթոդ հիշեցրեց, որն Արևմուտքի կողմից կիրառվել է մեր վրա:
Արևմուտքից մեզ ասվում է Թուրքիայի և Ադրբեջանի հետ գնացեք ուղիղ բանակցությունների առանց Արևմուտքի և Ռուսաստանի, որպեսզի արդյունքում հաղթի Արևմուտքը՝ Թուրքիայով և Ադրբեջանով՝ սիրիական սցենարով:

Արևմուտքը Ռուսաստանի դեմ պատերազմում
անցնում է հին փորձված մեթոդին՝ քանդել Ռուսաստանը ներսից: Սպանվել է ՌԴ ԶՈւ ռադիացիոն, քիմիական և կենսաբանական պաշտպանության զորքերի պետ գեներալ-լեյտենանտ Կիրիլովը, հայտարարության մեջ նշվում է, թե իբր այդ գործողությունն արել է Ուկրաինայի անվտանգության ծառայությունը:

Հատուկ ծառայությունների գործունեությունից քիչ թե շատ տեղյակ մարդիկ գիտեն, թե Արևմուտքի ազդեցության գոտում գտնվող երկրների հատուկ ծառայություններն ում լիարժեք վերահսկողության տակ են գտնվում և նման մակարդակի գործողություններին քանի երկրի հատուկ ծառայություններ են մասնակցում(ԱՄՆ, Մեծ Բրիտանիա, Իսրայել(ըստ հավաստի աղբյուրների 2022 թվականի մարտից Թուրքիայի արտաքին հետախուզությունն էլ միջուկային և մի քանի այլ ոլորտային ինֆորմացիաներից, մնացած այլ հարցերում նշված երկրների հատուկ ծառայությունների ինֆորմացիոն պատուհանից օգտվելու իրավունք ունի)):

Արևմուտքի կողմից Ռուսաստանի դեմ արվող գործողություններից և Արևմուտքի «հաջողություններով» Հայաստանում ցնծացողները ողջունում են Թուրքիայի մուտքը Հայաստան սիրիական սցենարով:

Կարևորն այն չէ, թե ովքեր են անում հեղափոխությունը, կարևորն այն է, թե ովքեր են կանգնեցնում հեղափոխությունը:

Այսօր 20-րդ դարի մեծագույն չարիքներից մեկը՝ հոկտեմբերյան հեղափոխությունը, կանգնեցնողի և պատմության ընթացքը փոխողի՝ Իոսիֆ Ստալինի ծննդյան օրն է:

Հայաստանն աշխարհաքաղաքականի համատեքստում, Սիրիա-Հայաստան զուգահեռներ, տարածաշրջանային նոր մարտահրավերներ և մոտեցող սպառնալիք:

https://youtu.be/Xf7VBj-FOxM?si=0tTjAFKKQlaIg-vB

Հայաստանն աշխարհաքաղաքական իրողությունների համատեսքտում: Հաղորդումը նկարահանվել է դեկտեմբերի 14-ին:

https://youtu.be/2VOe0f1FYfs?si=sULPZWhMz5ReV5_m

«Եթե փող չունես, մարդ չես, կամ այնքան մարդ ես, ինչքան փող ունես» , և ինչու՞ Toyota-ն դարձավ Lexus:

Սա Pax Americana-ի կամ Ամերիկյան աշխարհի գաղափարախոսության ամենախտացված ֆրազն է, որը վերաբերում է բոլորին, բացի ամերիկյան խորքային պետության կառավարիչներից(նրանք այլ հավատամքի և դավանանքի կրողներ են և որևէ կերպ չեն խախտում իրենց տրված «պատվիրանները»):

«Opel քշող համբալներ» կամ «հերոսը հարկ վճարողն է» արտահայտությունները նոր չեն, մոռացված հինն են, որոնք Հայաստան նոր են հասնում՝ նույն կենտրոնի պահանջով, իրենց օրակարգը սպասարկողների բերանով:

1920-ականների վերջին՝ ամերիկյան տնտեսության պիկին, նախքան մեծ ճգնաժամն Ամերիկայում նախագահ էր Քալվին Քուլիջը(ինչպես իրենից առաջ եղած նախագահները մինչև Մակ-Քինլի (1897թ) և նրանից հետո մինչև մեր օրեր, նրանք բոլորը եղել են ԱՄՆ խորքային պետության խամաճիկները և ասում ու անում են այն, ինչ ասում են Ամերիկայի իսկական բոսերը կամ ծխով լցված սենյակի մարդիկ(20-րդ դարի առաջին կեսին խորքային պետության կառավարիչներին նման կերպ էին կոչում)):

Ուրեմն այս Քուլիջը 1927 թվականին, դիմելով ԱՄՆ քաղաքացիներին, մի ճառ է արտասանում, որտեղ այսպիսի տողեր կային. «ամեն օր կառուցվող նոր գործարաններն Աստծու տաճարներ են, իսկ այն բանվորները ,որոնք 7-8 ժամ աշխատում են այնտեղ, իրենք զբաղված են ճշմարիտ փառաբանությամբ»:
Սա հարկ վճարողի ամերիկյան տարբերակի մասին:

Այս խոսքերը ցնցեցին Արևմտյան քրիստոնեական քաղաքակրթության մաս հանդիսացող ամերիկացիներին, բայց այս ցնցումը խիստ անցնցում անցավ, և հասկացան տարիներ առաջ ասված այն միտքը, թե «Նոր Ամերիկայում» չի կարող իշխող մշակույթ լինել, իշխողը պետք է մուլտիկուլտուրալիզմը լինի:

Արդարացված խորը մտահոգություն առաջացավ «ազատության» գաղափարներով տարված ռոմանտիկների շրջանում, որոնք հավատում էին ԱՄՆ «In God We Trust» կարգախոսին, բայց արդեն ուշ էր, նրանք այլևս կապ չունեին «Նոր Ամերիկայի» հետ և ոչինչ չէին կարող փոխել, բացի համբերությամբ սպասելուց, թե երբ պետք փլվի «Նոր Ամերիկան»:

«Նոր Ամերիկան» կայացրեց Առաջին համաշխարհային պատերազմը. մինչ պատերազմը ԱՄՆ-ը մոտ 3 մլրդ դոլարի փոխառություններ ուներ՝ Եվրոպայից վերցրած, իսկ պատերազմից հետո Եվրոպան էր 14 մլրդ դոլար պարտք ԱՄՆ-ին:

«Նոր Ամերիկայում» 1929 թվականից սկսված ճգնաժամն ավելի էր խորանում և ամբողջությամբ կլանելու էր Ամերիկային, եթե «օգնության» չհասներ իրենց ծնած, սնած Հիտլերը՝ սանձազերծելով Երկրորդ համաշխարհային պատերազմը:
Ի միջի այլոց, «Նոր Ամերիկայի» ամենահայտնի ամսագրերից Times-ը, 1938-ին Հիտլերին ճանաչել էր տարվա մարդ:
Երկու տարի առաջ այս օրերին էլ Էրդողանին էին ուզում «Նոբելյան մրցանակի» առաջադրել: Պատճառը նույնն է. «Նոր Ամերիկային» փրկելու խնդիր կա, գնալով ավելի է մոտենում վախճանը, որից փորձում են խուսափել նոր հիտլերներ ծնելով և մեծ պատերազմներով:

Որպես վերջաբան՝ «Opel քշող համբալների» ամերիկյան տարբերակի մասին:
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո կապիտուլյացված ապառազմականացված Ճապոնիային թույլ տրվեց սկսել ավտոարդյունաբերությունը: 1960-ականներից ամերիկյան ավտոշուկաներում հայտնվեցին ճապոնական մեքենաները(Toyota, Nissan, Honda), որոնք շատ մատչելի էին և շնորհիվ ճապոնական ավտոարտադրողի՝ ԱՄՆ ցածր խավին հասանելի դարձան երկաթե նժույգները:

Սա դուր չէր կարող գալ մշակութային և կրթական ցածր ցենզ ունեցող, բայց շատ ֆինանսական միջոցներ ունեցող ամերիկյան հասարակության «բարձր» շերտին:
Արդեն 1980-ականներին քիչ եկամուտ ունեցող, սոցիալապես վատ ապրող մարդկանց պիտակավորում էին «Toyota վարող» պիտակով, բրենդային շոր-կոշիկ վաճառողներն արհամարհական վերաբերմունք էին դրսևորում նշված մակնիշների մեքենաներ վարողներին:
Մակնիշներն այնքան էին հեղինակազրկվել, որ 80-ականների վերջին փոխեցին իրենց մակնիշների անունները. Toyota-ն դարձավ Lexus, Nissan-ը՝ Infiniti, Honda-ն՝ Acura:

...չարը կորչեր ու բարին բուն դներ մեր սրտերին...

«Խնդրեցեք և Աստծուց կտրվի ձեզ, փնտրեցեք և կգտնեք, բախեցեք և կբացվի ձեզ համար, որովհետև, ով որ խնդրում է, առնում է, ով որ փնտրում է, գտնում է և ով որ բախում է, բացվում է նրա առաջ»: (Ղուկ 11: 9-10):

Քրիստոս Ծնավ և Հայտնեցավ
Ձեզ և մեզ մեծ Ավետիս

Կարևորն այն չէ, թե ո՛ր ուժերն են սկսում հեղափոխությունը, կարևորն այն է, թե ովքե՛ր են այն կանգնեցնում. վերջիններս էլ որոշում են պրոցեսի ելքը:

1927 թվականին նման միտք է արտահայտում արևմտյան հասարակագետներից մեկը, երբ արևմտյան թերթերի գլխագրերում հայտնվում է Լև Տրոցկու նկարը, որով գուժում էին Տրոցկու աքսորը:

Արևմտյան քաղտեխնոլոգները վերջին հեղափոխությունն արեցին 1990-1991 թվականներին Ռուսաստանում «Ազատական(լիբերալ) հեղափոխությամբ», սրանից հետո գործի դրվեց Տրոցկու գաղափարներով տարված, պետություններ քանդող մի նոր «ճարտարապետի»՝ Ջին Շարփի գունավոր հեղափոխությունների մեթոդը, որը միտված է կազմաքանդելու բոլոր պետական ինստիտուտները և պետությունները մատնելու կատարյալ, բայց վերահսկելի քաոսի, որպեսզի պայմանական ստալիններ չծնվեն, պետություններն էլ միշտ լինեն ցնցման մեջ, կամ ինչպես իրենք են ասում պերմանենտ հեղափոխության ներքո:

Գունավոր հեղափոխությունները հիմնականում գործարկվել են հետխորհրդային տարածքում, իրենց լեզվով՝ Ռուսաստանի ազդեցության գոտիներում(գունավոր հեղափոխություն փորձարկվել է նաև Չինաստանում՝ 2011 թվականի «Հասմիկների հեղափոխություն»):
Նպատակը՝ Ռուսաստանին զրկել իր ազդեցության գոտիներից, առանց որի Ռուսաստանը կդադարի գոյություն ունենալ որպես գերտերություն:

Արևմուտքի(անգլոսաքսեր և վերազգային կամպանիաներ) պայքարի հիմքում ընկած է փափուկ ուժը(sowt power), որպեսզի շատ սեղմ և հասկանալի նկարագրենք, թե ինչ է փափուկ ուժը, կստացվի նման ձևակերպում. տեղեկատվական-հոգեբանական ազդեցությամբ քարոզել այնպիսի մշակույթ, որի արդյունքում քաղաքացիներն իրենց կամքով, առանց պարտադրանքի կանեն գունավոր հեղափոխություն՝ քանդելով իրենց տները, զոհելով սեփական զավակներին:

Ռուսաստանն արևմտյան փափուկ ուժին հակադրում է կոշտ ուժը((hard power) քաղաքական մարմինների վարքագիծը ձևավորելու համար օգտագործում է ռազմական և տնտեսական միջոցներ), որը կիրառելու առաջատարն է գրեթե երկու դար:

Այս առճակատումների արդյունքում հիմնականում թյուր կարծիք է ձևավորվում, որ պրոցեսը սկսվել է ռուսական կողմից:
Այստեղ պետք է հիշել գրառման առաջին պարբերությունը:

Այժմ նորից գունավոր հեղափոխությունը բախել է Ռուսաստանի դուռը, սակայն չի կարելի Ղազախստանը դիտարկել միայն ռուսական ազդեցության գոտի: Ղազախստանը Միջին Ասիայի սիրտն է, իսկ Միջին Ասիան Արևմուտքի արտաքին քաղաքականության ճարտարապետներից մեկի՝ Բժեզինսկու նկարագրած «Մեծ շախմատային խաղատախտակն է», որին ով տիրեց, նա էլ կդառնա աշխարհում հեգեմոն:

Ղազախստանը Ռուսաստանի կողմից անցած տարվա դեկտեմբերի 23-ի՝ Արևմուտքին ներկայացված ուլտիմատման քայլ ձիով պատասխանն էր Ռուսաստանին վերջինիս կողմից, նաև ստուգիչ քայլ էր, թե արդյոք Ռուսաստանն այդքան լուրջ է տրամադրված իր ներկայացրած ուլտիմատմանը, ինչին ի պատասխան՝ Ռուսաստանն արձագանքեց էլ ավելի լուրջ:

Արևմուտքի պլանները մասամբ «խառնեց» էրդողանյան Թուրքիան, որի «կիսահղի» գործողությունները խաղին այլ ընթացք տվեցին (չի լինում, որ տարիներով Սեդատ Պեկեռ և Ձիկի Արման աճեցնես, հետո երկուսից էլ հրաժարվես):

Աշխարհին տիրանալու պրոցեսը նոր թափ է հավաքել, ամենայն հավանականությամբ երկրորդ մեծ թատերաբեմը կլինի Թուրքիան իր ազդեցության գոտիներով:

08.01.2022թ.

Դեպի Արևմուտք(Թուրքիա) գնացող «էլիտայի» խաղաղության և տնտեսական զարգացման բանաձևը. սկզբում հրաժարվում էին Արցախի ազատագրված 7 շրջաններից, հետո նոր «էլիտան» «հանուն խաղաղության» հանձնեց Արցախը, հիմա արդեն Սյունիքն են ուզում հանձնել, իսկ սրան հետևելու է դենացիֆիկացիան՝ «հանուն խաղաղության Հայաստանում հայեր չպետք է ապրեն»:

«Այսօր Օմարի գագաթին կանգնած զինվորը, այո՛, Երևանն է պաշտպանում: Մեր Հայրենիքը, ցավոք, այնքան փոքր է, որ մեկ նորմալ պարտությունը ոչ թե Ստեփանակերտն է տակովը անելու, այլև Զանգեզուրն ու Սևանը: Եվ այս պայմաններում ատե՞լ մեր՝ փաստորեն հաղթանակած պատերազմը...»:

Վազգեն Սարգսյանը շատ լավ էր հասկանում աշխարհաքաղաքականությունից, լավ էր հասկանում Արցախի գինը մեծ քաղաքականությունում և ինչի է տանելու պերմանենտ հեղափոխությունը ներսում.

Նիկոլին ամեն ինչի մեջ կարելի է մեղադրել, բայց ոչ անկեղծ չլինելու:
Ահա, պատասխանում է Ալիևի դենացիֆիկացիայի առաջարկին՝ խուսափելով ռազմական գործողությունից, որից կարող է երերալ իր իշխանական աթոռը:
Ուղիղ և անկեղծ ասում է. հայ ազգ չի լինելու, լինելու է Հայաստանում ապրող ժողովուրդ՝ ոչ ազգային պատկանելությամբ, և սա նոր չէ, այս գործընթացը սկսվել է այն ժամանակ, երբ հայտարարվեց «քաղաքացու օրը»:

Որովհետև չկա ծածուկ մի բան, որ չբացահայտվի, և ոչ մի գաղտնի բան չի եղել, որ չիմացվի:

Մարկոս 4:22

Հ1-ի ուղիղ եթերով ցուցադրում են Հայաստանի կապիտուլյացիոն ակտը: Իշխանություն և ոչ մի պարտավորություն չունեցող, հեռացող բայդենյան վարչակարգի հետ ՀՀ իշխանությունները ռազմավարական գործընկերության պայմանագիր են ստորագրում, որին հետևում է պատերազմական իրավիճակներում ադրբեջանական էներգակիրների անվտանգության մասին մտածող բաբաջանյան-պետրոսղազարյան խանդավառված հարցազրույցը:


1920-ին Սևրի պայմանագրով խաբեցին, հիմա՝ «ռազմական համագործակցության» պայմանագրով:

Ցավոք, մի քանի հազարամյակի պատմություն ունեցող հայ ազգը իրավիճակին համարժեք պատասխան տվող կուռ էլիտա չունեցավ, բայց ունեցավ մարդիկ , ովքեր ,էլիտայի դիմակ դրած ,մեղադրում են միամիտ , անիրազեկ ժողովրդին:

Հուսանք ՝ նոր եկող ամերիկյան վարչակարգը համաշխարհային այնպիսի իրավիճակ կստեղծի, որից կծնվի իրական հայկական էլիտա , և Հայոց նավն անվտանգ դուրս կգա հին աշխարհակարգից նոր աշխարհակարգ:

Ամերիկյան խորքային պետության ձիով քայլը. Թրամփ նախագահ:

https://www.irates.am/hy/1731141301?fbclid=IwZXh0bgNhZW0CMTEAAR0JQ_dCLy8KSR40lo3MwxBMfi4Qs28KWwoX-JZZ8ZQ3nuKkZeuy7kj5Hxw_aem_qwtfYd8OZ_gS_Rs3_nc47Q

Խոսել ենք.
-ամերիկյան խորքային պետությունից,
-նախորդ դարից Արևմուտքում սկսված մշակութային հեղափոխություննից,
-Արևմուտքի ապաքրիստոնեացումից, -լիբերալիզմի սուր գործիք՝ արևմտյան ազգային պահպանողականներից՝ ծայրահեղ աջերից, որոնք Թրամփի դեմքով աշխարհի դեմ հանելու են իրենց փորձված զենքը՝ նեոնացիզմը,
-21-րդ դարի նեոնացիստ հիտլերներից,
-Ռուսաստան-Իրան մարտավարական համագործակցությանից և ռազմավարական հակամարտությունից,
-և այս ամենի համատեքստում՝ Հայաստանը:

https://youtu.be/fHisWclj7Hs?si=B2xcGqUls3PoQodd

Ապրե՜լ, ապրե՜լ, այնպե՛ս ապրել,
Որ սուրբ հողդ երբեք չզգա քո ավելորդ ծանրությունը:
Ապրե՜լ, ապրե՜լ, այնպե՛ս ապրել,
Որ ուրիշի խինդով խնդաս,
Որ ուրիշի ցնծությունով
Ինքդ էլ ցնծաս, ինքդ էլ թնդաս:
Լինես, մնաս ամենքի հետ,
Նրանց կամքին հպատակվես,
«Ես»-դ խառնես մեծ «մենք»-ի հետ,
Նրանց ցավով լուռ տապակվես:

Սևակ