Արևմուտքի չինովնիկների և նրանց տեղական գործակալների կողմից միջանցքի թեմայի ակտիվացումը և Մերձավոր Արևելքում տեղի ունեցողն ուղիղ կապված են միմյանց հետ:

Արևմուտքը գործում է համակարգված և համաժամանակյա(սինխրոն):

Մերձավոր Արևելքի սրացումների, թուրք-ադրբեջանական շահը սպասարկողների մասին և ոչ միայն:

https://www.youtube.com/live/9QH_zFtxQaA?si=ER3N5HUk4nTQpsUH

Նոր իրողությունների մասին հետաքրքիր զրույց ստացվեց:


https://youtu.be/WCC_r7Fc2cE?si=46xb9V0Pl8hvaTAq

Ուկրաինայի «հաջողություններով» ուրախացողները ողջունում են Հայաստանի կործանումը:

Չկա «Հայաստանի պատմություն», կա Հայոց պատմություն, որն սկսվում է Խոշաբի ճակատամարտով(Ք.ա. 2492, օգոստոսի 11), որտեղ Հայկ Նահապետը հաղթեց Բաբելոնի արքա Բելին՝ հիմք դնելով Հայկականությանը, նախանշելով Հայոց առաքելությունը:

Արևմուտքի կողմից Հայաստանն Ադրբեջանով գրավելու մասին և ոչ միայն:

https://www.youtube.com/live/pVq9sYw3T0w?si=iGLOOrlBmgEbpa5L

«Դավադրություն» բառը շրջանառության մեջ է մտել Քենեդու սպանությունից հետո, ԿՀՎ ղեկավար Ալեն Դալեսի կողմից, նպատակն առողջ կարծիքը և քննադատությունը լռեցնելն էր, երբ մարդիկ ասում էին՝ մի շարքային Օսվալդ չէր կարող գերտերության ղեկավարի սպանել, իրեն իշխանության ներսից օգնողներ են եղել:

Հիմա մեզ մոտ են «դավադրություն» բառը դրել շրջանառության մեջ: Պատճառն այն է, որ առողջ մտածելակերպով մարդիկ ասում են՝ Նիկոլը չէր կարող Գյումրուց քայլելով գալ և իշխանություն վերցնել, ավելին արդեն «իռացիոնալ հավաքականությունն» է դա հասկացել, քանզի տեսել են ավելի հեռվից և ավելի մարդաշատ, քայլելով եկան և ոչինչ չստացվեց:

Կուրսկը նույնն է դառնում Ուկրաինայի համար, ինչ մեզ համար դարձավ 44-օրյայի ժամանակ «Լելե թեփե» օպերացիան՝ տեղեկատվական աղմուկ,«հաղթում ենք» տրամադրություն, բայց իրականում ջարդվեց Հայկական բանակի ողնաշարը:

Քանի որ սցենարիստները նույնն են, արդյունքը նույնն է լինելու, որոշ ժամանակ անց կփլվի ուկրաինական պաշտպանական բնագիծը, և ի դժբախտություն Արևմուտքի՝ վերջինիս հպատակ թյուրքական աշխարհի մեր բնական դաշնակից Ռուսաստանը նշանակալի հաջողության կհասնի, ինչին ի պատասխան Արևմուտքը կամ այլ ճակատներ պետք է բացի և այլ պետությունների(Լեհաստան,Թուրքիա, Ղազախստան, Ադրբեջան) ներքաշի կռվի մեջ կամ ընդունի Արևմուտքի հեգեմոնիայի վախճանը:

Հետհայաց գցելով համաշխարհային պատմության նոր և նորագույն շրջանին՝ հասկանում ենք՝ Արևմուտքն ավելի է թեժացնելու, ինչն անմիջական ազդեցություն է ունենալու Հայաստանի վրա:

2018-ի ապրիլի 14-ին տեղական «յաշման» անարգել մտավ հատուկ պահպանվող տարածք ռադիոտուն՝ իմանալով՝ իրենց ոչ ոք ոչինչ չի անելու(տեղական յաշմայի անդամները շատ վախկոտ են, եթե նրանց վստահեցրած չլինեին, որ իրենց ոչինչ չի պատահելու, չէին մտնի ռադիոտուն), բայց իրենք մեծամասնությանն ասեցին միացեք մեզ և ինչ ուզում եք արեք, քանզի երկրում այլևս անպատժելիություն է:

Կրթությունն առանց դաստիարակության չարիք է:

«Ճանաչել իմաստությունն ու խրատը, իմանալ հանճարի խոսքերը, ընկալել խոսքի բարդ դարձվածքները, հասկանալ ճշմարիտ արդարությունը և ուղղել իրավունքը՝ պարզամիտներին խորագիտություն և երիտասարդներին միտք ու հանճար տալու համար»

Առակաց 1-2:4

Չկա Հայաստանի լինելիության երաշխավորը՝ Արցախը:

Լինելու համար պետք է այս դավադրության տեղական կազմակերպիչները և կատարողներն ամբողջությամբ բացահայտվեն և պատժվեն՝ ասելով, թե աշխարհաքաղաքական ինչ գործընթացի համար է արվել այս ամենը, որպեսզի Արցախի ներկայիս կարգավիճակը փոխվի:

Անցած տարի այս օրը ոմանք ուրախությամբ(խոսքը մտահոգ մարդկանց մասին չէ) խոսում էին Արցախում տեղի ունեցած «իշխանափոխությունից», թե իբր հաջորդը Հայաստանում է լինելու:

Շատ երկար չէ, կարդացեք նույն օրվա գրառում է:

https://www.irates.am/hy/1694330389?fbclid=IwZXh0bgNhZW0CMTEAAR1Py63HPC4StguA1o_1u3tuCHhb20zkoVtSuIVN3sdHfcgOUg-jd1EeVtg_aem_uXS2Z7Qm6AxJAydkiSJswQ

2022 թվականի սեպտեմբերի 12-ի լույս 13-ի գիշերը թշնամու ագրեսիային զոհ գնաց(հանուն ոչնչի) 224 հայ, կորցրինք գրեթե Երևանի չափ տարածք՝ մոտ 200 քռ/կմ, իսկ այսօր պետության կողմից ոչ մի հիշատակում, ավելին՝ զոհվածների ճշգրտված դետ ցուցակ չկա, խոսել անգամ ավելորդ է «ինքնիշխան», «սուվերեն» ՀՀ-ի կորցրած տարածքների վերադարձի մասին՝ Ջերմուկն էլ հնարավոր եղավ փրկել Արցախից եկած հատուկ ջոկատայինների օգնությամբ:

Խաչը մարտիրոսների պսակն է և նահատակների հաղթանակը,
Խաչը թագավորների թագն է և իշխանների իշխանությունը,
Խաչն այրերի շնորհն է և կանանց բարեզարդությունը,
Խաչը ծերերի ամրության ցուպն է և երիտասարդների իմաստության գավազանը:
Գրիգոր Տաթևացի

Շնորհավո՛ր, Խաչվերաց:

Ժողովուրդին չի կարելի մեղադրել:

Մի քիչ տուրք տանք մաթեմատիկային:
Գոյություն ունի 100%-ոց հանրությունը:
Հանրության 4-5%-ն ազգի ընտրյալներն են, 4-5%-ն ազգի թերմացքը(տականքը), մնացածը, անիրազեկ, միամիտ, լավ հույսով ապրող, ականջահաճո խոսքերին հեշտ հավատացող ժողովուրդը:

Իշխանության համար պայքարն այս երկու խմբերի մեջ է լինում, հաղթեցին ընտրյալները(ցավոք ընտրյալները միշտ պառակտված են լինում) ժողովուրդը գործում է ընտրյալների գործողությունների տրամաբանությամբ, հաղթեց թերմացքը(տականքը)` նրանց գործողությունների տրամաբանությամբ:

Ահա, թե ինչու չի կարելի մեղադրել ժողովուրդին:

Իսրայելի գործողությունները Լիբանանում ևս մեկ անգամ ապացուցեցին՝ աշխարհի պատմության մեջ ամենաազգայնամոլական գաղափարախոսությունը սիոնիզմն է(հուդայականություն,թալմուդ):

«ՀԱՊԿ-ը Հայաստանի ինքնիշխանության և պետականության համար սպառնալիք է»:
Սա Նիկոլի խոսքերն են, այն Նիկոլի, որը կարգվեց գունավոր հեղափոխության գլուխ, որպեսզի Հայաստանը թուրքական վիլայեթի վերածի և Ռուսաստանին հանի տարածաշրջանից, բայց 44-օրյա պատերազմից հետո օրակարգը փոխվել է: Այժմ Նիկոլի գլխավոր նպատակն իր ֆիզիկական անվտանգությունն է, որն այս պահին երաշխավորում է իր իշխանության լինելը, իսկ իր իշխանության լինելիությունը երաշխավորում է հայի և Հայաստանի հաշվին աշխարհաքաղաքական բևեռների տակ պառկելը՝ ըստ պատեհ աշխարհաքաղաքական եղանակի:

Այսօր պետական պրոպագանդան դաշտ է նետել մի տեսանյութ, թե իբր մի խումբ մարդիկ ռուսական աջակցությամբ փորձել են հեղաշրջում կազմակերպել, սրան զուգահեռ Նիկոլը համաժողովի ընթացքում հնչեցնում է այս գրառման առաջին տողը և մի շարք այլ հակառուսական հայտարարություններ:

Այս՝ դեռ ոչ առարկայական, տեղեկատվական հակառուսականության պատճառը մեկն է, խուսափել Հայաստանում Արևմուտքի կողմից սպասվող «մայդանից», որը կարող է սկսել հոկտեմբերի երկրորդ կեսից, իսկ թե ինչի հոկտեմբերի երկրորդ կեսից, այդ էլ պայմանավորված «Ֆարլեյի օրենքով», որի մասին ավելի երկար կփորձեմ գրել:

Հայոց պատմության օրացույցում մեկ սև օր էլ ավելացավ՝ սեպտեմբերի 19՝ հայաթափվեց Արցախը:

Այս օրը պետք է հիշվի ոչ միայն սգի օր, այլ նաև ամոթի, քանզի Հայաստանում իշխում էին մարդիկ, որոնք նպաստեցին այդ ամենին, իսկ հենց այդ օրերին հրճվանքով հետևում էին, թե ինչպես է թշնամին իր հատուկ ջոկատայիններով կազմակերպված կոտորած անում՝ թեթև զենքերով կիսազինված, սոված, գրեթե մեկ տարի շրջափակման մեջ եղած մեր հայրենակիցներին:

Բայց մենք այսքանից հետո պարզամիտների նման ենք մեզ պահում՝ հիմնականում խոսում ենք հետևանքից, ոչ թե պատճառից, իսկ քանի մենք անկեղծ և անաչառ չենք մենք մեր վերլուծություններում և գնահատականներում, միշտ նոր նման հետևանքներ ենք ունենալու:

Նոր հետևանքներ չունենալու համար, գոնե այս պահին պետք է գնահատական տանք, թե ինչպես և ովքեր, դրսից և ներսից ծնեցին և սնեցին Նիկոլին և իր թիմին, որոնք էլ գունավոր հեղափոխություն արեցին, սա կլինի «ապրիլի 23» հետևանքի պատճառը:

«Նոյեմբերի 9» հետևանքի պատճառին գնահատական տալու համար պետք է մեծ մասամբ հենվենք «ապրիլի 23»-ի վրա, բայց պետք է գնահատական տրվի 2020 թվականի Արցախի ընտրություններում՝ Արայիկ Հարությունյանի աջակիցներին, թե այստեղի, թե Արցախի:

«Սեպտեմբերի 19» հետևանքի պատճառից խոսելիս պետք է ճանաչենք վաշխառուի ներսի և դրսի աջակիցներին, «հասկանանք», թե ինչի էր տարածաշրջանային խաղացողների դեմ աշխարհաքաղաքական տեքստեր ասում, ինչի էր ռուսական զորախմբի դեմ ակցիաներ կազմակերպում և ինչպես «ստացվեց» բանակի վառելիքի ռեզերվի պայթյունը:

Երբ այս հարցերով «անխաթր» և անաչառ լինենք, նոր նման հետևանքներ չեն լինի և հնարավոր կլինի շտկել հետևանքները:

«Հիվանդը» մարմնի կեսը կորցրած վերակենդանացման բաժանմունքում կոմայի մեջ պառկած է, հարազատներն աղոթում են, որպեսզի չմահանա, կողքի փողոցի տղաները դհոլ զուռնով մի ծաղրածուի հետ եկել են վերակենդանացման բաժանմունք՝ հիվանդի ծնունդը շնորհավորում:

«Շնորհավոր»: