🔰 تفاوت Virtualization با Containerization چیست؟

🔸هر دو برای استفاده بهتر از منابع و اجرای چند Workload روی یک زیرساخت مشترک استفاده می‌شن، اما روش کارشون متفاوته.
در Virtualization، یک Hypervisor چند VM ایجاد می‌کنه و هر VM سیستم‌عامل Guest خودش رو داره.

🔸در Containerization، Containerها سیستم‌عامل جداگانه ندارن و Kernel سیستم‌عامل Host رو با هم Share می‌کنن. به همین دلیل معمولاً سبک‌تر و سریع‌تر هستن.

به زبان ساده:

VM: سخت‌افزار → Hypervisor → VM → Guest OS → Application

Container: سخت‌افزار → Host OS → Container Engine → Container → Application

🔹نکته مهم اینه که این دو فناوری لزوماً رقیب هم نیستن؛ در بسیاری از زیرساخت‌های واقعی، VM و Container در کنار هم استفاده می‌شن.

#Virtualization #Containerization #VM #Container #Hypervisor #Docker #Kubernetes #DevOps #CloudComputing #ITInfrastructure #Networking #CyberSecurity #Technology
@abrplusdocs

Snapshot Consolidation

تا حالا به این فکر کرده‌اید که VMware vSphere چطور فرآیند Snapshot Consolidation را انجام می‌دهد، بدون اینکه Performance ماشین مجازی تحت تأثیر قرار بگیرد؟
از vsphere 6 به بعد،
مکانیزمی به نام Snapshot Mirror Driver معرفی شد که نقش مهمی در بهینه‌سازی فرآیندهای Snapshot Consolidation و Storage vMotion ایفا کرد.

اما چه چیزی این مکانیزم را قدرتمند می‌کند؟

✅ کاهش نیاز به Helper Diskها
دیگر نیازی به ایجاد تعداد زیادی دیسک موقت برای انجام Consolidation نیست؛ در نتیجه فضای Datastore کمتر درگیر می‌شود.

✅ Single-Pass Consolidation
حتی بدون استفاده از Helper Diskهای متعدد، فرآیند Consolidation می‌تواند در یک Pass انجام شود و از عملیات تکراری جلوگیری شود.

✅ حفظ ترتیب صحیح Writeها
در زمان Consolidation، تغییرات ماشین مجازی همچنان روی Active VMDK نوشته می‌شوند و در عین حال یکپارچگی داده‌ها حفظ می‌شود.

✅ Dual-Write Mechanism
در فرآیند Consolidation، Writeها به‌صورت هم‌زمان روی Active Disk و Base Disk اعمال شده و پس از دریافت Acknowledgement ادامه فرآیند انجام می‌شود؛ رویکردی که برای جلوگیری از Data Loss طراحی شده است.

🎯 نتیجه چیست؟
در معماری vSphere، این مکانیزم کمک می‌کند عملیات‌هایی مانند:
🔹 Snapshot Cleanup
🔹 Snapshot Consolidation
🔹 Storage vMotion
با پیچیدگی و Overhead کمتری انجام شوند و تأثیر عملیات روی ماشین‌های مجازی کاهش پیدا کند.

💡 یکی از نکات جالب در VMware این است که بخش قابل‌توجهی از Performance و Reliability، نه فقط در لایه Hypervisor، بلکه در مکانیزم‌های به‌ظاهر کوچک و داخلی مانند Snapshot Mirror Driver مدیریت می‌شود.


@abrplusdocs

همه در مورد GPU دارن صحبت میکنن
🔺اما یه سوال خیلی مهم وجود داره
وقتی GPU برا زیرساختت آماده شد Network و Storage هم آماده شده از قبل؟

توی معماری جدید AI Infra دیگه فقط تعداد GPU تعیین کننده نیست
🔺اگه دیتا با سرعت کافی به GPU نرسه
🔺اگه Storage تو زمان check point دچار Latency بشه
🔺یا Network تو زمان Data movement دچار یه باتلنک بشه
این GPU گران قیمت شما عملا می‌تونه منتظر بمونه؟

مخصوصا در مقیاس بزرگ Check pointing و Data movement میتونه باعث GPU Stall بشن
پس وقتی از AI Infrastructure صحبت میکنیم بهتر یه نگاه به این زنجیره مهم شبکه و استوریج هم داشته باشیم
شاید درسته نباشه که بپرسیم
چند GPU داریم؟؟
بهتره بپرسیم :
آیا کل Data path ما برای GPU طراحی شده؟

@abrplusdocs

🔴 چهار آسیب‌پذیری همزمان تو CephX که کل زیرساخت احراز هویت Ceph رو زیر سوال می‌بره

◀️ طبق یادداشت امنیتی رسمی OpenStack (شماره OSSN-0108)، چهار تا آسیب‌پذیری جدا تو مکانیزم CephX (همون سیستم احراز هویت با کلید مشترک Ceph) کشف شده که هر سرویس OpenStack با یه CephX Keyring — یعنی Nova، Cinder، Glance و Manila — رو تحت تأثیر قرار می‌ده.
◀️ عمق ماجرا از یه اشتباه رمزنگاری میاد: یه Vector مقداردهی اولیه (IV) به‌صورت ثابت تو کد گذاشته شده بود، یعنی متن‌های یکسان همیشه رمزنگاری یکسانی تولید می‌کردن. کنار این، نبود HMAC هم امکان دستکاری بیت‌به‌بیت داده‌های رمزشده (CBC Bit-Flipping) رو باز می‌ذاشت.
◀️ نتیجه عملیش اینه که اگه یه مهاجم به هر شکلی (حتی از طریق شنود ترافیک شبکه) به یه کلید CephX دسترسی پیدا کنه، می‌تونه سطح دسترسی یه Ticket رو بدون اینکه ردی از خودش بذاره تغییر بده و برای سرویس‌های با دسترسی بالاتر Credential جعل کنه.
◀️ نکته مهم برای کاربرای Nova: اگه از RBD برای Cinder استفاده می‌کنید، این یه ریسک داخلیه (چون خود VM به کلید CephX دسترسی نداره)، ولی اگه از Manila با CephFS مستقیم (نه NFS-Ganesha) استفاده می‌کنید، خود Tenant هم می‌تونه این آسیب‌پذیری رو اکسپلویت کنه.

🔐 راه‌حل، آپدیت به Ceph نسخه ۲۰.۲.۴ یا ۱۹.۲.۶ هست، ولی نکته مهم ترتیب کاره: باید اول کل کلاینت‌های Ceph تو سرورهای OpenStack آپدیت بشن، بعد Keyring ها Rotate بشن، و در آخر VM ها Restart یا Live Migrate بشن تا کلید جدید رو بارگذاری کنن. جابه‌جا کردن این ترتیب می‌تونه سرویس رو قطع کنه.

#OpenStack #Ceph #CephX #CVE #CloudSecurity

📱 @Abrplusdocs
t.me/abrplusdocs

🕵️ شرکتی که در عرض دوازده ساعت با یه اکانت AWS از بین رفت

◀️ سال ۲۰۱۴، یه شرکت به اسم Code Spaces (سرویس میزبانی کد و ابزارهای همکاری برای برنامه‌نویسا) بعد از هفت سال فعالیت موفق، تو کمتر از یه روز کاملاً نابود شد.
◀️ ماجرا با یه حمله DDoS شروع شد، ولی خیلی زود مشخص شد این فقط ظاهر قضیه‌ست: یه مهاجم ناشناس به پنل مدیریتی EC2 این شرکت دسترسی پیدا کرده بود و از طریق پیام‌هایی روی همون پنل، درخواست باج کرد.
◀️ وقتی Code Spaces به‌جای پرداخت باج تصمیم گرفت رمز عبور رو عوض کنه تا کنترل رو پس بگیره، مهاجم که از قبل چند تا حساب کاربری پشتیبان برای خودش ساخته بود، متوجه این تلاش شد و شروع کرد به حذف تصادفی همه‌چیز.
◀️ نتیجه؟ تمام Snapshot های EBS، باکت‌های S3، تصاویر AMI و چندین Instance ماشینی پاک شدن یعنی هم داده اصلی، هم بک‌آپ‌ها، هم پیکربندی سرورها، همه با هم از بین رفتن. شرکتی که خودش بک‌آپ کامل رو تبلیغ اصلیش می‌کرد، بک‌آپش هم روی همون پنل هک‌شده بود.

✅ نکته ای که بعد از این حادثه به یه اصل استاندارد Cloud تبدیل شد: بک‌آپ باید همیشه از محیط اصلی جدا باشه (Immutable یا Air-Gapped)، و روی هر اکانت مدیریتی با دسترسی بالا، احراز هویت چندمرحله‌ای (MFA) باید اجباری باشه، نه اختیاری. یه رمز عبور به‌تنهایی هیچوقت کافی نیست.

#تاریخچه_هک #AWS #CloudSecurity #Backup

📱 @Abrplusdocs
t.me/abrplusdocs

🔥 صفر تا صد Subnetting در IPv4

@abrplusdocs

⚙️ وقتی رشد کلاستر باعث ناپایداری ساخت VM می‌شه
◀️ تو یکی از تیکت‌های پشتیبانی Red Hat OpenStack (باگ ۱۸۴۸۶۰۵)، یه تیم زیرساخت گزارش داده بود که با بزرگ‌تر شدن کلاستر، ساخت VM ناپایدار شده بود — گاهی موفق، گاهی بدون دلیل مشخص Timeout می‌خورد.

◀️ چیزی که پشت این رفتار عجیب بود، به مقیاس کلاستر برمی‌گشت: تنظیمات پیش‌فرض ارتباط بین Neutron و OVSDB برای یه محیط کوچیک کافی بودن، ولی وقتی تعداد پورت‌ها و Flow ها زیاد می‌شه، همون Timeout های پیش‌فرض شروع می‌کنن به شکست خوردن، بدون اینکه خطای واضحی تو لاگ بندازن.

◀️ راه‌حلی که این تیم استفاده کرد، تنظیم چهار پارامتر بود: افزایش ovsdb_timeout و of_inactivity_probe به ۳۰ ثانیه تو فایل‌های تنظیمات L3 Agent و OVS Agent، تغییر ovsdb_interface به حالت vsctl، و دستی تنظیم‌کردن inactivity_probe روی همه نودهای Controller و Compute.

◀️ بعد از اعمال این تغییرات و ریستارت سرویس‌های neutron_ovs_agent، neutron_metadata_agent و neutron_l3_agent، مشکل کاملاً برطرف شد.
✅ اگه کلاستر شما داره بزرگ می‌شه و شروع کردید به دیدن خطاهای گاه‌به‌گاه و بی‌دلیل تو ساخت VM یا اتصال شبکه، قبل از اینکه سراغ دیباگ عمیق‌تر برید، همین چهار پارامتر رو تو تنظیمات ML2/OVS Agent چک کنید؛ خیلی وقتا مشکل مقیاس‌پذیریه، نه باگ.
#OpenStack #Neutron #KollaAnsible #نکته_فنی
📱 @Abrplusdocs

t.me/abrplusdocs

🟡 باگی که یادآوری می‌کنه چرا امنیت کانتینر هم برای زیرساخت ابری مهمه

◀️ چون تو Kolla-Ansible همه سرویس‌های OpenStack (از Nova تا Neutron و Keystone) داخل کانتینرهای Docker اجرا می‌شن، امنیت خود کانتینر (runc) مستقیم رو زیرساخت شما تاثیر داره و یه نمونه خوب برای یادآوری این موضوع باگ‌ معروف به Leaky Vessels هست.
◀️ جدی‌ترینش CVE-2024-21626 بود: یه نشتی File Descriptor داخلی تو runc باعث می‌شد وقتی یه کانتینر جدید ساخته می‌شه (یا با runc exec وارد یه کانتینر می‌شید)، مسیر Working Directory اون پردازش اشتباهی به فضای فایل‌سیستم هاست اشاره کنه، نه فضای خود کانتینر.
◀️ نتیجه این نشتی، دور زدن کامل مرز Container Isolation بود؛ یعنی یه Image مخرب یا یه Dockerfile آلوده می‌تونست از همین مسیر به فایل‌سیستم هاست دسترسی پیدا کنه و حتی باینری‌های سیستم رو Overwrite کنه.

◀️ نکته مهم برای محیط‌های OpenStack: چون در Kolla-Ansible معمولاً همه سرویس‌ها از Image های رسمی از پیش ساخته‌شده استفاده می‌کنن (نه Build کردن Image دلخواه)، ریسک مستقیم این باگ کمتره، ولی اگه Image های سفارشی یا پروژه‌های جانبی داخل همون Docker Runtime اجرا می‌کنید، این دقیقاً همون موضوعیه که باید مراقبش باشین

✅ نکته کلی : کانتینر یه چیز کاملاً ایزوله نیست، فقط یه مرز نرم‌افزاریه برای محیط پروداکشن، همیشه Docker Engine و runc رو به‌روز نگه دارید، حتی اگه فکر می‌کنید فقط Image های "امن" اجرا می‌کنید.

#Docker #Containers #KollaAnsible #امنیت_زیرساخت #نکته_فنی

📱 @Abrplusdocs
t.me/abrplusdocs

🕵️ یه تماس چند دقیقه ای که ۱۰۰ هایپروایزر ESXi رو نابود کرد

◀️ سپتامبر ۲۰۲۳، گروه هکری Scattered Spider (که به BlackCat/ALPHV هم وصل بود) با یه روش عجیب‌طور ساده وارد شبکه MGM Resorts (یکی از بزرگ‌ترین شرکت‌های کازینو و هتل داری دنیا) شد؛ بدون هیچ اکسپلویت فنی خاصی.
◀️ کارشون این بود: اسم یه کارمند رو از لینکدین پیدا کردن، بعد به Help Desk خود شرکت زنگ زدن و با وانمود کردن به اون کارمند، درخواست ریست رمز و MFA کردن. طبق گزارش‌ها، در کمتر از ده دقیقه به Credential های حیاتی دسترسی پیدا کردن.
◀️ از همونجا شروع کردن به افزایش سطح دسترسی، تا جایی که به دسترسی Global Admin روی Okta و حتی روی Tenant Azure شرکت رسیدن یعنی عملاً کلید کل زیرساخت هویتی MGM دستشون بود.
◀️ وقتی MGM از پرداخت باج خودداری کرد، مهاجم‌ها باج‌افزار BlackCat رو روی بیش از صد هایپروایزر ESXi اجرا کردن و همه رو رمزنگاری کردن
بعدش چی شد؟ سیستم کارت‌های هتل، دستگاه‌های اسلات و حتی سایت شرکت از کار افتاد، و خسارت نهایی حدود صد میلیون دلار تخمین زده شد.

✅ نکته‌ای که این ماجرا نشون می‌ده اینه که قوی‌ترین لایه امنیتی یه محیط مجازی‌سازی، خود ESXi یا vCenter نیست؛ زنجیره هویتیه که بهش وصله. وقتی Help Desk بدون احراز هویت قوی، MFA یه حساب Admin رو ریست می‌کنه، هیچ پچ یا فایروالی نمی‌تونه جلوی اتفاقی که بعدش میفته رو بگیره.

#تاریخچه_هک #ESXi #ransomware #CloudSecurity #مهندسی_اجتماعی

📱 @Abrplusdocs
t.me/abrplusdocs

ویدیویی خیره‌کننده از ابرکامپیوتر اسپیس‌ایکس در ممفیس

شرکت SpaceX ویدئویی از زیرساخت محاسباتی عظیم خود در منطقه ممفیس منتشر کرد. مرکز اصلی این مجموعه Colossus نام دارد و برای آموزش مدل‌های بزرگ هوش مصنوعی و توسعه هوش مصنوعی گراک طراحی شده است.

ساخت نخستین نسخه Colossus برخلاف برآورد ۲۴ ماهه، تنها در چهار ماه تکمیل شد. شرکت SpaceX برای این پروژه یک نیروگاه دائمی با ظرفیت ۱٫۲ گیگاوات در ساوتهیون در حال ساخت است. مدیریت انرژی در این مجموعه با استفاده از بیش از ۲۰۰ باتری Tesla Megapack انجام می‌شود. هدف نهایی SpaceX AI رسیدن به ظرفیت یک میلیون GPU تا سال ۲۰۲۶ است.
@abrplusdocs

🟢 نسخه جدید اوپن‌استک، Hibiscus، همین روزها منتشر می‌شه
◀️ طبق برنامه رسمی OpenStack، نسخه ۲۰۲۶.۲ با نام Hibiscus قراره دقیقاً همین امروز (۳۰ سپتامبر) منتشر بشه
◀️ این نسخه یه ریلیز معمولیه، نه SLURP
◀️ نکته جالب برای کسایی که کامیونیتی رو دنبال می‌کنن: کامیونیتی OpenStack اسم نسخه بعدی یعنی ۲۰۲۷.۱ رو هم همین اواخر انتخاب کرد و روش گذاشتن Indri که اون یکی SLURP خواهد بود.
◀️ تو همین نسخه، یه تغییر مهم برای کسایی که با Ironic کار می‌کنن هم اتفاق افتاده: نسخه ۳۶ از Ironic منتشر شده، در کنار آپدیت‌های استاندارد کتابخانه‌های Oslo و OpenStack SDK.

✅ اگه رو نسخه ۲۰۲۶.۱ Gazpacho هستید، عجله‌ای برای آپگرید به Hibiscus نکنید؛ چون این نسخه معمولی، مسیر مستقیم SLURP نداره. ولی اگه دنبال یه برنامه آپگرید بلندمدت هستید، بهتره منتظر ۲۰۲۷.۱ Indri بمونید که قراره نسخه بعدی باشه.

#OpenStack #Hibiscus #KollaAnsible #اخبار

📱 @Abrplusdocs
t.me/abrplusdocs

🔴 باج‌افزاری که به‌جای رمزنگاری، منابع ابری Azure رو نابود می‌کنه

◀️ یه باج‌افزاری جدید به اسم JadePuffer این روزها داره Tenant های Azure رو هدف می‌گیره، ولی روش کارش با باج‌افزارهای معمول فرق داره
◀️ به‌جای رمزنگاری فایل‌ها، این گروه از عامل‌های هوش مصنوعی (AI Agent) برای انجام خودکار شناسایی محیط، سرقت Credential ها، و در نهایت تخریب مستقیم اجزای اصلی زیرساخت ابری استفاده می‌کنه.
◀️ یعنی به‌جای اینکه منتظر پرداخت باج بمونه، مهاجم منابع حیاتی Azure رو از بین می‌بره یه تغییر روش که نشون می‌ده عامل‌های هوش مصنوعی دارن حتی تو حملات مخرب هم جای خودشونو باز می‌کنن، نه فقط تو ابزارهای دفاعی.
◀️ کنار این خبر، گزارش دیگه‌ای هم از همین چند روز اخیر نشون می‌ده بیش از ۱۶ هزار پایگاه‌داده Supabase به‌خاطر پیکربندی اشتباه، اطلاعات هویتی و رمز عبور کاربرا رو به‌صورت باز در معرض دید گذاشتن.

🔐 اگه محیط شما روی Azure یا هر Cloud Provider دیگه‌ای Workload حساس داره، فقط به Backup معمول اکتفا نکنید؛ با توجه به این روش جدید، باید مطمئن بشید Backup شما از محیط اصلی کاملاً جدا و غیرقابل‌دسترس برای همون Credential های روزمره‌ست.

#Azure #CloudSecurity #Ransomware #AI #اخبار

📱 @Abrplusdocs
t.me/abrplusdocs

🔵 چرا بزرگ‌ترین حمله‌های امسال اصلاً به آسیب‌پذیری ربطی نداشتن؟

◀️ اگه به خبرهای همین چند هفته اخیر که روی کانال گذاشتیم نگاه کنیم، یه الگوی مشترک دیده می‌شه: کمپین سرقت داده از Azure چند شرکت Fortune 500، حمله به Change Healthcare، حادثه MGM Resorts، حتی ماجرای قدیمی‌تر Code Spaces هیچ‌کدومشون با اکسپلویت یه باگ فنی شروع نشدن. همه‌شون از یه Credential دزدیده‌شده یا یه تماس تلفنی ساده شروع شدن.

چرا این الگو داره قوی‌تر می‌شه؟

◀️ تو کمپین Azure، خود شرکت تحقیقاتی Hudson Rock صراحتاً اعلام کرد که این حمله هیچ ربطی به یه آسیب‌پذیری سیستمیک تو Azure نداشته؛ اگه داشت، باید شرکت‌های کوچیک‌تر هم قربانی می‌شدن، نه فقط چند غول Fortune 500. یعنی مهاجم دقیقاً دنبال هدف‌های باارزش رفته، نه یه حفره عمومی.
◀️ تو Change Healthcare هم داستان مشابهه: یه پورتال Citrix بدون MFA، یه Credential معتبر دزدیده‌شده، و تمام. هیچ Zero-Day ای وسط نبود.
◀️ MGM هم با یه تماس ده‌دقیقه‌ای به Help Desk شروع شد، نه با اسکن پورت یا فازینگ یه سرویس.

چرا این روند برای دنیای Cloud و Virtualization خطرناک‌تر از همیشه‌ست؟

◀️ تو معماری سنتی، یه Credential دزدیده‌شده معمولاً بهت دسترسی به یه بخش محدود می‌داد. ولی تو دنیای Cloud، همون یه Credential اغلب کلید دسترسی به IAM، به Storage، به API مدیریت Hypervisor، و گاهی حتی به کنسول مدیریتی vCenter یا OpenStack هم هست. وقتی همه‌چیز از طریق هویت (Identity) کنترل می‌شه، هویت خودش تبدیل به بزرگ‌ترین سطح حمله می‌شه، نه کد.
◀️ نکته بدتر اینه که این نوع حمله‌ها اغلب هیچ اثری تو لاگ‌های امنیتی معمول نمی‌ذارن که فوراً قابل تشخیص باشه؛ چون از دید سیستم، این فقط یه کاربر معتبر با رمز درسته که داره وارد می‌شه. دقیقاً همون چیزی که تو باگ Keystone که هفته پیش بررسی کردیم هم دیدیم: وقتی هویت جعل می‌شه، لاگ‌ها هم به اسم قربانی ثبت می‌شن، نه مهاجم.

◀️ بودجه و توجه بیشتر تیم‌های امنیتی هنوز صرف پچ کردن CVE ها و تقویت فایروال می‌شه کاری که لازمه، ولی دیگه کافی نیست. وقتی ۹۰ درصد حمله‌های بزرگ امسال از مسیر هویت وارد شدن، نه از مسیر یه باگ فنی، باید بودجه هم متناسب جابه‌جا بشه: تشخیص رفتار غیرعادی روی حساب‌های معتبر، MFA اجباری و مقاوم در برابر Phishing، و محدود کردن دسترسی IAM به حداقل لازم (Least Privilege) باید هم‌وزن پچ کردن CVE ها باشه، نه یه خط اضافه تو چک‌لیست.
◀️ برای کسایی که تو دنیای OpenStack و VMware کار میکنن، این یعنی یه تغییر نگاه: سوال اصلی دیگه فقط «آیا هاست من پچ شده؟» نیست؛ سوال مهم‌تر اینه که «اگه همین الان یه Credential معتبر از تیم من دزدیده بشه، مهاجم چقدر راحت می‌تونه به Nova، Keystone یا vCenter برسه؟» اگه جواب این سوال «خیلی راحت» باشه، مهم نیست چقدر خوب CVE ها رو پچ کردید.

اگه تو تیم خودتون آخرین بار که دسترسی‌های IAM یا نقش‌های Keystone رو بازبینی کردید یادتون نمیاد، احتمالاً وقتشه.

#تحلیل #CloudSecurity #IdentitySecurity #امنیت_هویت

📱 @Abrplusdocs
t.me/abrplusdocs

🔴 از VPN تا کنترل کامل هایپروایزر

◀️ تحقیقات تازه نشون میده مهاجم‌های چینی از یه زنجیره واقعی و کامل برای رسیدن به کنترل هایپروایزر ESXi استفاده کردن نه یه اکسپلویت ساده، بلکه ترکیبی از چند تکنیک که با هم یه مسیر کامل رو می‌سازن.
◀️ نقطه ورود، یه دستگاه VPN متعلق به SonicWall بوده که از قبل به آسیب پذیری داشت. از همون مسیر، مهاجم‌ها به سراغ سه آسیب‌پذیری ESXi رفتن: CVE-2025-22224 (امتیاز ۹.۳)، CVE-2025-22225 (امتیاز ۸.۲) و CVE-2025-22226 (امتیاز ۷.۱).
◀️ بخش فنی جالب ماجرا اینه که اول از HGFS (یعنی سیستم اشتراک‌گذاری فایل بین مهمان و میزبان) برای نشت اطلاعات حافظه استفاده کردن، بعد از VMCI (کانال ارتباطی بین VM و هاست) برای خراب کردن حافظه و دستکاری یه Pointer. وقتی VMX این پیام رو پردازش می‌کنه، به‌جای مسیر درست، به سمت Shellcode مهاجم هدایت می‌شه این دقیقاً همون لحظه‌ایه که مرز Sandbox شکسته می‌شه.

◀️ نکته : طبق شواهد، این Exploit احتمالاً از فوریه ۲۰۲۴ در حال توسعه بوده، یعنی ماه‌ها قبل از افشای عمومی این باگ‌ها (مارس ۲۰۲۵) آماده بوده.

🔐 هر سه این باگ‌ها سال‌هاست پچ شدن، ولی چون نقطه ورود یه VPN جداگونه بوده، خیلی از تیم‌ها حتی فکرشو نمی‌کردن که یه آسیب‌پذیری VPN بتونه نهایتاً به کنترل کامل ESXi ختم بشه. امنیت لایه‌ای یعنی دقیقاً همین: فرض نکنید چون VPN شما جداست، اثرش روی هایپروایزر هم جدا می‌مونه.

#VMware #ESXi #VMEscape #CVE #CloudSecurity

📱 @Abrplusdocs
t.me/abrplusdocs

🛡 ۵۰ اصطلاح مهم دنیای امنیت سایبری که در 2026 باید بلد باشید!

✅ مفاهیم پایه امنیت:

🔸 CIA – محرمانگی، یکپارچگی، دسترس‌پذیری
🔸 APT – تهدید ماندگار پیشرفته
🔸 SOC – مرکز عملیات امنیت
🔸 SIEM – مدیریت اطلاعات و رویدادهای امنیتی
🔸 DLP – جلوگیری از نشت اطلاعات

🌐 امنیت شبکه و نقطه پایانی:

🔸 IDS – سیستم تشخیص نفوذ
🔸 IPS – سیستم جلوگیری از نفوذ
🔸 EDR – تشخیص و پاسخ نقطه پایانی
🔸 NAC – کنترل دسترسی به شبکه
🔸 UEBA – تحلیل رفتار کاربران و نهادها

🔐 مدیریت هویت و دسترسی:

🔸 IAM – مدیریت هویت و دسترسی
🔸 MFA – احراز هویت چندمرحله‌ای
🔸 SSO – ورود یکپارچه
🔸 RBAC – کنترل دسترسی مبتنی بر نقش
🔸 PAM – مدیریت دسترسی ممتاز

🧠 اطلاعات تهدید و بدافزار:

🔸 IOC – نشانگرهای نفوذ
🔸 TTP – تاکتیک‌ها، تکنیک‌ها، روش‌ها
🔸 MITRE ATT&CK – پایگاه دانش رفتارهای مهاجم
🔸 C2 – فرمان و کنترل
🔸 RAT – تروجان دسترسی از راه دور

☁️ امنیت وب، اپلیکیشن و فضای ابری:

🔸 WAF – فایروال اپلیکیشن وب
🔸 CASB – واسط امنیتی دسترسی به فضای ابری
🔸 SAST – تست امنیت ایستای کد
🔸 DAST – تست امنیت پویا
🔸 CSPM – مدیریت وضعیت امنیت فضای ابری

📋 ریسک و تطابق با قوانین:

🔸 GRC – حاکمیت، ریسک و انطباق
🔸 PII – اطلاعات شناسایی شخصی
🔸 GDPR – مقررات حفاظت از داده اتحادیه اروپا
🔸 HIPAA – قانون حفاظت اطلاعات سلامت
🔸 SOX – قانون ساربنز-آکسلی

🚨 واکنش به رخداد و تداوم کسب‌وکار:

🔸 IR – پاسخ به رخداد
🔸 BCP – برنامه تداوم کسب‌وکار
🔸 DRP – برنامه بازیابی از فاجعه
🔸 MTTR – میانگین زمان بازیابی
🔸 RTO – هدف زمان بازیابی

🧩 چارچوب‌های امنیت سایبری:

🔸 NIST – مؤسسه استانداردهای ملی آمریکا
🔸 ISO – سازمان بین‌المللی استانداردسازی
🔸 CIS – مرکز امنیت اینترنت
🔸 CMMC – گواهی بلوغ امنیت سایبری
🔸 COBIT – اهداف کنترلی برای فناوری اطلاعات

💣 تهدیدات و اکسپلویت‌ها:

🔸 DoS – حمله محروم‌سازی از سرویس
🔸 DDoS – حمله توزیع‌شده محروم‌سازی
🔸 XSS – اسکریپت‌نویسی بین سایتی
🔸 SQLi – تزریق SQL
🔸 MITM – مرد میانی

🚀 فناوری‌های نوظهور و ابزارهای امنیتی:

🔸 SOAR – ارکستراسیون و خودکارسازی امنیت
🔸 XDR – تشخیص و پاسخ گسترده
🔸 ZTA – معماری اعتماد صفر
🔸 SASE – دسترسی ایمن به لبه سرویس
🔸 CNAPP – پلتفرم حفاظت از اپلیکیشن‌های ابری بومی

@abrplusdocs

دستورات کمتر دیده‌شده در لینوکس

دستور inxi ابزاری قدرتمند برای نمایش اطلاعات سخت‌افزار، سیستم، شبکه و وضعیت منابع لینوکس است.
🔹 اطلاعات سخت‌افزار
🔹 سیستم و نرم‌افزار
🔹 شبکه
🔹 پردازنده و منابع
🔹 دیسک و پارتیشن
🔹 سنسورها و دما
چند سویچ کاربردی:
inxi -v7 # اطلاعات کامل سیستم
inxi -F # خلاصه کامل اطلاعات سیستم
inxi -C # اطلاعات CPU
inxi -G # اطلاعات GPU و درایور
inxi -Nxx # اطلاعات دقیق شبکه
inxi -Mxxx # اطلاعات مادربرد
inxi -D # اطلاعات دیسک‌ها
inxi -p # پارتیشن‌ها
inxi -r # مخازن سیستم
inxi -A # تجهیزات صوتی
inxi -B # باتری
inxi -t cpu # پردازش‌های CPU
inxi -I 5 # اطلاعات سیستم با فاصله ۵ ثانیه
inxi -MCGST # اطلاعات فشرده سخت‌افزار و دما


@abrplusdocs

دوستان اگه پروژه اوپن سورس تو GitHub دارید وارد این لینک شید ChatGPT بهتون ۶ ماه اشتراک پرو + کدکس میده 🩵
https://openai.com/form/codex-for-oss/?utm_source=sp_auto_dm&fbclid=PAVERFWAUu1qFleHRuA2FlbQIxMABwZG9mAnNydGMGYXBwX2lkDzU2NzA2NzM0MzM1MjQyNwABp8FwEeipZUovEAK4ZucffFvEKRGFmGKYUdmf_zu66KwKh6Zd-dSD36p1RAU__aem_U207MXv65Lyp1cdTJuKBGw

⚙️ فرق Reservation، Limit و Shares که خیلیا قاطی می‌کنن

◀️ تو VMware، سه تا مفهوم برای کنترل منابع (CPU/Memory) وجود داره که خیلی وقتا با هم اشتباه گرفته می‌شن، درحالی‌که هرکدوم کار کاملاً متفاوتی می‌کنن.
◀️ قابلیت Reservation یعنی حداقل تضمین‌شده؛ یه مقدار منبع که همیشه برای اون VM کنار گذاشته می‌شه، حتی اگه کل محیط تحت فشار باشه. اگه این مقدار رو آزاد نذارید، ممکنه VM اصلاً Power On نشه چون هاست نمی‌تونه این تضمین رو بده.
◀️ قابلیت Limit دقیقاً برعکسه؛ یعنی سقف مصرف. حتی اگه منابع آزاد فراوون باشه، VM نمی‌تونه از این مرز رد بشه. خیلی وقتا ادمین‌ها Limit می‌ذارن و بعد نمی‌فهمن چرا VM با وجود منابع آزاد، کند شده.
◀️ قابلیت Shares فرق اساسی داره: فقط وقتی به‌کار میاد که منابع کمه و باید بین VM ها تقسیم بشه؛ یعنی یه وزن نسبیه، نه یه عدد مطلق. اگه منابع آزاد کافیه، Shares اصلاً اثری نداره.

✅ نکته : از Limit فقط وقتی استفاده کنید که واقعاً می‌خواید یه VM رو عمداً محدود کنید (مثلاً تو محیط تست). برای محیط Production، معمولاً بهتره فقط رو Reservation و Shares تمرکز کنید، نه Limit.

#VMware #vSphere #آموزش #مدیریت_منابع

📱 @Abrplusdocs
t.me/abrplusdocs

گوگل می‌خواهد دیتاسنتر را به فضا ببرد!
‌
اکتبر ۲۰۲۶ گوگل با پروژه Suncatcher اولین ماهواره آزمایشی خود را به اندازه یک یخچال‌فریز با ۴ تراشه TPUبه فضا فرستاد، قرار است به یک سؤال جواب بدهد:
‌
آیا پروژه دیتاسنتر و تراشه هوش مصنوعی در فضا میتواند موفق شود؟
‌
هوش مصنوعی تشنه برق است و در مدار خورشید، پنل خورشیدی تا ۸ برابر زمین انرژی می‌دهد؛ بدون شب، بدون ابر، بدون شبکه برق.
‌
اما تناقض جذاب اینجاست که فضا با همه سرمایش، داغ است.
‌
در خلأ هوا نیست که گرما را ببرد. گرمای TPU باید با لوله حرارتی و رادیاتور به تابش مادون قرمز تبدیل شود پس تراشه‌ها فقط در بازه‌های ۱۵ دقیقه‌ای روشن می‌مانند و بعد برای دفع گرما خاموش می‌شوند.
‌
چالش‌های بعدی بزرگ‌ترند: تابش فضایی، تعمیر پرچالش در مدار، زباله فضایی، آلودگی نوری آسمان و مهم‌تر از همه هزینه بسیار بالای پرتاب. دیتاسنتر فضایی با زمین رقابت نمی‌کند. به نظر تو، Suncatcher راه نجات انرژی دیتاسنتر و هوش مصنوعی است یا بلندپروازانه‌ترین آزمایش مهندسی دهه؟

#تیام_شبکه #مرکز_داده #دیتاسنتر #هوش_مصنوعی

@abrplusdocs

یه مینی‌اپ داخل تلگرام که کارای کوچیک رو یادت میندازه و پیشرفتت رو ثبت می‌کنه 💻

• مستقیم داخل تلگرام بهت ریمایندر و یادآور می‌فرسته
• با کامل کردن عادت‌ها به‌صورت روزانه، استریکت حفظ میشه و بعد یه مدت می‌تونی ببینی چند روز واقعاً پای علاقه‌ت وقت گذاشتی
• عادت‌هات رو خودت می‌سازی و برای هرکدوم زمان یادآوری مشخص می‌کنی

برای ورود به مینی اپ👇🏻
🔗 https://t.me/routyappbot/open