💥بحران قیمت‌گذاری VMware داره نقشهٔ بازار مجازی‌سازی رو عوض می‌کنه

بعد از خرید VMware توسط Broadcom، مدل لایسنس به‌کلی تغییر کرد: لایسنس دائمی (perpetual) کاملاً حذف شد و همه باید مشترک سالانه یا چندساله بشن، با حداقل ۷۲ هسته اجباری برای هر سازمان. کاتالوگ محصولات هم از بیش از ۸۰۰۰ SKU به چند باندل محدود مثل VMware Cloud Foundation و vSphere Foundation جمع شد و دیگه مسیر برگشت به لایسنس دائمی وجود نداره.

💢نتیجه؟ افزایش قیمت‌های نجومی. AT&T در دعوایی حقوقی از افزایش ۱۰۵۰ درصدی قیمت خبر داد و برخی ارائه‌دهندگان ابری اروپایی افزایش تا ۱۵۰۰ درصد رو گزارش کردن. گارتنر هم پیش‌بینی کرده تا ۲۰۲۸ حدود ۷۰ درصد مشتریان سازمانی VMware حداقل نیمی از بار کاری مجازی‌شون رو مهاجرت می‌دن.


این وضعیت داره مستقیماً به نفع پلتفرم‌های متن‌باز مثل OpenStack تموم می‌شه. طبق نظرسنجی Open Infrastructure Foundation، هشتادو دو درصد اعضاش گزارش دادن سازمان‌هایی به دنبال جایگزین VMware سراغشون اومدن، و ۶۱٪ هم موفق شدن حداقل یک مشتری VMware رو به OpenStack منتقل کنن.

از لحاظ فنی هم این انتخاب توجیه اقتصادی داره: در معماری‌های HCI متن‌باز مبتنی بر OpenStack و KVM، کاهش TCO در بازهٔ پنج‌ساله معمولاً بین ۴۰ تا ۶۰ درصد نسبت به دیپلوی معادل VMware گزارش می‌شه، چون KVM و OpenStack هزینهٔ لایسنس به ازای هستهٔ CPU ندارن و سخت‌افزار هم دیگه محدود به لیست سرتیفای‌شدهٔ یک وندور خاص نیست.


🔺نکتهٔ مهم برای تیم‌های IT: این مهاجرت رایگان و بدون چالش نیست — از سازگاری اپلیکیشن‌ها گرفته تا آموزش تیم، باید با برنامهٔ مرحله‌ای پیش رفت، نه یک‌شبه.
اما مسیر روشنه: هر چه وابستگی به یک وندور بیشتر باشه، هر تمدید قرارداد یعنی مذاکره از موضع ضعف.

#OpenStack #VMware #Broadcom #CloudInfrastructure #Virtualization #KollaAnsible #DataCenter

@abrplusdocs

دنیای جذاب VMware
از 2001 تا 2026

@abrplusdocs

🔴 دور زدن کامل احراز هویت در vCenter بدون نیاز به هیچ رمز عبوری

◀️ کنار همون آسیب‌پذیری معروف CVE-2026-59310 که قبلاً درباره‌ش گفتیم، یه باگ دیگه هم تو همون Advisory برادکام بود که شاید کمتر بهش توجه شده، ولی از نظر شدت اصلاً کمتر نیست: CVE-2026-59309.
◀️ این یکی تو سرویس VMware Directory Service (همون vmdir) هست، جایی که هویت کاربرا و اجزای vCenter مدیریت می‌شه. امتیازش هم دقیقاً مثل قبلی، ۹.۸ از ده.
◀️ نکته نگران‌کننده اینه که این یه Auth Bypass واقعیه، یعنی مهاجم اصلاً نیازی به هیچ اطلاعات ورود نداره؛ فقط کافیه به vCenter دسترسی شبکه‌ای داشته باشه.
◀️ محققای امنیتی گزارش دادن که تو محیط‌های واقعی، افزایش قابل توجهی تو اسکن و شناسایی سرورهای آسیب‌پذیر نسبت به همین باگ دیده شده — از جمله تست‌های مسیرهای مربوط به SAML/SSO که نشون‌دهنده شناسایی دقیق نسخه‌هاست.

🔐 اگه vCenter شما هنوز پچ VMSA-2026-0006 رو نگرفته، این دو باگ (59309 و 59310) رو با هم در نظر بگیرید؛ ترکیب Auth Bypass و RCE تو یه محیط، دقیقاً همون سناریوییه که تیم‌های امنیتی ازش کابوس می‌بینن.



#VMware #vCenter #AuthBypass #CVE #CloudSecurity

📱 @Abrplusdocs
t.me/abrplusdocs

🔴 یه کاربر Read-Only می‌تونه کل کلاستر Ceph شما رو دستش بگیره

◀️ آسیب‌پذیری CVE-2026-50152 تو Ceph پیدا شده : یه کاربر با دسترسی فقط Read only می‌تونه به مخزن Config-Key دسترسی پیدا کنه.
◀️ مشکل اینجاست که همین مخزن Config-Key، اطلاعات خیلی حساسی نگه می‌داره؛ از جمله رمزهای رمزنگاری دیسک OSD (LUKS) و کلیدهای خصوصی SSH که Cephadm برای دسترسی به هاست‌های کلاستر استفاده می‌کنه.
◀️ یعنی یه حساب کم‌دسترسی که فقط قرار بوده وضعیت کلاستر رو ببینه، عملاً می‌تونه از همون مسیر به کل کلاستر و حتی هاست‌های زیرینش دسترسی پیدا کنه.
◀️ نسخه‌های قبل از ۱۹.۲.۶ و ۲۰.۲.۴ تحت تأثیر هستن.

🔐 اگه Ceph شما پشت Cinder یا Glance تو محیط OpenStack کار می‌کنه، این یکی رو نادیده نگیرید. تا وقتی آپدیت نکردید، حداقل دسترسی mon allow r رو از کاربرای CephX که نیازی بهش ندارن بگیرید.

#Ceph #OpenStack #CVE #CloudSecurity #Storage

📱 @Abrplusdocs
t.me/abrplusdocs

🕵️ مردی که موتورولا رو بدون نوشتن حتی یک خط کد هک کرد
◀️ سال ۱۹۹۲، کوین میتنیک (یکی از معروف‌ترین هکرهای تاریخ) در حالی که از دست FBI فراری بود، تصمیم گرفت سورس‌کد گوشی موتورولا MicroTAC Ultralite رو به دست بیاره — همون گوشی پرچمدار اون دوره.

◀️ هدفش این بود که با دستکاری شماره سریال گوشی (ESN)، جلوی ردیابی خودش توسط پلیس رو بگیره. ولی راهی که برای رسیدن به این سورس‌کد انتخاب کرد، هیچ ربطی به کدنویسی یا اکسپلویت نداشت.

◀️ او فقط یه تماس تلفنی با موتورولا گرفت، خودش رو به چند بخش مختلف وصل کرد تا بالاخره به تیمی رسید که روی همون سورس‌کد کار می‌کردن، و با اعتمادبه‌نفس و لحن یه کارمند داخلی، اونا رو متقاعد کرد که خودش هم عضو همون تیمه و فوری به این فایل‌ها نیاز داره.

◀️ نتیجه؟ کمتر از بیست دقیقه بعد، کارکنان موتورولا خودشون فایل سورس‌کد رو از طریق FTP براش فرستادن — بدون اینکه حتی یک بار هویتش رو درست‌وحسابی چک کنن.
✅ این داستان دقیقاً همون چیزیه که بعد از این همه سال هنوز درسش زنده‌ست: قوی‌ترین فایروال دنیا هم فایده‌ای نداره اگه یه کارمند بشه با یه تماس تلفنی و کمی اعتمادبه‌نفس متقاعدش کرد. مهندسی اجتماعی هنوز هم موثرترین روش نفوذه، چون هدفش تکنولوژی نیست، آدماست.
#تاریخچه_هک #مهندسی_اجتماعی #Motorola #امنیت_سایبری
📱 @Abrplusdocs

t.me/abrplusdocs

🔴 زنجیره‌ای از دو باگ که یه کاربر ساده رو Admin می‌کنه

◀️ تو Keystone نسخه‌های قبل از ۲۹.۰.۲ یه سناریوی جالب کشف شده که وقتی دو تا مشکل رو با هم ترکیب کنی، نتیجه‌ش خیلی بدتر از هر کدوم به‌تنهایی می‌شه.
◀️ یه کاربر که فقط نقش Member رو تو یه پروژه داره، می‌تونه با ترکیب یه باگ Application Credential Impersonation و مکانیزم Trust های Keystone، دسترسیش رو تا سطح Admin بالا ببره.
◀️ نکته فنی جالب اینجاست: وقتی توکن جعل‌شده هویت قربانی رو حمل می‌کنه، از چک اعتبارسنجی Trustor عبور می‌کنه، ولی Keystone نقش‌های Trust رو بر اساس دیتابیس نقش‌های واقعی قربانی چک می‌کنه، نه نقش‌های توکن درخواست‌دهنده. همین ناهماهنگی راه رو باز می‌کنه.
◀️ بدتر از همه اینکه Trust ساخته‌شده مستقل باقی می‌مونه، یعنی مهاجم می‌تونه بعداً هم Trust و Credential های بیشتری بسازه تا دسترسیش رو حفظ کنه — و تمام این کارها تو لاگ‌ها به‌نام قربانی ثبت می‌شه، نه به‌نام مهاجم.

🔐 اگه از Application Credentials تو محیط چند-کاربره یا چند-پروژه‌ای استفاده می‌کنید، آپدیت به ۲۹.۰.۲ رو در اولویت بذارید؛ این نوع باگ‌ها معمولاً تو ممیزی امنیتی معمولی دیده نمی‌شن چون لاگ‌ها گمراه‌کننده‌ست.

#OpenStack #Keystone #CVE #KollaAnsible #CloudSecurity

📱 @Abrplusdocs
t.me/abrplusdocs

⚙️ خطای عجیب vMotion که هیچ نشونه استاندارد خرابی دیسک نداشت
◀️ تو مقاله‌های Broadcom یه سناریوی جالب هست که خیلی از ادمین‌های vSAN باهاش گیج می‌شن: عملیات vMotion شکست می‌خوره و تو لاگ vmkwarning پیام خطای Checksum از LSOM دیده می‌شه (CRC محاسبه‌شده با CRC ذخیره‌شده مطابقت نداره).

◀️ نکته عجیب اینجاست که هیچکدوم از نشونه‌های معمول خرابی دیسک دیده نمی‌شه: نه SCSI Sense Code، نه Permanent Device Loss، نه حتی گزارشی که نشون بده I/O جدید داره تو مسیر خراب می‌شه. یعنی هرکسی که فقط دنبال خطای استاندارد دیسک بگرده، هیچی پیدا نمی‌کنه.

◀️ ریشه ماجرا هم چیز غیرمنتظره‌ایه: خود دیسک‌ها کاملاً سالمن، ولی افت سیگنال فیزیکی تو Backplane یا کابل‌های SAS باعث می‌شه داده موقع عبور از این مسیر دچار تداخل بشه و وقتی LSOM داره Checksum رو چک می‌کنه، عدم تطابق پیدا کنه.

◀️ چون کنترلر دیسک اصلاً متوجه این تداخل سیگنال نمی‌شه، هیچ خطای استاندارد SCSI هم ثبت نمی‌کنه؛ یعنی مشکل درست از جایی میاد که هیچ ابزار مانیتورینگ معمولی بهش نگاه نمی‌کنه.
✅ راه‌حل واقعی، عیب‌یابی سخت‌افزاری کابل‌های SAS و Backplane با تولیدکننده سرور و تعویض قطعه معیوبه، نه هیچ تنظیم نرم‌افزاری. اگه تو محیط vSAN با خطای Checksum عجیب و بدون علامت واضح خرابی دیسک مواجه شدید، مستقیم برید سراغ لایه فیزیکی.
#VMware #vSAN #Troubleshooting #نکته_فنی
📱 @Abrplusdocs

t.me/abrplusdocs

🕵️ کمپینی که هزاران هایپروایزر ESXi رو با یه باگ دو‌ساله زمین‌گیر کرد

◀️ فوریه ۲۰۲۳، یه کمپین باج‌افزاری به اسم ESXiArgs شروع شد که به‌جای هدف قرار دادن یه کامپیوتر تک، مستقیم سراغ خود هایپروایزرهای ESXi رفت — یعنی یه حمله، همزمان چندین ماشین مجازی رو از کار می‌انداخت.
◀️ نکته تلخ ماجرا اینه که مهاجم‌ها از هیچ حفره روز صفرمی استفاده نکردن؛ آسیب‌پذیری CVE-2021-21974 تو سرویس OpenSLP بود که پچش از فوریه ۲۰۲۱ موجود بود، یعنی دقیقاً دو سال قبل از شروع حمله.
◀️ با این حال، تحقیقات Rapid7 نشون داد که بیش از ۱۸ هزار سرور ESXi روی اینترنت هنوز آسیب‌پذیر و در معرض دید بودن. نتیجه؟ طبق گزارش CISA و FBI، بیش از ۳۸۰۰ سرور در سراسر دنیا (بیشترین آسیب در اروپا) واقعاً آلوده شدن.
◀️ نکته جالب اینه که از دید مهاجم‌ها، این کمپین چندان هم موفق نبود؛ چون CISA و محقق‌های امنیتی اسکریپت‌های رایگان منتشر کردن و اکثر قربانی‌ها به‌جای پرداخت باج، از همون اسکریپت‌ها استفاده کردن.

✅ درسی که این ماجرا برای هر ادمین ESXi داره مشخصه: وقتی یه باگ رو تو هایپروایزر پچ نمی‌کنید، ریسک دیگه محدود به یه VM نیست، کل کلاسترت رو هواس

#تاریخچه_هک #VMware #ESXi #Ransomware #CloudSecurity

📱 @Abrplusdocs
t.me/abrplusdocs

🔵 دو سال بعد از برادکام: نه مهاجرت دسته‌جمعی، نه بازگشت به روال عادی

◀️ یه نظرسنجی تازه از CloudBolt (فوریه ۲۰۲۶، در آمریکای شمالی) نشون می‌ده: ۸۶ درصد سازمان‌ها دارن به‌طور فعال ردپای VMware رو تو زیرساخت‌شون کم می‌کنن، ولی فقط ۴ درصد کامل مهاجرت کردن.
◀️ یعنی اکثریت دارن مسیر تدریجی رو انتخاب می‌کنن، نه تعویض یک‌شبه؛ چیزی که با گزارش دیگه‌ای از سایت OpenStack هم هم‌خوانی داره: طبق تحقیق Civo، چهل و هشت درصد کاربرای فعلی یا سابق VMware الان برای همون امکانات قبلی، پول بیشتری می‌دن نزدیک نیمی از اونا هزینه‌شون دقیقاً دو برابر شده.
◀️ نکته جالب اینه که مقصد این مهاجرت‌ها هم یکسان نیست. OpenStack با پشتیبانی OpenInfra Foundation و توزیع‌هایی مثل Canonical و Mirantis، مقصد اصلی سازمان‌های بزرگ‌تر و Telco هاست، در حالی که Proxmox بیشتر تو سازمان‌های کوچیک و متوسط جا افتاده، مخصوصاً بعد از عرضه Proxmox Datacenter Manager که مشکل مدیریت چندکلاستری (رقیب vCenter) رو حل کرد.
◀️ نکته : طبق گفته OpenInfra، با ابزارهای جدید، مهاجرت مستقیم یه VM از VMware به OpenStack الان فقط چند ثانیه طول می‌کشه، نه هفته‌ها پروژه.

✅ نظر شخصی من اینه که تصمیم واقعی دیگه بین موندن یا مهاجرت کردن نیست؛ بین «یه استک واحد» یا «چند استک موازی» (VMware برای Workload های Stateful حساس، OpenStack یا Proxmox برای بقیه) هست. کسایی که این تصمیم رو عقب بندازن، دقیقاً همونایی هستن که تو نظرسنجی‌های بعدی جزو اون ۸۶ درصد «هنوز داریم فکر می‌کنیم» می‌مونن.

#OpenStack #VMware #Broadcom #تحلیل #CloudSecurity

📱 @Abrplusdocs
t.me/abrplusdocs

📍ساعت‌ کاری جدید ادارات از اول مهر تا آخر سال اعلام شد: فعالیت از ۸ تا ۱۳

پیشی گرفتن Nutanix از VMware

Nutanix was named a Leader in the 2026 Gartner® Magic Quadrant™ for Server Virtualization Platforms.

@abrplusdocs

... :)
@abrplusdocs

⭕️زیرساخت OpenAI هک شد!

یک گزارش امنیتی جدید جزئیات حمله‌ای به زیرساخت داخلی OpenAI را منتشر کرده است.

طبق این گزارش، مهاجمان از ترکیب یک آسیب پذیری Heap Overflow و SSO Misconfiguration استفاده کردند و توانستند به OpenAi نفوذ کنند.

این زنجیره آسیب‌پذیری‌ها امکان دسترسی غیرمجاز به بخش‌هایی از زیرساخت داخلی را فراهم کرده است.

هدف اصلی حمله، دسترسی به Repositoryهای داخلی OpenAI عنوان شده است.

در بخش اول، یک نقص مربوط به مدیریت حافظه (Heap Overflow) مورد سوءاستفاده قرار گرفته است.
سپس یک پیکربندی نادرست در سیستم Single Sign-On (SSO) برای افزایش سطح دسترسی مورد استفاده قرار گرفته است.
در نهایت، مهاجم توانسته به منابع و مخازن کد داخلی دسترسی پیدا کند.

https://www.hacktron.ai/blog/hacking-openai
#news #hack #ai #openai
@abrplusdocs

🔰 تفاوت Virtualization با Containerization چیست؟

🔸هر دو برای استفاده بهتر از منابع و اجرای چند Workload روی یک زیرساخت مشترک استفاده می‌شن، اما روش کارشون متفاوته.
در Virtualization، یک Hypervisor چند VM ایجاد می‌کنه و هر VM سیستم‌عامل Guest خودش رو داره.

🔸در Containerization، Containerها سیستم‌عامل جداگانه ندارن و Kernel سیستم‌عامل Host رو با هم Share می‌کنن. به همین دلیل معمولاً سبک‌تر و سریع‌تر هستن.

به زبان ساده:

VM: سخت‌افزار → Hypervisor → VM → Guest OS → Application

Container: سخت‌افزار → Host OS → Container Engine → Container → Application

🔹نکته مهم اینه که این دو فناوری لزوماً رقیب هم نیستن؛ در بسیاری از زیرساخت‌های واقعی، VM و Container در کنار هم استفاده می‌شن.

#Virtualization #Containerization #VM #Container #Hypervisor #Docker #Kubernetes #DevOps #CloudComputing #ITInfrastructure #Networking #CyberSecurity #Technology
@abrplusdocs

Snapshot Consolidation

تا حالا به این فکر کرده‌اید که VMware vSphere چطور فرآیند Snapshot Consolidation را انجام می‌دهد، بدون اینکه Performance ماشین مجازی تحت تأثیر قرار بگیرد؟
از vsphere 6 به بعد،
مکانیزمی به نام Snapshot Mirror Driver معرفی شد که نقش مهمی در بهینه‌سازی فرآیندهای Snapshot Consolidation و Storage vMotion ایفا کرد.

اما چه چیزی این مکانیزم را قدرتمند می‌کند؟

✅ کاهش نیاز به Helper Diskها
دیگر نیازی به ایجاد تعداد زیادی دیسک موقت برای انجام Consolidation نیست؛ در نتیجه فضای Datastore کمتر درگیر می‌شود.

✅ Single-Pass Consolidation
حتی بدون استفاده از Helper Diskهای متعدد، فرآیند Consolidation می‌تواند در یک Pass انجام شود و از عملیات تکراری جلوگیری شود.

✅ حفظ ترتیب صحیح Writeها
در زمان Consolidation، تغییرات ماشین مجازی همچنان روی Active VMDK نوشته می‌شوند و در عین حال یکپارچگی داده‌ها حفظ می‌شود.

✅ Dual-Write Mechanism
در فرآیند Consolidation، Writeها به‌صورت هم‌زمان روی Active Disk و Base Disk اعمال شده و پس از دریافت Acknowledgement ادامه فرآیند انجام می‌شود؛ رویکردی که برای جلوگیری از Data Loss طراحی شده است.

🎯 نتیجه چیست؟
در معماری vSphere، این مکانیزم کمک می‌کند عملیات‌هایی مانند:
🔹 Snapshot Cleanup
🔹 Snapshot Consolidation
🔹 Storage vMotion
با پیچیدگی و Overhead کمتری انجام شوند و تأثیر عملیات روی ماشین‌های مجازی کاهش پیدا کند.

💡 یکی از نکات جالب در VMware این است که بخش قابل‌توجهی از Performance و Reliability، نه فقط در لایه Hypervisor، بلکه در مکانیزم‌های به‌ظاهر کوچک و داخلی مانند Snapshot Mirror Driver مدیریت می‌شود.


@abrplusdocs

همه در مورد GPU دارن صحبت میکنن
🔺اما یه سوال خیلی مهم وجود داره
وقتی GPU برا زیرساختت آماده شد Network و Storage هم آماده شده از قبل؟

توی معماری جدید AI Infra دیگه فقط تعداد GPU تعیین کننده نیست
🔺اگه دیتا با سرعت کافی به GPU نرسه
🔺اگه Storage تو زمان check point دچار Latency بشه
🔺یا Network تو زمان Data movement دچار یه باتلنک بشه
این GPU گران قیمت شما عملا می‌تونه منتظر بمونه؟

مخصوصا در مقیاس بزرگ Check pointing و Data movement میتونه باعث GPU Stall بشن
پس وقتی از AI Infrastructure صحبت میکنیم بهتر یه نگاه به این زنجیره مهم شبکه و استوریج هم داشته باشیم
شاید درسته نباشه که بپرسیم
چند GPU داریم؟؟
بهتره بپرسیم :
آیا کل Data path ما برای GPU طراحی شده؟

@abrplusdocs

🔴 چهار آسیب‌پذیری همزمان تو CephX که کل زیرساخت احراز هویت Ceph رو زیر سوال می‌بره

◀️ طبق یادداشت امنیتی رسمی OpenStack (شماره OSSN-0108)، چهار تا آسیب‌پذیری جدا تو مکانیزم CephX (همون سیستم احراز هویت با کلید مشترک Ceph) کشف شده که هر سرویس OpenStack با یه CephX Keyring — یعنی Nova، Cinder، Glance و Manila — رو تحت تأثیر قرار می‌ده.
◀️ عمق ماجرا از یه اشتباه رمزنگاری میاد: یه Vector مقداردهی اولیه (IV) به‌صورت ثابت تو کد گذاشته شده بود، یعنی متن‌های یکسان همیشه رمزنگاری یکسانی تولید می‌کردن. کنار این، نبود HMAC هم امکان دستکاری بیت‌به‌بیت داده‌های رمزشده (CBC Bit-Flipping) رو باز می‌ذاشت.
◀️ نتیجه عملیش اینه که اگه یه مهاجم به هر شکلی (حتی از طریق شنود ترافیک شبکه) به یه کلید CephX دسترسی پیدا کنه، می‌تونه سطح دسترسی یه Ticket رو بدون اینکه ردی از خودش بذاره تغییر بده و برای سرویس‌های با دسترسی بالاتر Credential جعل کنه.
◀️ نکته مهم برای کاربرای Nova: اگه از RBD برای Cinder استفاده می‌کنید، این یه ریسک داخلیه (چون خود VM به کلید CephX دسترسی نداره)، ولی اگه از Manila با CephFS مستقیم (نه NFS-Ganesha) استفاده می‌کنید، خود Tenant هم می‌تونه این آسیب‌پذیری رو اکسپلویت کنه.

🔐 راه‌حل، آپدیت به Ceph نسخه ۲۰.۲.۴ یا ۱۹.۲.۶ هست، ولی نکته مهم ترتیب کاره: باید اول کل کلاینت‌های Ceph تو سرورهای OpenStack آپدیت بشن، بعد Keyring ها Rotate بشن، و در آخر VM ها Restart یا Live Migrate بشن تا کلید جدید رو بارگذاری کنن. جابه‌جا کردن این ترتیب می‌تونه سرویس رو قطع کنه.

#OpenStack #Ceph #CephX #CVE #CloudSecurity

📱 @Abrplusdocs
t.me/abrplusdocs

🕵️ شرکتی که در عرض دوازده ساعت با یه اکانت AWS از بین رفت

◀️ سال ۲۰۱۴، یه شرکت به اسم Code Spaces (سرویس میزبانی کد و ابزارهای همکاری برای برنامه‌نویسا) بعد از هفت سال فعالیت موفق، تو کمتر از یه روز کاملاً نابود شد.
◀️ ماجرا با یه حمله DDoS شروع شد، ولی خیلی زود مشخص شد این فقط ظاهر قضیه‌ست: یه مهاجم ناشناس به پنل مدیریتی EC2 این شرکت دسترسی پیدا کرده بود و از طریق پیام‌هایی روی همون پنل، درخواست باج کرد.
◀️ وقتی Code Spaces به‌جای پرداخت باج تصمیم گرفت رمز عبور رو عوض کنه تا کنترل رو پس بگیره، مهاجم که از قبل چند تا حساب کاربری پشتیبان برای خودش ساخته بود، متوجه این تلاش شد و شروع کرد به حذف تصادفی همه‌چیز.
◀️ نتیجه؟ تمام Snapshot های EBS، باکت‌های S3، تصاویر AMI و چندین Instance ماشینی پاک شدن یعنی هم داده اصلی، هم بک‌آپ‌ها، هم پیکربندی سرورها، همه با هم از بین رفتن. شرکتی که خودش بک‌آپ کامل رو تبلیغ اصلیش می‌کرد، بک‌آپش هم روی همون پنل هک‌شده بود.

✅ نکته ای که بعد از این حادثه به یه اصل استاندارد Cloud تبدیل شد: بک‌آپ باید همیشه از محیط اصلی جدا باشه (Immutable یا Air-Gapped)، و روی هر اکانت مدیریتی با دسترسی بالا، احراز هویت چندمرحله‌ای (MFA) باید اجباری باشه، نه اختیاری. یه رمز عبور به‌تنهایی هیچوقت کافی نیست.

#تاریخچه_هک #AWS #CloudSecurity #Backup

📱 @Abrplusdocs
t.me/abrplusdocs

🔥 صفر تا صد Subnetting در IPv4

@abrplusdocs

⚙️ وقتی رشد کلاستر باعث ناپایداری ساخت VM می‌شه
◀️ تو یکی از تیکت‌های پشتیبانی Red Hat OpenStack (باگ ۱۸۴۸۶۰۵)، یه تیم زیرساخت گزارش داده بود که با بزرگ‌تر شدن کلاستر، ساخت VM ناپایدار شده بود — گاهی موفق، گاهی بدون دلیل مشخص Timeout می‌خورد.

◀️ چیزی که پشت این رفتار عجیب بود، به مقیاس کلاستر برمی‌گشت: تنظیمات پیش‌فرض ارتباط بین Neutron و OVSDB برای یه محیط کوچیک کافی بودن، ولی وقتی تعداد پورت‌ها و Flow ها زیاد می‌شه، همون Timeout های پیش‌فرض شروع می‌کنن به شکست خوردن، بدون اینکه خطای واضحی تو لاگ بندازن.

◀️ راه‌حلی که این تیم استفاده کرد، تنظیم چهار پارامتر بود: افزایش ovsdb_timeout و of_inactivity_probe به ۳۰ ثانیه تو فایل‌های تنظیمات L3 Agent و OVS Agent، تغییر ovsdb_interface به حالت vsctl، و دستی تنظیم‌کردن inactivity_probe روی همه نودهای Controller و Compute.

◀️ بعد از اعمال این تغییرات و ریستارت سرویس‌های neutron_ovs_agent، neutron_metadata_agent و neutron_l3_agent، مشکل کاملاً برطرف شد.
✅ اگه کلاستر شما داره بزرگ می‌شه و شروع کردید به دیدن خطاهای گاه‌به‌گاه و بی‌دلیل تو ساخت VM یا اتصال شبکه، قبل از اینکه سراغ دیباگ عمیق‌تر برید، همین چهار پارامتر رو تو تنظیمات ML2/OVS Agent چک کنید؛ خیلی وقتا مشکل مقیاس‌پذیریه، نه باگ.
#OpenStack #Neutron #KollaAnsible #نکته_فنی
📱 @Abrplusdocs

t.me/abrplusdocs