خب بریم سراغ جواب سؤال قبلی

✅ گزینه ۳

اسنپ شات در VMware در واقع یه عکس لحظه‌ای از وضعیت VM می‌گیره؛ ولی Backup نیست.

وقتی اسنپ شات می‌گیری، دیسک اصلی VM همچنان سر جاشه و VMware یک فایل جدید به اسم Delta Disk می‌سازه.

از اون لحظه به بعد، تغییرات دیسک داخل همین فایل Delta نوشته می‌شن.

مثلاً:

VM.vmdk ← دیسک اصلی

VM-000001.vmdk ← Delta Disk مربوط به Snapshot

هرچی اسنپ شات بیشتر بمونه و VM تغییرات بیشتری داشته باشه، فایل Delta هم بزرگ‌تر می‌شه.

برای همین نگه داشتن اسنپ شات برای مدت طولانی می‌تونه هم فضای Datastore رو مصرف کنه و هم روی Performance تأثیر بذاره.

یه نکته مهم دیگه:

❌ اسنپ شات یک کپی کامل و مستقل از VM نیست.

❌ جای Backup رو نمی‌گیره.

✅ بیشتر برای کارهایی مثل قبل از Upgrade، تغییر تنظیمات یا تست یک تغییر استفاده می‌شه.

اسنپ شات برای برگشت به یک نقطه مشخصه، Backup برای زمانی که واقعاً همه‌چیز خراب شده. 😄

@abrplusdocs

درود خدمت همه دوستان
یه نگاه به این ویدئو بندازید
اتاق تاریک، مانیتورهای CRT قدیمی، کیبوردهای زرد شده، میز چوبی پر از لیوان چای و رد خاکستر

الان هرچی هستی…
متخصص امنیت شبکه، کارشناس مجازی سازی ، کارشناس شبکه، DevOps، SOC ، ادمین لینوکس، زیرساخت…
هرچی شدی…
از همین‌جا متولد شدی
از همین اتاق‌های تاریک
از همین سیستم‌هایی که با هزار بدبختی ویندوز بالا می‌اومد.
از همین اینترنت کندی که برای دانلود یه ابزار ساده باید شب تا صبح صبر می‌کردی.
از همین کنجکاوی‌ها…
از همین بذار ببینم چی میشه…
از اتاق‌های کوچیک، از کیس‌های سنگین، از صدای فن‌هایی که مثل موتور هواپیما کار می‌کرد.
از هیجان اولین هک
از ذوق اولین اسکریپتی که بدون ارور اجرا شد.
ای کاش می‌شد برگشت…
نه برای اینکه چیزی عوض کنیم…
فقط برای اینکه دوباره همون حس رو تجربه کنیم.

حس شب‌هایی که گذشت زمان رو نمی‌فهمیدیم.
حس ساختن، خراب کردن، دوباره ساختن.
حس اینکه دنیا هنوز ساده بود…
و بزرگ‌ترین دغدغه‌مون این بود که چرا پینگ بالاست.

‼️چه حس خوبی داشت…
و چه خوبه که هنوز ته دلمون، همون بچه‌ایم که با یه سیستم قدیمی، رویاهای بزرگ می‌ساخت.
@abrplusdocs

درود خدمت دوستان و همراهان
اگه به مباحث شبکه، زیرساخت، و تکنولوژی‌های IT علاقه‌مندید، کانال Arka Tech می‌تونه براتون مفید باشه.

محتوای آموزشی، تجربه‌های عملی و مطالب کاربردی برای کسانی که می‌خوان بیشتر با دنیای شبکه و زیرساخت آشنا بشن.

👇 برای آشنایی بیشتر، به کانالشون سر بزنید
T.me/arkaTech2025

وقتی یه سایت یا سرور رو باز می‌کنی، بسته‌های اطلاعاتی مستقیم به مقصد نمی‌رسن. معمولاً از چندین روتر بین راه عبور می‌کنن تا به مقصد برسن. Traceroute ابزاریه که همین مسیر رو مرحله‌به‌مرحله پیدا می‌کنه و نشون می‌ده بسته از چه روترهایی رد شده.

ترفند اصلی Traceroute استفاده از مقدار TTL (Time To Live) داخل هدر بسته‌های IP هست. TTL یه عددیه که مشخص می‌کنه بسته حداکثر از چند روتر اجازه عبور داره. هر بار که بسته از یک روتر رد می‌شه، اون روتر مقدار TTL رو یک واحد کم می‌کنه. اگر TTL به صفر برسه، روتر بسته رو دور می‌اندازه و یک پیام ICMP Time Exceeded برای فرستنده ارسال می‌کنه.

Traceroute دقیقاً از همین رفتار استفاده می‌کنه. اول یک بسته با TTL برابر 1 می‌فرسته. اولین روتر TTL رو صفر می‌کنه، بسته رو حذف می‌کنه و پیام ICMP برمی‌گردونه. از روی آدرس IP اون پیام، Traceroute می‌فهمه اولین روتر مسیر کیه

بعد دوباره همون بسته رو این بار با TTL برابر 2 می‌فرسته. بسته از روتر اول رد می‌شه، به روتر دوم می‌رسه، اونجا TTL صفر می‌شه و روتر دوم پیام ICMP برمی‌گردونه. این بار Traceroute آدرس روتر دوم رو ثبت می‌کنه.

این فرآیند همین‌طور ادامه پیدا می‌کنه؛ TTL می‌شه 3، 4، 5 و... تا در نهایت بسته به مقصد اصلی برسه. وقتی بسته به مقصد رسید، بسته به سیستم‌عامل و نوع پروتکل، مقصد به‌جای Time Exceeded یک پیام دیگه مثل ICMP Echo Reply یا ICMP Port Unreachable ارسال می‌کنه و Traceroute متوجه می‌شه که مسیر کامل شده.

کنار هر روتر معمولاً سه زمان (RTT) هم نمایش داده می‌شه. دلیلش اینه که Traceroute برای هر مرحله معمولاً سه بسته ارسال می‌کنه تا بتونه تأخیر شبکه رو دقیق‌تر اندازه بگیره. اگر یکی از زمان‌ها بیشتر باشه یا اصلاً جواب نده، ممکنه به خاطر شلوغی شبکه، محدودیت پاسخ‌دهی ICMP یا فایروال باشه و الزاماً به معنی خرابی مسیر نیست.

گاهی هم به‌جای IP یا زمان پاسخ، علامت

* * *

می‌بینی. این یعنی اون روتر به درخواست Traceroute پاسخ نداده؛ ممکنه ICMP رو فیلتر کرده باشه، پاسخ‌دهی رو محدود کرده باشه یا اصلاً برای مسائل امنیتی اطلاعاتش رو نمایش نده.

یه نکته جالب هم اینه که Traceroute در سیستم‌عامل‌های مختلف یکسان کار نمی‌کنه. در Linux و macOS به‌صورت پیش‌فرض از بسته‌های UDP استفاده می‌شه، ولی در Windows دستور tracert از بسته‌های ICMP Echo Request استفاده می‌کنه. با این حال، ایده اصلی در همه آن‌ها یکیه: افزایش تدریجی مقدار TTL و تحلیل پاسخ روترهای بین مسیر.

به همین دلیل Traceroute یکی از مهم‌ترین ابزارهای عیب‌یابی شبکه است؛ چون خیلی سریع مشخص می‌کند بسته‌ها دقیقاً از چه مسیرهایی عبور می‌کنند، در کدام نقطه تأخیر زیاد شده، کجا Packet Loss رخ داده یا در چه بخشی از مسیر ارتباط قطع شده است.

@abrplusdocs

🛰 دستور
netstat
در ویندوز؛ یکی از مهم‌ترین ابزارهای عیب‌یابی شبکه

اگر بخوای بفهمی کامپیوترت دقیقاً به چه سرورها و سرویس‌هایی وصل شده، چه پورت‌هایی باز هستن، کدوم برنامه از اینترنت استفاده می‌کنه یا حتی یک بدافزار مخفی در حال ارسال اطلاعاته، اولین دستوری که باید بلد باشی
netstat
هست. اسم این دستور از Network Statistics گرفته شده و تقریباً مثل یک دوربین مداربسته برای ارتباطات شبکه عمل می‌کنه.

وقتی در CMD یا PowerShell دستور
netstat
رو اجرا می‌کنی، ویندوز تمام اتصال‌های فعال شبکه رو نمایش می‌ده. در خروجی معمولاً چند ستون می‌بینی:

Proto:
نوع پروتکل ارتباط مثل TCP یا UDP
Local Address:
آدرس IP و پورتی که سیستم خودت از اون استفاده می‌کنه. مثلاً
192.168.1.10:52314
یعنی سیستم با IP داخلی
192.168.1.10
از پورت موقتی
52314
برای برقراری ارتباط استفاده کرده.
Foreign Address:
آدرس IP و پورت مقصد. اگر مثلاً
142.250.190.14:443
رو ببینی، یعنی سیستم به یکی از سرورهای گوگل روی پورت
443
(HTTPS) متصل شده.

State:
وضعیت اتصال. مهم‌ترین حالت‌ها عبارت‌اند از:
LISTENING
: برنامه منتظر دریافت اتصال است.
ESTABLISHED
: ارتباط کاملاً برقرار شده است.
TIME_WAIT
: اتصال تمام شده اما سیستم کمی صبر می‌کند تا بسته‌های باقی‌مانده دریافت شوند.
CLOSE_WAIT
: طرف مقابل ارتباط را بسته است.
SYN_SENT
: درخواست اتصال ارسال شده و منتظر پاسخ است.
FIN_WAIT
: اتصال در حال بسته شدن است

مهم‌ترین دستورات
netstat
🔹 نمایش تمام اتصال‌ها و پورت‌های باز:
netstat -a
🔹 نمایش IPها به‌صورت عددی (بدون تبدیل به نام دامنه و سریع‌تر):
netstat -n
🔹 نمایش شناسه پردازش (PID) هر اتصال:
netstat -o
🔹 نمایش نام فایل اجرایی هر اتصال (نیازمند اجرای CMD با دسترسی Administrator):
netstat -b
🔹 پرکاربردترین دستور برای مدیران شبکه:
netstat -ano
این دستور همه اتصال‌ها، پورت‌های Listening، IPها و PID برنامه‌ها را یکجا نمایش می‌دهد.
مثال واقعی شماره ۱
فرض کن مرورگر Chrome را باز کردی و وارد Google شدی. اگر دستور زیر را اجرا کنی:
netstat -ano
ممکن است خروجی مشابه این ببینی:
TCP    192.168.1.10:52314    142.250.190.14:443    ESTABLISHED    8540
یعنی سیستم از پورت
52314
به یکی از سرورهای گوگل روی پورت
443
وصل شده و ارتباط برقرار است. حالا برای اینکه بفهمی PID شماره
8540
مربوط به چه برنامه‌ای است، دستور زیر را اجرا کن:
tasklist | findstr 8540
اگر خروجی
chrome.exe
باشد، یعنی این اتصال متعلق به مرورگر Chrome است.
مثال واقعی شماره ۲
فرض کن اینترنت سیستم به‌شدت کند شده و شک داری بدافزاری در حال ارسال اطلاعات باشد. با اجرای:
netstat -ano
می‌بینی یک اتصال ناشناس به یک IP خارجی برقرار است. PID آن را یادداشت می‌کنی و سپس با دستور:
tasklist | findstr PID
نام برنامه را پیدا می‌کنی. اگر برنامه ناشناس یا مشکوکی باشد، می‌توانی آن را بیشتر بررسی یا متوقف کنی.
مثال واقعی شماره ۳
سرور IIS اجرا نمی‌شود و احتمال می‌دهی پورت
80
اشغال شده باشد. کافی است اجرا کنی:
netstat -ano | findstr :80
اگر خروجی نشان دهد پورت
80
در حالت
LISTENING
است و PID آن مثلاً
1210
باشد، با دستور زیر مشخص می‌کنی چه برنامه‌ای آن را اشغال کرده است:
tasklist | findstr 1210
اگر خروجی
Apache.exe
یا
nginx.exe
باشد، دلیل اجرا نشدن IIS مشخص می‌شود.
دستورات کاربردی دیگر
📊 نمایش جدول مسیریابی:
netstat -r
📈 نمایش آمار کارت شبکه:
netstat -e
📡 نمایش آمار پروتکل‌های TCP، UDP، IPv4 و IPv6:
netstat -s
🔄 بروزرسانی خروجی هر ۵ ثانیه:
netstat -ano 5
کاربردهای اصلی
netstat
مشاهده تمام اتصال‌های فعال سیستم
پیدا کردن پورت‌های باز (Open Ports)
شناسایی برنامه‌هایی که از اینترنت استفاده می‌کنند
پیدا کردن برنامه‌ای که یک پورت را اشغال کرده است
عیب‌یابی سرویس‌هایی مثل IIS، Apache و SQL Server
بررسی ارتباطات VPN
شناسایی اتصال‌های مشکوک و بدافزارها
تحلیل مشکلات شبکه و سرورها

💡 اگر در حوزه شبکه، امنیت یا تست نفوذ فعالیت می‌کنی،
netstat -ano
یکی از اولین دستورهایی است که باید اجرا کنی؛ چون در چند ثانیه تصویر کاملی از تمام ارتباطات شبکه سیستم را در اختیارت قرار می‌دهد.

@abrplusdocs

DevOps Command Cheat Sheet
@abrplusdocs

DevOps Command Cheat Sheet
@abrplusdocs

Title: Security Monitoring with Wazuh
Edition: First
Year: 2024
Author(s): Rajneesh Gupta
Publisher: Packt
Language: English

@abrplusdocs

امروز، دبیان سی و سومین سالگرد خود را جشن می‌گیرد.

در ۱۶ آگوست ۱۹۹۳، ایان مورداک از ایجاد یک توزیع جدید گنو/لینوکس خبر داد: دبیان.

بزنامه WinRARرو خیلیا بهش میخندن و می‌گن بدون پرداخت هم می‌شه بعد از تموم شدن دوره 40 روزه رایگان ازش استفاده کرد

ولی من واقعا اون کسی که همچین کاری رو عمدا انجام داده رو واقعا تحسین میکنم چون فهمیده هیچ‌کس حاضر نیست بابت WinRAR پول بده استراتژی رو گذاشته روی هرکی داد هرکی نداد و داره یه درامدی هم کسب میکنه ولی اگر پولی می‌بود هیچ وقت معروف نمیشد و شکست میخورد الان داره هم از مزیت رایگان بودنش استفاده میکنه هم الان یه عده محدودی دارن پرداخت میکنن در واقع توسعه دهنده هاش سود شرکت رو به نحوه خودشون ماکسیمایز کردن درصورتی که اگه کاملا رایگان بود هیچ سودی نداشتن‌.

@abrplusdocs

🔺کدوم دیسک برای کدوم VM بهتره؟Thin یا Thick

یکی از تصمیم‌های مهم موقع ساخت VM در VMware انتخاب نوع Virtual Disk هست.

دو انتخاب رایج:

Thin Provision
Thick Provision

تفاوت اصلیشون چیه؟

🔹 Thin Provision

اگر یک دیسک 500 GB بسازی، از همون ابتدا کل 500 GB روی Datastore اشغال نمی‌شه.

فضا به‌مرور و با افزایش اطلاعات VM مصرف می‌شه.

مزیت اصلی:

✅ استفاده بهینه‌تر از Storage
✅ مناسب برای محیط‌هایی که تعداد VM زیاد هست
✅ امکان Overprovisioning

اما باید حواست به فضای آزاد Datastore باشه.

🔹 Thick Provision

اگر یک دیسک 500 GB بسازی، فضا از ابتدا روی Datastore رزرو می‌شه.
مزیتش اینه که ظرفیت موردنیاز VM از ابتدا مشخص و رزرو شده.

❓خب کدوم VM رو روی کدوم بذاریم؟

اینجا جواب کاملاً به Workload و Storage بستگی داره، اما به‌صورت کلی:

🟢 Thin

Web Server
Application Server
Development / Test VM
VDI
VMهایی که رشد Storage قابل پیش‌بینی دارن

🔵 Thick

دیتاهای حساس و پرترافیک
High I/O Workload
ماشین هایی که حساس به Performance
محیط‌هایی که نمی‌خوای ریسک Datastore Overcommit داشته باشی

اما یک نکته مهم:

این‌طور نیست که Thick همیشه سریع‌تر از Thin باشه.

در بسیاری از محیط‌ها، مخصوصاً با Storageهای مدرن، تفاوت Performance می‌تونه خیلی کمتر از چیزی باشه که تصور می‌کنیم.

🔄بنابراین فقط به خاطر اینکه یک VM مهمه، سریع سراغ Thick نرو.

قبل از تصمیم‌گیری، نوع Storage، نرخ رشد اطلاعات، I/O و سیاست‌های Backup رو هم در نظر بگیر.

📌 اگر بخوایم یه جمع بندی کنیم

Thin → انعطاف و استفاده بهتر از ظرفیت

Thick → رزرو ظرفیت از ابتدا و کنترل بهتر روی فضای اختصاص‌یافته

@abrplusdocs

🔹️سرویس Nova چیکار می‌کنه؟

اگر بخوایم خیلی ساده بگیم:

سرویس Nova مسئول Compute در OpenStack هست.
یعنی وقتی کاربر درخواست می‌کنه:
«یک ماشین مجازی برام بساز»
یکی از اصلی‌ترین سرویس‌هایی که وارد عمل می‌شه، Nova هست.
اما Nova خودش ماشین مجازی رو اجرا نمی‌کنه.
کار Nova بیشتر اینه که منابع موردنیاز VM رو مدیریت و هماهنگ کنه؛ مثل:

🔹 CPU
🔹 RAM
🔹 Compute Host
🔹 محل اجرای VM
🔹 ارتباط با Hypervisor

مثلاً وقتی یک VM با مشخصات زیر درخواست می‌کنی:

4 vCPU
8 GB RAM
100 GB Disk

سرویس Nova بررسی می‌کنه این VM روی کدوم Compute Host قرار بگیره و فرآیند ایجاد و مدیریت اون رو هماهنگ می‌کنه.

اما برای Disk و Network، سرویس‌های دیگه هم وارد ماجرا می‌شن:

Nova → Compute

Neutron → Network

Cinder → Block Storage

Glance → Image

یعنی OpenStack یک سرویس واحد نیست؛ چندین سرویس کنار هم کار می‌کنن تا در نهایت یک VM در اختیار کاربر قرار بگیره.

یک نکته مهم:

Nova ≠ Hypervisor

سرویسNova مدیریت Compute رو انجام می‌ده و می‌تونه از Hypervisorهایی مثل KVM برای اجرای VMها استفاده کنه.


@AbrPlusDocs

✨CEH v13 CERTIFIED ETHICAL HACKER STUDY GUIDE✨

@abrplusdocs

🔹️آیا Veeam از OpenStack بکاپ می‌گیرد؟

اینجا باید یک نکته مهم رو روشن کنیم:

در نسخه‌های فعلی Veeam، برای oVirt KVM / RHV / OLVM پلاگین رسمی وجود داره و Veeam می‌تونه VMها رو Backup و Restore کنه. حتی معماری Backup شامل Worker، Snapshot و انتقال داده به Repository میشه.

اما درباره OpenStack داستان فرق داره.

در حال حاضر Veeam پشتیبانی مستقیم و Agentless برای Backup کردن VMهای OpenStack ارائه نمی‌کنه. حتی در انجمن رسمی Veeam هم درباره این موضوع صراحتاً گفته شده که OpenStack پشتیبانی مستقیم ندارد.
✅️پس راه کار چیه؟

🔹 Veeam Agent داخل Guest OS

🔹 Backup در سطح Storage / Snapshot

🔹 راهکارهای Backup اختصاصی OpenStack

🔹 و طراحی Backup مستقل از Hypervisor

می‌تونن وارد معماری بشن و اینجا یک نکته خیلی مهم وجود داره:

بکاپ Strategy باید قبل از Migration طراحی بشه، نه بعد از اون
چون ممکنه VM شما با موفقیت:

VMware → OpenStack
مهاجرت کنه...

ولی روز بعد متوجه بشید:

❌ Backup ندارید
❌ Restore Point معتبر ندارید
❌ RPO شما قابل دستیابی نیست
❌ و مهم‌تر از همه، Recovery Plan تست نشده!


توی پست بعدی میریم سراغ اینکه
اگه Veeam مستقیم OpenStack رو پشتیبانی نمیکنه ، برای یک سازمان بزرگ چه معماری Backupای برای OpenStack منطقی تره و بهتره؟

@abrplusdocs

🔹️حالا که فهمیدیم Veeam به‌صورت Native مثل VMware با OpenStack یکپارچه نیست، سؤال اصلی اینه:

پس برای OpenStack چطور Backup بگیریم؟

🧩 Cinder Backup

اگر VMهای شما از Cinder Volume استفاده کنند، سرویس Cinder امکان ایجاد Backup از Volume را دارد.

حتی می‌توان:

🔹 Full Backup گرفت
🔹 Incremental Backup گرفت
🔹 بکاپ را روی Backend مناسب ذخیره کرد
🔹 بکاپ را روی Volume جدید Restore کرد

اوپن استک به‌صورت رسمی API و سرویس Backup برای Cinder دارد.

اما یک نکته خیلی مهم:

پس اگر فقط از Volume بکاپ بگیریم، باید برای موارد دیگری مثل:

• Configuration
• Metadata
• Instance Definition
• Network Configuration
• Security Groups
• OpenStack Database
• و در بعضی سناریوها Imageها

هم فکری کنیم.

حتی مستندات OpenStack تأکید می‌کنند که برای Recovery صحیح Cinder Backup، اطلاعات مرتبط با Block Storage Database یا Metadata Backup نیز باید حفظ شود.

@abrplusdocs