یه آسیب پذیری توی کلاد پیدا شده که کاربرا باهاش می‌تونستن اکانت Claude Max 20x رایگان بگیرن! (فیکس شده)

البته این آسیب پذیری الان فیکس شده اما نکته جالب اینجاست چرا با این همه تعریف و تمجید از نحوه کد زدنش خود کلاد انقدر باگ توش به وجود می‌آد؟

جواب بسیار سادست توی توسعه به هوش مصنوعی زیاد اتکا نکنید، تجربه انسانی هنوز یه سر و گردن بالاتره.


@abrplusdocs

Linux Commands
#vmware
#linux
@abrplusdocs

Essentials
#vmware
#linux
@abrplusdocs

این بهترین توصیفیه که دیدم AI لزوماً همه شغل‌ها رو حذف نمی‌کنه بلکه ماهیت کار رو تغییر می‌ده. بخش انجام دادن کار کوچیک‌تر می‌شه، اما بخش تصمیم‌گیری، هماهنگی و مسئولیت‌پذیری بزرگ‌تر می‌شه.

استعاره همبرگر با گوشت باریک و نان ضخیم که جدیدا وایرال شده داره می‌گه هر شغل شبیه به یه همبرگره:

نان بالایی (Decide): تصمیم گرفتن، برنامه‌ریزی، تعیین هدف، قضاوت
گوشت وسط (Execute): انجام واقعی کار
نان پایینی (Deliver): تحویل نتیجه، پاسخگویی، بررسی کیفیت، ارتباط با دیگران

توی گذشته، بخش بزرگی از زمان افراد صرف گوشت وسط می‌شد؛ یعنی انجام واقعی کار. اما امروزه AI قسمت وسط رو بسیار سریع‌تر انجام می‌ده.

@abrplusdocs

سلام، روزتون بخیر

از این پست، معرفی سرویس‌های OpenStack رو شروع می‌کنیم. سعی می‌کنیم هر سرویس رو جداگانه بررسی کنیم تا درک معماری OpenStack ساده‌تر بشه.

قسمت اول | Keystone

اگر بخوایم Keystone رو در یک جمله معرفی کنیم، می‌شه گفت:

کیستون سرویس مدیریت هویت و دسترسی (Identity Service) در OpenStack است.

هر کاربری که وارد OpenStack می‌شه، هر اسکریپتی که از API استفاده می‌کنه و حتی سرویس‌های مختلف OpenStack، قبل از انجام هر عملی باید هویت خودشون رو برای Keystone مشخص کنن.

مهم‌ترین وظایف Keystone عبارتند از:

🔹 احراز هویت کاربران (Authentication)

🔹 تعیین سطح دسترسی (Authorization)

🔹 مدیریت User، Project و Role

🔹 صدور Token برای دسترسی به سایر سرویس‌ها

اگه بخوام ساده تر بگم ، اگر Keystone در دسترس نباشه، ارتباط با بسیاری از سرویس‌های OpenStack هم امکان‌پذیر نخواهد بود؛ چون تقریباً همه درخواست‌ها ابتدا باید اعتبارسنجی شوند.

📌 نکته

بسیاری از افراد تصور می‌کنند Keystone فقط کاربران را مدیریت می‌کند؛ در حالی که نقش اصلی آن، مدیریت هویت و کنترل دسترسی در کل زیرساخت OpenStack است.
در قسمت بعد، سراغ Nova می‌ریم و بررسی می‌کنیم که بخش Compute در OpenStack چطور کار می‌کنه.

@abrplusdocs

VMware vSphere Security
@abrplusdocs

امن سازی شبکه با Firewall Fortigate به زبان فارسی
@abrplusdocs

شروع هک اخلاقی با کالی لینوکس
@abrplusdocs

داکیومنت فوق العاده ایه
استفاده های درستی کنید ازش😉

🔺به زبان خیلی ساده بخوام بگم NSX شبکه ای رو که قبلا با تجهیزات سخت افزاری پیکربندی می‌کردیم رو حالا میشه به شکل نرم افزاری در لایه مجازی سازی اجرا کنیم.
ازسوئیچ و روتر و فایروال مجازی گرفته تا مباحث اتومیشن و ساخت شبکه مجازی روی شبکه فیزیکی

کتابچه ای دو زبانه ای که واستون پست می کنم کلیه مباحث مهم NSX داخلش توضیح داده شده است.

#NSX
#VMware
#NetworkVirtualization

@abrplusdocs

سلام، وقت بخیر

توی مطالب قبلی درمورد سرویس Keystone صحبت کردیم؛ سرویسی که هویت و دسترسی کاربران و سرویس‌ها رو مدیریت می‌کنه.

حالا بریم سراغ یکی از مهم‌ترین سرویس‌های OpenStack:

🔺سرویس Nova

اگر بخوایم خیلی خلاصه بگیم:

سرویس Nova در OpenStack وظیفه مدیریت چرخه عمر ماشین‌های مجازی را بر عهده دارد.

یعنی وقتی در OpenStack درخواست ایجاد یک VM میدی، Nova وارد عمل می‌شه.

مثلاً مشخص می‌کنی:

2 vCPU
4 GB RAM
50 GB Disk
Ubuntu

اما Nova فقط دستور ساخت VM رو دریافت نمی‌کنه.

باید تصمیم بگیره این ماشین روی کدوم Compute Node اجرا بشه و منابع موردنیازش از کجا تأمین بشه.

بعد از ایجاد VM هم کار تموم نمی‌شه.

سرویس Nova در طول چرخه عمر ماشین مجازی، عملیات مختلفی مثل:

🔹 ایجاد VM

🔹 حذف VM

🔹 روشن و خاموش کردن

🔹 Reboot

🔹 تغییر وضعیت

🔹 مدیریت Flavor

و هماهنگی با سایر اجزای زیرساخت رو مدیریت می‌کنه.

یک نکته مهم:

سرویس Nova خودش Hypervisor نیست. یعنی قرار نیست مستقیماً جای KVM یا سایر Hypervisorها رو بگیره.

در واقع لایه‌ایه که منابع Compute رو مدیریت و با Hypervisor ارتباط برقرار می‌کنه.

پس اگر توی VMware با مفهوم vCenter و مدیریت VMها آشنا باشی، میتونه درک بهتری از نقش Nova بهت بده؛ اینم در نظر بگیریم البته معماری این دو دقیقاً یکسان نیست

توی پست های بعدی میریم سراغ سرویس های مهم دیگه OpenStack

#openstack
#Cloud

@abrplusdocs

اگه به هک و امنیت علاقه دارید این پست هکرنون رو بخونید درباره امنیت مدل های هوش مصنوعیه

چون Prompt Injection شبیه SQL Injection نیست که با یک تکنیک استاندارد بشه اونو کاملاً حذف کرد. این حمله از نحوه‌ی کار خود LLMها هستش پس هیچ فیلتر جادویی وجود نداره. راهکار واقعی، طراحی سیستم با فرض اینه که مدل ممکنه هر لحظه فریب بخوره.

این مقاله مفاهیمی مثل «مثلث مرگبار»، «قانون دو»، الگوی Dual-LLM سایمون ویلیسون، سیستم CaMeL گوگل دیپ‌مایند و شش الگوی طراحی از یه مقاله سال 2025 رو معرفی می‌کنه:

hackernoon.com/you-cannot-filter-your-way-out-of-prompt-injection


@abrplusdocs

نمودار تعداد کاربرای هوش مصنوعی ها از 2022 تا الان! چت جی پی تی از 99 درصد رسید به 46 درصد.

@abrplusdocs

🔴 آسیب‌پذیری Critical در VMware vCenter Server

اگر از VMware vCenter Server استفاده می‌کنید، این مورد رو جدی بگیرید:

CVE-2026-59309

این آسیب‌پذیری در VMware vCenter Server و بخش vmdir قرار داره و از نوع Authentication Bypass هست.

مهاجمی که به شبکه vCenter دسترسی داشته باشه، می‌تونه بدون داشتن Credential معتبر، مکانیزم احراز هویت رو دور بزنه.

🔴 شدت آسیب‌پذیری:

CVSS: 9.8 — Critical

نکته مهم اینجاست که موضوع فقط یک ضعف تئوری نیست؛ چون vCenter یکی از نقاط حساس در زیرساخت مجازی‌سازی محسوب می‌شه و دسترسی غیرمجاز به اون می‌تونه تبعات جدی برای کل محیط داشته باشه.

چه کاری باید انجام داد؟

اگر از نسخه‌های آسیب‌پذیر استفاده می‌کنید، اولویت با Update به نسخه‌های اصلاح‌شده است.

نسخه‌های Fixed اعلام‌شده:

🔹 vCenter 8.0 → 8.0 U3k

🔹 vCenter 9.0.x → 9.0.2.0100

🔹 vCenter 9.1.x → 9.1.0.0300

یک نکته مهم:

این آسیب‌پذیری مربوط به vCenter Server است، نه خود ESXi.

اگر در زیرساخت سازمانتون vCenter دارید، بهتره همین امروز نسخه‌ها رو بررسی کنید

@abrplusdocs

🔺میدونی Immutable Backup چیه؟

👋 سلام خدمت همراهان عزیز وقت بخیر

یه سؤال مهم:

اگر Ransomware وارد زیرساخت بشه و به Backup هات هم دسترسی پیدا کنه، واقعاً هنوز Backup داری؟

اینجاست که مفهوم Immutable Backup اهمیت پیدا می‌کنه.

در Backup معمولی، ممکنه مهاجم بعد از دسترسی به محیط Backup بتونه فایل‌ها رو حذف یا رمزگذاری کنه.

اما توی Immutable Backup، اطلاعات برای یک بازه زمانی مشخص قابل تغییر یا حذف نیستند.

یعنی حتی اگر حساب کاربری Backup هم در اختیار مهاجم قرار بگیره، نمی‌تونه به‌راحتی Backupهای Immutable رو پاک کنه.

مثلاً فرض کن:

بکاپ روزانه گرفته می‌شه و به مدت ۳۰ روز Immutable باقی می‌مونه.

اگر روز دهم حمله اتفاق بیفته، Backupهای روزهای قبل همچنان قابل استفاده هستن؛ چون در مدت Immutability امکان حذف یا تغییرشون وجود نداره.

البته یه نکته مهم
🔒قابلیت Immutable Backup به‌تنهایی امنیت کامل ایجاد نمی‌کنه.

باید در کنار اون به مواردی مثل:

🔹 جداسازی Backup از محیط Production
🔹 کنترل دسترسی
🔹 تست دوره‌ای Restore
🔹 داشتن چند کپی از Backup
🔹 مانیتورینگ و Alerting

هم توجه کرد.

در نهایت، Backup زمانی ارزش داره که روز حادثه واقعاً بتونی ازش Restore بگیری
#Security
#Backup
#Virtualization

@abrplusdocs

خب بریم سراغ جواب سؤال قبلی

✅ گزینه ۳

اسنپ شات در VMware در واقع یه عکس لحظه‌ای از وضعیت VM می‌گیره؛ ولی Backup نیست.

وقتی اسنپ شات می‌گیری، دیسک اصلی VM همچنان سر جاشه و VMware یک فایل جدید به اسم Delta Disk می‌سازه.

از اون لحظه به بعد، تغییرات دیسک داخل همین فایل Delta نوشته می‌شن.

مثلاً:

VM.vmdk ← دیسک اصلی

VM-000001.vmdk ← Delta Disk مربوط به Snapshot

هرچی اسنپ شات بیشتر بمونه و VM تغییرات بیشتری داشته باشه، فایل Delta هم بزرگ‌تر می‌شه.

برای همین نگه داشتن اسنپ شات برای مدت طولانی می‌تونه هم فضای Datastore رو مصرف کنه و هم روی Performance تأثیر بذاره.

یه نکته مهم دیگه:

❌ اسنپ شات یک کپی کامل و مستقل از VM نیست.

❌ جای Backup رو نمی‌گیره.

✅ بیشتر برای کارهایی مثل قبل از Upgrade، تغییر تنظیمات یا تست یک تغییر استفاده می‌شه.

اسنپ شات برای برگشت به یک نقطه مشخصه، Backup برای زمانی که واقعاً همه‌چیز خراب شده. 😄

@abrplusdocs

درود خدمت همه دوستان
یه نگاه به این ویدئو بندازید
اتاق تاریک، مانیتورهای CRT قدیمی، کیبوردهای زرد شده، میز چوبی پر از لیوان چای و رد خاکستر

الان هرچی هستی…
متخصص امنیت شبکه، کارشناس مجازی سازی ، کارشناس شبکه، DevOps، SOC ، ادمین لینوکس، زیرساخت…
هرچی شدی…
از همین‌جا متولد شدی
از همین اتاق‌های تاریک
از همین سیستم‌هایی که با هزار بدبختی ویندوز بالا می‌اومد.
از همین اینترنت کندی که برای دانلود یه ابزار ساده باید شب تا صبح صبر می‌کردی.
از همین کنجکاوی‌ها…
از همین بذار ببینم چی میشه…
از اتاق‌های کوچیک، از کیس‌های سنگین، از صدای فن‌هایی که مثل موتور هواپیما کار می‌کرد.
از هیجان اولین هک
از ذوق اولین اسکریپتی که بدون ارور اجرا شد.
ای کاش می‌شد برگشت…
نه برای اینکه چیزی عوض کنیم…
فقط برای اینکه دوباره همون حس رو تجربه کنیم.

حس شب‌هایی که گذشت زمان رو نمی‌فهمیدیم.
حس ساختن، خراب کردن، دوباره ساختن.
حس اینکه دنیا هنوز ساده بود…
و بزرگ‌ترین دغدغه‌مون این بود که چرا پینگ بالاست.

‼️چه حس خوبی داشت…
و چه خوبه که هنوز ته دلمون، همون بچه‌ایم که با یه سیستم قدیمی، رویاهای بزرگ می‌ساخت.
@abrplusdocs

درود خدمت دوستان و همراهان
اگه به مباحث شبکه، زیرساخت، و تکنولوژی‌های IT علاقه‌مندید، کانال Arka Tech می‌تونه براتون مفید باشه.

محتوای آموزشی، تجربه‌های عملی و مطالب کاربردی برای کسانی که می‌خوان بیشتر با دنیای شبکه و زیرساخت آشنا بشن.

👇 برای آشنایی بیشتر، به کانالشون سر بزنید
T.me/arkaTech2025

وقتی یه سایت یا سرور رو باز می‌کنی، بسته‌های اطلاعاتی مستقیم به مقصد نمی‌رسن. معمولاً از چندین روتر بین راه عبور می‌کنن تا به مقصد برسن. Traceroute ابزاریه که همین مسیر رو مرحله‌به‌مرحله پیدا می‌کنه و نشون می‌ده بسته از چه روترهایی رد شده.

ترفند اصلی Traceroute استفاده از مقدار TTL (Time To Live) داخل هدر بسته‌های IP هست. TTL یه عددیه که مشخص می‌کنه بسته حداکثر از چند روتر اجازه عبور داره. هر بار که بسته از یک روتر رد می‌شه، اون روتر مقدار TTL رو یک واحد کم می‌کنه. اگر TTL به صفر برسه، روتر بسته رو دور می‌اندازه و یک پیام ICMP Time Exceeded برای فرستنده ارسال می‌کنه.

Traceroute دقیقاً از همین رفتار استفاده می‌کنه. اول یک بسته با TTL برابر 1 می‌فرسته. اولین روتر TTL رو صفر می‌کنه، بسته رو حذف می‌کنه و پیام ICMP برمی‌گردونه. از روی آدرس IP اون پیام، Traceroute می‌فهمه اولین روتر مسیر کیه

بعد دوباره همون بسته رو این بار با TTL برابر 2 می‌فرسته. بسته از روتر اول رد می‌شه، به روتر دوم می‌رسه، اونجا TTL صفر می‌شه و روتر دوم پیام ICMP برمی‌گردونه. این بار Traceroute آدرس روتر دوم رو ثبت می‌کنه.

این فرآیند همین‌طور ادامه پیدا می‌کنه؛ TTL می‌شه 3، 4، 5 و... تا در نهایت بسته به مقصد اصلی برسه. وقتی بسته به مقصد رسید، بسته به سیستم‌عامل و نوع پروتکل، مقصد به‌جای Time Exceeded یک پیام دیگه مثل ICMP Echo Reply یا ICMP Port Unreachable ارسال می‌کنه و Traceroute متوجه می‌شه که مسیر کامل شده.

کنار هر روتر معمولاً سه زمان (RTT) هم نمایش داده می‌شه. دلیلش اینه که Traceroute برای هر مرحله معمولاً سه بسته ارسال می‌کنه تا بتونه تأخیر شبکه رو دقیق‌تر اندازه بگیره. اگر یکی از زمان‌ها بیشتر باشه یا اصلاً جواب نده، ممکنه به خاطر شلوغی شبکه، محدودیت پاسخ‌دهی ICMP یا فایروال باشه و الزاماً به معنی خرابی مسیر نیست.

گاهی هم به‌جای IP یا زمان پاسخ، علامت

* * *

می‌بینی. این یعنی اون روتر به درخواست Traceroute پاسخ نداده؛ ممکنه ICMP رو فیلتر کرده باشه، پاسخ‌دهی رو محدود کرده باشه یا اصلاً برای مسائل امنیتی اطلاعاتش رو نمایش نده.

یه نکته جالب هم اینه که Traceroute در سیستم‌عامل‌های مختلف یکسان کار نمی‌کنه. در Linux و macOS به‌صورت پیش‌فرض از بسته‌های UDP استفاده می‌شه، ولی در Windows دستور tracert از بسته‌های ICMP Echo Request استفاده می‌کنه. با این حال، ایده اصلی در همه آن‌ها یکیه: افزایش تدریجی مقدار TTL و تحلیل پاسخ روترهای بین مسیر.

به همین دلیل Traceroute یکی از مهم‌ترین ابزارهای عیب‌یابی شبکه است؛ چون خیلی سریع مشخص می‌کند بسته‌ها دقیقاً از چه مسیرهایی عبور می‌کنند، در کدام نقطه تأخیر زیاد شده، کجا Packet Loss رخ داده یا در چه بخشی از مسیر ارتباط قطع شده است.

@abrplusdocs