همه از من ایراد می گیرند چون جسارت دارم که به روش خودم زندگی کنم. آن هم جلوی چشم همگان و شاید با خرابکاری هایی بیش از دیگران، اما با شرافت و حقیقتی بیشتر

شریف زندگی کنید
مدت زیادی در این تن نخواهید ماند.

@about_hed

برنده ، بازنده ایه که
یک بار دیگه هم تلاش کرده !

سرنوشت این است که هیچ گاه نمیتوانم به گذشته برگردم تا اتفاقات رخ داده را عوض
کنم ، ولی دست کم میتوانم تکلیف زمان حال
را مشخص کنم و آینده‌ای جدید بسازم. باید
به جایگاهی برسم که کوچکترین حسرتی از روزهای گذشته‌ام نداشته باشم!


@about_hed

شاید زندگی مرا بد خلق کرد اما
در بد ذات کردن من هرگز موفق نشد!

‏از آدمایی که تقصیرشون رو گردن می‌گیرن خوشم میاد. اینا معمولاً آدمای شجاع ، منطقی و با‌شعوری هستن.

عزتی که در "هیچ" هست، به حقارتی که در "کم" هست ترجیح می‌دهم

بنده نه تنها با هرکسی معاشرت نمی‌کنم ، بلکه با آدمی که با هرکسی معاشرت می‌کنه هم معاشرت نمی‌کنم !

من با این اعتقاد راسخ شروع کردم که وقتی به پایان رسیدم ، می‌خوام از کارهایی که انجام دادم پشیمون باشم ، نه از کارهایی که نکردم.

لحظاتی وجود دارند که تکرار آنها ممکن نیست.

صداقت ، عجیب جذاب است
حتی دشمنی که با صداقت دشمنی
می کند برای من قابل احترام است

من آدمایی رو تو زندگیم دوست دارم ک شاید حتی دو بارم بهشون نگفتم چقد دوسشون دارم، ولی هرجا برن حاضرم کیلومترها باهاشون راه برم بدون اینکه بپرسم مقصد کجاست.
هر کار اشتباه یا درستی ک بخوان انجام بدن، حاضرم تا تهش کنارشون باشم.
بارها و بارها هم اشتباه کنن یا منو ناراحت کنن میبخشمشون بدون اینکه بهشون بگم حتی ناراحت بودم.
اگه بهم بگن بجای اونا بمیر همون لحظه میمیرم ولی هيچوقت نگفتم بهشون ک دوسشون دارم .

می‌دانم اگر قضاوت نادرستی درمورد کسی بکنم، دنیا تمام تلاشش را می‌کند تا مرا در شرایط او قرار دهد تا به من ثابت کند در تاریکی ، همه ما شبیه یکدیگریم .

اگه کسی به تو لقب بدی داد ، لازم نیست بهت بربخوره . این لقب به تو صدمه نمی‌زنه ، برعکس نشون می‌ده که خود گوینده از لحاظ اخلاقی چه قدر فقیره !

جبران می شود آن روزها که صبر کردن آسان نبود ، اما تو صبر کردی

زندگی با کسی که حرف‌های سنجیده، منطقی و کوتاه می‌زند برایم دوست‌داشتنی است.

بزرگترین هدیه ای که می تونیم به دنیا بدیم اینه که شبیه افرادی نباشیم که به ما صدمه می زنن.

بچه که بودم از عصرها بدم میومد
ناهار رو که می‌خوردیم همه عادت داشتن
می‌خوابیدن و من تنهاترین کودک جهان می‌شدم.
بدون هم بازی، بدون تفریح، بدون دلخوشی
بدون هم صحبت...
الان عصره ، خیلی عصره !

من برای چیز هایی که هیچ ارزشی نداشتند همیشه عجله کردم ، و برای آن چیز هایی ک باید وقت میذاشتم همیشه دیر کردم.