بچه که بودم از عصرها بدم میومد
ناهار رو که می‌خوردیم همه عادت داشتن
می‌خوابیدن و من تنهاترین کودک جهان می‌شدم.
بدون هم بازی، بدون تفریح، بدون دلخوشی
بدون هم صحبت...
الان عصره ، خیلی عصره !

من برای چیز هایی که هیچ ارزشی نداشتند همیشه عجله کردم ، و برای آن چیز هایی ک باید وقت میذاشتم همیشه دیر کردم.

مدت هاست از فکر کردن به اهداف بزرگ منصرف شده ام . چیزهای ساده ای میخواهم . آرامش شب ها ، صدای باران و کتاب هایم .

تصوری که از خودم دارم وقتی شب‌ها پتو رو می‌پیچم دورم و کتاب می‌خونم

پشیمونی ؟
به هیچ وجه ، اصلی ها هنوز کنار من هستن فقط چند تا مار رو از دست دادم .

خواهم که به خلوت کده ای از همه دور
من باشم و من باشم و من باشم و من

سلام دوستان میتونید از طریق لینک ناشناس زیر برام متن بفرستید ❤️

https://t.me/BiChatBot?start=sc-af52defa3a

چه عجیب،
هنوز هم امید دارم.🌱

هیچ چیز در دنیا سخت‌تر از انسان ماندن نیست.

آنها ۷۰ خط توهین برای من نوشتند، بیشترین چیزی که اذیتم کرد غلط های املایی شان بود.

فرق آدما تو جبران کردنشونه ، وگرنه همه اشتباه میکنن .

هنوز هم که هنوز است ، اظهار ادب در مقابله با یک فرد بی‌ادب مطمئن‌ترین راه تحقیر اوست.

سوفی !
اگر من میخواستم
در این درس ها تنها یک چیز به تو یاد دهم ،
آن بود که : در قضاوت عجله نکن !

روزهایی هست که بلند شدن خودش یه پیروزیه .

حتی دشمن باشکوهی هم نیستید
اوباش هستید
بی سر و پا
بی قید و بند
بی اصالت و بی افتخار
و بسیار حقیر

📚 کتابخانه نیمه شب