من پدر یه دختر کیدرامرم
البته که بعد هرسریالی که میبینه تبدیل به کاراکتر سریالش میشم و تمام اسکرین شات ها و اسکرین ریکورد هاش رو نگاه کنم و داستان سریال و کامل گوش میدم و میزارم بعد هر قسمت تو بغلم گریه کنه(هیچوقت قرار نیست خودم سریال و ببینم)

این کاراکتر سریال اخرشه)

یکیم نداریم صبحا مثل مولانا بهش بگیم صبح آمده برخیز که خورشید تویی

یا وقتی ازمون میپرسه تا کی دوسم داری مثل حافظ بهش بگیم مطمئن باش که مهرت نرود از دل من،
مگر آن روز که در خاک شود منزل من

یا وقتی برامون عکس میفرسته مثل قاآنی بهش بگیم چه‌ خویشی ‌با قمر داری که پا تا فرق زیبایی؟

یا وقتی سرش شلوغ بود و شب اومد پیشمون پرسید دلت تنگ نشده بود برام؟ مثل بهمنی بهش بگیم در غیاب تو کسی شاد ندیده است مرا
کسی از فکر تو آزاد ندیده است مرا

یا وقتی ازمون پرسید واقعا از اورثینک هام خسته نمیشی؟ مثل شهریار بهش بگیم پروانه را شکایتی از جور شمع نیست
عمری است در هوای تو میسوزم و خوشم

یا وقتی داشت از روزش تعریف میکرد و بعد ازمون پرسید میشنوی؟ مثل شفیعی بگیم تو گرم سخن گفتن و از جام نگاهت
من مست چنانم که شنفتن نتوانم

:
پسره اسم دختره رو دستش تتو کرده

دختره بهش میگه ساعتتو بنداز نمیخوام کسی تتوتو ببینه

⬩𝘔⚸𝑵𝒊𝒌 قلبی قَرَه:
شانسم اگه واقعا عاشق شم:

من با ادمای زیادی دوست نیستم
ولی وقتی همون تعداد کم هم ناامیدم میکنن
واقعا قلبم میشکنه

کاش تو این کار و نمیکردی.

چندوقته کتابایی ک بشر نوشته خیلی داره بهم آسیب میزنه

وقتشه کتاب نبرد من رو شروع کنم و به بشر اسیب بزنم

خط فکری سان و دوست دارم

And all your friends say he's the one
His love for you is true

رابطه ام با هوپ و دوست دارم
کل روز توسط زندگی پاره میشیم
اخر شب یه لیوان چایی میریزیم
دور از بشریت دوتایی تنها میشیم
دوتا درونگرای سگ