من دیگه جونی برای زندگی خودم ندارم
من همه جونیم رو توی زندگی مشترک مامانم و بابام از دست دادم :)

ما
افسرده
نیستیم
عزیزم
تو
جهان
امروز
ما
فرسوده‌ایم.

هر وقت از حرف یا رفتار من ناراحت شدی، مطمعن باش من قبلش از دستت ناراحت شده بودم.

یه سکوتی هم هست که مالِ بعد از شنیدنِ یه سری حرفایی هست که نباید می شنیدی
‏حس عجیبیه
‏بیرونش سکوووته
‏ولی از درونش صدای شکستن میاد.

سوگواری برای کودکی بی‌معناست. اون بچه نمرده. زنده‌ست و داره زندگی رو از چشم‌های تو می‌بینه.

همین.

وقتی دیگه اولین نفر پیام ندی
میفهمی هیچکس باهات حرف نمیزده فقط تحملت میکرده.

جملات کوتاه ولی به شدت مفهومی و خاص برای استوری هاتون :
@matn🖤

کسی که یه زمانی براش میمردم و هر کاری میکردم که از پیشم نره ، یروزی اومد که خودم رفتم.

‏تحمل
آدم‌هایی
که
غمِ
ما
غم‌شان
نیست
را
ندارم.

همه زندگیمون تو بازه زمانی Connecting>Updating گذشت ...

از اینکه برای عید پنجره های خونه رو برق بندازیم و تمیز کنیم رسیدم به اینکه چسب بزنیم تا موج انفجار نترکونتشون توی صورتمون.

اونقدری که از 1404 متنفرم از اکسم متنفر نیستم.

والا شما که غریبه نیستید من خیلی وقت دیگه هیچی برام مهم نیست.

تا ابد از 1404 متنفرم ؛ دیوث چقدرم طولانی و منفور بود .

حتی اگر یه روزی یکی از ما زنده بمونه
باید به بقیه بگه که چی به ما گذشت :)

اینقدری که ما توی این سال نحس خون دیدیم هیشکی ندید .

دیگه نمیفهمم صدای در قابلمه‌س، اگزوز موتوره، موشکه، کمد دیواری همسایه بالاییه یا جنگنده‌س فقط میدونم دارم خُل میشم؛ خُل.