تو همونی هستی که فکرتم باعث حال خوب قلبم میشه ❤️

.

اینکه بخاطر درگیری ذهنی چند ساعت طول بکشه تا خوابت ببره و بعد هم که خواب میری تا صبح هزار بار از خواب بیری یکی از عذاب آورترین تجربه هاییه که وجود داره...!:)

دستامو ول کن پس.

مکثی کرد و نوشت:
”ممنون که در دلم ریشه دواندی”
در جواب برایش نوشتم:
“خاکت خوب بود؛ من گیاهی نیمه‌جان بودم خسته از زیستن و از ماندن
هوای تو سبزم کرد…”

گاهی آدم می‌شود شنونده‌ی دردِ دلِ همه...

وقتی به ما نیاز دارند، هستیم؛
وقتی کارشان گیر می‌کند، هستیم؛
وقتی دلشان می‌گیرد و از همه‌ی عالم و آدم بریده‌اند، هستیم؛
وقتی هیچ‌کس را برای شنیدن حرف‌هایشان ندارند، باز هم هستیم...

گوش می‌دهیم، سکوت می‌کنیم، دلداری می‌دهیم، حتی گاهی خودمان را کنار می‌گذاریم تا حال دیگری بهتر شود.

اما جالب است...
وقتی نوبت به خودمان می‌رسد، وقتی حالمان خوب نیست، وقتی کمی در خودمان فرو می‌رویم و دلمان پر از حرف و غم است، ناگهان همه مشغول می‌شوند!
انگار «حالِ ما» همیشه باید خوب باشد؛ چون ظاهراً ما را برای شنیدن ساخته‌اند، نه برای شنیده شدن!

البته از کسی ناراحت نیستم...
نه از رفتار کسی، نه از حرفی که شنیده‌ام و نه حتی از آدم‌هایی که فقط وقتِ نیاز یادمان می‌افتند.
توقعی هم ندارم؛ آدم وقتی زیاد تنها می‌ماند، کم‌کم به تنهایی هم عادت می‌کند.

فقط یک چیز برایم عجیب است...
چقدر راحت بعضی‌ها دلشان را روی شانه‌های ما خالی می‌کنند و سبک می‌شوند؛
اما هیچ‌وقت به ذهنشان نمی‌رسد شاید همین شانه‌ها، خودشان هم روزی خسته شوند.

دلم می‌سوزد برای آدم‌هایی که همیشه شنونده‌اند؛
برای آن‌هایی که درد دیگران را می‌شنوند، غم دیگران را جذب می‌کنند، انرژی منفی دیگران را تحمل می‌کنند و آخر شب، با تمام خستگی‌شان، باز هم لبخند می‌زنند.

برای این آدم‌ها فقط یک سؤال دارم:
وقتی خودشان کم می‌آورند، چه کسی کنارشان می‌ماند؟

وقتی خودشان دلگیرند، چه کسی می‌پرسد «چی شده؟»
وقتی خودشان سکوت می‌کنند، چه کسی متوجه سکوتشان می‌شود؟
وقتی خودشان از همه‌چیز خسته‌اند، چه کسی هست که فقط بگوید:
«این بار تو حرف بزن، من گوش می‌دم.»

شاید بد نباشد گاهی به جای اینکه فقط دنبال شنونده باشیم، کمی هم شنونده‌ی آدم‌هایی باشیم که همیشه برای ما شنونده بوده‌اند.

چون بعضی آدم‌ها چیزی نمی‌خواهند...
نه کمک، نه معجزه، نه حتی راه‌حل.

فقط گاهی یک توجه کوچک می‌خواهند؛
یک «حالت خوبه؟»
یک «من هستم»
یا حتی چند دقیقه گوش دادن...

و شاید همین چیزهای ساده، برای آدمی که همیشه سنگ صبور دیگران بوده، بزرگ‌ترین دلگرمی دنیا باشد.

ما همیشه هستیم...
اما کاش گاهی یکی هم برای ما باشد.

@harim6811 🕠♣️♣️

حال‌خوب‌کنه از دست نده🤍.

‌

من به خاطر یه اشتباه ولت نکردم برا این ولت کردم که دیدم اشتباهت شده عادتت.

یه نفر تو زندگی همه هست که بودن و داشتنش به همه سختیا می ارزه. امید و روشنایی و نوره توی تاریکیا. از همونا که وقتی توی مشکلات غرقی ولی تا بهش فکر میکتی لبخند میزنی. مثل اونجایی که عباس معروفی میگه: تو انتخابم نبودی، سرنوشتم بودی. تنها انگیزه ام برای ماندن در این زندگی بی اعتبار.' میخواستم بدونی تو همون یه نفر منی
‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌

ما یه عده آدم تنهاییم…
آدم‌هایی که شاید به خاطر زخم‌ها، مشکلات و خستگی‌های زندگی، به دنیای مجازی پناه آوردیم؛ جایی که شاید نخواهیم خودِ واقعی‌مون باشیم، شاید خودمون رو پشت یه اسم، یه عکس یا یه نقاب پنهان کنیم، فقط برای اینکه بتونیم چند ساعتی از سنگینی این زندگی فاصله بگیریم و ادامه بدیم.

اما متأسفانه حتی اینجا هم گاهی با آدم‌هایی روبه‌رو می‌شیم که معلوم نیست پشت این اکانت‌ها و نقاب‌ها چه چیزی پنهان شده…
ذات آدم‌ها رو نمی‌شه همیشه از روی ظاهرشون تشخیص داد؛ نه در دنیای واقعی، نه در دنیای مجازی.

پس بیایید حداقل همین پناهگاه کوچیکی رو که برای خودمون ساختیم، امن نگه داریم.
قرار نیست دردهای همدیگه رو بیشتر کنیم.
قرار نیست حاشیه، قضاوت، بی‌احترامی و نامردی، تنها جایی رو هم که برای چند لحظه آرامش بهش پناه آوردیم، ازمون بگیره.

بیایید با هم مهربون‌تر باشیم؛
مرهم درد همدیگه باشیم، نه چوبِ لای زخم…
شاید ندونیم آدمی که روبه‌رومونه، با چه چیزی در زندگی خودش می‌جنگه.
پس کمی ملاحظه، کمی مهربونی و کمی انسانیت…
گاهی می‌تونه برای یک آدم خسته، بیشتر از هزار حرف و نصیحت ارزش داشته باشه. 🤍
S.r

@harim6811🌺🌺

تو زندگیه ما پسرا باید یه دختر مو بلند بغلی باشه که با دلبریاش خستگیمونو برطرف کنه

زاویه دید مورد علاقم از پسر خوشگله :
‌

- 𝐦𝐲 𝐟𝐚𝐯𝐨𝐫𝐢𝐭𝐞💋.

شدیدا به همچین لحظه ای نیازمندیم

زندگی رو نذار برای وقتی
که همه چیز سر جاش قرار گرفت.
گاهی باید با همین زندگی ناقص،
سفر کرد،
خندید،
دوست داشت
و زندگی کرد...

- 𝐢 𝐥𝐨𝐯𝐞 𝐲𝐨𝐮.

با بعضی آدما یه خاطراتی رو تجربه میکنی
که هیچ وقت از ذهنت پاک نمیشن...
وقتی از زندگیت میرن دیگه دوس نداری
خاطره ای شبیه به اونو
با افراد جدید زندگیت تجربه کنی...
طرفه جدیدت فکر میکنه
تو کلا از این کارا بدت میاد
نمیدونه که تو از خوده
اون کار متنفر نیستی، از اینکه اون کار
تو رو یاده خاطرات گذشتت میندازه متنفری...

دلم مست کردن وسپردن تنم به وحشی بازیای تورو میخواد🌶️