دو هفته پیش، آخرین سخنرانی خود را در دانشگاه هاروارد ارائه کردم؛ دانشگاهی که به مدت چهل سال در آن استاد تاریخ بوده‌ام. چهار دهه فعالیت در یکی از معتبر ترین دانشگاه‌ های جهان، به من این امکان را داده است که از منظری کم‌ نظیر، روند جایگزینی تاریخ غرب با «تاریخ جهانی» را بررسی و پیگیری کنم. این دگرگونی، یکی از عوامل اصلی سردرگمی اخلاقی و فکری نسل جوان امروز است. تصمیم من برای بازنشستگی، تصمیمی ناگهانی نبود. من در پایان دوره‌ی یک قرار داد چهار‌ ساله‌ی بازنشستگی قرار دارم که در پاییز 2021 آن را امضا کردم. در همان سال به این نتیجه رسیدم که دیگر تمایلی به ادامه‌ی تدریس در هاروارد ندارم. ما تازه نزدیک به دو سال را تحت مقررات سخت‌ گیرانه‌ی کرونایی دانشگاه پشت سر گذاشته بودیم؛ نوعی حکمرانی اضطراری که به‌ طرزی نگران‌ کننده بازتاب‌ دهنده‌ی پذیرش بی‌ چون‌ و چرای «علم» در سطح ملی و گرایش آن، هنگامی که با قدرت عمومی همراه می‌شود، به مداخلات استبدادی در زندگی خصوصی افراد بود. در هاروارد از اساتید خواسته می‌شد با ماسک تدریس کنند و سمینارها را به‌ صورت آنلاین برگزار کنند؛ رویه‌ هایی که هیچ‌ یک با برداشت من از آموزش لیبرال سازگار نبود. یک سال پیش از آن، دانشگاه در جریان آنچه به «تابستان فلوید» معروف شد، به‌ طور جمعی زانو زد. این اقدام، برخلاف انتظار من، صرفاً نمادین و نمایشی نبود، بلکه پیامد های عملی و عمیقی برای اداره‌ی دانشگاه داشت. در پاییز 2020، هنگام بررسی پرونده‌ های داوطلبان تحصیلات تکمیلی، با متقاضی‌ای ممتاز مواجه شدم که از هر نظر برای برنامه‌ی ما ایده‌آل بود. در سال‌ های پیش، چنین داوطلبی بی‌درنگ در صدر فهرست قرار می‌گرفت؛ اما در سال 2021 به‌طور غیر رسمی به من گفته شد که پذیرش «این مورد»—یعنی یک مرد سفید پوست—«در دستور کار امسال نیست». در همان سال، یکی از دانشجویان کارشناسی که تحت راهنمایی من بود و به‌ واقع نابغه‌ای کم‌ نظیر به شمار می‌رفت—دانشجویی که جایزه‌ی بهترین کارنامه‌ی تحصیلی کل دانشگاه هاروارد را دریافت کرد—از تمام برنامه‌ های تحصیلات تکمیلی‌ای که برای آن‌ها درخواست داده بود، رد شد. او نیز یک مرد سفید پوست بود. برای پیگیری موضوع با همکارانم در دانشگاه‌ های مختلف تماس گرفتم و در همه‌ جا با پاسخ مشابهی روبه‌رو شدم: کمیته‌ های پذیرش تحصیلات تکمیلی در سراسر کشور از یک پروتکل نانوشته‌ی واحد پیروی می‌کردند. تنها استثنایی که یافتم، مربوط به فردی بود که در آغاز زندگی، زن محسوب می‌شد. به باور من، هاروارد اکنون تحت ریاست آلن گاربر در مسیر بهتری حرکت می‌کند. واکنش به رسوایی کلودین گی—که بی‌تفاوتی نگران‌ کننده‌ی دانشگاه نسبت به تظاهرات یهود ستیزانه پس از وقایع هفتم اکتبر را آشکار ساخت—هیئت امنای هاروارد را واداشت تا به‌دنبال مدیری باتجربه و قابل اعتماد باشد. گاربر، که بیش از یک دهه معاون آموزشی دانشگاه بود، این نقش را بر عهده گرفت. با این حال، معتقدم می‌توانم زمان و تجربه‌ی خود را در نهاد جدیدم—مدرسه‌ی همیلتون برای آموزش کلاسیک و مدنی در دانشگاه فلوریدا—به‌ مراتب مؤثرتر از هاروارد به کار بگیرم. علت این امر آن است که مدرسه‌ی همیلتون به آموزش تاریخ تمدن غرب متعهد است. جایگزینی دروس تمدن غرب با تاریخ جهانی در چارچوب رویکردهای آموزشی لیبرال متأخر، آسیب جدی به فرآیند جامعه‌ پذیری جوانان آمریکایی وارد کرده است. هنگامی که به نسل جوان نیاموزیم تمدن چیست، نتیجه آن خواهد بود که جامعه به‌تدریج دچار بی‌تمدنی می‌شود.

#جیمز_هنکینز #مقالات

به‌ خوبی شناخته شده است که فقیر ترین ایالت آمریکا، یعنی می‌سی‌سی‌پی، سرانهٔ تولید ناخالص داخلی بالاتری نسبت به بریتانیا، فرانسه، ایتالیا و اسپانیا دارد.
با روند صنعتی‌ زدایی، وسواس‌ های افراطی زیست‌ محیطی و مقررات‌ گذاری بیش‌ از حد، بعید نیست که به‌ زودی از قدرت‌ های صنعتی سابقی مانند آلمان و سوئد هم پیشی بگیرد.

#نقشه

مادورو، در حال پوشیدن کفیّه و حمایت از تروریست های غزه‌، حالا در گوانتانامو او از هیچ تروریستی حمایت نخواهد کرد

#رویداد_ملل #ونزوئلا

رئیس پارلمان جمهوری چک از زلنسکی انتقاد کرد و از کمک به کی‌یف سر باز زد.


تومیو اوکامورا در پیام سال نو خود، مقام‌ های اوکراینی را «دزدانی با توالت‌های طلایی» خواند.
او مدعی شد که جمهوری چک پول بازنشستگان و شهروندان کم‌ درآمد را صرف «جنگی بی‌ هدف» نمی کند؛ جنگی که به گفتهٔ او تنها به سود شرکت‌ های تسلیحاتی غربی و نخبگان حاکم در کی‌یف است.

#رویداد_ملل #جمهوری_چک #اوکراین

پلتفرم 𝕏 به رتبهٔ نخست دسته‌ بندی اخبار در اپ‌ استور ونزوئلا صعود کرده است. کاربران ونزوئلایی به‌ منظور دسترسی به اخبار لحظه‌ای، بدون سانسور و دریافت اطلاعات مستقیم از منبع، به این پلتفرم روی آورده‌اند.
این در حالی است که دولت نیکلاس مادورو در سال 2024 و هم‌ زمان با تنش‌ های انتخاباتی، فعالیت 𝕏 را به‌ طور موقت محدود کرده بود؛ رخدادی که اکنون جنبه‌ای کنایه‌ آمیز به خود گرفته است.

#رویداد_ملل #ونزوئلا

ایالات متحده هشدار داد که تروریست مواد مخدر دیوسدادو کابلیو ممکن است مانند مادورو دستگیر شود، اگر با دلسی رودریگز برای برآورده کردن خواسته‌ های پرزیدنت ترامپ در ونزوئلا همکاری نکند.

#رویداد_ملل #آمریکا #ونزوئلا

«پرزیدنت خاویر میلی درباره پرزیدنت ترامپ و ونزوئلا:

کنترل نفت برای این است که جلوی تأمین منابع کمونیست‌ها گرفته شود. وقتی کوبا، یا ایران و تروریست‌ها نفت را می‌بردند، نمی‌دیدم کسی نگران باشد.»

#رویداد_ملل #آمریکا #آرژانتین #ونزوئلا

‏دیکتاتوری کوبا کشور دیگری را هم یافت تا ویران کند و از آن انگل‌وار تغذیه کند.

پس از سقوط مادورو، مکزیک از ونزوئلا پیشی گرفت و به اصلی‌ترین تأمین‌کننده نفت رژیم کمونیستی کوبا تبدیل شد.

#کوبا #ونزوئلا #مکزیک #رویداد_ملل

نقشه‌ای که اجازه می‌دهد بفهمیم چرا ایالات متحده برای امنیت ملی خود و کل نیم‌ کره، نیاز به کنترل گرینلند دارد.

#نقشه #آمریکا

دانمارک هشدار داد در صورتی که ایالات متحده به گرینلند حمله کند، «ابتدا شلیک خواهد کرد و سپس به پرسش‌ها پاسخ می‌دهد».

#رویداد_ملل #دانمارک #آمریکا

پرزیدنت میلی: اگر جامعه‌ای بر پایه‌ی ارزش‌های اخلاقی و معنویِ غرب زندگی کند، مسیر پیشرفت و شکوفایی را طی خواهد کرد.

#رویداد_ملل #آرژانتین

از سال 1945 به بعد، شرایطی فراهم شد که توسعه‌ی اقتصادی صلح‌ آمیز و افزایش رفاه در مقیاس جهانی امکان‌ پذیر گردد. به نوشته‌ی Henry Kissinger «قدرت نظامی آمریکا برای بقیه‌ی جهان یک سپر امنیتی فراهم کرد؛ چه بهره‌ مندان آن این سپر را خواسته باشند و چه نه.» او ادامه می‌دهد: «یک اقتصاد جهانی شکل گرفت که آمریکا در آن با تأمین مالی، فراهم‌ کردن بازارها و انبوهی از نوآوری‌ ها نقش داشت. از حدود سال 1948 تا آغاز قرن بیست‌ و یکم، مقطع کوتاهی در تاریخ بشر پدید آمد که می‌شد از نظمی جهانی در حال تکوین سخن گفت؛ نظمی که آمیزه‌ای بود از آرمان‌ گرایی آمریکایی و مفاهیم سنتی موازنه‌ی قوا.» نهادهایی که در این دوره شکوفا شدند، به‌ واسطه‌ی نظمی که «صلح آمریکایی» یا Pax Americana برقرار کرده بود، رشد یافتند. از نگاه تحلیلگر سیاست خارجی، Robert Kagan، لیبرالیسم، دموکراسی و سرمایه‌داری جزو نظم طبیعی امور نیستند؛ بلکه این ایالات متحده بود که با ایجاد محیطی امن، امکان بالندگی آن‌ها را فراهم ساخت. این نظم لیبرال جهانی دستاوردی بعید و نامحتمل است؛ دستاوردی که کیگن آن را «نوعی سرپیچی از تاریخ و حتی از سرشت انسان» نامیده است. این نظم زمینه‌ ساز دوره‌ای از گسترش شتابان تجارت و ثروت شد؛ دوره‌ای که در آن سطح زندگی در سراسر جهان افزایش یافت و میلیون‌ها نفر از فقر رهایی پیدا کردند. نظم لیبرال جهانی را می‌توان نوآوری‌ای فرهنگی دانست که گرایش ذاتی انسان به جنگ را مهار می‌کند؛ همان‌ گونه که تک‌ همسری میل مرد به در اختیار داشتن همسران متعدد را محدود می‌سازد. با این حال، با وجود همه‌ی مزایایش، تداوم این نظم تضمین‌ شده نیست. حفظ آن، قدرت هژمون را در معرض هزینه‌های گسترده و سنگین قرار می‌دهد.

#نیکلاس_وید #آمریکا #لیبرالیسم #مقالات

در 1939، وینستون چرچیل با رد این ادعا که مهاجرت یهودیان به فلسطین موجب آوارگی اعراب ساکن آن سرزمین شده، روایتی متفاوت ارائه داد. او تصریح کرد که برخلاف این تصور، اعراب نه‌ تنها مورد آزار قرار نگرفتند، بلکه به گفته او «به این سرزمین سرازیر شدند و جمعیتشان به‌ گونه‌ای افزایش یافت که حتی اگر تمامی یهودیان جهان گرد هم می‌آمدند، نمی‌ توانستند رشدی هم‌ سنگ آن ایجاد کنند.»
این دیدگاه بعدها از سوی جوآن پیترز مورد بررسی قرار گرفت. او با رجوع به اسناد و داده‌ های کمتر شناخته‌ شده تاریخی، مدعی شد شواهدی یافته که اظهارات چرچیل را تأیید می‌کند. همچنین بر اساس برخی برآورد های تاریخی، در پی تحولات گسترده اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم — از جمله اشغال بوسنی و هرزگوین توسط امپراتوری اتریش–مجارستان، جنگ کریمه، جنگ‌ های بالکان، جنگ استقلال ترکیه و جنگ جهانی اول — حدود پنج میلیون مسلمان آواره شدند که بخشی از آنان در سرزمین موسوم به «وطن یهود» سکونت یافتند.

#بریتانیا #اسلام #یهودیت

طالبان افغانستان بیش از ۵۰۰ ساز موسیقی را که از ساکنان محلی در ولایت پروان مصادره شده بود سوزاندند. مسئولان وزارت ترویج فضیلت و منع رذیلت آن را بخشی از تلاشهای مداوم برای مبارزه با رذیلت نامیدند و سازهای موسیقی را ابزار فساد اخلاقی توصیف کردند.

#رویداد_ملل #افغانستان

‏پادشاهی متحد تا کنون تنها کشوری است که در آن پرونده‌های اپستین به دستگیری منجر شده است.

#رویداد_ملل #نقشه

‏قبل از FED، سیستم مالی آمریکا متنوع تر بود.

پس از سال 1913، ما شاهد تثبیت قدرت مالی زیر یک سقف بودیم.

‏ما ممکن است آزاد و در عین حال بدبخت باشیم. آزادی به معنای همه چیزهای خوب یا فقدان همه شر نیست. آزاد بودن ممکن است به معنای آزادی گرسنگی، مرتکب شدن اشتباهات پرهزینه یا خطرات مرگبار باشد.

#هایک

‏مدرسه اتحاد یهودیان در دمشق پس از 1948 توسط دولت سوریه بدون فروش، بدون غرامت و بدون عذرخواهی تصرف شد. این یک حادثه جداگانه نبود، بلکه بخشی از یک الگوی ثابت بود: پس از مهاجرت یهودیان، سوریه به طور سیستماتیک اموال عمومی یهودیان - مدارس، کنیسه‌ها، خانه‌ها - را بدون غرامت تصرف کرد. مدرسه آلیانس اسرائیل یونیورسال، مکانی که زمانی نسل‌هایی از دانش‌آموزان یهودی را در محله یهودیان (حی الامین امروزی) پرورش می‌داد، به ‎سازمان ملل متحد تحویل داده شد تا فلسطینی‌ها را اسکان داده و آموزش دهند. بدون هیچ گونه استرداد، بدون هیچ گونه اذعانی، فقط سکوت. این یک فروش داوطلبانه نبود. ساختمان توسط دولت مصادره شد، تاریخچه‌اش از آن گرفته شد و به یک آژانس بین‌المللی برای خدمت به جوامع دیگر داده شد. جامعه یهودی در عوض هیچ چیزی دریافت نکرد، نه غرامتی، نه به رسمیت شناختن ضررش. تا دهه 1990، جامعه یهودی دمشق عملاً از بین رفته بود، اما ساختمان باقی ماند، داستانش پاک شد. این یادآوری است که مصادره املاک یهودیان در سراسر جهان عرب اتفاق افتاده است. این یادآوری است که سازمان‌های بین‌المللی از این سلب مالکیت سود بردند و هرگز آن را تصدیق نکردند.

‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‏این یکی منو میخندونه. اگه چپ‌ ها حتی اقتصاد پایه رو هم بفهمن، می‌دونن که سقف قیمت عرضه رو کم می‌کنه و مشکل مسکن رو حتی بدتر می‌کنه.

چرا مدام امتحانش می‌کنن و جدی انتظار دارن نتایج متفاوتی بگیرن؟

‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‏این اعداد حیرت‌ انگیزند و سال 2030 هم دور نیست. حتی اگر فقط کسری از آن‌ها محقق شود، تأثیر اجتماعی‌اش عظیم خواهد بود. سیاستمداران ما نمی‌توانند امور و چالش‌ های کنونی را به‌ درستی مدیریت کنند؛ چگونه می‌توانند با آن مقابله کنند؟

#نقشه