پرنس اندرو از عنوان «پرنس» خلع و قرار است اقامتگاه رویال لاج را ترک کند.


دلایل اصلی خلع عنوان Prince Andrew به شرح زیر هستند:

ارتباط نزدیک اندرو با Jeffrey Epstein، سرمایه‌دار زندانی‌شده به جرم سوءاستفاده از کودکان، که فشار عمومی شدیدی به خانواده سلطنتی وارد کرد.

شکایات مطرح‌شده توسط Virginia Giuffre که مدعی شده بود در نوجوانی توسط اپستین برای رابطه با اندرو تجهیز شده بوده است.

ادامه انتشار اسناد و ایمیل‌هایی که نشان می‌داد ارتباط اندرو با اپستین بسیار دیرتر از ادعایش قطع شده بود، که باعث تشدید بحران اعتبار برای خاندان سلطنتی شد.

در نتیجه، خاندان سلطنتی و مخصوصاً King Charles III تصمیم گرفتند که نگه‌داشتن این عنوان برای اندرو به‌شدت به حیثیت سلطنتی آسیب می‌زند.


#رویداد_ملل #انگلستان

نماد داس و چکش بر فراز برج‌های دوقلوی چنگدو به نمایش درآمده است؛ جشنی به مناسبت صد و چهارمین سالگرد تأسیس حزب کمونیست چین.

جمهوری خلق چین، سال 2025.

#چین #کمونیست

در مقایسه با آمریکایی‌ هایی که تنها تحصیلات دبیرستانی دارند، افراد دارای تحصیلات تکمیلی تقریباً دو برابر بیشتر تمایل به حمایت از خشونت سیاسی نشان می‌دهند. به بیان دیگر، هرچه سطح تحصیلات بالاتر می‌رود، آمادگی برای توجیه استفاده از زور در سیاست نیز افزایش می‌یابد. در نگاه اول، این موضوع ممکن است متناقض به نظر برسد؛ اما پژوهش‌های فزاینده‌ای نشان می‌دهد که با افزایش سطح تحصیلات و جایگاه اجتماعی‌ـ‌اقتصادی، دیدگاه‌های سیاسی افراد معمولاً قاطع‌تر، جزمی‌تر و حتی افراطی‌تر می‌شود. بسیاری از آنچه «رأی‌دهندگان کم‌اطلاع» خوانده می‌شوند، چارچوب ایدئولوژیک ثابتی ندارند. دیدگاه‌ هایشان اغلب ناپایدار یا متناقض است و به ندرت چشم‌ انداز منسجمی از چگونگی سامان‌ دهی دوباره جامعه در ذهن دارند. آنان نه رؤیای تحول‌های بزرگ اجتماعی را در سر می‌پرورانند، و نه نقشه‌ای دقیق برای تحقق آن. در مقابل، افراد تحصیل‌ کرده‌تر اغلب چنین تصوری دارند. در هر دو سوی طیف سیاسی — چه راست و چه چپ — نخبگان تمایل بیشتری دارند تا نظریه‌ هایی جامع درباره نحوه عملکرد جامعه را بپذیرند. آنان معمولاً از اطمینان بالایی نسبت به درستی جهان‌بینی خود برخوردارند و دقیق می‌دانند که «دنیا باید چگونه باشد» و «چطور باید به آن رسید». و درست از همین‌جا، خطر آغاز می‌شود:
وقتی کسی به آرمان سیاسی خود ایمان کامل دارد و باور دارد که نسخه‌اش برای اصلاح جهان درست است، توجیه زور یا حتی خشونت برای تحقق آن رؤیا دیگر چندان دشوار به نظر نمی‌رسد.

#علوم_اجتماعی

ایلان ماسک روزی در دوران دانشجویی گفت:
«می‌خواستم در کارهایی سهیم باشم که جهان را دگرگون می‌کنند.»


و امروز، آن رؤیای جوانی به واقعیتی بدل شده است:


SpaceX:

مرزهای زمین را پشت سر گذاشته و رؤیای
زندگی چند سیاره‌ای را به حقیقت نزدیک می‌کند.


Tesla:

مسیر بشر را به سوی آینده‌ای پاک و پایدار هدایت می‌کند.

xAI:

در پی رمزگشایی از ماهیت واقعی جهان است.

𝕏 :

آزادی بیان را دوباره به فضای مجاز بازمی‌گرداند.

Neuralink:

امید تازه‌ای برای درمان فلج و نابینایی آفریده است.

The Boring Company:

با تونل‌های پرسرعتش، رؤیای پایان ترافیک را زنده کرده است.

از خیالات خام یک دانشجو تا تحقق بلند پروازانه‌ ترین آرزوهای بشر — ایلان ماسک شاید تنها فردی باشد که رؤیاهایش را به زبان آینده نوشته است.

#ماسک

گروهی از فعالان اتحادیه‌ای، کارمندان بی‌کارِ حقوق‌بگیر (معروف به «نیکی‌ها») و نیروهای چپ‌گرا با زور وارد دفاتر بیمارستان گاراهان شدند، کارکنان را گروگان گرفتند و روند درمان هزاران کودک در شرایط اضطراری را مختل کردند. دلیل اعتراضشان چه بود؟ کسر حقوقِ همان روزهایی که در اعتصابات اخیر سرِ کار حاضر نشده بودند.

#رویداد_ملل #آرژانتین

«نیکی‌ها»: چهره پنهان بوروکراسی در آرژانتین


در واژگان سیاسی آرژانتین، اصطلاح «نیکی» (ñoqui) معنایی فراتر از طنز دارد.
به کارمندانی اطلاق می‌شود که در فهرست حقوق‌ بگیران دولت حضور دارند، اما در عمل هیچ فعالیتی انجام نمی‌دهند — جز آن‌ که روز 29 هر ماه، هم‌ زمان با پرداخت حقوق و خوردن غذای سنتی «نیوکی»، برای دریافت دستمزد خود ظاهر می‌شوند. این واژه، که ریشه‌ای فرهنگی و آشپزی دارد، در دهه‌ های اخیر به نمادی از فساد ساختاری، رانت‌ خواری حزبی و ناکار آمدی مزمن دولت آرژانتین بدل شده است. منتقدان می‌گویند بخش قابل‌ توجهی از کارمندان دولتی، به‌ ویژه در شهرداری‌ها و نهادهای وابسته به اتحادیه‌ های چپ‌گرا، تنها به‌ دلیل وفاداری سیاسی استخدام شده‌اند و عملاً باری بر دوش نظام اداری‌اند. برای دولت‌ هایی که درگیر بحران‌ های مالی مداوم‌اند، پدیده‌ی «نیکی‌ها» نه فقط یک نماد فساد، بلکه نشانه‌ای از تعادل ناپایدار میان سیاست، اقتصاد و فرهنگ کار در آمریکای لاتین است — جایی که اشتغال دولتی گاه بیشتر ابزار کنترل اجتماعی است تا خدمت عمومی.

#آرژانتین #رویداد_ملل

مرگ آرامِ یک پادشاهی

سال 1700، بر فراز انگلستان، تاج سلطنت لرزان‌تر از همیشه بود. نزدیک به یک قرن، خاندان استوارت بر سرنوشت انگلستان، اسکاتلند و ایرلند فرمان رانده بود — گاهی با شکوه و قدرت، گاهی با اشتباه و سقوط. اما در آغاز قرن هجدهم، این دودمان باشکوه در آستانه‌ی خاموشی ایستاد. سرنوشتش نه با شمشیر و توطئه، بلکه با مرگ یک کودک رقم خورد. کودکی به نام ویلیام، دوک گلاستر — تنها فرزند زنده‌ مانده‌ی پرنسس آن و پرنس جورج دانمارک. او در 1689 به دنیا آمد؛ نوری کوچک در میان تاریکی اندوه‌های بی‌پایان. مادرش دوازده بار باردار شده بود، اما هیچ‌ یک از فرزندانش از نوزادی نگذشته بودند. ویلیام، با چهره‌ای روشن و دلی مهربان، به نظر می‌رسید هدیه‌ای از جانب آسمان باشد. می‌گویند پسری پر جنب‌ و جوش بود — عاشق بازی با سربازهای چوبی، مشتاق رژه‌های خیالی، و سراپا زندگی.
اما در زیر این شادی کودکانه، نگرانی همواره پنهان بود. او بدنی ضعیف و بیمارگونه داشت، گرفتار تب‌ها و تشنج‌های مکرر. و سرانجام، در تابستان 1700، درست در آستانه‌ی یازدهمین تولدش، بار دیگر بیماری بر او چیره شد. چند روز بعد، ویلیام درگذشت. مرگ او همچون رعدی در سکوت بر دربار و ملت فرود آمد. با رفتن ویلیام، دیگر هیچ وارث پروتستانی از خاندان استوارت باقی نمانده بود. کشور که هنوز از سایه‌ی جنگ‌های مذهبی می‌ترسید، نمی‌توانست خطر بازگشت پسر تبعیدی جیمز دوم، پادشاه کاتولیک را بپذیرد. پس پارلمان بی‌درنگ تصمیم گرفت: بر اساس قانون جانشینی 1701، پس از مرگ آن، تاج انگلستان به صوفیا از هانوور و خاندانش خواهد رسید. و این‌گونه، سرنوشت خاندان استوارت به پایان رسید — نه با طغیان و خون‌ریزی، بلکه با مرگ آرام کودکی در تختش در ویندزور. سلسله‌ای که روزگاری با اتحاد تاج‌ها در دوران جیمز ششم و اول آغاز شده بود، آرام‌ آرام در غبار تاریخ محو شد و جای خود را به خاندان هانوور داد. از آن پس، بریتانیا نگاهش را از گذشته برگرفت و به آینده نگریست — آینده‌ای قانون‌ مدار، بازرگانی و عمل‌گرایانه — و روح پادشاهی الهی و سرنوشت دودمانی را برای همیشه پشت سر گذاشت.

#ویندزور #هانوور

‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‏پول باید ارزش را ذخیره کند ارز فیات این‌گونه نیست.

#WealthPreservation

بودجه جنگی جدید مسکو: 1 میلیارد یورو برای اندام‌ های مصنوعی.

روسیه قصد دارد در 2026 نزدیک به 1 میلیارد یورو برای تأمین اندام‌ های مصنوعی برای سربازان معلول شده در جنگش در اوکراین هزینه کند. در حالی که کرملین آمار تلفات را سانسور می‌کند، صنعت پروتزهایش داستان دیگری می‌گوید.

#رویداد_ملل #روسیه

‏بازگشت به استاندارد طلا می تواند به معنای بازگشت به یک سیاست خارجی صلح آمیز تر و اصولی تر باشد.

#WealthPreservation

قانون بی‌گناهی مالیاتی رسماً در آرژانتین اجرایی شد قانونی که یک تغییر بنیادین در نگاه دولت به شهروندان و مودیان مالیاتی ایجاد می‌کند. بر اساس این قانون، اصل بر بی‌گناهی است و نه سوء‌ظن؛ به این معنا که افراد تا زمانی که خلاف آن ثابت نشود، متهم تلقی نمی‌شوند.
این قانون با افزایش قابل توجه آستانه جرایم مالیاتی، کاهش زمان رسیدگی و تعقیب، و ساده‌سازی فرآیند اظهارنامه‌ها، به سال‌ها فشار مالیاتی، برخوردهای تنبیهی و فضای بی‌اعتمادی پایان می‌دهد. نتیجه این تغییر، ایجاد امنیت حقوقی برای شهروندانی است که در طول سال‌ها برای محافظت از پس‌ اندازهای مشروع خود، آن‌ها را خارج از سیستم رسمی نگه داشته بودند. هدف نهایی این قانون، بازگرداندن اعتماد میان دولت و مردم، تشویق به ورود سرمایه‌های واقعی به اقتصاد رسمی، و حرکت از یک نظام مالیاتی تنبیهی به سمت سیستمی منصفانه، شفاف و مبتنی بر رشد اقتصادی است.

#رویداد_ملل #آرژانتین

دو هفته پیش، آخرین سخنرانی خود را در دانشگاه هاروارد ارائه کردم؛ دانشگاهی که به مدت چهل سال در آن استاد تاریخ بوده‌ام. چهار دهه فعالیت در یکی از معتبر ترین دانشگاه‌ های جهان، به من این امکان را داده است که از منظری کم‌ نظیر، روند جایگزینی تاریخ غرب با «تاریخ جهانی» را بررسی و پیگیری کنم. این دگرگونی، یکی از عوامل اصلی سردرگمی اخلاقی و فکری نسل جوان امروز است. تصمیم من برای بازنشستگی، تصمیمی ناگهانی نبود. من در پایان دوره‌ی یک قرار داد چهار‌ ساله‌ی بازنشستگی قرار دارم که در پاییز 2021 آن را امضا کردم. در همان سال به این نتیجه رسیدم که دیگر تمایلی به ادامه‌ی تدریس در هاروارد ندارم. ما تازه نزدیک به دو سال را تحت مقررات سخت‌ گیرانه‌ی کرونایی دانشگاه پشت سر گذاشته بودیم؛ نوعی حکمرانی اضطراری که به‌ طرزی نگران‌ کننده بازتاب‌ دهنده‌ی پذیرش بی‌ چون‌ و چرای «علم» در سطح ملی و گرایش آن، هنگامی که با قدرت عمومی همراه می‌شود، به مداخلات استبدادی در زندگی خصوصی افراد بود. در هاروارد از اساتید خواسته می‌شد با ماسک تدریس کنند و سمینارها را به‌ صورت آنلاین برگزار کنند؛ رویه‌ هایی که هیچ‌ یک با برداشت من از آموزش لیبرال سازگار نبود. یک سال پیش از آن، دانشگاه در جریان آنچه به «تابستان فلوید» معروف شد، به‌ طور جمعی زانو زد. این اقدام، برخلاف انتظار من، صرفاً نمادین و نمایشی نبود، بلکه پیامد های عملی و عمیقی برای اداره‌ی دانشگاه داشت. در پاییز 2020، هنگام بررسی پرونده‌ های داوطلبان تحصیلات تکمیلی، با متقاضی‌ای ممتاز مواجه شدم که از هر نظر برای برنامه‌ی ما ایده‌آل بود. در سال‌ های پیش، چنین داوطلبی بی‌درنگ در صدر فهرست قرار می‌گرفت؛ اما در سال 2021 به‌طور غیر رسمی به من گفته شد که پذیرش «این مورد»—یعنی یک مرد سفید پوست—«در دستور کار امسال نیست». در همان سال، یکی از دانشجویان کارشناسی که تحت راهنمایی من بود و به‌ واقع نابغه‌ای کم‌ نظیر به شمار می‌رفت—دانشجویی که جایزه‌ی بهترین کارنامه‌ی تحصیلی کل دانشگاه هاروارد را دریافت کرد—از تمام برنامه‌ های تحصیلات تکمیلی‌ای که برای آن‌ها درخواست داده بود، رد شد. او نیز یک مرد سفید پوست بود. برای پیگیری موضوع با همکارانم در دانشگاه‌ های مختلف تماس گرفتم و در همه‌ جا با پاسخ مشابهی روبه‌رو شدم: کمیته‌ های پذیرش تحصیلات تکمیلی در سراسر کشور از یک پروتکل نانوشته‌ی واحد پیروی می‌کردند. تنها استثنایی که یافتم، مربوط به فردی بود که در آغاز زندگی، زن محسوب می‌شد. به باور من، هاروارد اکنون تحت ریاست آلن گاربر در مسیر بهتری حرکت می‌کند. واکنش به رسوایی کلودین گی—که بی‌تفاوتی نگران‌ کننده‌ی دانشگاه نسبت به تظاهرات یهود ستیزانه پس از وقایع هفتم اکتبر را آشکار ساخت—هیئت امنای هاروارد را واداشت تا به‌دنبال مدیری باتجربه و قابل اعتماد باشد. گاربر، که بیش از یک دهه معاون آموزشی دانشگاه بود، این نقش را بر عهده گرفت. با این حال، معتقدم می‌توانم زمان و تجربه‌ی خود را در نهاد جدیدم—مدرسه‌ی همیلتون برای آموزش کلاسیک و مدنی در دانشگاه فلوریدا—به‌ مراتب مؤثرتر از هاروارد به کار بگیرم. علت این امر آن است که مدرسه‌ی همیلتون به آموزش تاریخ تمدن غرب متعهد است. جایگزینی دروس تمدن غرب با تاریخ جهانی در چارچوب رویکردهای آموزشی لیبرال متأخر، آسیب جدی به فرآیند جامعه‌ پذیری جوانان آمریکایی وارد کرده است. هنگامی که به نسل جوان نیاموزیم تمدن چیست، نتیجه آن خواهد بود که جامعه به‌تدریج دچار بی‌تمدنی می‌شود.

#جیمز_هنکینز #مقالات

به‌ خوبی شناخته شده است که فقیر ترین ایالت آمریکا، یعنی می‌سی‌سی‌پی، سرانهٔ تولید ناخالص داخلی بالاتری نسبت به بریتانیا، فرانسه، ایتالیا و اسپانیا دارد.
با روند صنعتی‌ زدایی، وسواس‌ های افراطی زیست‌ محیطی و مقررات‌ گذاری بیش‌ از حد، بعید نیست که به‌ زودی از قدرت‌ های صنعتی سابقی مانند آلمان و سوئد هم پیشی بگیرد.

#نقشه

مادورو، در حال پوشیدن کفیّه و حمایت از تروریست های غزه‌، حالا در گوانتانامو او از هیچ تروریستی حمایت نخواهد کرد

#رویداد_ملل #ونزوئلا

رئیس پارلمان جمهوری چک از زلنسکی انتقاد کرد و از کمک به کی‌یف سر باز زد.


تومیو اوکامورا در پیام سال نو خود، مقام‌ های اوکراینی را «دزدانی با توالت‌های طلایی» خواند.
او مدعی شد که جمهوری چک پول بازنشستگان و شهروندان کم‌ درآمد را صرف «جنگی بی‌ هدف» نمی کند؛ جنگی که به گفتهٔ او تنها به سود شرکت‌ های تسلیحاتی غربی و نخبگان حاکم در کی‌یف است.

#رویداد_ملل #جمهوری_چک #اوکراین

پلتفرم 𝕏 به رتبهٔ نخست دسته‌ بندی اخبار در اپ‌ استور ونزوئلا صعود کرده است. کاربران ونزوئلایی به‌ منظور دسترسی به اخبار لحظه‌ای، بدون سانسور و دریافت اطلاعات مستقیم از منبع، به این پلتفرم روی آورده‌اند.
این در حالی است که دولت نیکلاس مادورو در سال 2024 و هم‌ زمان با تنش‌ های انتخاباتی، فعالیت 𝕏 را به‌ طور موقت محدود کرده بود؛ رخدادی که اکنون جنبه‌ای کنایه‌ آمیز به خود گرفته است.

#رویداد_ملل #ونزوئلا

ایالات متحده هشدار داد که تروریست مواد مخدر دیوسدادو کابلیو ممکن است مانند مادورو دستگیر شود، اگر با دلسی رودریگز برای برآورده کردن خواسته‌ های پرزیدنت ترامپ در ونزوئلا همکاری نکند.

#رویداد_ملل #آمریکا #ونزوئلا

«پرزیدنت خاویر میلی درباره پرزیدنت ترامپ و ونزوئلا:

کنترل نفت برای این است که جلوی تأمین منابع کمونیست‌ها گرفته شود. وقتی کوبا، یا ایران و تروریست‌ها نفت را می‌بردند، نمی‌دیدم کسی نگران باشد.»

#رویداد_ملل #آمریکا #آرژانتین #ونزوئلا

‏دیکتاتوری کوبا کشور دیگری را هم یافت تا ویران کند و از آن انگل‌وار تغذیه کند.

پس از سقوط مادورو، مکزیک از ونزوئلا پیشی گرفت و به اصلی‌ترین تأمین‌کننده نفت رژیم کمونیستی کوبا تبدیل شد.

#کوبا #ونزوئلا #مکزیک #رویداد_ملل

نقشه‌ای که اجازه می‌دهد بفهمیم چرا ایالات متحده برای امنیت ملی خود و کل نیم‌ کره، نیاز به کنترل گرینلند دارد.

#نقشه #آمریکا