عادات نوشتن من تقریبا ثابت است. بین شش تا هفت صبح از خواب بیدار می‌شوم، یک فنجان قهوه می‌نوشم، کمی نیایش می‌کنم، سپس به دفترم می‌روم و شروع می‌کنم به نوشتن.


© میچ آلبوم



@Writing_lovers

از اصول اولیه شروع کن!

بسیاری از مردم فکر می‌کنند، بعد از یافتن اصول اولیه، می‌توانند پا به جهان ادبی بگذارند. خب این فکر اشتباهی است. درست است ابتدا اصول را یاد بگیر. نمی‌دانی کدام روش برای نوشتن جملات صحیح است؟ یا نمی‌دانی میخواهی با نقل قول ها چه کار کنی؟ مثل این است که بخواهی سرآشپز مشهوری شوی بدون اینکه بدانی چطور تخم‌مرغ را بجوشانی. زیرا نوشتن اولش یک عمل مکانیکی است. شما اول فقط باید کلمات را به ترتیبی مرتب کنی که نتیجه مزخرف از کار در نیاید.



چاک وندیگ

📕۲۵۰ نکته جسورانه برای یک نویسنده


@Writing_lovers

شاخه‌ها افراشته، برگ‌هاش سبز دلاویز افشانده، گسترده از افق تا به افق... سنگین بار از میوه‌های جادویی ... لبریز نور و خون، لبریز از تشعشع بنفش و نیلی و اخرایی، به گوهر سرخ یاقوتی. لبریز خوشابه‌های جوانی و نورستگی در غایت تردی و لمس ناپذیری. با زیبایی بی‌زوال، دمه‌هایی و نوری و حلاوتی پر اهتزاز سوی من وزیدن گرفت.




📖 با انار و با ترنج از شاخه سیب


غزاله علیزاده


@Writing_lovers

روش تمرکز لئوناردو داوینچی
⠀

آیا در مورد این روش چیزی شنیده‌اید؟
لئوناردو داوینچی نه تنها در هنر و علم، بلکه در روانشناسی نیز روش‌های خلاقانه و شگفت انگیزی ابداع کرد. او روشی را برای شفای ذهن و روح با رنگ و قلمو بیان کرد:

اگر غمگینی، رنگین کمان بکش، اگر خسته‌ای گل بکش، عصبانی هستی خط خطی بکش، درد داری مجسمه سازی کن، خسته کننده و ملال آور است کاغذ را با رنگ‌های مختلف پر کن ، ترسیدی از پارچه‌ها استفاده کن، اگر خشمگینی، کاغذ را به قطعات کوچک پاره کن، اگر می‌خواهی روی هدف تمرکز کنی، شبکه‌ها و اهداف را بکش.



@Writing_lovers

اگر بخواهم توصیه‏‌ای به جوان‌‌های داستان‌‏نویس بکنم مهمترینش این است که در ازای هر صد داستانی که می‏‌خوانند سه چهار داستان بنویسند. علاقمندان به داستان‌‏نویسی باید بیش از هر چیزی بخوانند، بخوانند، تجربه کنند و تمرین کنند تا نهایتا راه نوشتن و شگرد خود را پیدا کنند.



© صمد طاهری



@Writing_lovers

گل‌های داوودی را دریافت کردی؟ چه شکلی بود؟ اگه خوب بود بیشتر برات میفرستم!

سرحال باش🥰

آنتوان چخوف

✉️۳۰ اکتبر ۱۹۰۳



@Writing_lovers

.

همه هدف نوشتن، کمپینی علیه کلیشه‌ها است. نه تنها کلیشه‌های قلم، بلکه کلیشه‌های ذهن، کلیشه های دل.



© مارتین آمیس



@Writing_lovers

چگونه تعلیق را حفظ کنیم؟



سبکی از داستان‌گویی هست که طرح کاملا با تعلیق پیش می‌رود. در این موارد نویسنده اغلب باید با مهارت و زیرکی ماهیت نقشه را فاش کند و با جزئیات کوچکی به عنوان معما داستان را پیش ببرد. این وضعیت باید تنش را افزایش دهد و حس ناگزیر بودن شکست قهرمان داستان را ایجاد کند. اما در بیشتر موارد نویسنده ممکن است هر تعلیقی را در جوانه از بین ببرد و نتیجه طرح را خراب کند.


تا زمانی که ساعت نبرد سرنوشت ساز یا حل مناقشه فرا رسد، خواننده نه تنها هویت شرور اصلی را می‌شناسد، بلکه از استراتژی او، نیروهای اجرای نقشه شرورانه‌اش و نتیجه آگاه است. خواننده به وضوح توازن نیروها را می‌بیند، به این معنی که نتیجه قابل پیش بینی خواهد بود.

اگر می‌خواهی به داستانت تعلیق بیفزایی، تنها توانایی‌ها و برنامه‌های یکی از طرفین را نشان بده. بگذار خواننده همراه با قهرمان از نقشه شرور اطلاع پیدا کند و همراه با او از ناشناخته‌ای که در پیش رویش است بترسد. بدین ترتیب نتیجه غیرمنتظره و به یاد ماندنی خواهد بود.



#تعلیق_در_داستان




@Writing_lovers

خوان رولفو در زندگی نامه‌اش می‌نویسد بیست جا کار کرده است. با سرخ پوست‌ها کار کرده با اتاق اموات کار کرده، فلان جا کار کرده بعد رمان می‌نویسد و می‌بیند در نیامده و بازنویسی می‌کند. می خواهم بگویم برای خلق هنر صرف علاقه به خلق، کارساز نیست باید به درون زندگی رفت و درس را آموخت. حرف این است که آگاهی و نوشتن و داستان باید طی زمان به دقت به درون ضمیرناخودآگاه نویسنده ریخته شود. صرف دوست داشتن نوشتنِ رمان، نمی‌شود اثری جادویی خلق کرد، و تأثیرگذار نمی‌شود.




شمس لنگرودی

📕کتابتِ روایت


@Writing_lovers

نوشتن مثل شکستن زیرسیگاری شیشه‌ای است، همه چیز را با حرکت آهسته ضبط می‌کنید و سپس فیلم را از انتها به ابتدا می‌بیند و قطعات را به هم وصل می‌کنید. شما (یا حداقل من اینطور شروع می کنم) با خرده پاره‌ها!




© تام استاپارد.



@Writing_lovers

از کجا شروع کنیم؟ ما به یک برنامه نیاز داریم.

شما یک ایده دارید. ایده جالبی که می‌توانید اجرایش کنید. اما آن را به تعویق می‌اندازید. چرا؟

وقت ندارید؟ این ایده بیش از حد بزرگ و ارزشمند است، بنابراین نمی‌دانید کدام بخش آن را برای شروع انتخاب کنید؟ همه اینها بهانه‌ای است برای کسانی که برای شروع کردن تنبلی می‌کنند. اگر نمی‌دانید از کجا شروع کنید، می‌توانید وضعیت را اصلاح کنید.

📌 یک طرح بنویسید

این توصیه در هر موقعیتی که نمی‌دانید کدام بخش را برای شروع انتخاب کنید، قابل اجرا است.

حتما طرح را روی کاغذ بنویسید. یک خودکار بردارید، یک دفترچه یادداشت جدید که هنوز بوی کارخانه چوب می‌دهد، و با حروف درشت در مرکز آن بنویسید «طرح». سپس مشکلات تقریبی را ترسیم کنید. چه چیزی ممکن است به نظر برسد:

برنامه‌ریزی کنید

۱. در مورد ژانر کتاب تصمیم بگیرید.

۲. شخصیت‌ها، نام، پیشینه و اهداف‌شان را بنویسید.

۳. به ارتباط بین شخصیت‌ها و داستان فکر کنید.

۴. اطلاعات و داستان‌های جالب‌تر مرتبط با ایده را جستجو کنید.

۵. مقدمه‌ای بنویسید.

با دیدن این کارهای کوچک خاص در مقابل خود، مغز سریعتر از زمانی که با یک کار کلی روبرو می‌شود شروع به کار می‌کند. اکنون که برنامه دارید، شروع کار برایتان بسیار آسان‌تر خواهد بود. هر بار که گم شدی، می‌توانی مثل عصا بهش تکیه کنی.

📌 مدیریت زمان را تمرین کن

در برنامه خود برای کتاب وقت بگذار. در حالت ایده‌آل، یک یا دو ساعت در روز! اما بیا صادق باشیم، فقط استیون کینگ و تولستوی قادر به این کار هستند. برای اینکه خودمان را گول نزنیم، هفته ای سه بار یک ساعت و نیم به کتاب اختصاص بده. علاوه بر این، زمان خود را به گونه ای تقسیم کن که عجله نکنی، خودت را با دوستان و خانواده و آشنایان احاطه نکن. زمان اختصاص داده شده به کتاب فقط به آن تعلق دارد.

برای اینکه کار روتین و روند تفکرت را کمی روشن کنی، می توانی مرتباً از تصاویر و داستان‌های نویسندگان دیگر الهام بگیری. یک حساب کاربری در Pinterest ایجاد کن. چند کلمه کلیدی مرتبط با ایده‌ات را در آن جستجو کن و تصاویری را که با فضا و سبک داستانت مطابقت دارند، ذخیره کن. در آینده، اگر به الهام نیاز داشته باشی، همیشه در دسترس خواهد بود. علاوه بر این، ممکن است آنجا با تصویری از یکی از قهرمانان یا مکانی که کتاب به آن نیاز دارد و جز اصلی ایده‌ات نبوده، برخورد کنی.

📌 به سراغ کسانی نروید که ممکن است در ابتدا ایده شما را بیهوده تلقی کنند. در مراحل اولیه اجرای یک ایده، پشتیبانی از ان ایده همه چیز ماست. پس کسی را پیدا کنید که توانایی انتقاد سازنده را داشته باشد و پیشنهاداتی برای بهتر شدن ارایه دهد.

بقیه موضوع تکنیک و پشتکار است. هنگامی که درگیر این فرآیند هستی، تکنیک‌ها را یادبگیر و صبور باش. قطعا هنوز راه درازی پیش رو داری اما حداقل دیگر فقط نگاه نمی‌کنی و بلاخره شروع کرده‌ای.



@Writing_lovers

برایان آلدیس، از دوستان نزدیک آگاتا کریستی، در مورد روش‌های او در نوشتن داستان‌ها می‌گوید: «او کتاب را تا آخرین فصل به پایان می‌رساند، سپس نامحتمل‌ترین مظنون را انتخاب می‌کرد و با بازگشت به ابتدا، چند نکته را دوباره اضافه می‌کرد تا او را به سوژه اصلی تبدیل کند.






@Writing_lovers