...
جمله‌ای از کتاب
📕هیچ چیز تصادفی نیست


آلن جی هانتر


@Writing_lovers

چگونه می‌توانم شادی‌ام را برایت توضیح دهم، شادی طلایی و شگفت انگیزم را، اینکه من متعلق به تو هستم، با تمام خاطرات، شعرها، تکانه‌ها و گردبادهای درونی‌ام!
نمی‌توانم چیزهای کوچک زندگی‌ام را بدون پشیمانی به یاد بیاورم، اینکه چرا ما پیش از این، آن‌ها را با هم تجربه نکرده‌ایم؟ شخصی‌ترین و وصف‌نشدنی‌ترین‌ خاطراتم را، مثل دیدن غروب خورشید در پیچ جاده! خوشبختی من؟



✉️ولادیمیر ناباکوف، نامه‌ای به ورا


@Writing_lovers

من به مخاطبم احترام می‌گذارم؛ نشانه‌اش هم این است که روی کاری که انجام می‌دهم، به‌خصوص در مورد زبان و نشانه‌ها و کُدهایی که برای راهنمایی خواننده در متن می‌گذارم، زحمت می‌کشم و یکی از دغدغه‌هایم این است که سطح انتظار خواننده را به کمک شیوه‌های خاص در پرداخت داستان و زبان کمی تغییر بدهیم. دیگر باید از زبان تکراریِ کلیشه‌شده فاصله بگیریم و وجوه دیگری از زبان و ظرفیت‌ها و قابلیت‌های آن را به خواننده بشناسانیم.



بهناز علیپور گسگری


@Writing_lovers

ویرجینیا ولف کمک می‌کند. رمان‌های او رمان‌های مرا ممکن می‌کند. خودم را در حالی می‌یابم که توضیح می‌دهم: مجبور نیستی جودیت گرینوود را در همه حال موقع صبحانه، ناهار، شام دنبال کنی، یا درباره سوار شدنش به قطار چیزی بگویی، مگر که با نگاه به آینده فاشش کنی. او را مرموز و معماوار کن : آن دختر مو بلوند کیست؟ شرط می‌بندم لکاته‌ای بیش نیست. الهه سفید است ... همه اینها برای رمان است. شروع روز دوشنبه : سعی کن روزی ۷ تا ۸ صفحه بنویسی.



📕خاطرات

سلیویا پلات

@Writing_lovers

آموختن اینکه به چیزهای بی‌اهمیت توجه کنیم، ذات خلاقیت است. این کاری است که شخص نابغه می‌کند.



مایکل فولی


@Writing_lovers

زندگی هنرمند از متمایز بودن و خاص بودن تعالی می‌یابد. این حس دیشب زمانی به سراغم آمد که از سرودن شعری ناامید شده بودم و به خودم گفتم از این فکر طاقت فرسا خود را برهان و با قارچ سبز کدری که دیروز در جنگل درختان کاج دیده بودی شروع کن. درباره آنها بنویس؛ توصیف‌شان کن، شعر خودش می‌آید هر روز، خیلی ساده. آنوقت خواهی دید که خیلی هم دست نیافتنی نیست درباره گاوها بنویس. درباره پلک های سنگین خانم اسپولدینگ، درباره عطر خوش وانیل در یک بطری قهوه‌ای. این جا همان جایی است که کوهستانهای جادویی از آن نشئت می‌گیرند.



📕خاطرات

سلیویا پلات


@Writing_lovers

من به شما توصیه می‌کنم که کتاب‌های خود را دور بریزید و این توصیه را تکرار می‌کنم. اگر از آن پیروی کنید، آرامش خواهید یافت. با این حال، حتی پس از این، خودتان را محدود نکنید و ترسو نباشید، از خواندن مطالب خوب دست نکشید. برعکس، خواندن مایه تسلی زندگی است.



✉️ونسان ون‌گوگ، نامه به برادرش تئودور



@Writing_lovers

در کل من بیشتر به ساده نویسی و وضوح در نوشتن اعتقاد دارم، اما اگر داستان‌های من حتی اندکی بر خوانندگان تاثیری داشته باشند، بخاطر نحوه چیدمان آنها است. بسیاری این تصور را دارند که من در نوشتن آثار مختلف، به صورت مطلق به مقولاتی مانند فرم و تکنیک بی‌توجه هستم و در داستان‌ها تنها گزارش‌گر رویدادها و صحنه‌هایی که مشاهده کرده‌ام، هستم. در حالی که این برداشت نادرستی از کار من است. باید بگویم که در تمامی داستان‌ها، از نحوه بیان و نوع زاویه دیدی که در آنها استفاده کرده‌ام گرفته تا چگونگی کنار هم قرار گرفتن این داستانها، نام‌های آنها، شخصیت‌های داستانی، آغاز و پایان بندی داستان‌ها…همه و همه بر اساس تکنیک‌ها و الگوهای مشخص انجام شده است.


فرخنده آقایی


@Writing_lovers

هر کدام از ما هر کاری که در توان دارد انجام می‌دهیم.‌ زندگی متواضعانه اینگونه آغاز می‌شود.


بایرون کیتی

📕 عاشق آنچه هست


@Writing_lovers

حتی دخالت و حواس پرتی‌های روزمره به پیشرفت کار ضرری نمی‌رساند بلکه یکجوری به آن کمک هم می‌کند. مطمئنم تمام نویسنده‌ها چنین احساسی دارند و با خود گفته‌اند «خدای من اگر در محیطی مناسب بودم تا به حال شاهکارم را نوشته بودم.» اما آنچه‌به شما در نوشتن‌کمک می‌کند توجه به جزییات روزانه است.



استیون کینگ



@Writing_lovers

نویسنده جوان ممکن است فکر کند حالا که کارش قدر ندیده، برای کی بنویسد؟ هر کس در هر سنی، نیاز به تأیید دارد. اما نویسنده باید این حس را در خودش داشته باشد که بدون نوشتن چیزی از او کم می‌شود که جبران ناپذیر است. او حرفی دارد که مال خودش است و نگاهی که کس دیگری در آن شریک نیست. اگر آن را ننویسد نمی‌تواند از دستش خلاص شود. نیاز درونی، او را به طرف نوشتن می‌برد. باید چیزی در ذهن و فکر نویسنده سنگینی کند تا دست به قلم ببرد. بدون ذهنی که تنها با نوشتن آرام می‌گیرد و به پالایش می‌رسد، نویسنده شدن امکان ندارد.

پس نویسنده باید پیش از هرچیز، بتواند تعادل زندگی‌اش را به نفع ادبیات داستانی به هم بزند. خودِ داستان هم با نبود تعادل شروع می‌شود. مشکلی آن را پیش می‌برد. اگر همه چیز متعادل باشد داستانی پا نمی‌گیرد.


فرهاد کشوری

@Writing_lovers