من زمانی به مرغ‌های دریایی احترام می‌گذاشتم. چون نمایشنامه‌اش توسط چخوف ایجاد شده بود، اما پس از اینکه مرغ‌های دریایی تنها کلاه شایسته‌ام را از سرم ربودند، این احترام ناپدید شد. چقدر از جهان‌بینی ما به برداشت‌های خودمان بستگی دارد!





✉️فاینا رانوسکایا


@Writing_lovers

خودتان را متقاعد نکنید که منتظر زمان مناسب برای شروع نوشتن هستید. زمان مناسبی وجود ندارد. فقط شروع به نوشتن کنید. همین!




جوآن هریس


@Writing_lovers

تابستان بی‌آنکه به تقویم روی میز توجهی داشته باشد حالا دیگر به پایان می‌رسید زیرا این غروب زودرس در ساعت پنج و بادی که از شمال می‌وزید فقط می‌توانست نشانه پاییز باشد.

سربازی در شیپور مسی می‌دمید و رنگ بنفش غروب از روی لبه کلاه گروهبان پایین می آمد. گروهبان به قراول دم پاسگاه گفت:" مواظب پاییز باش. نچایی!" و وقتی گروهبان روی پل بود و مد شط تند در جهت مخالف می‌رفت، می‌دید که جزیره روی آب شناور است و همه چیز دارد با آب می رود. گروهبان با شوخی گفت: "جزیره به جای... خود!"

📖جزیره روی آب

اصغر عبداللهی


@Writing_lovers

بله، من یک رویاپردازم! و به آن افتخار می‌کنم، زیرا به لطف رویاپردازی‌ام است که می توانم راه خود را در تاریکی کامل پیدا کنم و سپیده دم را قبل از بقیه بشریت ببینم.



اسکار وایلد



@Writing_lovers

طبیعى است كه آثار مختلف یك نویسنده به علت ریشه داشتن در ناخودآگاه فردى خالق اثر، گاهى بن مایه‌هاى موضوعى مشتركى داشته باشند اما هنر نویسنده مى‌تواند نوعى پرهیز از یگانه دیدن باشد، از یك زاویه دیدن. و سعى كند با رفتن به جلد راوى‌هاى مختلف نگاه‌هاى متفاوتى به جهان را تجربه كند و مخاطب اثر را در این تجربه زیباى گوناگون دیدنِ هستى، شریك كند. كار ادبیات شاید یكى اش همین باشد كه به ما كمك كند تا آستانه تحمل خود را در كنار آمدن با دیدگاه‌هاى متفاوت بالا ببریم. كار هنرمند مى‌تواند تلاشى جانفرسا باشد براى رهایى از خود و رسیدن به نگاه دیگرى.


محمد کشاورز


@Writing_lovers

...
جمله‌ای از کتاب
📕هیچ چیز تصادفی نیست


آلن جی هانتر


@Writing_lovers

چگونه می‌توانم شادی‌ام را برایت توضیح دهم، شادی طلایی و شگفت انگیزم را، اینکه من متعلق به تو هستم، با تمام خاطرات، شعرها، تکانه‌ها و گردبادهای درونی‌ام!
نمی‌توانم چیزهای کوچک زندگی‌ام را بدون پشیمانی به یاد بیاورم، اینکه چرا ما پیش از این، آن‌ها را با هم تجربه نکرده‌ایم؟ شخصی‌ترین و وصف‌نشدنی‌ترین‌ خاطراتم را، مثل دیدن غروب خورشید در پیچ جاده! خوشبختی من؟



✉️ولادیمیر ناباکوف، نامه‌ای به ورا


@Writing_lovers

من به مخاطبم احترام می‌گذارم؛ نشانه‌اش هم این است که روی کاری که انجام می‌دهم، به‌خصوص در مورد زبان و نشانه‌ها و کُدهایی که برای راهنمایی خواننده در متن می‌گذارم، زحمت می‌کشم و یکی از دغدغه‌هایم این است که سطح انتظار خواننده را به کمک شیوه‌های خاص در پرداخت داستان و زبان کمی تغییر بدهیم. دیگر باید از زبان تکراریِ کلیشه‌شده فاصله بگیریم و وجوه دیگری از زبان و ظرفیت‌ها و قابلیت‌های آن را به خواننده بشناسانیم.



بهناز علیپور گسگری


@Writing_lovers

ویرجینیا ولف کمک می‌کند. رمان‌های او رمان‌های مرا ممکن می‌کند. خودم را در حالی می‌یابم که توضیح می‌دهم: مجبور نیستی جودیت گرینوود را در همه حال موقع صبحانه، ناهار، شام دنبال کنی، یا درباره سوار شدنش به قطار چیزی بگویی، مگر که با نگاه به آینده فاشش کنی. او را مرموز و معماوار کن : آن دختر مو بلوند کیست؟ شرط می‌بندم لکاته‌ای بیش نیست. الهه سفید است ... همه اینها برای رمان است. شروع روز دوشنبه : سعی کن روزی ۷ تا ۸ صفحه بنویسی.



📕خاطرات

سلیویا پلات

@Writing_lovers

آموختن اینکه به چیزهای بی‌اهمیت توجه کنیم، ذات خلاقیت است. این کاری است که شخص نابغه می‌کند.



مایکل فولی


@Writing_lovers

زندگی هنرمند از متمایز بودن و خاص بودن تعالی می‌یابد. این حس دیشب زمانی به سراغم آمد که از سرودن شعری ناامید شده بودم و به خودم گفتم از این فکر طاقت فرسا خود را برهان و با قارچ سبز کدری که دیروز در جنگل درختان کاج دیده بودی شروع کن. درباره آنها بنویس؛ توصیف‌شان کن، شعر خودش می‌آید هر روز، خیلی ساده. آنوقت خواهی دید که خیلی هم دست نیافتنی نیست درباره گاوها بنویس. درباره پلک های سنگین خانم اسپولدینگ، درباره عطر خوش وانیل در یک بطری قهوه‌ای. این جا همان جایی است که کوهستانهای جادویی از آن نشئت می‌گیرند.



📕خاطرات

سلیویا پلات


@Writing_lovers

من به شما توصیه می‌کنم که کتاب‌های خود را دور بریزید و این توصیه را تکرار می‌کنم. اگر از آن پیروی کنید، آرامش خواهید یافت. با این حال، حتی پس از این، خودتان را محدود نکنید و ترسو نباشید، از خواندن مطالب خوب دست نکشید. برعکس، خواندن مایه تسلی زندگی است.



✉️ونسان ون‌گوگ، نامه به برادرش تئودور



@Writing_lovers

در کل من بیشتر به ساده نویسی و وضوح در نوشتن اعتقاد دارم، اما اگر داستان‌های من حتی اندکی بر خوانندگان تاثیری داشته باشند، بخاطر نحوه چیدمان آنها است. بسیاری این تصور را دارند که من در نوشتن آثار مختلف، به صورت مطلق به مقولاتی مانند فرم و تکنیک بی‌توجه هستم و در داستان‌ها تنها گزارش‌گر رویدادها و صحنه‌هایی که مشاهده کرده‌ام، هستم. در حالی که این برداشت نادرستی از کار من است. باید بگویم که در تمامی داستان‌ها، از نحوه بیان و نوع زاویه دیدی که در آنها استفاده کرده‌ام گرفته تا چگونگی کنار هم قرار گرفتن این داستانها، نام‌های آنها، شخصیت‌های داستانی، آغاز و پایان بندی داستان‌ها…همه و همه بر اساس تکنیک‌ها و الگوهای مشخص انجام شده است.


فرخنده آقایی


@Writing_lovers