شب مه آلود بود. انگار تازه شروع کرده بودم به زندگی. هيچ چيز يادم نبود، مثل تولد که از پيشترش چيزی توی کله ی آدم نيست.



📖 پناهگاه

ناصر تقوایی


@Writing_lovers

هنر یادگیری پرسیدن سوالات درست، مهمتر از داشتن پاسخ‌های مناسب است.



لو لاندو



@Writing_lovers

داستان یک رابطه عاشقانه است، رمان ازدواج است. داستان یک عکس است، رمان یک فیلم.




© لوری مور



@Writing_lovers

از دفتر خاطرات ویرجینیا وولف

۵ اوت ۱۹۲۰

اجازه دهید به شما بگویم که در هنگام خواندن دن کیشوت به چه چیزی فکر می‌کردم: اول از همه، این که در آن روزها داستان‌هایی نوشته می‌شد تا افرادی را که دور شومینه جمع شده بودند سرگرم کنند چون آنها سرگرمی‌های مدرن نداشتند. اینجا با هم نشسته‌اند، زن‌ها می‌چرخند، مردها فکر می‌کنند، و در این زمان، آنها مثل بچه‌هایی که بیش از حد رشد کرده‌اند، قصه‌ای خنده‌دار، عجیب و لذت‌بخش برایشان تعریف می‌شود. این باعث می شود فکر کنم هدف دن کیشوت سرگرمی به هر قیمتی است. تا آنجا که می‌توانم بگویم، زیبایی و پیام کتاب شما را شگفت زده می‌کند. بعید است که سروانتس به معنای عمیق آن پی برده باشد و دن کیشوت را آن گونه که ما می بینیم دیده باشد. مشکل من واقعاً این است: غم و اندوه و طنز - چقدر از آن متعلق به ماست و توسط نویسنده ساخته نشده است، آیا این شخصیت‌های بزرگ بسته به نسلی که به آنها نگاه می‌کند، تمایل به تغییر دارند؟



@Writing_lovers

من زمانی به مرغ‌های دریایی احترام می‌گذاشتم. چون نمایشنامه‌اش توسط چخوف ایجاد شده بود، اما پس از اینکه مرغ‌های دریایی تنها کلاه شایسته‌ام را از سرم ربودند، این احترام ناپدید شد. چقدر از جهان‌بینی ما به برداشت‌های خودمان بستگی دارد!





✉️فاینا رانوسکایا


@Writing_lovers

خودتان را متقاعد نکنید که منتظر زمان مناسب برای شروع نوشتن هستید. زمان مناسبی وجود ندارد. فقط شروع به نوشتن کنید. همین!




جوآن هریس


@Writing_lovers

تابستان بی‌آنکه به تقویم روی میز توجهی داشته باشد حالا دیگر به پایان می‌رسید زیرا این غروب زودرس در ساعت پنج و بادی که از شمال می‌وزید فقط می‌توانست نشانه پاییز باشد.

سربازی در شیپور مسی می‌دمید و رنگ بنفش غروب از روی لبه کلاه گروهبان پایین می آمد. گروهبان به قراول دم پاسگاه گفت:" مواظب پاییز باش. نچایی!" و وقتی گروهبان روی پل بود و مد شط تند در جهت مخالف می‌رفت، می‌دید که جزیره روی آب شناور است و همه چیز دارد با آب می رود. گروهبان با شوخی گفت: "جزیره به جای... خود!"

📖جزیره روی آب

اصغر عبداللهی


@Writing_lovers

بله، من یک رویاپردازم! و به آن افتخار می‌کنم، زیرا به لطف رویاپردازی‌ام است که می توانم راه خود را در تاریکی کامل پیدا کنم و سپیده دم را قبل از بقیه بشریت ببینم.



اسکار وایلد



@Writing_lovers

طبیعى است كه آثار مختلف یك نویسنده به علت ریشه داشتن در ناخودآگاه فردى خالق اثر، گاهى بن مایه‌هاى موضوعى مشتركى داشته باشند اما هنر نویسنده مى‌تواند نوعى پرهیز از یگانه دیدن باشد، از یك زاویه دیدن. و سعى كند با رفتن به جلد راوى‌هاى مختلف نگاه‌هاى متفاوتى به جهان را تجربه كند و مخاطب اثر را در این تجربه زیباى گوناگون دیدنِ هستى، شریك كند. كار ادبیات شاید یكى اش همین باشد كه به ما كمك كند تا آستانه تحمل خود را در كنار آمدن با دیدگاه‌هاى متفاوت بالا ببریم. كار هنرمند مى‌تواند تلاشى جانفرسا باشد براى رهایى از خود و رسیدن به نگاه دیگرى.


محمد کشاورز


@Writing_lovers

...
جمله‌ای از کتاب
📕هیچ چیز تصادفی نیست


آلن جی هانتر


@Writing_lovers

چگونه می‌توانم شادی‌ام را برایت توضیح دهم، شادی طلایی و شگفت انگیزم را، اینکه من متعلق به تو هستم، با تمام خاطرات، شعرها، تکانه‌ها و گردبادهای درونی‌ام!
نمی‌توانم چیزهای کوچک زندگی‌ام را بدون پشیمانی به یاد بیاورم، اینکه چرا ما پیش از این، آن‌ها را با هم تجربه نکرده‌ایم؟ شخصی‌ترین و وصف‌نشدنی‌ترین‌ خاطراتم را، مثل دیدن غروب خورشید در پیچ جاده! خوشبختی من؟



✉️ولادیمیر ناباکوف، نامه‌ای به ورا


@Writing_lovers

من به مخاطبم احترام می‌گذارم؛ نشانه‌اش هم این است که روی کاری که انجام می‌دهم، به‌خصوص در مورد زبان و نشانه‌ها و کُدهایی که برای راهنمایی خواننده در متن می‌گذارم، زحمت می‌کشم و یکی از دغدغه‌هایم این است که سطح انتظار خواننده را به کمک شیوه‌های خاص در پرداخت داستان و زبان کمی تغییر بدهیم. دیگر باید از زبان تکراریِ کلیشه‌شده فاصله بگیریم و وجوه دیگری از زبان و ظرفیت‌ها و قابلیت‌های آن را به خواننده بشناسانیم.



بهناز علیپور گسگری


@Writing_lovers