تنها راه برای نوشتن حقیقت این است که فرض کنید آنچه می‌نویسید هرگز خوانده نمی‌شود. هیچکس، حتی خودت.




© مارگارت اتوود



@Writing_lovers

اعتقاد دارم که هر موضوع داستانی به زبانی خاص نياز دارد. حساسيت من نسبت به انتخاب کلمه در همه نوشته‌هايم مشهود است نحوه روايت هر قصه‌ام هم با ديگری فرق دارد. نه واژگان "در حضر" به کار چهار پاره "مادران و دختران" می آيد نه لغتنامه چهار پاره به درد "در حضر" می خورد.


© مهشید امیرشاهی


@Writing_lovers

در آن لحظاتی که ناامیدی شما را خفه می‌کند، زمانی که احساس می‌کنید کاری از دستتان برنمی‌آید و کاری نمی‌توان انجام داد... بدانید فقط در چنین لحظاتی واقعاً جلو می‌روید.



✉️فرانسیس اسکات فیتزجرالد



@Writing_lovers

شاید اگر منتقدی به نام روفوس گریسوولد از ادگار آلن پو متنفر نبود، نویسنده حتی پس از مرگش نیز مورد شناسایی قرار نمی‌گرفت. او با حملات تند خود چنان توجه خوانندگان را به پو ناشناخته جلب کرد که در نهایت جایگاه برجسته ای را برای او در ادبیات جهان به ارمغان آورد.




@Writing_lovers

تأخیر برای یک نویسنده طبیعی است. او مانند یک موج سوار است. وقت خود را صرف می‌کند و منتظر موج کامل می‌ماند.




© ای.بی. وایت



@Writing_lovers

۱۰ اصل اساسی نوشتن از جان اشتاین بک:



۱. در مورد آنچه می دانی و دوست داری بنویس.

۲. شخصیت‌های زنده و واقعی خلق کن. از افراد واقعی با عیوب و فضایل خاص خود بنویس.

۳. از زبان ساده و طبیعی استفاده کن. از خودنمایی دوری کن.

۴. جزئیات و احساسات را توصیف کن. توصیف‌های استادانه از تجربیات درونی شخصیت ها بنویس.

۵. از آزمایش فرم نترس. جسورانه از تکنیک‌های ابتکاری استفاده کن.


۶. سرشار از شفقت برای افراد محروم و ستمدیده باش.

۷. قدرت روح انسان را نشان بده. شخصیت‌هایی که با وجود مشکلات، تسلیم نمی‌شوند و به مبارزه ادامه می‌دهند.

۸. تضاد بین انسان و جامعه را به تصویر بکش. تنهایی انسان را در دنیای بی‌رحم جامعه، نشان بده.

۹. از وقایع واقعی الهام بگیر. از مشاهدات زندگی در اطراف خود استفاده کن.

۱۰. در مورد چیزهای بزرگ به سادگی بنویس. معنای عمیق را در داستان های ساده زندگی روزمره نشان بده.



@Writing_lovers

انسان فقط به این دلیل رنج می‌برد که آنچه را که خدایان برای سرگرمی انجام داده‌اند، جدی می‌گیرد.




آلن دبلیو واتس




@Writing_lovers

وقتی می‌نشینم رمانی بنویسم، نمی‌دانم و اصلاً نگران نیستم که دقیقاً چگونه تمام می‌شود.



© آنتونی ترولوپ



@Writing_lovers

نامه آرتور میلر به مرلین مونرو

مرلین عزیز!

از من خواستی نامه‌ای در مورد لطافت برایت بنویسم. من تلاشم را خواهم کرد. آن طور که فکر می کنم و به بهترین شکل ممکن بنویسم. مهمترین چیز این است که صادقانه بنویسیم.

وقتی مردم می میرند، کلمات پشت سرشان می ماند. کلمات خشم، کلمات عشق، کلمات حسادت، کلمات حکیمانه. به طور کلی، ما حتی نمی توانیم تصور کنیم که چه تعداد موجود در قالب کلمات داریم. کلمات می‌توانند بکشند، کلمات می‌توانند دوباره زنده شوند.

وقتی افراد از هم جدا می شوند، به یک معنا برای هم می‌میرند و پس از آن نیز سخنان باقی می‌ماند. و اغلب مردم پس از آن، تا پایان عمر، شخص دیگری را دقیقاً به این شکل به یاد می آورند: به عنوان کلماتی که او زمانی گفته است و عذاب می کشند که به خاطر بیاورند که به نحوی نادرست پاسخ داده‌اند.

اما از بین میلیاردها کلمه، یک دسته کوچک از کلمات وجود دارد که هرگز و تحت هیچ شرایطی نمی توانند باعث آسیب شوند. این سخنان کلمات محبت آمیز است. اما! لطفا توجه داشته باشید: آنها به ندرت تلفظ می‌شوند.

چه چیزی طبیعی به نظر می‌رسد؟ به هرکسی که می بینید کلمات محبت آمیز بگویید و همه لبخند خواهند زد، حال همه خوب خواهد بود. اما نه! در کلمات محبت‌آمیز جادویی وجود دارد. اگر خطاب به شخص اشتباهی باشد در گلو گیر می کنند...

... حتی گاهی اوقات شما با آن یک زن را اذیت می کنید و به نظر می‌رسد همه چیز در مسیر درستی پیش می رود و شما در شرف موفقیت هستید... ظاهرا فقط یک چیز کوچک رخ داده: دهانت را باز می کنی و... می بندی! به هیچ وجه. آنها فقط بیرون نمی‌آیند، این کلمات لعنتی.

اما گاهی اوقات برعکس است. مثل آبشار از تو سرازیر می شوند و با آن گوش هایش را نوازش می کنی و هر چه بیشتر آنها را بگویی، او بیشتر می خواهد آنها را بشنود.

و در میان کلمات محبت‌آمیز کلمات بسیار پنهانی وجود دارد. اینها به اصطلاح "حرفهای ما" هستند. آیا به یاد داری که در «وداع با اسلحه» همینگوی، کاترین قبل از مرگش از فردریک خواست که «حرف های ما» را به زنان دیگر نگوید؟ این مهم است مرلین. بسیار مهم است که به دیگران «حرفهایمان» را نگوییم. امیدوارم این را بفهمی...

و در اینجا بالاخره به یک نتیجه می رسم. لطافت چیست؟ بنابراین، لطافت مرلین زمانی است که شما کلمات محبت آمیز را به کسی می گویید که روح شما به سمت او کشیده شده است و کسی که نامه خطاب به اوست همین کار را می کند. این لطافت است. گاهی به آن شادی و عشق نیز می گویند.

همین. آرتورِ تو

✉️✍


@Writing_lovers

اگر اثری را می‌خوانید و با خودتان می‌گویید "این مزخرف است، من می‌توانم بهترش را بنویسم"، اساساً تمام تلاش شما این است که مزخرف به اضافه یک بنویسید. خیلی بهتر است سعی کنید بهترین چیزی را که می‌توانید بنویسید، چیزی که هرگز ندیده‌اید. در این صورت می‌توانید برای یک سطح بالاتر تلاش کنید.


© تد الیوت


@Writing_lovers

داستان‌ روانشناختی

اصغر الهی

داستان روان شناختی، اگر این اصطلاح در داستان مناسب باشد، در زبان فارسی با صادق هدایت آغاز شد و پس از او در دو جهت "جریان سیال ذهنی" یا "تداعی آزاد" در آثاری چون "سنگ صبور" صادق چوبک، "شازده احتجاب" هوشنگ گلشیری و "شب هول" هرمز شهدادی و در جهت "تصویر بازتاب واقعیت در ذهن پریشیده" در اغلب آثار داستانی غلامحسین ساعدی به چشم می‌خورد.

"واگوی روانی"، تکنیکی است که اصغر الهی ابداع کرد. اصغر الهی با انتشار مجموعه داستان کوتاه "دیگر سیاووشی نمانده است" در سال ۱۳۷۰ شجاعانه به کشف و خلق تکنیکها و شگردهای تازه روایتگری در داستان برخاست. در داستان بلند "سالمرگی" و برخی داستانهای کوتاهش چون "درخت سبز عاشق" دلهره، دلشوره و اضطراب زوال یابندگی ذهن و جهان آدم های داستان را با "واگوئی روانی" به عرصه داستان بر می‌کشد.

ذهن پریشیده آدمهای داستانهای کوتاه الهی به یاری تکنیک "واگوئی روانی" در همه جهتهای زمانی گذشته و حال و آینده و در همه ابعاد حرکت و در هر حرکت داستان و آدمهای داستان را از منظری تازه از نو خلق می کند.

منبع

اگر تا الان از جهان داستانی اصغر الهی چیزی نحوانده‌اید. بد نیست به مجموعه آثارش نگاهی بیندارید.


سالمرگی (رمان)
مادرم بی‌بی جان (رمان)
بازی (مجموعه داستان)
قصه‌های پاییزی (مجموعه داستان)
دیگر سیاوشی نمانده (مجموعه داستان)
رؤیا رؤیا (مجموعه داستان)
قصه شیرین ملا (ادبیات نوجوان)
قالیباف (نمایشنامه)
حکایت عشق و عاشقی ما (مجموعه داستان) نشر چشمه ۱۳۸۹


@Writing_lovers

"بهترین‌ها برای شما"! مهمترین چیز این است که شاد باشید، به زندگی چندان پیچیده نگاه نکنید. احتمالاً در واقعیت هم، همه چیز بسیار ساده‌تر است. و اینکه زندگی‌ای که ما در حسرت آنیم، آیا پژواک دردناکی نیست که ذهن ما را فرسوده می‌کند، این خود سؤال دیگری است! من دست شما را محکم می‌فشارم و از صمیم قلب برای نامه‌تان سپاسگزاری می‌کنم. سلامت و موفق باشید.»


✉️آنتوان چخوف
نامه ای به لیدیا آویلووا. ۱۹۰۴


@Writing_lovers

ده نامه از آنتوان چخوف
خطاب به نویسنده جوان
@Writing_lovers

غیرعادی را در امور معمولی بیابید. این شما هستید که با مناظر و آداب و رسوم محلی آشنایید. از چشم یک گردشگر به آنها نگاه کنید و حال برداشت‌های خود را بنویسید.


© ناتالی گلدبرگ



@Writing_lovers