«به جستجوی کتابها بپردازید و کتاب‌هایی را فهرست کنید که جان‌تان را نجات داده.»

افکار و اندیشه های انسان به گونه ای است که ممکن است فقط خواندن یک کتاب پایه اندیشه ها و افکار انسان را بر مبنای جدید یا در مسیر خاصی قرار دهد و چه بسا ممکن است کتابی مسیر سرنوشت میلیون ها انسان را در راه مخصوصی بیندازد.

انیشتین

@Writing_lovers

تأثیرات شگفت انگیز نوشتن


هانتر اس. تامپسون در یکی از مقاله‌های خود در سال ۱۹۵۸ نوشت: من متوجه شده ام با نوشتن می‌توانم چیزهایی که درباره‌شان می نویسم را بهتر درک کنم و آنها را بسیار عینی‌تر از گذشته بیابم.

درباره خودتان بنویسید. برای آن به اطلاعات و مهارت ویژه ای نیاز ندارید.

بسیاری از نویسندگان بزرگ همچون جوآن دیدیون _نویسنده و روزنامه نگار معروف آمریکایی_ و دُن دلیلو _نویسنده و روزنامه نگار معروف آمریکایی برنده جایزه پِن و فالکنر_ هدفشان از نوشتن را، نظم بخشیدن به افکار خود عنوان کرده و روند نگارش را چیزی شبیه آشنا شدن با عملکرد ذهن خود توصیف کرده اند.

بنابراین واژه‌ها،ابزاری هستند و اگر درست به کار گرفته شوند حتی قادرند به زندگی شما نظم و ترتیب بدهند.

شما با نوشتن یاد می‌گیرید بهتر فکر کنید چرا که نوشتن درواقع همان فکر کردن روی کاغذ است. پس دست به کار شوید و هر روز سیصد کلمه درباره خود بنویسید.

✍ معصومه حامی‌دوست

@Writing_lovers

زیاد بخوانید و زیاد بنویسید. من هیچ راهی به جز این دو بلد نیستم، هیچ میانبری وجود ندارد.


استیون کینگ

@Writing_lovers

اثرات یک کتابخانه خوب

اثرات یک کتابخانه خوب را در اثربخشی و گسترش خلاقیت تان دست کم نگیرید. دیدار با کتابهایی که در زمانی دور خوانده اید، می تواند در تصویر شخصی شما از خودتان اثرات مثبتی داشته باشد.

شاید کتاب و کتابخانه صرفا یک شئ مادی به نظر بیاید اما آنها دربردارنده مفاهیمی فراتر از معنا و محتوایی هستند که در خود دارند و می توانند به شما در ارائه تصویری مثبت از خودتان یاری دهد که به صورت بلند مدت برای شما انگیزه بخش خواهد بود .

پس توصیه می کنم حتی اگر کتابخانه ای ندارید، در پی یک مکان برای کتابهای خوانده شده تان باشید تا در معرض دیدتان باشد و هر چند وقت یکبار نگاهی به آنها بیندازید.

شاید برایتان باور کردنی نباشد که این شئ مادی چه نیروی عظیمی را در خود نهفته دارد. نیرویی که با آرزوها، اندیشه ها و معنای تان از زندگی، پیوند خورده است.

کافی است کمی به این رابطه سحرانگیز توجه کنید تا شاهد اثرات ثمربخش آن در حس و حالتان باشید.

بنابراین دفعه بعدی که احساس ملالت کردید، نگاهی به کتابهای خوانده شده در کتابخانه تان بیندازید. شاید بخواهید دستی به سر رویش بکشید و یا حسی از تازگی را بدان بیفزایید و وسوسه خرید کتاب جدید به سرتان بیفتد.


✍ معصومه حامی‌دوست

@Writing_lovers

نویسندگی و نوشتن
@Writing_lovers

دشواری نوشتن

دیوید مک کالو می گوید:« برای نوشتن باید خوب فکر کرد به همین خاطر نوشتن دشوار است.»

نوشتن سخت است و حتی برای بزرگترین نویسندگان هم شروع به نوشتن آسان نبوده. آنها همواره اذعان کرده اند که نسخه اول متن‌شان معمولا افتضاح بوده است.

همینگوی با آن همه مهارت صفحه آخر وداع با اسلحه را ۴۰بار رونویسی کرد. ریچارد براتیگان هفت سال تمرین کرد تا نوشتن یک جمله درست را یاد بگیرد.

خوب است بدانید کلیدر محمود دولت آبادی هفت سال از زمان نویسنده را گرفت و هر صفحه از کتاب شازده کوچولو دوروز و نیم طول کشید تا نوشته شود و در آخر بینوایان ویکتور هوگو ۱۲سال زمان برده است.

در حقیقت حتی نویسندگان بزرگ هم در مقابل کاغذ سفید بن بست ذهنی را تجربه می کنند. وجه تمایز آنها این است که خودشان را متعهد می کنند تا بنویسند.

آدم های موفقی مثل لئوناردو داوینچی همیشه با خودشان یک دفترچه یادداشت می‌گرداندند تا هر زمان که ایده ای به ذهنشان می رسید، فورا یادداشتش کنند.

شما هم می توانید یک دفتر یادداشت برای خودتان تهیه کنید و شروع کنید به نوشتن روزانه سیصد کلمه. مهم نیست این کلمات چه باشند. می تواند کلماتی باشند که ذهن شما را به خود مشغول کرده اند و یا از آن خوشتان می آید.

خودتان را متعهد کنید که هر روز بدون انجام این برنامه به رختخواب نروید و با تبدیل آن به برنامه روزانه تان به نویسنده ای همیشگی بدل شوید.

✍ معصومه حامی‌دوست

@Writing_lovers

عادت مؤثر نویسندگان بزرگ

گابریل گارسیا مارکز در مصاحبه ای با پاریس ریویو، بر اساس تجربه های شخصی خود به نویسندگان جوان توصیه کرد، آنچه را که می دانند بنویسند:


اگر از من بخواهید که توصیه ای به نویسندگان جوان بکنم، من به آنها می گویم که آن چیزی را بنویسند که زمانی برای خودشان اتفاق افتاده، همیشه به راحتی می توان تشخیص داد که متن یک نویسنده برخاسته از تجربیات شخصی اوست یا آنچه از دیگران شنیده یا خوانده. وی می افزاید: همیشه از این نکته متحیرم که مرا به خاطر تخیلات قوی ام تشویق می کنند، در حالیکه به واقع تمامی آثار من پایه ای در واقعیت دارند. مشکل اینجاست که واقعیت های حوزه کارائیب، بیشتر شبیه تخیلات رام نشدنی است.

@Writing_lovers

به ایجاد یک فرهنگ لغت بزرگ بپردازید.

فهرستی از کلماتی که دوست دارید را تهیه کنید. کلماتی که به ذهنتان می رسد همان مفاهیمی هستند که معمولا ذهن شما را به خود مشغول کرده است.

نگاه کردن به این فهرست فضایی برایتان ایجاد می کند تا از طریق کلمات، جملات گمشده ای را بیابید که می توانید به روایت آن بپردازید.


برای این کار دفترچه ای تهیه کنید و یا در صفحه شخصی کامپیوترتان، فایل جدیدی ایجاد کنید و وقتتان را صرف ساختن بزرگترین فرهنگ لغت شخصی تان کنید.

این کار با ایجاد یک برنامه منظم برای نوشتن، قدرت تمرکز شما را بر افکار درونیتان زیاد می کند و در نهایت شما با ایجاد این فرهنگ لغت، مجموعه ای از مشاهدات و افکار خود را در اختیار خواهید داشت که می تواند شما را به روایت شخصی تان برساند.

برای این کار می توانید از روش مارینا کیگان، الگو برداری کنید. این نویسنده جوان و درخشان در توضیح استفاده از چنین روشی نوشت:

” حدود سه سال پیش شروع به نوشتن یک فهرست کردم. این فهرست ابتدا در یک دفترچه یادداشت نوشته می شد اما اندک اندک به یکی از صفحات همیشه باز واژه پرداز رایانه شخصی ام بدل شد. من نام این لیست را فهرست چیزهای جالب گذاشتم و قبول دارم که اندک اندک، تکمیل روزانه این فهرست به یکی از عادت های همیشگی من بدل شد.
من ، همه جا و همه وقت از کلاس گرفته تا کتابخانه و پیش از رفتن به رختخواب، در قطار ، هر چیزی که به نظرم جالب می آمد را به لیست اضافه می کردم. حرکت دست های خدمتکار، چشمان راننده تاکسی، و همه چیزهای عجیب و غریبی که مشاهده می کردم و می شد در وصف آن عبارتی نوشت را در این لیست می آوردم. کار به جایی رسید که در حال حاضر ۳۲ صفحه کامل که خطوطش تک فاصله ای هستند(یعنی فاصله بین خطوط در پردازشگر واژگان به اندازه یک اسپیس است) از چیزهایی که برای من جلب بوده اند دارم.


✍ معصومه حامی‌دوست

@Writing_lovers

من مطمئن نیستم که واقعا وجود داشته باشم. من تمام نویسندگانی هستم که خوانده ام.


بورخس

@Writing_lovers

«سرانجام همه ما از جایی شروع می کنیم، که سالها پیش می‌توانستیم از آنجا شروع کنیم.»

ما پیوسته برای نوشتن، منتظر موعد مناسبی هستیم، در پی آنیم تا ایده ای بی نقض خود را به ما نشان دهد، یا با خودمان می گوییم برای نوشتن لازم است تا بیشتر مطالعه و تحقیق کنم. البته ممکن است شما نیاز به تحقیق داشته باشید اما لازم نیست سال ها صرف تحقیق کنید تا آماده نوشتن شوید.

لازم است نیم ساعتی بنشینی و سیصد یا هر چند کلمه دیگر بنویسی. نوشتن در آغاز مثل رشته ای از شروع کردن های غلط است. این را به یاد داشته باش که شروع ضعیف، اجتناب ناپذیر است.

پس همه چیز را کنار بگذار و شروع به نوشتن چیزی کن که درباره آن می دانی. می توانی از خاطراتت شروع کنی، حتی می توانی حین نوشتن، مطالعه و تحقیق کنی.

کار تو فقط این است که شروع به نوشتن کنی. روی صفحه کاغذ یا صفحه رایانه شخصی ات -هر کجا که خودت راحت تری. مهمترین بخش نوشتن این است که یاد بگیری تا ذهنت را به خلاقیت واداری. راز دیگری در میان نیست. بقیه کار را خود نوشتن انجام می دهد.

✍ معصومه حامی‌دوست

@Writing_lovers

ما می نویسم برای اینکه انرژیمان لبریز شده است، برای اینکه حساس تر، زنده‌تر و کنجکاوتر از دیگران هستیم. چرا از این موهبت حداکثر بهره را نگیریم؟

جویس کارول اوتز

@Writing_lovers

نتایج علمی شگفت‌انگیزی دربارۀ نوشتاردرمانی

اشک‌هایم تبدیل به کلمات شده‌اند.

اوریانا فالاچی

آزمایش‌ها و تحقیقات زیادی در جهان انجام‌شده است که فواید نوشتاردرمانی را بر افزایش سلامت روانی و جسمانی به‌وضوح نشان می‌دهند.

نوشتاردرمانی برای کسانی که از شرایط دشوار زندگی رنج می‌بردند بسیار مناسب است. جملۀ معروفی با این مضمون هست که می‌گوید قلم از قرص قوی‌تر است.


محققان دو ویژگی را مشخص کرده‌اند که سلامتی بیشتر را پیش‌بینی می‌کند. استفاده تکراری‌تر از واژه‌های هیجانی مثبت (مثل خوب، شاد، عشق) و تعداد متعادلی از واژه‌های هیجانی منفی (مثل عصبانی، ضربه، زشت). 

فهرست بلندبالایی از این تحقیقات در حوزۀ نوشتار درمانی وجود دارد:

۱. طی یک پژوهش، شش هفته بعد از نوشتن پیاپی درباره رویدادهای پراسترس، مراجعه دانشجویان به مرکز بهداشت بسیار کمتر شده‌ بود.

۲. در یک دوره پنج‌ماهه بعد از نوشتن، کسانی که فقط درباره فواید حاصل از رویداد آسیب‌زا نوشتند، کمتر به درمانگاه‌ها مراجعه کردند.

معلوم شد که دیدن جنبه مثبت این رویدادها می‌تواند آزردگی کمتری ایجاد کند.

وقتی از نوشتن حرف می زنیم، منظورمان فقط نوشتن داستان یا رمان نیست، بلکه غرض نوشتن احساسات، تفکرات و تجربیاتی است که می توانند باعث شود تا مسائل را بهتر حل و فصل و تجزیه و تحلیل کنید.


منبع: کتاب نوشتاردرمانی

@Writing_lovers

هرروز فرصتی را به این اختصاص دهید که نیم ساعت، به چشمان باز و حیرت‌زده پنج‌سالگی‌تان بازگردید.

دروتیا برند

@Writing_lovers

عادتی که تفکر شما را بهبود می‌دهد

رابرت گرین می گوید: زبان انسان هیولایی است که افراد اندکی توان تسلط بر آن را دارند.


خیلی از ما از عملکرد حافظه و‌تفکرمان شکایت داریم و می‌کوشیم تا آن را بهبود دهیم. می خواهم‌برایتان از عادتی بگویم که سبب بهبود سطح‌تفکرتان می شود.

اولین قدم برای بیان مؤثر ایده ها و عملکرد ذهنتان، گسترش دامنه لغاتی است که در طول روز به کار می‌برید. بین زبان و تفکر، رابطه عمیقی وجود دارد.

دامنه ی واژگانی گسترده تر، این امکان را به شما می‌دهد تا به شکل مؤثرتری ایده ها و تفکراتتان را بیان کنید.

ما روزانه با توجه به سطح نیازهایمان، تعداد محدودی لغات را به کار می‌گیریم.
میانگین این لغات بین ۶۰تا ۳۰۰ واژه است که درصد بیشتر آن تکراری هستند. یعنی ما همواره لغات محدودی را در گفتگوهایمان تکرار می‌کنیم، چرا که می خواهیم با صرف وقت و انرژی کمتری حرف هایمان را به دیگران انتقال دهیم.

به یاد داشته باشید اینکه شما معنی چه تعداد از کلمات را می‌دانید در تفکر شما نقشی ندارد، آنچه اهمیت دارد میزان به کارگیری این کلمات در گفتگوهای روزانه تان است.

اما به چه روشی می‌توان به سطح وسیعتری از واژگان دست یافت؟

یکی از شیوه های ثمربخش که سبب گسترش دامنه واژگانی تان می‌شود، مطالعه کتاب است. مطالعه کتاب کلمات و واژه های جدیدی به شما می دهد و شیوه‌ی اثر بخش‌تری که می‌توان از آن یاد کرد، نوشتن از ذهنیات، احساسات و تجربیاتتان است.

نوشتن به شما کمک می‌کند تا به افکارتان نظم دهید و با به کارگیری کلمات با عملکرد ذهنتان آشنا شوید.

الگوی خواندن و نوشتن را به کار بگیرید و اثرات مثبت آن را بر عملکرد ذهنتان ببینید. در حقیقت تبدیل کردن این دو‌شیوه، به عادتی مستمر و مداوم به شما کمک‌می‌کند تا به گونه ای بهتر و مؤثرتر فکر کنید.

پس شروع کن به نوشتن و روزانه حداقل یک ربع ساعت را به نوشتن افکار و تجربیاتت اختصاص بده، تا شاهد اثرات ثمر بخش آن در زندگی‌ت باشی.

✍معصومه حامی‌دوست

@Writing_lovers

عادت، بهترین دوست نویسنده است

عادت همراه داشتن دفترچه یادداشت، عادت گذاشتن متکا روی صندلی میز تحریر، عادت نوشتن سیصد کلمه یا بیشتر در هر روز، عادت به دقت در جزییات، عادت به نوشتن نکات جالب، عادت به خواندن کتابهای خوب و ... بهترین عاداتی هستند که هر نویسنده باید داشته باشد‌.

@Writing_lovers

بداهه نویسی


«هیچ کس نمی‌تواند مدتی طولانی بنویسد و احساس نکند وارد دنیای راز شده است و دیگر هیچوقت نتواند از آن بیرون بیاید.»

اندرو میلر


بداهه نویسی یعنی اینکه یک دفتر و خودکار برداری یا اینکه دست روی صفحه کلید بگذاری و شروع به نوشتن هر چیزی کنی که به ذهنت می‌رسد.

این روش همان فرایند نوشتن داستان است و این دو در نقاطی به هم نزدیک می‌شوند. اگر چه هیچ کس توقع ندارد با این نوع نوشتن به ادبیاتی عمیق دست یابد. پس هدف من از این توصیه چیست؟

هدف اصلی در این نوع نوشتن این است که از طریق نوشتن کلمات و جملاتی که به ذهنت می‌رسد، افکاری را بر زبان آوری که در ناخودآگاهت است و فراموش کرده ‌ای.

در این روش به خودت اجازه می‌دهی، فکر هایی بیان شود که ممکن است سانسور شده باشند و یا با تمسخر سرکوب شده اند.

بداهه نویسی، زبان فکر تو است و با زبانی که از کتابها گرفته ای فرق می کند و تو را به مرکز حقیقی خلاقیتت می‌رساند.

با حواس پنج‌گانه همه چیز را شرح بده. چه چیز می شنوی؟ چه چیز می بینی؟ چه بویی می‌شنوی؟ اگر چیزی حواست را پرت می‌کند، درباره اش بنویس. اگر چیزی به ذهنت نمی‌رسد، بنویس چیزی به ذهنم نمی رسد و ببین دنبالش چه می‌آید و چه چیز برایت تداعی می‌شود. مهم این است که نوشتن را ادامه دهی تا صدای ناخودآگاهت را بشنوی. صدایی که در حالت عادی به آن توجهی نداری.

هرروز به صورت مداوم چند دقیقه ای را بنویس و آن را به بیست و پنج‌دقیقه در روز برسان و خود را متعهد کن تا تحت هیچ شرایطی ترکش نکنی.

همانهایی که به ذهنت می رسد را بنویس و کاری با غلط های نگارشی نداشته باش. سرانجام می‌توانی از بین همین نوشته ها بخشی را به عنوان نوشته ای خلاق انتخاب کنی و کتاب کوچک خودت را داشته باشی.

✍معصومه حامی‌دوست

@Writing_lovers

انضباط هرگز از راه موعظه و یا تعبیر و تفصیل اصول آن، به وجود نمی آید.

ماکارنکو


آیا برایتان پیش آمده که برای رشد شخصی تان بارها و بارها برنامه ریزی کنید، مدت کوتاهی به آن پایبند بمانید و رفته رفته برایتان کم رنگ ‌شود تا اینکه سرانجام رهایش کنید! آیا زندگی تان به زنجیره ای از این دست برنامه ریزی های بی نتیجه بدل شده است؟

من فهرستی دارم که هر شب قبل از خواب، چند دقیقه ای را به نوشتن نکات مثبت آن روزم می پردازم. اسم آن را گذاشته ام، فهرست تغییرات مثبت کوچک.
این فهرست به من یاد آوری می کند که در آن روز چه کارهای مثبتی انجام داده ام. در عین حال از آنجا که همه کارهای بزرگ با قدم های کوچک آغازمی شوند با کامل کردن این فهرست، روند پیشرفتم را به صورت عینی مشاهده می کنم. حالا این فهرست می تواند چه تأثیری در برنامه ریزی هایم داشته باشد؟

در حقیقت ثبت امور مثبت کوچک در بلند مدت اعتماد به نفس لازم را برای ترک عادات منفی ایجاد می‌کند و کمک می کند تا روی رفتارهایم کنترل بیشتری داشته باشم.

بنابراین لازم نیست برای بهبود و موفقیت به دنبال ریشه کن کردن یکباره بی برنامگی هایمان باشیم بلکه می‌توانیم با چندین عادت مبنای مثبت، از شر بر‌نامه ریزیهای بی نتیجه رها شویم‌. عادات مثبت کوچکی مثل؛

ورزش صبحگاهی، گوش دادن به موسیقی خوب، کتاب خواندن، خوردن غذاهای خوب و مفید، مراقبه، نوشتن و... کمک ‌می کند تا شما آمادگی لازم را برای تغییرات بزرگتر بدست آورید.

من نوشتن این فهرست را به عنوان عادت مبنای خود قرارداده ام. همانطور که از نام آن پیداست، نیاز به صرف وقت زیادی ندارد و کافی است تا هروز یک ربع ساعت را به آن اختصاص دهید و کم کم زمان آن را به سی دقیقه در روز برسانید. پس دست به کار شوید و یک یا چند تا از عادات مثبت کوچک را انتخاب کرده و روند کارتان را هر روز ثبت کنید.

✍ معصومه حامی‌دوست

@Writing_lovers

شروع کردن

دوست دارم از وسواسی صحبت کنم که بیشتر مواقع در کارهای مان به چشم می‌خورد. وسوسه شروع نکردن، اغلب به این خاطر است که می‌خواهیم نشان دهیم که دارای استعداد ویژه ای هستیم و اگر یک روز کاری انجام دادیم، آن کار بسیارخوب خواهد بود.

شروع نکردن ما را از شرمندگی نجات می‌دهد باید در مقابل این وسوسه مقاومت کنیم. از اینکه بنویسیم و ببینیم مزخرف است، نهراسیم. خطر شروع ضعیف را به جان بخریم و شجاع باشیم.

فرقی نمی کند می خواهد نوشتن باشد یا هر فعالیت دیگری، اگر از شکست می‌ترسی، بدون معطلی آن را شروع کن. امیدوارم این نوشته ها شور و شوق شجاع بودن را در تو ایجاد کند تا از تجربه هایت بنویسی.

لازم نیست بدانی قرار است چه چیزی بنویسی یا بدانی نوشته هایت دارد به کجا می‌رود. مهم این است که هر روز بنویسی، ایده بی نقض، معمولا وقتی خود را به تو‌نشان می‌دهد که مقدار زیادی از آن را نوشته ای. تنها اشتیاق برای نوشتن و با دقت نگریستن است که می تواند راهی برای جاری شدن ایده‌ها باز کند.
پس شرمندگی شروع ضعیف را بپذیر. آن وقت است که می توانی آموخته ها و تجربیاتت را به کار بگیری و سرانجام‌روزی درجه یک بودن را تجربه ‌کنی.


@Writing_lovers