آنتوان دو سنت اگزوپری، نویسنده کتاب شازده کوچولو، اتومبیل می‌فروخت و قصد داشت در رشته معماری ثبت نام کند اما ماجرای دیگری ​​در انتظار او بود.

آنتوان دو سنت اگزوپری پس از اینکه خلبان خطوط هوایی شد و با از سر گذراندن جنگ سرگرمی جدیدی به دست آورد: او در زمان‌هایی که زخم ها و شکستگی های پس از تصادف را بهبود می بخشید و یا زمانی که در تبعید به‌سر می‌برد کتاب‌های زیبایی چون «قلعه»، «شازده کوچولو» و «خلبان جنگی» را نوشت و در سراسر جهان مشهور شد.




@Writing_lovers

نوشتن خوب به معنای به یاد آوردن جزئیات است. اکثر مردم می‌خواهند فراموش کنند. چیزهایی را که دردناک یا شرم آور یا احمقانه هستند را فراموش نکنید. بلکه آنها را تبدیل به داستانی کنید که حقیقت را می گوید.


©پائولا دانزیگر


@Writing_lovers

چگونه مهارت‌های نوشتاری خود را تقویت کنیم؟


۱. کتاب‌ها و داستان‌های دیگران را بازنویسی کنید. بله! اثر نویسنده مورد علاقه خود را بردارید و آن را دوباره تایپ کنید یا با دست بازنویسی کنید. این به شما کمک می کند سبک او را بهتر احساس کنید و به کلمات خاص توجه بیشتری کنید.

۲. اگر یک زبان خارجی را خوب می‌دانید، آثار نویسنده مورد علاقه خود را ترجمه کنید. این می‌تواند تمرین بسیار خوبی برای شما باشد. بسیاری از نویسندگان مشهور این کار را انجام داده اند. تمرین ترجمه به شما امکان می‌دهد دایره لغات خود را گسترش دهید و سبک نویسنده را بهتر درک کنید.

۳. سعی کنید از صدای منفعل استفاده نکنید مگر اینکه نثر غیرداستانی می‌نویسید . "او توسط یک خون آشام گاز گرفته شد" در یک اثر داستانی عجیب به نظر می رسد. بهتر است بنویسید: خون آشام او را گاز گرفت.

۴. از کلمات قوی استفاده کنید: نوشته خوب با شگفتی همراه است و قوی‌ترین قسمت یک جمله، فعل است. به لطف یک فعل یا انتخاب کلمه قوی، یک جمله ساده بار احساسی بسیار شدیدی پیدا می‌کند و بر فردی که آن را می‌خواند تأثیر می گذارد. با این حال، کلمه قوی همیشه به معنای کلمه پیچیده نیست. اگر احساس می‌کنید اولین کلمه ایده شما را واضح‌تر و قابل درک‌تر بیان می‌کند، به‌جای جستجوی واژه سخت آن را بنویسید. راهکار این است که هنگام مطالعه متون ادبی اگر کلمات یا عباراتی را می‌بینید که طعم و مزه‌ای قوی در ذهن شما به جا می‌گذارند، آنها را یادداشت کنید و در صورت امکان از آنها استفاده کنید. هیچ اشکالی ندارد. همچنین به دنبال عبارات خود باشید: یک فرهنگ لغت بردارید، یک اسم پیدا کنید، سپس هر صفتی را زیر آن جایگزین کنید و سعی کنید بفهمید که آیا معنی و بار احساسی قابل قبولی دارد یا نه.

۵. از کلیشه ها دوری کنید. گاهی نویسنده راحت است این عبارت را بیاورد: «شب بود...». در واقع، او به جای نوشتن اینکه چه بود یا چگونه بود، بهتر است با عمل و یا در توصیف آن را بگویید: "او از پنجره به بیرون نگاه کرد و از دیدن جویبارهای سرد که از تاریکی می‌گذشت به خود لرزید"

۶. چیزهای غیر ضروری را حذف کنید، بدون هیچ تعلقی، ویرایش کنید. البته کوتاه کردن عبارات "درخشان" که به سختی آن را نوشته‌اید بسیار دشوار است، اما سعی کنید به کتاب خود طوری نگاه کنید که انگار از بیرون و با چشم یک شخص دیگر به آن نگاه می‌کنید.

۷. یک وبلاگ یا دفترچه خاطرات راه اندازی کنید اگر آن را ندارید. ممکن است از دفترچه خاطرات، چیزهایی برای کتاب‌های آینده‌تان بیابید. وبلاگ علاوه بر آموزش نوشتن، نوعی فضا برای تبلیغ قلم شما است. اگر اینطور نیست، شاید ارزش داشته باشد موضوعات خود را تغییر دهید.

۸. به یک جمع نویسندگی بپیوندید. تعداد زیادی از آنها حتی در فضای آنلاین وجود دارد.

۹. از شر کلمات انگلی خلاص شوید. هریک از ما چه در گفتار و چه در نوشتار، کلماتی داریم که دوست داریم کمتر از آنها استفاده کنیم. هنگام ویرایش به راحتی آنها را خط بزنید.

۱۰. و در نهایت، برای نوشته‌های جالب‌تر، باید جالب تر زندگی کنیم البته همه نمی توانند به زندگی پر از سفر و ماجراجویی بپردازند. اما لازم نیست جیمز باند باشید تا زندگی فعالی داشته باشید. کافی است بیرون بروید، به دنبال آشناها و مکان‌های جدید بگردید، چیز جدیدی بیابید و تمام روز جلوی کامپیوتر یا تلویزیون ننشینید. همه چیز به خودمان بستگی دارد.


@Writing_lovers

نویسندگان از روزی که به دنیا می‌آیند فعالیت‌ خود را «آغاز» می‌کنند. ذهن‌هایی که با خود به این دنیا می‌آورند ماشین‌های شگفت‌انگیزی است که داستان‌ها را خلق می‌کند و هر چه بیشتر به آن غذا بدهند، داستان‌ها غنی‌تر خواهند شد.



© لوئیس دانکن



@Writing_lovers

مدتی طول کشید تا بفهمم طرح، شخصیت‌ها و خطوط مهم هستند، اما همه آنها باید در مورد چیزی باشند.



© کارل فورمن



@Writing_lovers

نکته‌ای که همه نویسندگان قدیمی به ما یاد دادند، نگاه دقیق به پیرامون است. علاوه بر آن خواندن، دیدن، گوش کردن و ... . ما نباید خودمان را از تماشای نقاشی‌ها، گوش دادن به موسیقی، نگاه کردن فیلم و مهم‌تر از همه خواندن متون مختلف محروم کنیم.


© مهدی یزدانی خرم



@Writing_lovers

۸ قاعده داستان نویسی


۱. روایت را بیش ازحد شلوغ نکن. هر شخصیت باید کارکردی خاص داشته باشد.


۲.به شخصیتهای داستان حتی شخصیت های فرعی احترام بگذار. در هنر، مانند زندگی، هر کسی در داستان خود یک قهرمان است.


۳. خوب نوشتن به تنهایی کافی نیست. آهسته و موزون پیش رفتن حیاتی است. هنرجویان نویسندگی گاهی به راحتی یک صفحه نثر خوب را با مهارت می‌نویسند اشکال کارشان این است که گاهی قادر نیستند خواننده را با خود به سفر ببرند. بیشتر داستانها می‌خواهند به شیوۀ فیلمها روایت شوند، درنگ کنند و به عقب و جلو بروند.

۴. بیش از حد ننویس. از عبارات زائد، صفتها و قیدهای غیرضروری پرهیز کن. کلمات محدود اما سنجیده می‌تواند تأثیر عاطفی چشمگیری بگذارد.


۵.هراس نکن. همیشه در میانه نوشتن داستان، مرتب ترس کشنده‌ای را تجربه کرده ام طعنه‌های منتقدان، سرافکندگی مقابل دوستان، شکست کاری... با این حال سخت‌کوشی از میان بحرانها و قدم زدن طولانی همیشه باعث می‌شود با نگاه نسبتا جدیدی به نوشته ها فکر کنی.

۶. خواندن داستان‌ها را با تجزیه و تحلیل عناصر و ساختار داستان انجام بده. چون ممکن است در کار خودت مفید واقع شوند.


۷. دیوانه‌وار حذف کن. کم، زیاد است. من اغلب وقتی دست‌نوشته‌های خودم را می‌خوانم –وقتی به فصل دوم می‌رسم با خودم می‌گویم :«داستان در واقع باید از اینجا شروع می شد» اطلاعات زیادی درباره شخصیت و پیشینه داستان را می توان با جزییات کم انتقال داد. در این باره با جدیت رفتار کن.


۸. نوشتن گاهی آسان است گاهی زجرآور. همیشه بازگشتن به کلمات آشغال و آنها را به شکل بهتری در آوردن، آسان تر است.


📕بوطیقای رمان مدرن

سارا واترز


@Writing_lovers

به جای اینکه به این فکر کنید که در مورد چه چیزی بنویسید، بنشینید و آنچه را به آن فکر می‌کنید بنویسید.



© ویلیام کبت




@Writing_lovers

نمایشنامه را تمام کردم. اسمش "مرغ دریایی" است. آنقدرها هم خوب نشد به طور کلی، من نمایشنامه نویس خوبی نیستم.



چخوف. از دفترچه یادداشت


@Writing_lovers

کسی که هرج و مرج را در درون خود حمل نمی‌کند، هرگز ستاره‌ای به دنیا نخواهد آورد.



© فردریش نیچه



@Writing_lovers

توصیه‌های داستانی

آلن گاتری

۱. اگر موانعی سر راه شخصیت وجود ندارد، آن صحنه را حذف کنید.

۲. شخصیت را مجبور به بالا رفتن از درخت کنید اما به این کار بسنده نکنید در صحنه‌های میانی به طرفش سنگ پرتاب کنید.


۳. به یاد داشته باشید که ما پنج حس داریم! شخصیت‌ها هم. همه آنها را درگیر کنید.

۴. تمام آه ها کشید، شانه بالا انداخت و یا لبخند زد های متن را حذف کنید. نسخه شما اینطوری سود می‌کند.

۵. پس از تمام شدن نوشته تان، ضعیف ترین صحنه را پیدا کنید و سریع آن را حذف کنید.

۶. توضیحات باید بخشی از داستان باشد. نیازی به توصیف زیاد نیست. بهتر است اجازه بدهید شخصیت‌تان کتاب را بردارد، ورق بزند و کنار پنجره بگذارد.

۷. در وهله اول راحت بنویسید. اشتیاق بیش از حد به زبان ادبی توجه‌‌تان را از شخصیت داستان منحرف می کند.

۸. نشان دهید، نگویید. فرض کنید از این عبارات استفاده می‌کنید: «لیلی به گریه افتاد. او خیلی ناراحت بود.» اگر گریه کرد معلوم است که ناراحت بوده. پس چرا دوبار تکرارش می‌کنید؟


@Writing_lovers

آیا می‌دانید مارگارت میچل رمان "بر باد رفته" خود را چطور نوشت؟


میچل نوشتن این رمان را که شهرت بین‌المللی و جایزه پولیتزر برایش به ارمغان آورد، پس از آسیب دیدگی مچ پا که به کار روزنامه‌نگاری‌اش پایان داد، آغاز کرد.
نویسنده ابتدا فصل آخر رمان را نوشت و پس از آن شروع به نوشتن بقیه رمان به صورت تصادفی کرد.





@Writing_lovers