.

پیشنهاد خواندن از میان آثار معاصر ایرانی


محمد حسن شهسواری

توصیه‌ی اکید من برای کسی که می‌خواهد نویسنده شود این است که این آثار را بخواند. حتی اگر خوشش هم نیاید واجب است که بداند در دوره‌ای از ادبیات کشور، چه آثاری مورد توجه منتقدان و رسانه‌ها و مردم بوده است.



📖 احتمال پرسه و شوخی . یعقوب یادعلی. نشر نیم‌نگاه

📖باغ‌های شنی. حمیدرضا نجفی. نیلوفر.

📖بلبل حلبی. محمد کشاورز. چشمه.

📖پوکه‌باز. کوروش اسدی. آگه.

📖 تمام زمستان مرا گرم کن. علی خدایی. مرکز.

📖جایی دیگر. گلی ترقی. نیلوفر.

📖خنده در خانه‌ی تنهایی. بهرام مرادی. اختران.

📖عاشقیت در پاورقی. مهسا محب‌علی. چشمه.

📖کنسرت تارهای ممنوعه. حسین مرتضاییان آبکنار. آگه.

📖هتل مارکوپولو. خسرو دوامی. نیلوفر.




@Writing_lovers

.

با عرض پوزش برای تنبلی! تابستان هیچ کاری نمی‌توان کرد ...

✉️آنتوان چخوف
۳ آگوست ۱۸۸۳


@Writing_lovers

اشتباه رایجی که نویسندگان مرتکب می‌شوند این است که در هنگام نوشتن در جزئیات گرفتار می‌شوند. طوری این کار را انجام دهید که انگار به دوستی درباره فیلمی می‌گویید که شما را تحت تأثیر قرار داده است. هر صحنه‌ای را توصیف نکنید درباره یک شروع عالی، شخصیت‌های اصلی، لحظات مهم و یک پایان شگفت انگیز صحبت کنید.



© مارگارت براونی



@Writing_lovers

۹ نکته تابستانی، برای الهام بخشیدن به نویسنده یا چگونه در این روزهای گرم تخیل خود را فعال کنیم؟



۱. یک فهرست از خاطرات تابستانی دوران کودکی‌تان تهیه کنید: صداها، بوها، مزه ها، مکان ها و ‌... چه چیزهایی می توانید پیدا کنید تا حس‌هایی از گذشته را به زمان حال بیاورید؟


۲. داستان های کوتاه بنویسید که با عبارت «یک روز در تابستان...» شروع شود. آنها می‌توانند بر اساس خاطرات واقعی یا بر اساس تخیل شما باشند.

۳. صبح‌ها زودتر بیدار شوید و دو ساعت بنویسید. یا روزی هزار کلمه تایپ کنید. می‌توانید فهرستی از آهنگ‌ها و بازی‌های تابستانی تهیه کنید.


۴. داستان زیباترین عاشقانه تابستانی خود را بنویسید. آیا از عشق لبخند زده‌ای؟ یا گریه کرده‌ای؟❤️

۵. حداقل شروع به خواندن آن دسته از کتاب‌هایی کنید که برای مدت طولانی روی میز یا کنار تخت شما یا در پوشه کتابهای الکترونیکی‌تان قرار گرفته. تا کی می‌خواهید به تعویق‌اش بیندازید!📚


۶. کاری مفید برای نویسندگان دیگر انجام دهید: نقد و بررسی کتاب های نویسندگان دیگر یا خاطرات خود را از مطالبی که می‌خوانید بنویسید.


۷. در صورت امکان، آخر هفته را برای نوشتن خلوت کنید. یا حداقل یک روز از همه دور شوید، به دریاچه، جنگل برو و یا در سکوت خانه بنویس. می‌توانید با افراد همفکر دور هم جمع شوید و بپذیرید که حواس‌تان شما را به چیزهای تازه‌ای برای نوشتن برساند.


۸. از ماجرای «سال بدون تابستان» الهام بگیرید. در سال ۱۸۱۶ مردم جهان سالی بدون تابستان را تجربه کردند، زمانی که یک فوران عظیم آتشفشانی باعث کاهش شدید دما در سراسر جهان شد. سردترین تابستان در تاریخ ثبت شد. به این فکر کنید که زندگی امروز مردم چقدر متفاوت خواهد بود اگر مجبور باشند دوباره چنین تابستانی را تجربه کنند.


۹. به شخصیت هایی که در حال حاضر راجع به آنها می نویسید، "تکالیف تابستانی" بدهید. آنها را به یک عروسی تابستانی بفرستید، برایشان یک کار تابستانی پیدا کنید، باعث بهم خوردن تعطیلاتی شوید که قهرمان شما مدتهاست برای آن برنامه ریزی کرده است.




@Writing_lovers

ما نمی‌توانیم بنویسیم چون اغلب چیزی برای گفتن نداریم. باید آنقدر داستان بخوانیم که داستانی فکر کنیم. داستانی فکر کردن، اساس کار نوشتن داستان است و این وقتی رخ می‌دهد که به حد اشباع داستان بخوانیم.




© هوشنگ گلشیری




@Writing_lovers

داستان‌نویس باید از تجربه‌هایش بنویسد!


حسین مرتضاییان آبکنار




هر يك از ما در زندگي تجربيات گسترده و متفاوتي داريم، خيلي از افراد در طول زندگي‌شان جنگ، زلزله و حتي عشق را تجربه نكرده اند، البته بايد به اين نكته توجه داشت كه حس و درك افرادي كه اين موضوعات را تجربه مي كنند، با ديگري متفاوت است.

بسياري از مردم سرزمين ما جنگ را تجربه كرده‌اند و اين تجربيات با هم اشتراكاتي نيز دارند، بي‌شك شاهد تفاوت‌هايي نيز خواهيم بود. به نظر من يك داستان‌نويس بايد اين تفاوت‌ها را دستمايه كار خود قرار بدهد  لزومي ندارد كه يك داستان‌نويس تجربه فرد ديگري را در اثرش انعكاس بدهد.

تك تك پديده‌ها بر روي ذهن ما تاثير مي‌گذارند. يك داستان‌نويس بايد با بهره‌گيري از عناصر داستان به شيوه ديگري اين تجربه را بيان كند. مثلا تجربه زيستي يك شاعر سوئدي با يك شاعر ايراني بسيار فرق مي‌كند. او در اشعارش از تجربه شخصي خودش حرف مي‌زند، در مورد چيزي نمي‌نويسد كه اطلاعي از آن ندارد يا تجربه‌اش نكرده است.

منظور من اين نيست كه يك نويسنده به جنگ برود و بعد بيايد اين تجربه را بنويسد. مثلا «داستايوفسكي» در رمان «قمار باز» از بسياري از تجربيات خود براي نوشتن بهره مي‌برد، اما او براي نوشتن رمان «جنايات و مكافات» كسي را نمي كشد تا داستانش را بنويسد.
زندگی هر یک از ما به شكل‌هاي مختلف آكنده از اين تجارب است. پس نبايد تجربه كردن را تنها به اتفاقات و رويدادهاي كه تنها در زندگي خودمان رخ می‌دهد معطوف كنيم.

جهان آكنده از تجربه است. با ظهور امكانات جديد، به مرور با فرم هاي جديد هنري نيز روبرو خواهيم شد. همان طور كه با بهره‌گيري از امكانات تلفن همراه به نوع جديدي از داستان يعني داستانك‌هاي اس‌ام‌اسي رسيده‌ايم.

وي ادامه داد: پيدايش رمان نو نيز محصول پديده‌هاي اجتماعي و سياسي است. در رمان نو با مرگ قهرمان و توجه بيش از حد به اشياء روبر‌رو هستيم، دليل شكل‌گيري چنين سبكي، جامعه مصرفي است كه حضور آدمي در آن حذف شده است.

در اين شيوه رمان نويسي، نويسنده به توصيف جزء به جزء اشياء مي‌پردازد و وقتي به توصيف انسان مي‌رسد، تنها به يك خط يا چندخط بسنده مي‌كند.

همه ما بارها تابلو «موناليزا» را ديده‌ايم، اما كمتر كسي اصل آن را ديده است، ما در جهاني زندگي مي‌كنيم كه با وانمودها روبه‌رو هستيم. مثلا كنسرتي در يك گوشه دنيا برگزاري شود و بعد ما در ايران آن را آنلاین تماشا مي‌كنيم، در واقع در دنياي كنوني بسياري از واقعيت‌ها را جور ديگري تجربه مي‌كنيم.

ما با هجوم بازتوليدات روبه‌رو هستيم و اين بازتوليدات بر روي ذهن، تاثير می‌گذارند‌. واقعيت شكل‌هاي مختلفي دارد و از هر منظري واقعيت شكل جديدي به خود مي‌گيرد و ما براي بيان اين موضوع بايد به فرم خاص خودمان برسيم. اگر چنين اتفاقي رخ بدهد با آثار ماندگاري روبه‌رو خواهيم بود.

به عنوان يك داستان نويس براي بهتر نوشتن پيشنهاد مي‌كنم كه كمي به اطراف خودمان دقيق‌تر نگاه كنيم، پيشنهاد بسيار ساده‌اي كه مي‌توانم به شما بكنم مطالعه كتاب خاطرات است. در كشور ما در طول ساليان اتفاقات عجيب و غريبي رخ داده است كه مي‌تواند دستمايه آثار ارزشمندي باشد. موضوعات بسيار بكري كه مي‌تواند دستمايه خوبي براي نوشتن باشد. فقط بايد كمي چشم‌هايمان را باز كنيم.


@Writing_lovers

.
موفق ترین کتاب‌های مارک تواین داستان ماجراهای تام سایر و هاکلبری فین نبود، بلکه یادداشت‌های سفری و زندگی‌نامه ای نویسنده بود که در چندین بخش چاپ و منتشر شدند. تواین در آنها نه تنها از آنچه در خارج از کشور می دید صحبت می کرد، بلکه هموطنانش را به خاطر این اعتقاد افراطی که هرآنچه بهترین است، قطعاً آمریکایی است؛ مورد تمسخر قرار می‌داد.




@Writing_lovers

تنها قانون مهم نویسنده این است که مطالب را طوری بنویسد که خودتان حوصله‌ نداشته باشید چنان بنویسید.



© جان مورتیمر



@Writing_lovers

آنتوان دو سنت اگزوپری، نویسنده کتاب شازده کوچولو، اتومبیل می‌فروخت و قصد داشت در رشته معماری ثبت نام کند اما ماجرای دیگری ​​در انتظار او بود.

آنتوان دو سنت اگزوپری پس از اینکه خلبان خطوط هوایی شد و با از سر گذراندن جنگ سرگرمی جدیدی به دست آورد: او در زمان‌هایی که زخم ها و شکستگی های پس از تصادف را بهبود می بخشید و یا زمانی که در تبعید به‌سر می‌برد کتاب‌های زیبایی چون «قلعه»، «شازده کوچولو» و «خلبان جنگی» را نوشت و در سراسر جهان مشهور شد.




@Writing_lovers

نوشتن خوب به معنای به یاد آوردن جزئیات است. اکثر مردم می‌خواهند فراموش کنند. چیزهایی را که دردناک یا شرم آور یا احمقانه هستند را فراموش نکنید. بلکه آنها را تبدیل به داستانی کنید که حقیقت را می گوید.


©پائولا دانزیگر


@Writing_lovers

چگونه مهارت‌های نوشتاری خود را تقویت کنیم؟


۱. کتاب‌ها و داستان‌های دیگران را بازنویسی کنید. بله! اثر نویسنده مورد علاقه خود را بردارید و آن را دوباره تایپ کنید یا با دست بازنویسی کنید. این به شما کمک می کند سبک او را بهتر احساس کنید و به کلمات خاص توجه بیشتری کنید.

۲. اگر یک زبان خارجی را خوب می‌دانید، آثار نویسنده مورد علاقه خود را ترجمه کنید. این می‌تواند تمرین بسیار خوبی برای شما باشد. بسیاری از نویسندگان مشهور این کار را انجام داده اند. تمرین ترجمه به شما امکان می‌دهد دایره لغات خود را گسترش دهید و سبک نویسنده را بهتر درک کنید.

۳. سعی کنید از صدای منفعل استفاده نکنید مگر اینکه نثر غیرداستانی می‌نویسید . "او توسط یک خون آشام گاز گرفته شد" در یک اثر داستانی عجیب به نظر می رسد. بهتر است بنویسید: خون آشام او را گاز گرفت.

۴. از کلمات قوی استفاده کنید: نوشته خوب با شگفتی همراه است و قوی‌ترین قسمت یک جمله، فعل است. به لطف یک فعل یا انتخاب کلمه قوی، یک جمله ساده بار احساسی بسیار شدیدی پیدا می‌کند و بر فردی که آن را می‌خواند تأثیر می گذارد. با این حال، کلمه قوی همیشه به معنای کلمه پیچیده نیست. اگر احساس می‌کنید اولین کلمه ایده شما را واضح‌تر و قابل درک‌تر بیان می‌کند، به‌جای جستجوی واژه سخت آن را بنویسید. راهکار این است که هنگام مطالعه متون ادبی اگر کلمات یا عباراتی را می‌بینید که طعم و مزه‌ای قوی در ذهن شما به جا می‌گذارند، آنها را یادداشت کنید و در صورت امکان از آنها استفاده کنید. هیچ اشکالی ندارد. همچنین به دنبال عبارات خود باشید: یک فرهنگ لغت بردارید، یک اسم پیدا کنید، سپس هر صفتی را زیر آن جایگزین کنید و سعی کنید بفهمید که آیا معنی و بار احساسی قابل قبولی دارد یا نه.

۵. از کلیشه ها دوری کنید. گاهی نویسنده راحت است این عبارت را بیاورد: «شب بود...». در واقع، او به جای نوشتن اینکه چه بود یا چگونه بود، بهتر است با عمل و یا در توصیف آن را بگویید: "او از پنجره به بیرون نگاه کرد و از دیدن جویبارهای سرد که از تاریکی می‌گذشت به خود لرزید"

۶. چیزهای غیر ضروری را حذف کنید، بدون هیچ تعلقی، ویرایش کنید. البته کوتاه کردن عبارات "درخشان" که به سختی آن را نوشته‌اید بسیار دشوار است، اما سعی کنید به کتاب خود طوری نگاه کنید که انگار از بیرون و با چشم یک شخص دیگر به آن نگاه می‌کنید.

۷. یک وبلاگ یا دفترچه خاطرات راه اندازی کنید اگر آن را ندارید. ممکن است از دفترچه خاطرات، چیزهایی برای کتاب‌های آینده‌تان بیابید. وبلاگ علاوه بر آموزش نوشتن، نوعی فضا برای تبلیغ قلم شما است. اگر اینطور نیست، شاید ارزش داشته باشد موضوعات خود را تغییر دهید.

۸. به یک جمع نویسندگی بپیوندید. تعداد زیادی از آنها حتی در فضای آنلاین وجود دارد.

۹. از شر کلمات انگلی خلاص شوید. هریک از ما چه در گفتار و چه در نوشتار، کلماتی داریم که دوست داریم کمتر از آنها استفاده کنیم. هنگام ویرایش به راحتی آنها را خط بزنید.

۱۰. و در نهایت، برای نوشته‌های جالب‌تر، باید جالب تر زندگی کنیم البته همه نمی توانند به زندگی پر از سفر و ماجراجویی بپردازند. اما لازم نیست جیمز باند باشید تا زندگی فعالی داشته باشید. کافی است بیرون بروید، به دنبال آشناها و مکان‌های جدید بگردید، چیز جدیدی بیابید و تمام روز جلوی کامپیوتر یا تلویزیون ننشینید. همه چیز به خودمان بستگی دارد.


@Writing_lovers