برای اینکه خودمان بمانیم، باید خودمان را تصاحب کنیم: داستان زندگی خود را داشته باشیم، درام درونی خود را به یاد بیاوریم، روایت خود را به خاطر بسپاریم، یک فرد برای حفظ شخصیتش، به تداوم زندگی درونی خود نیاز دارد.


الیور ساکس

📕مردی که زنش را با کلاه اشتباه گرفت


@Writing_lovers

چگونه پایان‌بندی رضایت‌بخش بنویسیم؟



در مبحث پایان بندی داستان یا رمان
تضادهای موجود در روایت از اهمیت خاصی برخوردارند. تضادها به شما کمک می‌کنند مطمئن شوید که درگیری‌هایی که انتخاب می‌کنید ارزش نوشتن دارند. آنها همچنین می‌توانند به عنوان یک چک لیست خوب در هنگام تجزیه و تحلیل دستنوشته شما استفاده شوند. چطور باید به این تضاد شکل دهیم؟ در این یادداشت سه مورد از موارد مهمی را که موقع نوشتن داستان باید به آنها توجه کنید؛ می‌آوریم:

۱. شخصیت اصلی شما چه چیزی را می‌خواهد؟

اگر قهرمان داستان شما هوس چیزی را ندارد، هیچ سوختی برای دامن زدن به درگیری در داستان وجود ندارد و دلیل ظاهر شدن آن در صفحات برای خواننده جالب نیست.

۲. آرزوی شخصیت داستان شما آشکار است یا پنهان؟

خواسته‌های او را می‌توان درست در ابتدای کار مطرح کرد. اما خواسته‌های پنهانی باید خود را به تدریج نشان دهند.

۳. آیا با پیشرفت داستان، تعارض و تضادها شدید می‌شود یا نه؟

برای افزایش خطر، فقط چیز غیرمنتظره ای اضافه نکنید... بدترین چیزی را که شخصیت شما در آن لحظه می تواند با آن روبرو شود، را وارد کنید. شخصیت را در گوشه‌ای به دام بیندازید. او را منزوی کنید آنچه را که بیش از همه برایش ارزش دارد، در معرض خطر قرار دهید.

داستان‌هایی که دارای دراماتیک‌ترین درگیری‌ها هستند، به رضایت‌بخش‌ترین پایان‌ها منجر می‌شوند، خواه این تعارض در نهایت حل شود، یا نه، این داستان‌ی است که خوانندگان آرزوی آن را دارند.


@Writing_lovers

من شخصا نمی‌دانم چطور باید رمان نوشت. اما می‌دانم هربار باید یک رمان را کشف کرد. کلمه را باید کشف کرد. هر رمانی یک اسلوبی دارد. اما چطور باید رمان نوشت؟! من در سخنرانی‌ام در سارایوو با نام «سخن در سنگ»، به این موضوع «کشف کلمه» پرداختم. اینکه نویسنده چطور به «کلمه» می‌رسد؟ من دولت‌آبادی چطور به آن نخستین کلمه می‌رسم؟ من از سه زاویه آموزه‌ای می‌آیم: یکی ادبیات کلاسیک خودمان، دوم تاریخ و دوره تجربی- آموزشی خودم و دیگر ادبیات کلاسیک دنیا. 


#محمود_دولت_آبادی


@Writing_lovers

هزاران نفر باید تلاش کنند که بنویسند تا یکی نویسنده شود.



ژوئل دیکر




@Writing_lovers

مهم‌ترین عامل هنگام نوشتن داستان، فرم است. ‌هزاران‌هزار بار‌ و هزار و یک قصه روایت و نوشته شده است. امروزه ما چه چیزی برای روایت داریم، چه داستانی برای تعریف کردن برایمان باقیمانده است؟ پس تلاش کنید به روایتتان فرم تازه‌ای بدهید. به داستان فکر کنید، به چیزی فکر کنید که امیدوارید روایتش کنید و خود داستان به شما می‌گوید چه فرمی باید داشته باشد. تقریبا هر داستان فرم منحصربه‌فردی دارد. وظیفه نویسنده آن است که این فرم را بیابد. نقل‌قولی از هوشنگ گلشیری هست که همیشه به یاد می‌آورم او همیشه می‌گفت: فرض کنید هدفی دارید و به مرکز آن شلیک می‌کنید، به قلب آن. اصولا با آن‌که یک نویسنده خوب می‌تواند به قلب هدف بزند، ولی این کار را نمی‌کند. او به جایی نزدیک آن می‌زند، به کناره. هنگامی که کناره و محیط را با قدرت و خلاقیت در اختیار داشته باشید، قلب هدف را هم دارید. موضوع داستانتان را مستقیما نشانه نروید. محدوده‌های بیرونی و لایه‌های پنهان آن را تصور کنید و بگذارید خواننده خودش به قلب داستان برسد. بگذارید خواننده قلب داستانی را که شما می‌خواهید تعریف کنید، بنویسد.



#شهریار_مندنی‌‌پور


@Writing_lovers

نوشتن ندایی است که نمی‌توان از آن فرار کرد و کسانی که آن را دارند باید بنویسند؛ زیرا تنها از این طریق می‌توانند بر سردرد و سوء هاضمه غلبه کنند.



گابریل گارسیا مارکز



@Writing_lovers

آنچه می خواهید از اعماق روح خود بگویید، به عنوان یک راز بیان کنید، به عنوان یک دعا و یا یک سخنرانی. بیان آن به هر شکل مهم است.



ژان گوستاو



@Writing_lovers

یک نویسنده موفق علاوه بر استعداد، هوش هم دارد. او آن اندازه باهوش است که می‌داند هرگز نمی‌تواند صرفا به خودانگیختگی تکیه کند.




© دوایت سوین


@Writing_lovers

تنها اعمال، قیمت خواسته‌های ما را تعیین می‌کند.



ژان پل سارتر



✍تمرین نوشتن

درباره جمله زیر خاطره، جستار یا داستانی کوتاه بنویسید.




@Writing_lovers

جرج برنارد شاو الفبای خود را اختراع کرد


نویسنده الفبای انگلیسی را دوست نداشت، بنابراین سعی کرد الفبای جدیدی حداقل از ۴۰ حرف ایجاد کند که در آن هر حرف فقط یک صدا داشته باشد. او از این که در انگلیسی یک حرف چندین صدا داشت، ناراضی بود. بنابراین در وصیت نامه‌اش آرزو کرد که کاش پس اندازش پس از مرگش صرف اصلاح الفبای معروف به "الفبای شاو" شود.



@Writing_lovers

قبل از اینکه شغل مناسبی پیدا کنم، ده‌ها فیلمنامه نوشتم. من مدام به این فکر می‌کردم که چگونه فیلمنامه‌هایم را بهتر کنم. هنوز هم مشتاقانه منتظرم که بتوانم تا حتی در روزهای سخت بنویسم.



©تام بندیک


@Writing_lovers

برخی از داستان‌نویس‌ها از گذشته‌های خیلی دور می‌نویسند و برخی از نزدیک و تعدادی هم از آینده. ما رمان‌های بسیاری داریم مثلِ «جنگ وصلح»، به نظرِ شما تولستوی این رمان را چگونه نوشته است؟ او که در شرایطِ بحرانی اثرش نبود. او جنگ را ندید. اما توانست گزارشِ خوبی به دست بیاورد و بر اساسِ آن گزارشات، ادبیات بیافریند. یعنی از قوه و امکانِ ادبیات سود بُرد و توانست یک تاریخ را حتی اگر وجود نداشت بیافریند.

در ایران اسماعیل فصیح و احمد محمود و قاضی ربیحاوی و من آثاری نوشتیم که ضدِجنگ تلقی شد. وقتی جنگ بود، هیچ‌کدام از نویسندگان، اصراری به چاپِ چنین آثاری نداشتند. نمی‌توانستیم برویم سمتِ نوشتنش. احمد محمود یک گوشه‌ای را گرفت که آن حسش و تعهدش و الزامِ روشنفکری‌اش وادارش کرد بنویسد.

من هم کارِ خودم را کرده‌ام. در آن دوره احساسِ ضرورت کردم و خودم را متعهد دیدم و نوشتم. یک رمان باید درست و باور کردنی باشد. وقتی باورش کردیم، همه‌ی مباحث را در خود نشان می‌دهد. چندصدایی به وجود می‌آید. بعضی خواستند با استفاده از تئوری‌هایی که در بیرون هم هنوز جا نیفتاده است، داستان بنویسند. خب داستان صددرصد از بین می‌رود. نویسنده در هر سبکی که کار می‌کند، نباید از گفتنِ داستانی جذاب وا بماند.


#محمد_محمدعلی


@Writing_lovers

اگر می‌خواهید نویسنده شوید، باید دو کار را بیشتر از هر کار دیگری انجام دهید: زیاد بخوانید و زیاد بنویسید. هیچ میانبری وجود ندارد.



©استیون کینگ


@Writing_lovers