در تابستان مردم تمایلی به کار ندارند و کمتر احساس نزدیکی به مرگ وجود دارد. آن موقع است که ما قلم به دست می‌گیریم.




✉️ارنست همینگوی، ۱۹۲۹. نامه به اسکات فیتزجرالد.



@Writing_lovers

کسی که می داند چگونه ساکت بماند، اعترافات زیادی می‌شنود.

فرانسیس بیکن



✍تمرین نوشتن

از جمله بالا در نوشتن خاطره، جستار یا داستانی کوتاه استفاده کنید.



@Writing_lovers

درباب سبکی که باید بدان دست یافت:


از طریق کلمات هر روزه است که سبک، خواننده را می‌گزد و در او نفوذ می‌کند. از طریق آن‌هاست که اندیشه‌های بزرگ دست به دست می‌شوند. نوع کاربرد زبان همگانی نشانه فردی است که با زندگی و جهان آشناست. کسی که با واقعیت در تماس است. این گونه کلمات موجد سبکی صادقانه اند. آنها نشان می‌دهند مولف با فکر یا احساس بیان شده مدتها کلنجار رفته و آنها را چنان از آن خود کرده‌است و با آنها مانوس شده که نزد وی پیش پا افتاده ترین عبارات، برای بیان ایده‌هایی کافی است که پس از تعمق طولانی برایش عادی و طبیعی‌ شده اند.


در نهایت آنچه آدمی بدین شیوه برزبان می‌آورد حقیقی‌تر به نظر می‌رسد زیرا آنجا که پای کلمات در میان است هیچ چیز روشن‌تر از آنهایی نیست که آشنا می‌خوانیمشان و روشنی وضوح غالبا با حقیقت یکی شمرده می‌شود. هیچ چیز ظریف‌تر از این توصیه نیست:


روشن و واضح باش تا دست کم حقیقی بنظر آیی.


توصیه به ساده نویسی که معمولا با نوعی کینه توزی به آن نگریسته می‌شود هنگامی که با این نگاه عرضه شود دارای بالاترین ارزش است. برای مثال ژوبر که کاربرد کلمات هر روزه را توصیه می‌کند درباره کاربرد زبان محاوره‌ای هشدار می‌دهد زبانی که فقط چیزهای متناسب با رسوم فعلی ما را بیان می‌کند.


والتر بنیامین


📕مقاله‌هایی درباره تاریخ و زبان


@Writing_lovers

شب پشت شيشه‌ها بود، آن سوی شيشه‌ها ميان باغی پر از دار و درخت. شب لای درخت‌ها بود. گربه‌ای بود كه از شاخ و برگ‌ها آويزان بود. تن را كش می‌داد تا روی زمين بخسبد. می‌‌خواستم خودم را از آن همه خواب‌های خاكستری بيرون بياورم.


#اصغر_الهی

📕سالمرگی


ادبیات مدرنیستی فارسی


@Writing_lovers

🥧آنچه نویسندگان معروف می‌خوردند

ژان پل سارتر

از نامه‌هایش به سیمون دوبووار می‌فهمیم که نویسنده شیرینی خور قهاری بود.

آنتون چخوف

غذای مورد علاقه آنتوان چخوف ماهی کپور کروسیان با خامه بود.


مارک تواین

گیاه‌خواری برای مارک تواین یک رژیم غذایی مهم محسوب می‌شد.


الکساندر دوما

قهوه‌نوشی بعد از شام برای دوما عنصری حیاتی بود.


@Writing_lovers

نثرنویسی که در مورد چیزهایی که واقعاً او را هیجان زده می‌کند نمی‌نویسد، بلکه فقط با خونسردی و منطقی موضوعات و مشکلات را انتخاب می کند، فردیت خود را از دست می‌دهد و به همین دلیل تبدیل به نویسنده ای متوسط ​​می‌شود.



© ماریو بارگاس یوسا



@Writing_lovers

برای اینکه خودمان بمانیم، باید خودمان را تصاحب کنیم: داستان زندگی خود را داشته باشیم، درام درونی خود را به یاد بیاوریم، روایت خود را به خاطر بسپاریم، یک فرد برای حفظ شخصیتش، به تداوم زندگی درونی خود نیاز دارد.


الیور ساکس

📕مردی که زنش را با کلاه اشتباه گرفت


@Writing_lovers

چگونه پایان‌بندی رضایت‌بخش بنویسیم؟



در مبحث پایان بندی داستان یا رمان
تضادهای موجود در روایت از اهمیت خاصی برخوردارند. تضادها به شما کمک می‌کنند مطمئن شوید که درگیری‌هایی که انتخاب می‌کنید ارزش نوشتن دارند. آنها همچنین می‌توانند به عنوان یک چک لیست خوب در هنگام تجزیه و تحلیل دستنوشته شما استفاده شوند. چطور باید به این تضاد شکل دهیم؟ در این یادداشت سه مورد از موارد مهمی را که موقع نوشتن داستان باید به آنها توجه کنید؛ می‌آوریم:

۱. شخصیت اصلی شما چه چیزی را می‌خواهد؟

اگر قهرمان داستان شما هوس چیزی را ندارد، هیچ سوختی برای دامن زدن به درگیری در داستان وجود ندارد و دلیل ظاهر شدن آن در صفحات برای خواننده جالب نیست.

۲. آرزوی شخصیت داستان شما آشکار است یا پنهان؟

خواسته‌های او را می‌توان درست در ابتدای کار مطرح کرد. اما خواسته‌های پنهانی باید خود را به تدریج نشان دهند.

۳. آیا با پیشرفت داستان، تعارض و تضادها شدید می‌شود یا نه؟

برای افزایش خطر، فقط چیز غیرمنتظره ای اضافه نکنید... بدترین چیزی را که شخصیت شما در آن لحظه می تواند با آن روبرو شود، را وارد کنید. شخصیت را در گوشه‌ای به دام بیندازید. او را منزوی کنید آنچه را که بیش از همه برایش ارزش دارد، در معرض خطر قرار دهید.

داستان‌هایی که دارای دراماتیک‌ترین درگیری‌ها هستند، به رضایت‌بخش‌ترین پایان‌ها منجر می‌شوند، خواه این تعارض در نهایت حل شود، یا نه، این داستان‌ی است که خوانندگان آرزوی آن را دارند.


@Writing_lovers

من شخصا نمی‌دانم چطور باید رمان نوشت. اما می‌دانم هربار باید یک رمان را کشف کرد. کلمه را باید کشف کرد. هر رمانی یک اسلوبی دارد. اما چطور باید رمان نوشت؟! من در سخنرانی‌ام در سارایوو با نام «سخن در سنگ»، به این موضوع «کشف کلمه» پرداختم. اینکه نویسنده چطور به «کلمه» می‌رسد؟ من دولت‌آبادی چطور به آن نخستین کلمه می‌رسم؟ من از سه زاویه آموزه‌ای می‌آیم: یکی ادبیات کلاسیک خودمان، دوم تاریخ و دوره تجربی- آموزشی خودم و دیگر ادبیات کلاسیک دنیا. 


#محمود_دولت_آبادی


@Writing_lovers

هزاران نفر باید تلاش کنند که بنویسند تا یکی نویسنده شود.



ژوئل دیکر




@Writing_lovers

مهم‌ترین عامل هنگام نوشتن داستان، فرم است. ‌هزاران‌هزار بار‌ و هزار و یک قصه روایت و نوشته شده است. امروزه ما چه چیزی برای روایت داریم، چه داستانی برای تعریف کردن برایمان باقیمانده است؟ پس تلاش کنید به روایتتان فرم تازه‌ای بدهید. به داستان فکر کنید، به چیزی فکر کنید که امیدوارید روایتش کنید و خود داستان به شما می‌گوید چه فرمی باید داشته باشد. تقریبا هر داستان فرم منحصربه‌فردی دارد. وظیفه نویسنده آن است که این فرم را بیابد. نقل‌قولی از هوشنگ گلشیری هست که همیشه به یاد می‌آورم او همیشه می‌گفت: فرض کنید هدفی دارید و به مرکز آن شلیک می‌کنید، به قلب آن. اصولا با آن‌که یک نویسنده خوب می‌تواند به قلب هدف بزند، ولی این کار را نمی‌کند. او به جایی نزدیک آن می‌زند، به کناره. هنگامی که کناره و محیط را با قدرت و خلاقیت در اختیار داشته باشید، قلب هدف را هم دارید. موضوع داستانتان را مستقیما نشانه نروید. محدوده‌های بیرونی و لایه‌های پنهان آن را تصور کنید و بگذارید خواننده خودش به قلب داستان برسد. بگذارید خواننده قلب داستانی را که شما می‌خواهید تعریف کنید، بنویسد.



#شهریار_مندنی‌‌پور


@Writing_lovers

نوشتن ندایی است که نمی‌توان از آن فرار کرد و کسانی که آن را دارند باید بنویسند؛ زیرا تنها از این طریق می‌توانند بر سردرد و سوء هاضمه غلبه کنند.



گابریل گارسیا مارکز



@Writing_lovers

آنچه می خواهید از اعماق روح خود بگویید، به عنوان یک راز بیان کنید، به عنوان یک دعا و یا یک سخنرانی. بیان آن به هر شکل مهم است.



ژان گوستاو



@Writing_lovers