برای آنكه آدم بتواند رمانش را بنويسد يك شرايطی بايد فراهم باشد: اول از همه آدم بايد قلم داشته باشد. اين يك موهبت است. يعنی يك چيزی مثل الكتريسيته همينطور لای سطرهايش بدود و خواننده را سحر كند، حتا اگر چيزی كه می‌نويسد چيز چندان مهمی نباشد. اگر اين شرط مهيا بود آنوقت تازه نويسنده بايد بنشيند به خواندن و نوشتن و كلنجار رفتن با زبان؛ آنقدر مرارت بكشد تا اين زبان جهان پر رمز و راز خودش را بر او آشكار كند. خود اين يعنی ده پانزده سال كار! من بارها درستی اين جمله ويتگنشتاين را با تمام گوشت و پوستم لمس كرده‌ام كه «مرزهای زبان من همان مرزهای جهان من است».


#رضا_قاسمی


@Writing_lovers

تصویری از داستایوفسکی وقتی که در نوشتن آچمز شده!


وقتی نوشتن سخت پیش میره
ما هم مثل داستایوفسکی!

فقط باید مدارا کرد


@Writing_lovers

چند صفحه تایپ کردم؟ برایم مهم نیست. آیا آنها خوب هستند؟ من حتی به آن فکر نمی‌کنم. تنها چیزی که مهم است این است که من وقت گذاشتم، بر مقاومت غلبه کردم و بهترین کار ممکن را انجام دادم



© استیون پرسفیلد



@Writing_lovers

بیشتر چیزی که من می‌دانم از آن چیزهای مستطیلی عجیب و غریب با روکش‌های مقوایی است که قفسه‌های این اتاق را پوشانده‌اند...

جان فاولز

📕 دنیل مارتین



@Writing_lovers

زمان شما محدود است، پس آن را با زندگی دیگران هدر ندهید.




© استیو جابز



@Writing_lovers

آلیس گفت: "اگر همه چیز در این جهان بی‌معنی است، چه چیزی شما را از اختراع معنا باز می‌دارد؟ "


لوئیس کارول


📕 "آلیس در سرزمین عجایب"



@Writing_lovers

در تابستان مردم تمایلی به کار ندارند و کمتر احساس نزدیکی به مرگ وجود دارد. آن موقع است که ما قلم به دست می‌گیریم.




✉️ارنست همینگوی، ۱۹۲۹. نامه به اسکات فیتزجرالد.



@Writing_lovers

کسی که می داند چگونه ساکت بماند، اعترافات زیادی می‌شنود.

فرانسیس بیکن



✍تمرین نوشتن

از جمله بالا در نوشتن خاطره، جستار یا داستانی کوتاه استفاده کنید.



@Writing_lovers

درباب سبکی که باید بدان دست یافت:


از طریق کلمات هر روزه است که سبک، خواننده را می‌گزد و در او نفوذ می‌کند. از طریق آن‌هاست که اندیشه‌های بزرگ دست به دست می‌شوند. نوع کاربرد زبان همگانی نشانه فردی است که با زندگی و جهان آشناست. کسی که با واقعیت در تماس است. این گونه کلمات موجد سبکی صادقانه اند. آنها نشان می‌دهند مولف با فکر یا احساس بیان شده مدتها کلنجار رفته و آنها را چنان از آن خود کرده‌است و با آنها مانوس شده که نزد وی پیش پا افتاده ترین عبارات، برای بیان ایده‌هایی کافی است که پس از تعمق طولانی برایش عادی و طبیعی‌ شده اند.


در نهایت آنچه آدمی بدین شیوه برزبان می‌آورد حقیقی‌تر به نظر می‌رسد زیرا آنجا که پای کلمات در میان است هیچ چیز روشن‌تر از آنهایی نیست که آشنا می‌خوانیمشان و روشنی وضوح غالبا با حقیقت یکی شمرده می‌شود. هیچ چیز ظریف‌تر از این توصیه نیست:


روشن و واضح باش تا دست کم حقیقی بنظر آیی.


توصیه به ساده نویسی که معمولا با نوعی کینه توزی به آن نگریسته می‌شود هنگامی که با این نگاه عرضه شود دارای بالاترین ارزش است. برای مثال ژوبر که کاربرد کلمات هر روزه را توصیه می‌کند درباره کاربرد زبان محاوره‌ای هشدار می‌دهد زبانی که فقط چیزهای متناسب با رسوم فعلی ما را بیان می‌کند.


والتر بنیامین


📕مقاله‌هایی درباره تاریخ و زبان


@Writing_lovers

شب پشت شيشه‌ها بود، آن سوی شيشه‌ها ميان باغی پر از دار و درخت. شب لای درخت‌ها بود. گربه‌ای بود كه از شاخ و برگ‌ها آويزان بود. تن را كش می‌داد تا روی زمين بخسبد. می‌‌خواستم خودم را از آن همه خواب‌های خاكستری بيرون بياورم.


#اصغر_الهی

📕سالمرگی


ادبیات مدرنیستی فارسی


@Writing_lovers

🥧آنچه نویسندگان معروف می‌خوردند

ژان پل سارتر

از نامه‌هایش به سیمون دوبووار می‌فهمیم که نویسنده شیرینی خور قهاری بود.

آنتون چخوف

غذای مورد علاقه آنتوان چخوف ماهی کپور کروسیان با خامه بود.


مارک تواین

گیاه‌خواری برای مارک تواین یک رژیم غذایی مهم محسوب می‌شد.


الکساندر دوما

قهوه‌نوشی بعد از شام برای دوما عنصری حیاتی بود.


@Writing_lovers

نثرنویسی که در مورد چیزهایی که واقعاً او را هیجان زده می‌کند نمی‌نویسد، بلکه فقط با خونسردی و منطقی موضوعات و مشکلات را انتخاب می کند، فردیت خود را از دست می‌دهد و به همین دلیل تبدیل به نویسنده ای متوسط ​​می‌شود.



© ماریو بارگاس یوسا



@Writing_lovers

برای اینکه خودمان بمانیم، باید خودمان را تصاحب کنیم: داستان زندگی خود را داشته باشیم، درام درونی خود را به یاد بیاوریم، روایت خود را به خاطر بسپاریم، یک فرد برای حفظ شخصیتش، به تداوم زندگی درونی خود نیاز دارد.


الیور ساکس

📕مردی که زنش را با کلاه اشتباه گرفت


@Writing_lovers