یک روز، آرتور کانن دویل، که ناشر مجله بود و مانند هر ناشری، داستان‌های بسیار بدی از سوی نویسندگان دریافت می‌کرد، نامه‌ای به دستش رسید: «آقا، هفته گذشته داستان مرا به من بازگرداندید. میدانم که آن را کامل نخواندید چون چند صفحه را کنار هم چسباندم تا مطمئن شوم، اما متوجه شدم که این صفحات باز نشده باقی مانده اند. فکر نمی‌کنم کار درستی باشد که داستان‌ها را بدون خواندن کاملشان بازگردانید.»

کانن دویل پاسخ داد: «آقا، اگر برای صبحانه یک تخم‌مرغ به شما بدهند، آیا واقعاً لازم است که تمام آن را بخورید تا بفهمید که مزه‌اش گند است.»


@Writing_lovers

اگر می خواهی استاد باشی، قلمت را در حقیقت غوطه ور کن و نترس.



© پل ویلسون



@Writing_lovers

بدون خواندن، آموزش واقعی وجود ندارد، ذوق، کلام، ادراک چندوجهی از چیزها نمی‌تواند وجود داشته باشد. گوته و شکسپیر یک دانشگاه کامل هستند. با خواندن، انسان قرن ها زنده می‌ماند.




ا.ل. هرتسن




@Writing_lovers

نشانه یک مغز درجه یک، توانایی نگه داشتن دو فکر متقابل و گاه متضاد به طور همزمان در سر، بدون از دست دادن توانایی تفکر است.



فرانسیس اسکات فیتزجرالد




@Writing_lovers

برای اینکه حروف را به کلمات تبدیل کنید، ایده اصلی یک کار را درک کنید و توضیح خود را برای همه چیز پیدا کنید، باید کار را جدی بگیرید که به آن ژیمناستیک مغز گفته می‌شود. در عین حال به آن به عنوان بخشی از زندگی نگاه کنید. این حتی برای پیشگیری از برخی بیماری‌ها عالی است.


©جان فاولز


@Writing_lovers

چه اعتقاد داشت باشید چه اعتقاد نداشته باشید، ناچارید که قبل از نوشتن با فضا و با حال و هوای داستانی که می‌خواهید بنویسید یک ارتباط نزدیکی برقرار کنید. این کمک می‌کند به حلول داستان در وجود نویسنده. من پیش از این که شروع کنم و وقتی که دارم مقدمات کار را فراهم می‌کنم، گاهی ناچارم سفر کنم. چون برای این کار شاید لازم باشد که آن لوکیشنی را که قرار است داستان توش اتفاق بیفتد از نزدیک ببینید.
وقتی که پیش از شروع هر داستانی قرار باشد که یک خطوط کلی و یک نقشه و برنامه ای داشته باشید، برای ترسیم این خطوط و پررنگ کردن نقشه و برنامه ای که در پیش دارید، هر کاری که لازم باشد باید انجام بدهید و سفرکردن هم یکی‌از همین کارهاست. من هیچ وقت بدون نقشه و برنامه شروع نمی‌کنم. با یک چارچوب کلی شروع می کنم. چارچوبه خیلی کلی و از بالاست، جزییات ماجرا اصلا معلوم نیست، هنوز دقیقا نمی‌دانی که چه کار می‌خواهی بکنی، در حین کار معلوم می شود، اما یک چیزی که از همان اول و حتی قبل از این که شروع کنی به نوشتن معلوم است و تا معلوم نباشد اصلا نمی شود هیچ کاری کرد، زمان و مکان است، تاریخ و جغرافیاست. پس حالا که معلوم است، نویسنده باید برود از نزدیک ببیند و توی آن فضایی که کاراکترهاش قرار است پرسه بزنند یک چرخی بزند و یک نفسی بکشد.


#جعفر_مدرس‌_صادقی


@Writing_lovers

عشق به دنیا مرا همیشه با نوعی غرور پر می‌کند. متنفر بودن خیلی ساده‌تر است.



جک کرواک


درباره این جمله آزاد نویسی کنید. به جمله با دقت فکر کنید و ببینید خاطره‌ای درباره آن به ذهنتان می‌رسد و یا اینکه می‌توانید آن را به داستان یا جستاری تبدیل کنید.


@Writing_lovers

من فقط می‌خواهم به شما بگویم که می‌توانید بیشتر تنها باشید. باید دوست داشته باشیم که با خودمان خلوت کنیم. مشکل جوانان امروزی این است که سعی می‌کنند براساس برخی اقدامات پر سر و صدا و گاه تهاجمی، دورهم جمع شوند. این تمایل به متحد شدن برای دوری از احساس تنهایی یک علامت بد است. به نظر من هر فردی باید از کودکی تنهایی را یاد بگیرد. این به معنای تنها بودن نیست بلکه به معنای نداشتن حوصله برای خلوت با خودتان است. فردی که از تنهایی خسته شده از نظر اخلاقی در خطر است.

آندری تارکوفسکی


@Writing_lovers

شما در دوره نویسندگی اصول نوشتن را یاد می‌گیرید اما این کافی نیست. نوشتن حقیقی را با زندگی کامل می‌توان آموخت. برای هر تجربه ای باز باشید. بگذار زندگی مانند نور خورشید از میان برگها در تو جریان یابد.



© پت کانروی



@Writing_lovers

کنار پنجره نشسته‌ام، یاد دوران جوانی‌ام افتادم. گاهی لبخند می‌زنم؛ گاهی تف می‌کنم.

جوزف برادسکی


✍تمرین نوشتن


درباره این جمله هرچه به ذهنتان می‌رسد بنویسید و یا خود را جای راوی بگذارید و داستانی را بازگو کنید.


@Writing_lovers

داستان نویسان ایرانی باید متوجه شوند که نویسنده صرفا بجای پرداختن به شالوده و پیرنگ داستان باید به نمادها، صور خیال،استعاره ها و صنایعی از این نوع توجه کنند یعنی باید بدانند که نویسنده بجای بیان مستقیم دردهای اجتماع می تواند با استفاده از تکنیک ها و شگردهای ادبی این مسایل را به صورت غیر مستقیم نشان دهند.

عصر امروز، عصر ابهام است و داستان چه بلند و چه کوتاه باید آن قدر ابهام داشته باشد که خواننده را به تفکر وادار کند؛ درست مانند جدول حل کردن. جدول هم نوعی معماست و و داستان باید به صورت معما عرضه شود چرا که ادبیات علم است نه سرگرمی. اصولا به این مقوله فکر کرده اید که چرا درباره شعر حافظ این همه کتاب و مقاله نوشته شده است ولی درباره هیچ یک از رمان های ایرانی مطالب آنچنان مهمی نمی شودگفت. شاید در این زمینه فقط رمان بوف کور استثنا باشد که هدایت در نوشتن این اثر موفق شده است که با اطلاعات وسیعی که از تاریخ و فرهنگ ایران باستان داشت و در عین حال ادبیات معاصر غربی توانست چنین شاهکاری بیافریند.


#بهرام_مقدادی


@Writing_lovers

تنها نویسنده خوشبخت در این دنیا کسی است که به شهرت خود اهمیتی نمی‌دهد.


© واشنگتن ایروینگ



@Writing_lovers

📕نویسندگان مشغول کارند


نشر: موسسه فرهنگی هنری جهان کتاب

نویسنده: پاریس ریویو



@Writing_lovers

اشیا را به نام خود صدا بزنید. اگر مردی به معشوقش گلی داده، لاله یا شقایق باشد. این سگ نبود که پارس کرد، بلکه یک سگ پشمالو بود.



© ناتالی گلدبرگ





@Writing_lovers

هر آدمی برای خودش بهانه‌ای پیدا می‌کند و هرچه پست‌تر می‌شود، داستانش تأثیرگذارتر می‌شود.



جو ابرکرومبی



✍تمرین نوشتن


درباره جمله بالا هر چه به ذهنتان می‌رسد بنویسید. ببینید آیا می‌توانید آن را به جمله‌هایی تغییر دهید که بیشتر به خاطرات و تجربیاتتان مربوط است و بکوشید از دل همان، یک جستار هزار کلمه‌ای بیرون بکشید.


@Writing_lovers