مارک تواین مرگ خود را پیش بینی کرده بود


مارک تواین در سال ۱۸۳۵ به دنیا آمد، زمانی که دنباله دار هالی در نزدیکی زمین پرواز می‌کرد. او پیش بینی کرد که دفعه بعد که این ستاره دنباله دار ظاهر شود خواهد مرد و این در سال ۱۹۱۰ واقعا اتفاق افتاد.




@Writing_lovers

طبیعتاً آدمی که همه زندگی‌اش را نوشته همچنان می‌نویسد. البته هرچیزی که آدم می‌نویسد از جنس ادبیات نیست تا بیاید به ادبیات تبدیل شود باید روی آن کار کرد تا انسجام پیدا کند و به قول معروف قوام یابد.


#ابوتراب_خسروی

@Writing_lovers

نام مستعار جی. کی. رولینگ از کجا آمده است؟

جی کی رولینگ نام مستعار نویسنده است. رولینگ اولین کتابش را با نام «جوآن رولینگ» امضا کرد اما صاحب انتشارات بلومزبری از او خواست کتابش را با نامی مستعار امضا کند. آنان خواستار کوتاه شدن نام روی جلد شدند.

چرا که بر این باور بودند که مخاطب پسران تمایلی به خواندن کتابی که توسط یک نویسنده زن نوشته شده، ندارند. جوآن "K" را به افتخار مادربزرگش کاتلین انتخاب کرد.



@Writing_lovers

بهتر است با سرعت لاک پشت به سمت هدفت بروی تا اینکه با سرعت نور بهانه بیاوری که چرا بی‌حرکت ایستاده‌ای.



والری شفر



@Writing_lovers

توصیه جین‌اسمایل برای مشتاقان‌ رمان‌نویسی


افراد زیادی پیش من می آیند و می‌گویند «چنین اتفاقاتی برای ما افتاده و واقعاً جالب است و می‌خواهیم درباره آن رمانی بنویسیم اما نمی‌دانیم چطور؟» آنچه‌ شما برای نوشتن رمان به آن نیاز دارید فقط زندگی نیست بلکه این خواندن رمان ها است که شما را به یک رمان نویس تبدیل می کند. بیشتر رمان نویس‌ها بارها و بارها به زبان رمان‌ها گوش می‌دهند. اگر می‌خواهید یک رمان نویس باشید باید رمان بخوانید و همچنین باید گوش خود را برای زبان توسعه دهید.

هر شخص در جهان، مطالب کافی در زندگی خود دارد تا رمان نویس باشد. نکته مهم این است که باید حساسیت یک رمان نویس را داشته باشید و تنها راهی که می توانید انجام دهید این است که با آشنایی با رمان ها و دوست داشتن آنها و تمایل به نوشتن، یکی از موارد دلخواه خود را خلق کنید.

یکی از دوستان نقاشم به من گفت که گاهی اوقات به موزه می رود و با ترس جلوی یک نقاشی می ایستد و فکر می کند : «من هرگز نمی توانم مثل این کار را انجام دهم.» هیچ رمان نویسی نیست که با عصبانیت در مقابل رمانی بایستد و با خود بگوید : «من هرگز نمی توانم یکی مثل این بنویسم.» هر رمان‌نویس درباره یک رمان خاص فکر می‌کند و با خود می‌گوید: «این بسیار خوب است اما اگر نویسنده فقط این کار یا آن کار را انجام می‌داد، می‌توانست خیلی بهتر باشد.»

بنابراین، به محض این که مثلاً آناکارنینا را در دست گرفتید و با خودتان فکر کردید، او باید مواردی را انجام می داد که جایش در داستان خالی است، شما در مسیری قرار دارید که شما را به سمت نوشتن رمان خودتان سوق می‌دهد.

این یک چیز جالب در مورد رمان‌ها است. مهم نیست آن رمان چقدر شهرت داشته باشد، وقتی با آن در اتاق خواب خود در تنهایی می‌نشینید، می‌توانید دربارهٔ آن هر طور می‌خواهید فکر کنید و آن فکر انتقادی و این احساس که آنچه می‌خوانید کاملاً درست نیست، شما را به سمت نوشتن رمان خود‌تان سوق می‌دهد. چنین افکاری باید گرامی داشته شوند.


@Writing_lovers

اهداف ساده‌ای تعیین کن
🎯 اگر کار بسیار دشواری در پیش داری، مانند نوشتن یک کتاب، به احتمال زیاد، شروع کار برایت سخت می‌شود. بنابراین، بهتر است کار را به بخش‌های کوچک تقسیم کنیم. مثلا برای فصل‌ها. شاید تمرین زیر کمکت کند:

قانون ۱۵ دقیقه: کاری را که به تعویق می اندازی انتخاب کن، زمان سنج را برای ۱۵ دقیقه تنظیم کن، تا زمانی که زمان سنج خاموش شود کار را انجام ده و به تدریج زمان را افزایش بده.


@Writing_lovers

تمرینی فوق العاده‌ برای نویسندگان


تام اسپان باوئر در کلاس‌هایش از شاگردانش می‌خواهد: داستانی بنویسند که فقط نیمی از آن را به خاطر دارند یا اصلاً خوب به خاطر نمی‌آورندش. با نوشتن چندتا واقعیت که به خاطر سپریده‌اند، شروع می‌شود. این تمرین را انجام دهید روی احساسات تمرکز نکنید، فقط تمام جنبه‌های فیزیکی محیط و آنچه اتفاق افتاده را یادداشت کنید. هر بار که شاگردان این تمرین را انجام داده‌اند، همیشه باعث شگفتی‌شان شده. همه با چند جمله شروع می‌کنند، اما هر چه بیشتر در مورد آن فکر می‌کنند، این حقایق ناچیز که در جملات اول توضیح داده شد، جزئیات جدیدی را به ذهن می‌آورد.

این روند ساختن خاطرات نیست، این فرآیند در واقع نشان می‌دهد که چگونه برخی از خاطرات باعث ایجاد خاطرات عمیق‌تر دیگری می‌شوند. مانند شعر یا یک آهنگ است: اگر بتوانید یک خط یا عبارت را از حافظه خود بیرون بکشید، در نهایت می‌توانید آهنگ‌های بیشتری را به خاطر بسپارید. در مورد داستان‌ها، به محض اینکه تصمیم می‌گیرم از آن‌ها در کارم استفاده کنم، با یک تکه کاغذ پشت میز می‌نشینم و تمرین تام را انجام می‌دهم. اول از همه، داستانی که به یاد می‌آورم شروع به فراخوانی داستان‌های دیگر از حافظه می‌کند، و من فهرستی از این داستان‌ها را تهیه می‌کنم و تصمیم می‌گیرم که از کدام یک به عنوان نقطه‌های طرح استفاده کنم.


چاک پائولانیک


@Writing_lovers

هر چه بيشتر روی کاغذ حرف بزنيد (بدون مکث و تأمل برای قضاوت يا نقد) شانس بيشتری برای يک کار با ارزش داريد. بعد می‌توانيد برگرديد و آن را اصلاح و ويرايش کنيد. اما بعداً، بعداً که نکته اصلی کلامتان را يافتيد.




#محمد_حسن_شهسواری

📕حرکت در مه



@Writing_lovers

بیش از ۷۲ ساعت کار را به تعویق نینداز⏰

بودو شفر، مشاور تجاری و نویسنده ادعا می‌کند که اگر برنامه خود را بیش از ۷۲ ساعت به تعویق بیندازید، ۸۵ درصد احتمال دارد که کار را هیچ وقت کامل نکنید. فقط باید شروع کرد در اینصورت احتمال رسیدن به هدف به طور چشمگیری افزایش می یابد. تلاش باید فقط برای ۱۰ دقیقه اعمال شود. این زمان برای تمرکز روی کار و شروع به انجام آن کافی است.


@Writing_lovers

هر زمان که ایده داستانی را ترسیم می‌کنیم تمایل‌مان برای نوشتن آن کاملاً از بین می‌رود و تمام جذابیتش را برایمان از دست می‌دهد. چرا؟


بهتر است به‌جای ترسیم کل داستان، فقط سعی کنید دقیقاً بفهمید که در پایان کتاب قرار است چه اتفاقی برای شخصیت‌های‌تان بیفتد. آیا آنها موفق خواهند شد؟ آیا شکست می‌خورند؟ آنها خوشحال یا رستگاری خواهند شد یا در پایان دلخور خواهند شد؟ دقیقاً درک کنید که داستان شما چگونه باید به پایان برسد و همانطور که در حال گسترش است، داستان را یاد بگیرید. به یاد داشته باشید که هیچ کس جز شما اولین پیش نویس را نخواهد خواند، پس فقط بنویسیدش. 

اگر از آن دسته نویسنده‌هایی هستید که نمی‌توانید کل کتاب را از ابتدا تا انتها برنامه‌ریزی کنید و در وسط داستان گیر می‌کنید، به خصوص بعد از اولین نقطه داستان، راه حل این است پایان داستان خود را بگویید. اگر بدانید کاراکترهای شما به کجا ختم خواهند شد، خواهید فهمید که چه مسیرهایی را برای آنها انتخاب کنید. همیشه به یاد داشته باشید که داستان چگونه باید به پایان برسد. از این دانش به عنوان چراغ راهنمایی برای هدایت‌ خود استفاده کنید. 




@Writing_lovers

بیست و هشت اشتباه نویسندگان

جودی دلتون

از الهام بخش‌ترین کتابها درباره نوشتن، با ۲۸ جستار و توصیه‌های مفید درباره نوشتن داستان‌ها است. اگر این کتاب را قبلا خوانده‌اید هم نگاه کردن و مرور دوباره مطالبش بی‌فایده نیست و می‌تواند کمک خوبی برای نویسندگان باشد.




@Writing_lovers

او. هنری، یا ویلیام سیدنی پورتر، به اختلاس بانکی متهم شد. او در تگزاس دستگیر و به ۵ سال به زندان محکوم شد، حقایق نشان می دهد که دستگیری نویسنده ناعادلانه و اشتباه بود. او با خوش شانسی مورد عفو قرار گرفت.

و در تلاش برای فرونشاندن درد عاطفی قلمش را برداشت. در میان زندانیان کسانی بودند که الگوی آثارش شدند و داستان‌هایی نوشت که زمینه‌ی شهرت او را فراهم آورد.


@Writing_lovers

🔰نکته اصلی نوشتن، در این است که انسان بدون فکر کردن، آزادانه آنچه را از روحش جاری می‌شود، بنویسد.

آنتوان چخوف


✍تمرین

متن را ادامه دهید و بيست دقیقه آزادانه بنویسید:
رفتم ته اتاق. نشستم زمین و پشت به دیوار دادم. گفتم :«بسه پسر، بسه خسته شدی، بسه» شاید نفهمید رویم به اوست چون نرم میگفتم یا فکر می‌کرد حرفم تعارف خالی است....

ابراهیم گلستان

📕 خروس


@Writing_lovers

پس از تقریباً پنجمین یا شاید ششمین پیش‌نویس، کار نوشتن خوشایند می‌شود. در آن لحظه لذت وجود دارد زیرا شما تازه شروع به درک آنچه می‌خواهید بگویید، می‌کنید.




© ویلیام گدیس



@Writing_lovers