گفتگوی کوتاه با ارنست همینگوی

سه دقیقه

@Writing_lovers

خوابیدن، تنبلی، در خود فرورفتن، خواندن، آشپزی کردن، دوچرخه‌سواری و یک کتاب سخت و پر از سنگلاخ.
این تجویزِ من است.

یادداشت‌های روزانه
ویرجینیا وولف

هر روز می‌نویسم. هیچ وقت منتظر الهام نمی‌نشینم؛ کار مداوم هر روزه. درباره موضوعی که مرا به خود جلب کرده، فکر می‌کنم، شکل و فرم آن را تا حدودی مشخص می‌کنم و بعد شروع می‌کنم به نوشتن. این فکر کردن درباره موضوع ممکن است یک ماه ذهن مرا به خودش مشغول کند.



#علی_اشرف_درویشیان


@Writing_lovers

ده قانون برای نویسنده


مایکل مورپورگو


۱. برای من ضروری است که مدام ایده‌هایم را به روز کنم. این بدان معنی است که من باید تا حد امکان زندگی متنوعی داشته باشم، به طوری که آنتن‌های من به سمت بیرون هدایت شوند.

۲. تد هیوز چنین توصیه‌ای به من کرد و معجزه می‌کند: لحظه‌ها، برداشت‌های زودگذر، دیالوگ‌های شنیده شده، آنچه شگفت زده‌تان می‌کند، غم‌ها و شادی هایتان را بنویسید.


۳. برای من، داستان، تلفیقی از وقایع واقعی، احتمالات تاریخی و خاطرات خودم است که از آنها برای ایجاد ترکیب‌های هیجان انگیز استفاده می‌کنم.

۴. دوره کامل کردن و به بلوغ رساندن ایده، بسیار مهم است.


۵.هنگامی که اسکلت داستان آماده شد، شروع به صحبت در مورد آن می‌کنم، بیشتر با همسرم، تا واکنش او را ببینم.


۶. وقتی جلوی یک صفحه خالی می‌نشینم که از بی‌تابی آتش گرفته‌ام. و داستانم را طوری می‌نویسم که دارم آن را برای بهترین دوستم یا یکی از نوه‌هایم تعریف می‌کنم.

۷. وقتی یک فصل را طراحی کردم (خیلی ریز می‌نویسم تا مجبور نباشم صفحه را ورق بزنم و بتوانم به همه بخش‌ها کلی نگاه کنم)، همسرم آن را تایپ می‌کند و پرینت می‌گیرد و گاهی اوقات نظرات خودش را اضافه می‌کند.

۸. وقتی عمیقاً در داستانی غوطه ور می‌شوم و در حین نوشتن در آن زندگی می‌کنم، صادقانه بگویم نمی‌دانم بعد از آن قرار است چه اتفاقی بیفتد. سعی می‌کنم چیزی را دیکته نکنم و نقش خدا را بازی نکنم.

۹. به محض اینکه اولین پیش‌نویس تمام شد، کتابم را با صدای بلند برای خودم می‌خوانم. نحوه صدای آن بسیار مهم است.


۱۰. در هر ویرایشی هر چقدر هم که با ظرافت انجام شود، ابتدا با عصبانیت واکنش نشان می‌دهم اما بعد آرام می‌شوم و به کار ادامه می‌دهم و یک سال بعد کتاب جدیدی در دستانم است.


@Writing_lovers

مفاخر ادبیات کلاسیک جهان


ادبیات بریتانیا به خاطر نویسندگان زن مشهور است. جین آستین، خواهران برونته، آگاتا کریستی و... این لیست همچنان ادامه دارد.

در عین حال، نویسندگان زن به نفع عموم خوانندگان که نسبت به قلم خانم‌ها چندان مطمئن نبودند با نام مستعار مطلب می‌نوشتند.

خواهران برونته اولین آثار خود را با نام‌های مستعار منتشر کردند: نام‌های مردانه صدادار.

نام‌های مستعار خوشبختانه فراموش شده‌اند، اما خواهران برونته و رمان‌هایشان هنوز هم مورد علاقه خوانندگان هستند.



@Writing_lovers

هر نویسنده بزرگ و اصیل، متناسب با عظمت و اصالت خود، باید به طور مستقل سبکی را بیافریند که به او لذت بدهد.


© ویلیام وردزورث



@Writing_lovers

قانون‌های نوشتن


• سرعت بخشیدن کار اهمیت دارد. سرعت را بالا ببرید و جریان افکار را افزایش دهید.


• برای نوشتن یک داستان کوتاه همه داستان را در یک نشست بنویسید. سرعت را تا پایان حفظ کنید. برای نوشتن رمان‌، در بخش‌هایی نیاز به استراحت دارید و «سرعت» کار را هنگام نوشتن بالا ببرید.


• جملات طولانی را به جملات کوتاه تبدیل کنید. این اغلب برای نویسنده تازه کار بهتر است. داستان‌های ارنست همینگوی را بخوانید همه جملات داستان‌هایش کوتاه و موجز است.


• پاراگراف‌بندی‌های مناسب را رعایت کنید.


• از تکرار خلاص شوید: کلمات و عبارات غیر ضروری، سرعت را کاهش می‌دهد و توجه خواننده را ضعیف می‌کند. خواننده قطعا به آن توجه خواهد کرد.


• در هر پاراگراف تنها از یک ایده استفاده کنید.


• یاد بگیرید که افکارتان را به طور خلاصه و قابل درک بیان کنید (جملاتی زیبا بسازید).


• حواس پنجگانه و استعاره ابزار کار نویسنده است. از آن غافل نشوید. در هر پاراگراف بازبینی شان کنید.


• قیدها پاک شوند: «ظاهرا» را حذف کنید. «در حالی که» را حذف کنید. «پیوسته» را حذف کنید.


• نوشتن رنگین. کلماتی که احساسات را تحریک می‌کنند، بردارید. مردم می خواهند تصاویری روشن ببینند. در جهان کتاب قرار بگیرند و نگران قهرمانان باشند. «نشان بده، نگو!» — یک قانون اساسی برای نویسندگان است. ایده ها را به تصاویر تبدیل کنیم، در اینصورت خوانندگان، سپاسگزار ما خواهند بود.


@Writing_lovers

یک راه غیرمعمول برای بهبود مهارت‌های حرفه‌ای‌تان


به نظر شما برای اینکه یک فرد نویسنده بزرگی شود چه چیزی لازم است؟ پشتکار و استعداد؟ شاید شانس؟

به احتمال زیاد، سه عامل ذکر شده نقش مهمی دارند. اما گاهی نویسندگان فکر می‌کنند که این‌ها کافی نیست...

به عنوان مثال، چارلز دیکنز برای بهبود مهارت‌های نویسندگی خود به سمت شمال می‌خوابید. او به شدت این موضوع را برای تقویت خلاقیت خود جدی می‌گرفت، بنابراین هر بار قبل از رفتن به رختخواب، قطب نما را چک می‌کرد.



@Writing_lovers

شعر فقط در ابیات جاری نیست: همه جا ریخته شده، در اطراف ماست. به این درختان، به این آسمان نگاه کن، زیبایی و زندگی از همه جا سرچشمه می‌گیرد و هر جا زیبایی و زندگی است، شعر است.



ایوان تورگنیف




@writing_lovers