وقتی در حال عذاب کشیدن برای جمله‌ای هستم که قبلاً متولد شده، اما هنوز شکل نگرفته است با خودم فکر می‌کنم: اگر دیکنز بود آن را چگونه فرموله می‌کرد، یا ناباکوف، یا سال بلو؟» اگر فکر می کنید که این استراتژی برایتان مناسب است، بگذارید کلاسیک‌ها دم دست‌تان باشند. پرتره‌های شکسپیر، دیکنز، وایلد... را بالای میزتان بگذارید، تاثیر دارد.


©مارتین آمیس


@Writing_lovers

یک تمرین خوب
مارگارت آتوود
ترجمه مجتبی حسینیون


t.m: @dastan_gard

https://instagram.com/dastan_gard?igshid=YmMyMTA2M2Y

تو باید عصاره‌ بینایی باشی. بینایی‌ای فوق دانش، بینایی‌ای فوق بینایی‌ها…تو باید بتوانی بدانی چنان بینایی‌ای هست و به زور خلوت، بتوانی روزی دارای آن بینایی باشی. آن خلوت که ما از آن حرف می‌زنیم عصاره‌ای از صفا و پاکیزگی ماست، نه چیز دیگر. پس شروع کن به صفا دادن شخص خودت، شروع کن به پاکیزه ساختن خودت.


#نیما_یوشیج

@Writing_lovers

بچه‌ها توصیه می‌کنم عناصر داستانی رو از کتابها و منابع درست، یاد بگیرید. این حرفه شماست و لازمه که جزییات دقیقش رو بدونید. مسلما در هر منبع خطاهایی وجود داره که ممکنه باعث بشه سواد شما در سطح باقی بمونه. به اطلاعات ناکافی بسنده نکنید، منابع بیشتری ببینید، به تفاوتهای ریز و کارآمد عناصر داستان دقت کنید و با جستجوگری بیشتری به دنبال یادگیری باشید. به طور مثال به اختلافی که بین سه تا اصطلاح مهم در بحث عناصر داستانی یعنی " زاویه دید"، "راوی" و " منظر" وجود داره، دقت کنید و ببینید چطور سه موضوع گسترده و مهمِ عناصر داستان در این فایل آموزنده به یک مبحث تقلیل داده شده و جزییات پراهمیت نادیده گرفته شده. یادگیری دنیای عناصر داستان با همه جزییات و ظرایفش خیلی خیلی اهمیت داره؛ چون همین باعث تفاوت داستان‌های خوب و تاثیرگذار از بد میشه.


@Writing_lovers

یک بوسه می‌تواند زندگی یک فرد را خراب کند‌


حداقل این چیزی بود که اسکار وایلد گفته است.

از قضا، بوسه‌های متعدد طرفدارانش از سراسر جهان باعث تخریب سنگ قبر نویسنده شد.

سپس تصمیم گرفتند برای حفظ بنای یادبود، آن را با یک گنبد شیشه‌ای محافظ احاطه کنند.


@Writing_lovers

صحنه پردازی درست، نیمی از راه است و نکته بسیار مهم، تجسم صحنه از همه جنبه‌های آن است. یعنی در پردازش صحنه‌ها بوها و صداها همان قدر مهم اند که ظاهر اشیاء! طعم‌ها و حس ها هم به همین اندازه موثر هستند.


©جان لوگان


@Writing_lovers

عبارات کلیشه‌ای را کنار بگذارید:
"با سرعت رعد و برق، فکری به سرش هجوم آورد..."،
"شانه هایش را بالا انداخت..."
"عرق سردی از پشتش جاری شد"
"نفسش گرفت،" عصبانی شد...». حتی ننویسید: "بوسید"، بلکه خود بوسه را به تصویر بکشید. ننویسید: "گریه کرد"، بلکه آن تغییرات را در چهره، در اعمالی که منظره "گریه" را برای ما ترسیم می‌کند، نشان دهید. همیشه نقاشی کنید، گزارش پلیس ننویسید.


© الکساندر کوپرین

#مهره_هفتم

@Writing_lovers

در ابتدا با خودتان ملایم باشید و در پایان به خودتان سخت بگیرید.




©جسی آرمسترانگ


@Writing_lovers

استاد گفت: "ببین منظر روایت چیه؟ راوی کیه؟ به اول شخص میخوای بنویسی؟ به سوم شخص محدود؟ به سوم شخص نامحدود، دانای کل، دوم شخص هم داریم. توی بعضی داستان‌ها و بیشتر رمان‌ها چند جور منظر روایت داریم. اینا رو میشه هم از کتابهای تئوری و آموزشی، هم از خود رمان‌ها و داستان‌ کوتاه‌های خوب یاد گرفت.

بعد که اینا رو یادگرفتی اگه خواستی داستان بنویسی حس بگیر بیا تو صحنه. یهو نیا تو صحنه. ببین چی میخوای بگی، چطور میخوای بگی. اونوقت اگه دیدی نمی‌تونی ننویسیش یه خلاصه ازش دربیار، اصلا پلات مایه‌دست میده. اگه پلات میده، مضمون قابل عرض هم میده اون‌وقت بنویس. منظورم اینه که حس بگیر بیا توی صحنه و خونسرد باش."

اندرزها را همیشه گوش می‌دادم. گاهی عمل میکردم، گاهی نمیکردم اما همیشه گوش می‌دادم. مثلا همین خلاصه برداشتن و یادداشت کردن را هم گوش دادم هم عمل کردم. اول پلات را خلاصه نویسی می‌کنم. شنیده ام خارجی‌هااول خلاصه رمان را از نویسنده می‌خواهند اگر مناسب بود اصل رمان را می‌خوانند. حالا داستان خلاصه اش زیاد نیست، نیم صفحه بلکه چند خط یادداشت.

این همان شیوه است که استاد گفت حس بگیر بیا توی صحنه. در همین خلاصه برداشتن است که دستت می‌آید قهرمان قصه کیست و چه می‌خواهد.

اصلا گاهی با یک مصداق متوجه می‌شوی قهرمان کنشگر نیست و تازه آن وقت حواست را جمع می‌کنی به ایده‌ای فکر کنی که موضوع آن موجب کنشگری بشود یا قهرمانی پیدا کنی که کنشگر باشد. اگر به اول شخص بنویسی یک چیزهاو مواردی را از دست می‌دهی، اگر به سوم شخص یا دوم شخص بنویسی یک چیزهای دیگری از دست می‌دهی، باید ببینی کدام منظر روایت، کدام راوی، کدام زاویه دید مناسب این مضمون است و امکان بیشتری به تو می‌دهد.

مثلا باور پذیر کردن قصه با اول شخص مفرد خیلی راحت‌تر از سوم شخص است، چرا؟ چون مخاطب فرض می‌گیرد راوی این وقایع را دیده، حتما، یا دارد تخیل می‌کند اما سوم شخص نمی‌تواند خیالبافی کند. مثلا هالکبری فین به اول شخص نبود و به سوم شخص بود هاک نمی‌توانست این‌قدر خیالبافی کند....


#اصغر_عبدالهی

📕 قصه‌ها از کجا می‌آیند


@Writing_lovers

تمام هدف نوشتن این است که اگر دوستش داشته باشید، زمانی برای نوشتن پیدا خواهید کرد.



© شیموس هینی



@Writing_lovers

چطور داستان بنویسیم؟

جویس کرول اوتس

بازنشر از کانال نویسندگی

@Writing_lovers

اگر آنچه را که صادقانه فکر می‌کنید، احساس می‌کنید و به آن علاقه دارید بنویسید... دیگران هم به آن علاقه‌مند خواهند شد.



©کورت ونه‌گات



@Writing_lovers

قانون‌های نویسنده

آن انرایت


۱.  برای نوشتن یک کتاب، در واقع باید یک کتاب بنویسید. یک خودکار مفید خواهد بود، تایپ کردن هم بد نیست. فقط صفحه را با کلمات پر کنید. 


۲. فقط نویسندگان بد فکر می‌کنند آنچه نوشته‌اند واقعا خوب است. 


۳. همانجوری که دوست دارید، بنویسید. داستان‌ها از کلمات روی صفحات تشکیل می‌شوند‌.
. 

۴. در مرحله بعد سعی کنید در مورد آنچه می‌نویسید و انتخاب کلمات، دقیق باشید. 


۵. به یاد داشته باشید که بعد از نوشتن به چگونه گفتن و ساختار کارتان خوب فکر کنید.


۶. داستان‌های معروف را به هدف یادگیری ساختار مطالعه کنید و داستانتان را بازنویسی کنید.



@Writing_lovers

گابریل گارسیا مارکز به دلایل خانوادگی تحصیلاتش را ترک کرد

وقتی او دوباره به دانشگاه برگشت، معلوم شد باید از یک دوره پایین تر شروع کند. پس مارکز تصمیم گرفت از خواندن رشته وکالت انصراف دهد. وقتی این موضوع را به پدرش گفت اضافه کرد که قصد دارد نویسنده شود.

پدرش به شدت عصبانی شد و جمله ای را به زبان آورد که در خانواده تبدیل به افسانه شد: "در نهایت کاغذ می‌خوری!"

سالها بعد رمان "صد سال تنهایی" بلافاصله به عنوان شاهکار ادبیات آمریکای لاتین شناخته شد، بدون اینکه نویسنده کاغذ بخورد!


@Writing_lovers

در پایان، تمامی استعدادهای نویسنده فقط در انتخاب کلمات خود را نشان می‌دهد.




© فلوبر


@Writing_lovers

همواره شعر مرا در کام خود فرو کشیده است
و من گاه شادی خود را
به او داده‌ام
و گاه با غم خود
دهان گرسنه او را سیر کرده‌ام
ولی کام او بی پایان است
و هستی من برای پر کردن آن
کافی نیست

#بیژن_جلالی



@Writing_lovers