فکر کنید برای کسی می‌نویسید که بهتر و باهوش‌تر از شماست. این از شما در برابر قراردادها، موارد عجیب و غریب و کلیشه‌ها محافظت می‌کند.




© مرلین رابینسون



@Writing_lovers

درباره‌ روزی که گذرانده‌اید، یک گزارش خبری بنویسید. وقتی بتوانید از روزها و دیده‌های‌تان گزارشی تهیه کنید، آرام آرام در نوشتن ورزیده می‌شوید و یادمی‌گیرید از زبان به شیوه‌ای خلّاقانه استفاده کنید. گزارش امروز را با زاویه‌دیدِ  دوم شخص بنویسید.


- تریسی آلووی

📕پرورش مغز

@Writing_lovers

نویسنده‌ای که بر مد لباس زنان دوره ‌اش تأثیر گذاشت.

اعتقاد بر این است که اسکار وایلد به زنان انگلیسی کمک کرد تا شلوار را امتحان کنند. همه اینها به این دلیل است که او علاوه بر اینکه نویسنده‌ای بزرگ بود یک طراح مد لباس با ذوق و سلیقه هم بود.

او برای روزنامه‌ها مقالاتی درباره مد نوشت و در مورد نحوه لباس پوشیدن زنان صحبت کرد. یکی از نکات این پیشنهاد ویژه بود که خانم ها باید شلوار بپوشند و این چیزی بود که در نهایت به مرور رخ داد.



@Writing_lovers

رویارویی با مکان‌های تازه، ما را با عدم قابلیت زبانی‌مان آشنا می‌کند. عدم موفقیت در بیان جملات درست موقعِ نوشتن، علتش نپرسیدن پرسش به حد کافی و دقیق نبودن در تحلیل آنچه دیده‌ و حس کرده‌ایم است. به عوض آن که با گفتن دریاچه زیبا است تکلیف را از سر خود بازکنیم، باید شدیدا خودمان را مورد پرسش قرار دهیم که چه چیز در این قطعه آب به خصوص، جذاب است؟ تداعی‌هایش چیست؟ چه واژه‌ای بهتر از زیبا آن را توصیف می‌کند؟ نتیجه ممکن است نبوع آمیز نباشد لیکن با جستجوگری در نمایشِ تجربه‌ای اصیل، هدفمند می‌شود.


آلن دوباتن

📕هنر سیر و سفر


@Writing_lovers

وقتی در حال عذاب کشیدن برای جمله‌ای هستم که قبلاً متولد شده، اما هنوز شکل نگرفته است با خودم فکر می‌کنم: اگر دیکنز بود آن را چگونه فرموله می‌کرد، یا ناباکوف، یا سال بلو؟» اگر فکر می کنید که این استراتژی برایتان مناسب است، بگذارید کلاسیک‌ها دم دست‌تان باشند. پرتره‌های شکسپیر، دیکنز، وایلد... را بالای میزتان بگذارید، تاثیر دارد.


©مارتین آمیس


@Writing_lovers

یک تمرین خوب
مارگارت آتوود
ترجمه مجتبی حسینیون


t.m: @dastan_gard

https://instagram.com/dastan_gard?igshid=YmMyMTA2M2Y

تو باید عصاره‌ بینایی باشی. بینایی‌ای فوق دانش، بینایی‌ای فوق بینایی‌ها…تو باید بتوانی بدانی چنان بینایی‌ای هست و به زور خلوت، بتوانی روزی دارای آن بینایی باشی. آن خلوت که ما از آن حرف می‌زنیم عصاره‌ای از صفا و پاکیزگی ماست، نه چیز دیگر. پس شروع کن به صفا دادن شخص خودت، شروع کن به پاکیزه ساختن خودت.


#نیما_یوشیج

@Writing_lovers

بچه‌ها توصیه می‌کنم عناصر داستانی رو از کتابها و منابع درست، یاد بگیرید. این حرفه شماست و لازمه که جزییات دقیقش رو بدونید. مسلما در هر منبع خطاهایی وجود داره که ممکنه باعث بشه سواد شما در سطح باقی بمونه. به اطلاعات ناکافی بسنده نکنید، منابع بیشتری ببینید، به تفاوتهای ریز و کارآمد عناصر داستان دقت کنید و با جستجوگری بیشتری به دنبال یادگیری باشید. به طور مثال به اختلافی که بین سه تا اصطلاح مهم در بحث عناصر داستانی یعنی " زاویه دید"، "راوی" و " منظر" وجود داره، دقت کنید و ببینید چطور سه موضوع گسترده و مهمِ عناصر داستان در این فایل آموزنده به یک مبحث تقلیل داده شده و جزییات پراهمیت نادیده گرفته شده. یادگیری دنیای عناصر داستان با همه جزییات و ظرایفش خیلی خیلی اهمیت داره؛ چون همین باعث تفاوت داستان‌های خوب و تاثیرگذار از بد میشه.


@Writing_lovers

یک بوسه می‌تواند زندگی یک فرد را خراب کند‌


حداقل این چیزی بود که اسکار وایلد گفته است.

از قضا، بوسه‌های متعدد طرفدارانش از سراسر جهان باعث تخریب سنگ قبر نویسنده شد.

سپس تصمیم گرفتند برای حفظ بنای یادبود، آن را با یک گنبد شیشه‌ای محافظ احاطه کنند.


@Writing_lovers

صحنه پردازی درست، نیمی از راه است و نکته بسیار مهم، تجسم صحنه از همه جنبه‌های آن است. یعنی در پردازش صحنه‌ها بوها و صداها همان قدر مهم اند که ظاهر اشیاء! طعم‌ها و حس ها هم به همین اندازه موثر هستند.


©جان لوگان


@Writing_lovers

عبارات کلیشه‌ای را کنار بگذارید:
"با سرعت رعد و برق، فکری به سرش هجوم آورد..."،
"شانه هایش را بالا انداخت..."
"عرق سردی از پشتش جاری شد"
"نفسش گرفت،" عصبانی شد...». حتی ننویسید: "بوسید"، بلکه خود بوسه را به تصویر بکشید. ننویسید: "گریه کرد"، بلکه آن تغییرات را در چهره، در اعمالی که منظره "گریه" را برای ما ترسیم می‌کند، نشان دهید. همیشه نقاشی کنید، گزارش پلیس ننویسید.


© الکساندر کوپرین

#مهره_هفتم

@Writing_lovers

در ابتدا با خودتان ملایم باشید و در پایان به خودتان سخت بگیرید.




©جسی آرمسترانگ


@Writing_lovers

استاد گفت: "ببین منظر روایت چیه؟ راوی کیه؟ به اول شخص میخوای بنویسی؟ به سوم شخص محدود؟ به سوم شخص نامحدود، دانای کل، دوم شخص هم داریم. توی بعضی داستان‌ها و بیشتر رمان‌ها چند جور منظر روایت داریم. اینا رو میشه هم از کتابهای تئوری و آموزشی، هم از خود رمان‌ها و داستان‌ کوتاه‌های خوب یاد گرفت.

بعد که اینا رو یادگرفتی اگه خواستی داستان بنویسی حس بگیر بیا تو صحنه. یهو نیا تو صحنه. ببین چی میخوای بگی، چطور میخوای بگی. اونوقت اگه دیدی نمی‌تونی ننویسیش یه خلاصه ازش دربیار، اصلا پلات مایه‌دست میده. اگه پلات میده، مضمون قابل عرض هم میده اون‌وقت بنویس. منظورم اینه که حس بگیر بیا توی صحنه و خونسرد باش."

اندرزها را همیشه گوش می‌دادم. گاهی عمل میکردم، گاهی نمیکردم اما همیشه گوش می‌دادم. مثلا همین خلاصه برداشتن و یادداشت کردن را هم گوش دادم هم عمل کردم. اول پلات را خلاصه نویسی می‌کنم. شنیده ام خارجی‌هااول خلاصه رمان را از نویسنده می‌خواهند اگر مناسب بود اصل رمان را می‌خوانند. حالا داستان خلاصه اش زیاد نیست، نیم صفحه بلکه چند خط یادداشت.

این همان شیوه است که استاد گفت حس بگیر بیا توی صحنه. در همین خلاصه برداشتن است که دستت می‌آید قهرمان قصه کیست و چه می‌خواهد.

اصلا گاهی با یک مصداق متوجه می‌شوی قهرمان کنشگر نیست و تازه آن وقت حواست را جمع می‌کنی به ایده‌ای فکر کنی که موضوع آن موجب کنشگری بشود یا قهرمانی پیدا کنی که کنشگر باشد. اگر به اول شخص بنویسی یک چیزهاو مواردی را از دست می‌دهی، اگر به سوم شخص یا دوم شخص بنویسی یک چیزهای دیگری از دست می‌دهی، باید ببینی کدام منظر روایت، کدام راوی، کدام زاویه دید مناسب این مضمون است و امکان بیشتری به تو می‌دهد.

مثلا باور پذیر کردن قصه با اول شخص مفرد خیلی راحت‌تر از سوم شخص است، چرا؟ چون مخاطب فرض می‌گیرد راوی این وقایع را دیده، حتما، یا دارد تخیل می‌کند اما سوم شخص نمی‌تواند خیالبافی کند. مثلا هالکبری فین به اول شخص نبود و به سوم شخص بود هاک نمی‌توانست این‌قدر خیالبافی کند....


#اصغر_عبدالهی

📕 قصه‌ها از کجا می‌آیند


@Writing_lovers