اگر می‌خواهيد رمانی بنويسيد، بايد ياد بگيريد كه جمله‌های کامل بنويسيد و ناگهان از يك تصوير به تصوير ديگر جهش نكنيد. با خواندن رمان‌هایی در سبک مورد دلخواه، ذهن شما به مرور یادمی‌گیرد جمله‌ها را شکل بدهد و فضاسازی و صحنه آرايی را چطور بیاورد. آن وقت رنگ روميزی را می‌شناسید و می‌دانید نويسنده چه طور باید شخصيت داستان‌اش را در اتاق به سمت قهوه جوش  روانه کند.


© ناتالی گلدبرگ



@Writing_lovers

فقط می‌توانم بگویم داستان‌نویسی بدون جسارت ممکن نیست. پرسشگری و میل به کشف لایه‌های ناپیدا و عمیق واقعیت، پیش‌شرط نویسندگی است. پس توصیه مهم این است:  چیزی را که شروع کرده‌ای با شهامت و هرطور شده تمامش کن!

این اصل که نوشته مان در نیمه راه، جذابیتش را برایمان از دست می‌دهد یا آن قدر سخت می‌شود که فکر می‌کنیم در نهایت چیز خوبی از آب درنخواهد آمد؛ یک مشکل عمومی است و اغلب نویسندگان در اولین کارهایشان همین احساس را پیدا کرده‌اند. با دانستن این نکته شاید ادامه کار برایمان راحت تر باشد. باید از ابتدا این مسئله را بدانیم که نوشتن صبر زیادی می‌خواهد و حوصله و پشت کاری که بعد از حتی چند ماه هم خسته نشویم و آن را هر طور شده تمام کنیم. اینطوربگویم بهتر است از همان ابتدا بدانیم حتی با فرض اینکه مطمئنیم کارمان در نهایت رمان خوبی نخواهد شد باز بهتر است آن را تمام کنیم. هم به این دلیل که بعد فرصت بازنویسی و بهتر کردنش را خواهیم داشت هم اگر تمامش نکنیم ممکن است اعتماد بنفس نصفه نیمه‌ای هم که داریم از دست بدهیم و نوشتن کارهای دیگرمان هم مشکلتر از سابق شود و چه بسا تا مدتها نتوانیم هیچ چیزی بنویسیم به خصوص رمان. پس هر طور شده آن را تمام کنید.


حسین سناپور

📕یک شیوه برای رمان‌نویسی


@Writing_lovers

هیچ هدیه‌ای ندارم جز آنچه از کلاه تخیلم بیرون می‌آورم.



© جیم هریسون


@Writing_lovers

به عقیده تئودور ویسنر ماده داستانی را باید اینطور پیدا کرد:« مشخص کن از چه رنج میبری. رنجی جانکاه که نظرت را راجع به زندگی تغییر داده. از چه رنجیده‌ای چه زمانی و چه کسانی مسبب آن بوده‌اند؟ مهم نیست رنج تو کوچک یا بزرگ، خیلی شخصی و خصوصی و جز اسرار است یا نه، به محض شناختنش دست به کارشو و سعی کن بر پایه شخصیت ها و اعمالشان داستانی بیافرینی.»

وقتی به دنبال مادهٔ داستانی در کمال صداقت به این پرسش ها پاسخ بده: قلبت از چه شکسته، چه‌چیزی کم و بیش به روحت آسیب زده، از چه تا حد مرگ میترسی؟ چه چیزی بیش از همه آزارت می‌دهد یا تو را به وجد می‌آورد؟ اشک تو کی در می‌آید ؟ وقت بگذار و در پاسخ دادن به اینها آزاد نویسی کن. به حافظه‌ات مجال بده تا لحظات حساس زندگی ات را بکاود. از نحوه ترکیب لحظه‌های به ظاهر پراکنده غافل نباش.


باربارا شوپ

📕 اندیشه های نو در رمان نویسی

#مهره_هفتم

@Writing_lovers

فکر کنید برای کسی می‌نویسید که بهتر و باهوش‌تر از شماست. این از شما در برابر قراردادها، موارد عجیب و غریب و کلیشه‌ها محافظت می‌کند.




© مرلین رابینسون



@Writing_lovers

درباره‌ روزی که گذرانده‌اید، یک گزارش خبری بنویسید. وقتی بتوانید از روزها و دیده‌های‌تان گزارشی تهیه کنید، آرام آرام در نوشتن ورزیده می‌شوید و یادمی‌گیرید از زبان به شیوه‌ای خلّاقانه استفاده کنید. گزارش امروز را با زاویه‌دیدِ  دوم شخص بنویسید.


- تریسی آلووی

📕پرورش مغز

@Writing_lovers

نویسنده‌ای که بر مد لباس زنان دوره ‌اش تأثیر گذاشت.

اعتقاد بر این است که اسکار وایلد به زنان انگلیسی کمک کرد تا شلوار را امتحان کنند. همه اینها به این دلیل است که او علاوه بر اینکه نویسنده‌ای بزرگ بود یک طراح مد لباس با ذوق و سلیقه هم بود.

او برای روزنامه‌ها مقالاتی درباره مد نوشت و در مورد نحوه لباس پوشیدن زنان صحبت کرد. یکی از نکات این پیشنهاد ویژه بود که خانم ها باید شلوار بپوشند و این چیزی بود که در نهایت به مرور رخ داد.



@Writing_lovers

رویارویی با مکان‌های تازه، ما را با عدم قابلیت زبانی‌مان آشنا می‌کند. عدم موفقیت در بیان جملات درست موقعِ نوشتن، علتش نپرسیدن پرسش به حد کافی و دقیق نبودن در تحلیل آنچه دیده‌ و حس کرده‌ایم است. به عوض آن که با گفتن دریاچه زیبا است تکلیف را از سر خود بازکنیم، باید شدیدا خودمان را مورد پرسش قرار دهیم که چه چیز در این قطعه آب به خصوص، جذاب است؟ تداعی‌هایش چیست؟ چه واژه‌ای بهتر از زیبا آن را توصیف می‌کند؟ نتیجه ممکن است نبوع آمیز نباشد لیکن با جستجوگری در نمایشِ تجربه‌ای اصیل، هدفمند می‌شود.


آلن دوباتن

📕هنر سیر و سفر


@Writing_lovers

وقتی در حال عذاب کشیدن برای جمله‌ای هستم که قبلاً متولد شده، اما هنوز شکل نگرفته است با خودم فکر می‌کنم: اگر دیکنز بود آن را چگونه فرموله می‌کرد، یا ناباکوف، یا سال بلو؟» اگر فکر می کنید که این استراتژی برایتان مناسب است، بگذارید کلاسیک‌ها دم دست‌تان باشند. پرتره‌های شکسپیر، دیکنز، وایلد... را بالای میزتان بگذارید، تاثیر دارد.


©مارتین آمیس


@Writing_lovers

یک تمرین خوب
مارگارت آتوود
ترجمه مجتبی حسینیون


t.m: @dastan_gard

https://instagram.com/dastan_gard?igshid=YmMyMTA2M2Y

تو باید عصاره‌ بینایی باشی. بینایی‌ای فوق دانش، بینایی‌ای فوق بینایی‌ها…تو باید بتوانی بدانی چنان بینایی‌ای هست و به زور خلوت، بتوانی روزی دارای آن بینایی باشی. آن خلوت که ما از آن حرف می‌زنیم عصاره‌ای از صفا و پاکیزگی ماست، نه چیز دیگر. پس شروع کن به صفا دادن شخص خودت، شروع کن به پاکیزه ساختن خودت.


#نیما_یوشیج

@Writing_lovers

بچه‌ها توصیه می‌کنم عناصر داستانی رو از کتابها و منابع درست، یاد بگیرید. این حرفه شماست و لازمه که جزییات دقیقش رو بدونید. مسلما در هر منبع خطاهایی وجود داره که ممکنه باعث بشه سواد شما در سطح باقی بمونه. به اطلاعات ناکافی بسنده نکنید، منابع بیشتری ببینید، به تفاوتهای ریز و کارآمد عناصر داستان دقت کنید و با جستجوگری بیشتری به دنبال یادگیری باشید. به طور مثال به اختلافی که بین سه تا اصطلاح مهم در بحث عناصر داستانی یعنی " زاویه دید"، "راوی" و " منظر" وجود داره، دقت کنید و ببینید چطور سه موضوع گسترده و مهمِ عناصر داستان در این فایل آموزنده به یک مبحث تقلیل داده شده و جزییات پراهمیت نادیده گرفته شده. یادگیری دنیای عناصر داستان با همه جزییات و ظرایفش خیلی خیلی اهمیت داره؛ چون همین باعث تفاوت داستان‌های خوب و تاثیرگذار از بد میشه.


@Writing_lovers

یک بوسه می‌تواند زندگی یک فرد را خراب کند‌


حداقل این چیزی بود که اسکار وایلد گفته است.

از قضا، بوسه‌های متعدد طرفدارانش از سراسر جهان باعث تخریب سنگ قبر نویسنده شد.

سپس تصمیم گرفتند برای حفظ بنای یادبود، آن را با یک گنبد شیشه‌ای محافظ احاطه کنند.


@Writing_lovers

صحنه پردازی درست، نیمی از راه است و نکته بسیار مهم، تجسم صحنه از همه جنبه‌های آن است. یعنی در پردازش صحنه‌ها بوها و صداها همان قدر مهم اند که ظاهر اشیاء! طعم‌ها و حس ها هم به همین اندازه موثر هستند.


©جان لوگان


@Writing_lovers