شش قانون طلایی نوشتن: خواندن، خواندن، خواندن و نوشتن، نوشتن، نوشتن.



© ارنست گینز


@Writing_lovers

در منحصر به فردترین داستان‌های کوتاه هم چیزی وجود دارد که در رمان پیدا نمی‌شود؛ آگاهی عمیق از تنهایی انسان. داستان کوتاه بی‌توجه به این که در کجا و چه زمانی باشد برشی ناب از زندگی خانه به دوشان، هنرمندان، آرمان گراهای تنها، خیالباف‌ها و کشیشان فاسد است.


فرانک اوکانر
📕صدای تنها




@Writing_lovers

استعداد را شاید نتوان آموزش داد، اما می‌توان آن را بیدار کرد.



© والاس استنگر



@Writing_lovers

زندگی چیز زیادی نداشت که به آدم بدهد، وقتی زندگی بیشتر شبیه نمایشی ترسناک بود، همیشه ماشین تحریری بود که آرامم کند، با من حرف بزند، سرگرمم کند، جانم را نجات دهد. اصلا برای همین مینوشتم: که جانم را نجات دهم، تا کارم به دیوانه خانه نکشد، خیابان خواب نشوم، از شر خودم خلاص شوم.


چارلز بوکوفسکی

@Writing_lovers

در گوش‌ات پچ پچ می‌کنم. می‌دانی چه می‌گویم؟ بیشتر بنویس! اخم نکن و شاد باش!



اولگا کنیپر

💌 نامه به چخوف. ۱۸۹۵



@Writing_lovers

هیچ کسی نیست که مدتی طولانی بنویسد و احساس نکند وارد دنیای راز شده و بتواند از آن بیرون بیاید.

اندرو میلر


وقتی پنجاه یا شصت صفحه نوشتی، آن وقت می‌توانی درباره وضعیت نوشته ات فکر کنی.




@Writing_lovers

آیا می‌دانستید اقیانوس، یک دانه برف بزرگ است، بزرگترین دانه برف در جهان؟ همیشه در حرکت، به هزاران رنگ و شکل و تکرار نشدنی.



ری بردبری

📕سیب طلایی خورشید


@Writing_lovers

وقتی می‌نویسم، هر روز می‌نویسم. این مسئله بسیار دوست‌داشتنی است. روزی پس از روز دیگر می‌آید. اگر به نشانه‌های طالع‌بینی اعتقاد داشتم، نشانه من لاک‌پشت می‌شد. راحت می‌نشینم و شروع می‌کنم. اما وقتی می‌نویسم ساعت‌ها پشت میز می‌نشینم، ده یا دوازده و حتی پانزده ساعت پشت سر هم، هر روز. این چیزی که رخ می‌دهد را دوست دارم. عجله‌ای ندارم تا نوشتنم تمام شود. گاهی چند ماه نوشته را از خانه خارج نمی‌کنم و این ور و آن ورش می‌کنم، این را برمی‌دارم و آن را جایش می‌گذارم. نوشتن نسخه اول داستان خیلی طول نمی‌کشد. در یک نشست کارش تمام می‌شود، اما نوشتن نسخه‌های دیگر داستان زمان می‌برد. حتی شده بیست تا سی نسخه از داستانی بنویسم. هرگز کمتر از ده یا دوازده نسخه نمی‌شود.


ریموندکارور، ۱۹۸۳ مجله «پاریس ریویو». شماره ۷۶


@Writing_lovers

✍🏻تمرین


درباره نوری بنویسید که از پنجره به درون می‌تابد. نگران این نباشید که پرده‌هایتان کشیده شده‌، یا ترجیح می‌دهید درباره نور شمال بنویسید. مهم این است که به مدت ده یا پانزده یا بیست دقیقه یا نیم ساعت بنویسید. فقط بنویسید.




@Writing_lovers

قلاب‌ پایانِ صحنه‌ها


همیشه هر صحنهٔ داستان را با یک عامل ترغیب‌کننده تمام کنید. قلابی که خواننده را ترغیب کند تا به خواندن پاراگراف و صحنهٔ بعدی داستان ادامه بدهد. نویسنده‌های تازه کار معمولا ‌به این مسئله توجه نمی‌کنند.

قلاب‌های مهم پایان صحنه‌های داستانی اینها هستند:

_ یک خط گفتگوی مرموز

_رازی که ناگهان در آخر صحنه فاش می‌شود.

_یک تصمیم مهم

_چرخش وضعیت یا غافلگیری یا فاش شدن اطلاعاتی که مسیر داستان را عوض می‌کند.

_طرح یک سؤال بی‌جواب

هر وقت صحنه‌ای خسته‌کننده و یا بی‌هیچ‌ تعلیقی تمام شود، با ایجاد حس تعلیق و دو به شک ماندن، اشتیاقی تازه در مخاطب ایجاد کنید.

جیمز اسکات بل

📕طرح و ساختار رمان


@Writing_lovers

سیمین جان، عزیز دلم، دختر سیاه‌سوخته شیرازی، چه بگویم؟ عمرم! جان من به لب آمد تا کاغذت رسید ... الان ساعت ۱۰ است و من تازه به خانه آمده بودم و دلم آنقدر تنگ بود که همین طور آرزو کردم کاش کاغذی از سیمین آمده باشد و دست توی صندوق کردم و کاغذ بود. نمی‌دانی با چه عجله‌ای در نور چراغ، خط تو را شناختم و کاغذت را خواندم.


جلال آل احمد
💌نامه به سیمین دانشور


@Writing_lovers

تا جایی که می‌توانید بنویسید. کمیت منجر به کیفیت می‌شود. کارهایتان را اغلب به نمایش بگذارید، بازخورد بگیرید و بازنویسی کنید.



ترومن کاپوتی


@Writing_lovers

چیزهایی وجود دارد که صحبت کردن و نوشتن درباره آنها بسیار دشوار است. آنها جایی در مرز آگاهی قرار دارند، در منطقه‌ای که شعر زندگی می‌کند و معجزه ها در آنجا متولد می شوند (اگر چه مرسوم است که به آنها اعتقاد نداشته باشیم). یکی از این چیزها احساس خویشاوندی در میان افرادی است که اصلاً یکدیگر را نمی شناسند.


هرمان هسه


@Writing_lovers

پروانه‌ای در سرما
پرواز می‌کند
در پی روح خود

~ تاکاهاما کیوشی

◟ : SunovaVibes !🍀  ֶָ֪ ◞

وقتی برای دفعات اول میل به نوشتن را در خود احساس می کنی، نوشن مانند دل درد می‌شود‌. فقط باید ادامه دهی تا تبدیل به چیزی اشتیاق برانگیز و گریزناپذیر شود.


کارولین سی



@Writing_lovers