روشی برای تداوم و پیوستگی صحنه های داستانی


برای وصل کردن صحنه‌ها خساست بخرج دهید! به جای حرام کردن دویست یا سیصد کلمه، می‌توانید با یک حرکت سریع، حال و هوای مناسب را در داستان ایجاد کنید. به طور مثال از طریق بیان آب و هوا انتقال میان صحنه‌ها را به وجود آورید. در اینجا مثالی از نقل و انتقال صحنه به وسیله آب و هوا می‌آورم:

«شماره پلیس را گرفت و وقتی گروهبان جواب داد بریده بریده و در حالی که نفس نفس می‌زد گفت:«در آپارتمان من قتلی اتفاق افتاده است.»

نویسنده می‌توانست بنویسد:

«در همان حال که شخصیت درباره جزییات قتل و آدرسش با گروهبان حرف می‌زد، ضرب آهنگ یکنواخت باران را از بیرون می‌شنید.‌ هنوز باران می‌بارید که پلیس با کفش‌های خیس و کثیف، وارد آپارتمانش شد. کفش‌های خیس لکه‌های بزرگی بر روی فرش به وجود آورده بودند. پلیس با نگاههایی پر از سوءظن به او می‌نگریست.»
کلمات را نگه دارید و در وقت مناسب برای آشکار کردن اوج و فرود قلب انسانی، آنگاه که خود را میان دو نیروی ترس و شوق گرفتار می‌بیند، از آنها استفاده کنید. با کلماتتان همانطور رفتار کنید که با پولتان می‌کنید.


وال. تیسن
📕فنون آموزش داستان کوتاه


@Writing_lovers

سفارش خانم ژاله‌ی آموزگار به آرام‌خوانی و عمیق‌خوانی

هیچ‌کس با خواندن کتاب‌هایی درباره نوشتن، نوشتن را یاد نمی‌گیرد. اگر می‌خواهید نوشتن را یاد بگیرید، زیاد بنویسید و مهارت شما بهبود می‌یابد.




© رابرت مانش


@Writing_lovers

چند نکته ساده برای رنگارنگ و جذاب نوشتن


• سرعت بخشیدن کار اهمیت دارد. سرعت را بالا ببرید و جریان افکار را افزایش دهید. اگر شما در حال نوشتن یک داستان کوتاه هستید باید سرعت را تا پایان حفظ کنید اگرچه برای نوشتن رمان‌، در بخش‌هایی نیاز به استراحت و سپس «سرعت» دوباره دارید.

• جملات طولانی و پیچیده را به جملات کوتاه تبدیل کنید.

• پاراگراف‌بندی‌های مناسب.

• خلاص شدن از تکرار: کلمات و عبارات غیر ضروری، سرعت را کاهش می‌دهد و توجه خواننده را ضعیف می‌کند.

• در هر پاراگراف تنها از یک ایده استفاده کنید.

• یاد بگیرید که افکارتان را به طور خلاصه و قابل درک بیان کنید (جملاتی زیبا بسازید).

• متن را از تکرار پاک کنید. به نظر می‌رسد که ما آن را دوباره تکرار کرده‌ایم، پس خواننده هم قطعا به آن توجه خواهد کرد.

• قیدها پاک شوند: «ظاهرا» را حذف کنید. «در حالی که» را حذف کنید. «پیوسته» را حذف کنید.

• نوشتن رنگین. کلماتی که احساسات را تحریک می‌کنند، بردارید. مردم می خواهند تصاویری روشن ببینند. در جهان کتاب قرار بگیرند و نگران قهرمانان باشند. «نشان بده، نگو!» — یک قانون اساسی برای نویسندگان است. اگر ما ایده ها را به تصاویر تبدیل کنیم، خوانندگان ازما سپاسگزار خواهند بود.





@Writing_lovers

شش قانون طلایی نوشتن: خواندن، خواندن، خواندن و نوشتن، نوشتن، نوشتن.



© ارنست گینز


@Writing_lovers

در منحصر به فردترین داستان‌های کوتاه هم چیزی وجود دارد که در رمان پیدا نمی‌شود؛ آگاهی عمیق از تنهایی انسان. داستان کوتاه بی‌توجه به این که در کجا و چه زمانی باشد برشی ناب از زندگی خانه به دوشان، هنرمندان، آرمان گراهای تنها، خیالباف‌ها و کشیشان فاسد است.


فرانک اوکانر
📕صدای تنها




@Writing_lovers

استعداد را شاید نتوان آموزش داد، اما می‌توان آن را بیدار کرد.



© والاس استنگر



@Writing_lovers

زندگی چیز زیادی نداشت که به آدم بدهد، وقتی زندگی بیشتر شبیه نمایشی ترسناک بود، همیشه ماشین تحریری بود که آرامم کند، با من حرف بزند، سرگرمم کند، جانم را نجات دهد. اصلا برای همین مینوشتم: که جانم را نجات دهم، تا کارم به دیوانه خانه نکشد، خیابان خواب نشوم، از شر خودم خلاص شوم.


چارلز بوکوفسکی

@Writing_lovers

در گوش‌ات پچ پچ می‌کنم. می‌دانی چه می‌گویم؟ بیشتر بنویس! اخم نکن و شاد باش!



اولگا کنیپر

💌 نامه به چخوف. ۱۸۹۵



@Writing_lovers

هیچ کسی نیست که مدتی طولانی بنویسد و احساس نکند وارد دنیای راز شده و بتواند از آن بیرون بیاید.

اندرو میلر


وقتی پنجاه یا شصت صفحه نوشتی، آن وقت می‌توانی درباره وضعیت نوشته ات فکر کنی.




@Writing_lovers

آیا می‌دانستید اقیانوس، یک دانه برف بزرگ است، بزرگترین دانه برف در جهان؟ همیشه در حرکت، به هزاران رنگ و شکل و تکرار نشدنی.



ری بردبری

📕سیب طلایی خورشید


@Writing_lovers

وقتی می‌نویسم، هر روز می‌نویسم. این مسئله بسیار دوست‌داشتنی است. روزی پس از روز دیگر می‌آید. اگر به نشانه‌های طالع‌بینی اعتقاد داشتم، نشانه من لاک‌پشت می‌شد. راحت می‌نشینم و شروع می‌کنم. اما وقتی می‌نویسم ساعت‌ها پشت میز می‌نشینم، ده یا دوازده و حتی پانزده ساعت پشت سر هم، هر روز. این چیزی که رخ می‌دهد را دوست دارم. عجله‌ای ندارم تا نوشتنم تمام شود. گاهی چند ماه نوشته را از خانه خارج نمی‌کنم و این ور و آن ورش می‌کنم، این را برمی‌دارم و آن را جایش می‌گذارم. نوشتن نسخه اول داستان خیلی طول نمی‌کشد. در یک نشست کارش تمام می‌شود، اما نوشتن نسخه‌های دیگر داستان زمان می‌برد. حتی شده بیست تا سی نسخه از داستانی بنویسم. هرگز کمتر از ده یا دوازده نسخه نمی‌شود.


ریموندکارور، ۱۹۸۳ مجله «پاریس ریویو». شماره ۷۶


@Writing_lovers

✍🏻تمرین


درباره نوری بنویسید که از پنجره به درون می‌تابد. نگران این نباشید که پرده‌هایتان کشیده شده‌، یا ترجیح می‌دهید درباره نور شمال بنویسید. مهم این است که به مدت ده یا پانزده یا بیست دقیقه یا نیم ساعت بنویسید. فقط بنویسید.




@Writing_lovers

قلاب‌ پایانِ صحنه‌ها


همیشه هر صحنهٔ داستان را با یک عامل ترغیب‌کننده تمام کنید. قلابی که خواننده را ترغیب کند تا به خواندن پاراگراف و صحنهٔ بعدی داستان ادامه بدهد. نویسنده‌های تازه کار معمولا ‌به این مسئله توجه نمی‌کنند.

قلاب‌های مهم پایان صحنه‌های داستانی اینها هستند:

_ یک خط گفتگوی مرموز

_رازی که ناگهان در آخر صحنه فاش می‌شود.

_یک تصمیم مهم

_چرخش وضعیت یا غافلگیری یا فاش شدن اطلاعاتی که مسیر داستان را عوض می‌کند.

_طرح یک سؤال بی‌جواب

هر وقت صحنه‌ای خسته‌کننده و یا بی‌هیچ‌ تعلیقی تمام شود، با ایجاد حس تعلیق و دو به شک ماندن، اشتیاقی تازه در مخاطب ایجاد کنید.

جیمز اسکات بل

📕طرح و ساختار رمان


@Writing_lovers

سیمین جان، عزیز دلم، دختر سیاه‌سوخته شیرازی، چه بگویم؟ عمرم! جان من به لب آمد تا کاغذت رسید ... الان ساعت ۱۰ است و من تازه به خانه آمده بودم و دلم آنقدر تنگ بود که همین طور آرزو کردم کاش کاغذی از سیمین آمده باشد و دست توی صندوق کردم و کاغذ بود. نمی‌دانی با چه عجله‌ای در نور چراغ، خط تو را شناختم و کاغذت را خواندم.


جلال آل احمد
💌نامه به سیمین دانشور


@Writing_lovers