من دوستان زیادی دارم که فقط با اراده کردن و نوشتن یک صفحه و حتی یک پاراگراف در روز نویسندگان موفقی شده‌اند. شما هم می‌توانید همین کار را بکنید.


برایان تریسی

📕قورباغه‌ات را قورت بده



@Writing_lovers

می‌خواهید خلاق‌تر شوید؟ بروید پیاده روی

وقتی می‌خواهیم ایده جدیدی بدهیم، همه ما گاهی اوقات با مشکل مواجه می‌شویم. اما با توجه به تحقیقات دانشمند رفتارشناس و محقق آموزشی مارلی اوپتسو، بلند شدن و رفتن برای پیاده روی ممکن است تنها چیز لازم برای جاری شدن خلاقیت ذهن شما باشد. در این سخنرانی بامزه و سریع، او شرح می‌دهد چگونه قدم زدن می‌تواند به بیشتر کردن دستآوردهای طوفان مغزی بعدی‌تان کمک کند.
🆔 @science_magazine

انتقاد را نادیده بگیرید.

اگر می توانید، از بازخورد منفی برای بهبود کارهای آینده استفاده کنید. اما اگر هیچ چیز مفیدی در آنها پیدا نکردید، فقط به یاد داشته باشید که بسیاری از قضاوت های ویرانگر منتقدان در طول زمان رد شده‌اند.


© یورگن ولف

@Writing_lovers

سه روز می‌توان بدون نان به سر بُرد؛ بدون شعر هرگز. و کسانی که جز این فکر می‌کنند در اشتباهند.

"بودلر"

https://t.me/tang_aab

می‌گویند بالزاک از هر حادثه یا شخصیت جالبی که می‌دیده یادداشت بر می‌داشته، یادداشت های روزانه کامو، طرح‌های اولیه داستان‌هایش در لحظات اضطراری است. او نمی‌خواسته تفکرات اولیه اش نیست و نابود شود. کافکا هم چنین بوده. از سوی دیگر، نامه‌های نویسندگان است که نشان می‌دهد نویسندگان به افکار و اندیشه‌هایی که به سمت‌شان می‌آید توجه دارند. این‌ها و بسیار نمونه‌ها که آثار داستانی نویسندگان محسوب نمی‌شود، نشان می‌دهد که یک نویسنده حرفه‌ای نباید با دست خالی و یا تنها به کمک حافظه به مصاف لحظه خلق برود. من نیز خواسته‌ام و حتی سعی کرده‌ام که مثلا وقتی یکی چند خوابم را به عنوان تمرین هم شده بنویسم یا خواب های دیگران و برخورد با این و آن را. عدم اطمینان و حتی تنبلی سبب می‌شود تا منِ نویسنده متکی به خاطره باشم و یا با انبوه دست نوشته‌های داستان‌های نیمه‌تمام و اغلب پریشان از اینجا و آنجا که فراموش می‌شوند یا به مرور ایام از حيز انتفاع می‌افتند، روبرو باشم. تمام یادداشت‌ها و طرح های اولیه شازده احتجاب و تحقیقات پراکنده راجع به دوره قاجاریه سوزانده و یا دور ریخته شدند. انگار وقتی کاری به انجام می‌رسد باید همه گذشته اش پاک شود و اینها از نظر شخصی هم شده مانع آن است که آدم به عنوان یک نویسنده حرفه ای با کار نویسندگی روبه رو شود.


هوشنگ‌ گلشیری

📕همراه‌با شازده احتجاب

@Writing_lovers

@perfect_musiccc✨

"موسیقی موتوری که قادر به بسیج انواع احساسات ضروری است. مانوئل آپاریسیو

بسیار نگران و عمیقا مأیوسم. بوواری ملعون من، دارد عذابم می‌دهد و دیوانه‌ام می‌کند. یکشنبه قبل،‌ بویه نمایشنامه نویس از یکی از شخصیت‌ها و نیز نکات عمدهٔ رمانم ایراد گرفت. اما کاری نمی‌توانم بکنم البته او یک چیزهایی را راست می‌گوید. آه خسته و مأیوسم. می‌خواهم تا آنجا که می‌توانم کارم را سریعتر ادامه بدهم تا تصویر کلی از رمان دستم بیاید.



فلوبر، کرواسه، ۱۲ ژانویه ۱۸۵۲



@Writing_lovers

نوشتن؛ موانع و محرک‌ها


@Writing_lovers

هیچ سلاحی خطرناکتر از جوهر و چاپ، علیه شیطان نیست: این دو روزی او را به طور کامل از جهان خارج خواهند کرد.



هانس کریستین آندرسن



@Writing_lovers

✍ تمرین

روزنامه‌ای محلی ترجیحا روزنامه شهری کوچک را یک هفته بخوان. خبر ماجراهایی را که جنبه انسانی دارند را از روزنامه ببر و به هریک همچون موضوعی برای نوشتن رمان نگاه کن.


لی اسمیت

📕اندیشه‌های نو در رمان‌نویسی


@Writing_lovers

روی نویسنده بودن تمرکز نکنید، فقط بنویسید. برای پول ننویسید، فقط برای سرگرمی بنویسید.




ویلیام فاکنر



@Writing_lovers

توصیف‌ نکنید؛ تصویرسازی کنید:


در نوشتن داستان از توصیف مستقیم فاصله بگیرید و‌ به توصیف غیرمستقیم و در عین حال عینی بپردازید. این کار باعث می‌شود تا داستان‌تان بجای توصیفی بودن، تصویری باشد:

«خانهٔ بالای تپه، خانه قشنگی است» در این جمله ما معنی خانه را می‌دانیم اما «قشنگ» یک وصف عینی نیست. خواننده با آنکه معنای «قشنگ» را می‌داند؛ تصویری ندارد. منظور از قشنگی را دقیقا بیان کنید. «خانهٔ قشنگ» یعنی چه جور خانه‌ای؟ اگر نویسنده به جای این جمله، چگونگی قشنگ را بگوید، به داستانی بودن نزدیک‌تر است.

به جمله زیر دقت کنید:

«بالای تپه، خانه‌ای بود به شکل قلعه‌های قدیمی که با سنگ سفید ساخته شده بود.»

می‌توانید آن را کامل‌تر هم بکنید: «صبح ها وقتی آفتاب می‌زد، می درخشید.» یا «از بالای تپهٔ سرسبز و بلند مثل تاج محل بنظر می‌رسید.»

باید هر چیز را طوری تصویر کنید تا از بقیه چیزهای جهان، متمایز و جدا شود و چاره کار این است که به اندکی از «وجه متمایز و خاص» اکتفا کنید.

آیا از میان داستان هایی که خوانده‌اید، صحنه‌ای هست که مدتها در یادتان مانده باشد؟ معمولا صحنه‌های پویا که وجوه متمایز جالبی دارند و محل موقعیت‌ها و ماجراها و کشمکش‌های جذاب واقع می‌شوند، تا مدتها در حافظه خواننده می‌مانند و گاهی یکباره مانند خاطره‌ای خوش، یادآوری می‌شوند. ماندگاری بسیاری از داستان‌ها به خاطر تصویر سازی قدرتمند آن است. 


@Writing_lovers

پارادوکس خواندن: ما را از واقعیت دور می‌کند تا واقعیت را پر از معنا کند.



دنیل پناک


@Writing_lovers

روزها را از دست ندهید، بهتر است روزی حتی یک جمله بنویسید تا اینکه اصلا چیزی ننویسید. به نوشتن حداقل یک جمله در روز عادت کنید! سپس یک پاراگراف و سپس هزار کلمه.




هارت کرین


@Writing_lovers

توصیه‌های نویسندگی جولین بارنز


در بیست‌وپنج‌سالگی با هزار کش‌وقوس شروع به نوشتن اولین رمانم کردم که بارها قطع می‌شد و با خودم برای نوشتنش به بن‌بست می‌رسیدم. نهایتاً در سن سی‌وچهارسالگی نخستین رمانم به نام مترولند به چاپ رسید. همان‌طور که می‌بینید این فرآیند هشت الی نه سال از زندگی مرا تحت تأثیر خویش قرار داد.

بعد از چاپ اتوبیوگرافی مترولند از اعتمادبه‌نفس بیشتری برخوردار شدم اما هم‌زمان ترس دیگری نیز به جانم افتاده بود. نکند من تنها یک قصه دارم و این تمام ظرفیتم بود. بسیاری از نویسندگان می‌دانند که رمان دوم از رمان اول سخت‌تر است؛ چراکه شما می‌ترسید متهم به تکرار شوید؛ اما این نگرانی دائمی نویسنده‌ها امری طبیعی است. ممکن است ۸ یا ۹ رمان نوشته باشید ولی هنگام نگارش اثر جدید باز دست‌ودلتان بلرزد.

ما گاهی بیش‌ازحد نوشتن را برای نوشتن انجام می‌دهیم. چه ایرادی دارد اگر جولین بارنز دریابد فعلاً حرف جدید ندارد و برای مدتی دست‌به‌قلم نبرد؛ اما گاهی رمان‌نویس‌ها به دلایل نادرست، دست از نوشتن می‌کشند. باربارا پیم یک نمونه‌اش بود. مگر می‌شود انسان به خاطر مخالفت ناشر دست از نوشتن بکشد؟ یک ناشر به او گفت کارهایت یکنواخت شده و او دست از نوشتن کشید. آن ناشر یک نفر است، نویسنده باید انبوه خوانندگانش را در نظر بگیرد. البته باز هم در این زمینه نباید از آن‌طرف بام افتاد. توهم محبوبیت و مردمی بودن در ادبیات نیز به همان میزان چاله بزرگ و خطرناکی است.




@Writing_lovers

🎬بخش اول: سرمشق‌های داستانی از زبان کورت ونه‌گات

کانال نویسندگی و نوشتن

✍ تمرین: تهیه فهرست

فکر و احساس ما به اشیا اطرافمون می‌چسبه. ری بردبری اوایل نویسندگیش، فهرستی از اسامی را روی کاغذ می‌آورد که به طور ناخوداگاه به ذهنش می‌رسید و این فهرست مایه داستان‌هاش بود. شما هم فهرست خودتان را تهیه کنید و بذارید ذهنتون با تصاویر اشیا خاطراتتون رو جستجو کنه. می‌تونید با این اشیا شروع کنید:


پتو

تپه

بخاری

گربه

@Writing_lovers