تنها کتابی که من به فوریت نوشته‌ام «صد سال تنهایی» است. آن‌قدر فوری که هجده ماه طول کشید.




گابریل گارسیا مارکز


@writing_lovers

روزم را با دیدار با دریا آغاز کردم، با خورشید مسابقه دادم و وقتی به ساحل رسیدم او جلوتر از من آنجا بود. کاسپین آبی و آرام می‌درخشید و پرنده‌ها جیرویر می‌کردند.


"کسانی که روزشان را با دیدار دریا آغاز می‌کنند، نمی‌توانند عصبانی یا ناراضی باشند. تابستان یا زمستان فرقی ندارد. وقتی می‌بینید چگونه خورشید بیدار می‌شود و اولین پرتوهای آن روی آب چشمک می‌زند و لازم نیست برای رسیدن به جایی عجله کنید. نکته اصلی این است که منتظر شوید تا آفتاب کامل شود و با چشمان خود دریا را در آغوش بگیرید."

الچین صفرلی
📖اگر می دانستی

این نویسنده آذربایجانی رو می‌شناسید؟ دیشب کتاب سفر در خواب شاهرخ مسکوب را دوباره خواندم؛ کتابی با تصویرهای رویاگونه از چهارباغ اصفهان و نثر شاخص آن و یک غزل از مولانا. صبح بعد از مدتها کاکای کدو درست کردم و از آماده کردن چای لذت بردم. ۱۶۷۸ کلمه امروز را هم نوشتم. نویسنده کارش مسابقه با زمان است.


@writing_lovers

فراموش نکنید که نوشتۀ شما باید ابتدا، میانه و پایان داشته باشد. برای ایجاد وحدت در نوشتن، طراحی قبل از تایپ مهم است. خود من ابتدا مقاله و داستان‌ها را در ذهنم می‌پرورانم تا کاملاً شکل بگیرد. سپس طرح کلی و سادۀ آن را روی کاغذ می‌نویسم که یادم نرود. گاهی این طرح صرفاً یک فهرست است اما مدام حواسم به مضمون هست تا مبادا گریزهای بی‌معنی بزنم و حاشیه‌ بروم.

جودی دلتون


📕بیست‌ و هشت اشتباه نویسندگان


@Writing_lovers

فاکنر همیشه روی کاغذ آبی می‌نوشت؛ گوته روی یک اسب چوبی کوچک می‌نشست و می‌نوشت؛ داستایوفسکی در حال قدم زدن در اتاق. مارکز می‌گوید تقریبا همه نویسنده‌ها می‌خواهند یک جورهایی از نوشتن فرار کنند یا خودشان را دلگرم کنند که بنویسند. کاغذ آبی، اسب چوبی، قدم زدن و باقی قضایا برای این انجام میشود که نویسنده از نوشتن فرار کند. یعنی انسان به هر کار سختی دست می زند برای اینکه ننویسد. من دست کم از اینکه پشت ماشین تایپ بنشینم وحشت دارم. اطرافش می‌چرخم و به آن نگاه می‌کنم، با تلفن صحبت می‌کنم و ترجیح می‌دهم که اول روزنامه بخوانم.

بین ماشین تحریر و شخص واقعاً بی نهایت مانع وجود دارد. ابتدا و برای مدتی طولانی، فقط می‌توانستم در اتاقی بنویسم که «گرم» باشد، همیشه در همان دمای مورد دلخواه. واقعیت این است که نوشتن را در مناطق گرمسیری، در کنار دریای کارائیب، در دمای سی درجه شروع کردم و نوشتن در حالت دیگری از من انرژی زیادی می برد. وقتی به کشورهایی سفر می کنم که فصل‌ها متفاوت هستند، این دما را در طول سال در اتاق حفظ می کنم...

علاوه بر این، باید کاغذ سفید ۳۶ گرمی وجود داشته باشد و یک ماشین تحریر برقی با یک نوار مشکی. غلط گیرها فقط جوهر سیاه باشند. مجموعه کاملی از چیزهای عجیب و غریب که البته دسته موانعی هستند که در مقابل نویسنده قرار می‌گیرد.

«گاهی نویسنده‌ای می‌گوید: دیگر نمی‌توانم بنویسم زیرا کاغذی که همیشه بر روی آن می‌نوشتم، تمام شده است». «نمی‌توانم زیرا جوهرش آبی است». همیشه نوعی چالش دائمی به خاطر وجود این عادات ایجاد می‌شود. من این عادات را دارم زیرا به هر حال جزئی از زندگی هستند ولی در عین حال با آنها مبارزه نیز می‌کنم. به طور ثابت در حال مقابله با آنها هستم.



@Writing_lovers

چطور طرح داستانی قوی بنویسیم؟

یک نکته از هزار درباره طرح داستان

داش آکل صادق هدایت و راهنمای طرح

@Writing_lovers

هرکسی که مسیر خودش را در زندگی طی کند یک قهرمان است. هر کس واقعاً این کار را انجام دهد و آنچه را که توانایی دارد انجام دهد، یک قهرمان است، حتی اگر در انجام آن کار احمقانه و ارتجاعی باشد. او بالاتر از هزاران نفر دیگر است که فقط می‌توانند از آرمان های زیبا صحبت کنند و نمی توانند چیزی را فدا کنند.


هرمان هسه


@Writing_lovers

به خاطر خدا بنویسید و به آنچه گفته می‌شود یا اینکه آیا قطعه شما شاهکار خواهد بود یا نه فکر نکنید. من یک صفحه شاهکار دارم در مقابل نود و یک صفحه آشغال.‌


همینگوی به فیتزجرالد
۲۸ می ۱۹۳۴


@Writing_lovers